1 Para Raja 22 FHB Father's Heart Bible™

22 ¹Nganti telung taun lawase ora ana perang antarane Aram lan Israel. ²Nanging ing taun kang katelu, Prabu Yosafat, ratu ing Yehuda, tindak marang ratu Israel. ³Ratu Israel ngandika marang para abdine: “Kowe padha ngerti, yen Ramot-Gilead iku duweke kita, nanging kita padha ora tumindak apa-apa kanggo ngrebut saka tangane ratu Aram?” ⁴Panjenengane ndangu marang Prabu Yosafat: “Punapa panjenengan karsa tindak sesarengan kaliyan kula nglurug Ramot-Gilead?” Prabu Yosafat mangsuli marang ratu Israel: “Kula punika kadya panjenengan, bangsa kula kadya bangsa panjenengan, jaran kula kadya jaran panjenengan.”

⁵Prabu Yosafat banjur ngandika marang ratu Israel: “Mugi karsaa nyuwun pirsa rumiyin dhateng pangandikane Rama kita.”

⁶Mulane ratu Israel nglumpukake para nabi, watara patang atus wong, banjur ndangu: “Apa Aku kudu maju perang nglawan Ramot-Gilead, apa ora?” Wangsulane: “Sumangga majeng, awit Rama Kang Mahakwasa badhe masrahaken kutha punika dhateng astaning sang prabu.”

⁷Nanging Prabu Yosafat ngandika: “Punapa wonten ing ngriki boten wonten nabining Rama kita malih ingkang saged dipunsuwuni pirsa?”

⁸Ratu Israel ngandika marang Prabu Yosafat: “Taksih wonten tiyang satunggal malih ingkang lantaranipun kita saged nyuwun pirsa dhateng Rama kita, nanging kula sengit dhateng tiyang punika—piyambakipun boten nate meca ingkang sae tumrap kula, namung tansah bilai: inggih punika Mikha anak Imla.” Prabu Yosafat ngandika: “Sang prabu sampun ngandika mekaten.”

⁹Ratu Israel banjur nimbali salah sawijining priyayi, sarta ngandika: “Enggal undangen Mikha anak Imla.”

¹⁰Ratu Israel lan Prabu Yosafat ratu Yehuda padha lenggah ing dhampare dhewe-dhewe, ngagem agemane kaprabon, ana ing papan pamblebegan gandum sacedhake lawanging gapura Samaria, dene para nabi kabeh padha meca ana ing ngarsane. ¹¹Zedekia anak Kenaana nggawe sungu-sungu wesi, banjur kandha: “Mangkene pangandikane Gusti Allah: ‘Kalawan iki kowe bakal nyundhang wong Aram nganti tumpes.’” ¹²Para nabi kabeh padha meca kang padha: “Sumangga majeng dhateng Ramot-Gilead, mesthi unggul; Gusti Allah badhe masrahaken kutha punika dhateng sang prabu.”

¹³Utusan kang didhawuhi nimbali Mikha kandha marang Mikha: “Delengen, para nabi kabeh wis saiyeg njanjeni kamenangan marang sang prabu. Tembungmu becike padhakna karo tembunge—janjenana kamenangan.”

¹⁴Nanging Mikha mangsuli: “Demi Rama kita kang gesang, apa kang dipangandikakake dening Rama kita marang aku, iku kang bakal dakkandhakake.”

¹⁵Bareng Mikha wis sowan, sang prabu ndangu: “Mikha, apa kita kudu maju perang nglawan Ramot-Gilead, apa ora?” Wangsulane Mikha: “Sumangga tindak, mesthi unggul; Rama kita badhe masrahaken kutha punika dhateng astaning sang prabu.”

¹⁶Sang prabu ngandika: “Kaping pira anggonku kudu nyumpah kowe, supaya kowe mung kandha kang bener marang aku atas asmane Rama kita?”

¹⁷Wangsulane: “Kawula sumerep tiyang Israel sadaya sami buyar pating slebar wonten ing pareden, kados menda ingkang boten gadhah pangen. Lan Rama kita ngandika: ‘Wong-wong iki ora duwe bendara; saben wong padha muliha menyang omahe kanthi tentrem.’”

¹⁸Ratu Israel ngandika marang Prabu Yosafat: “Kula rak sampun matur dhateng panjenengan, bilih piyambakipun boten badhe meca ingkang sae tumrap kula, namung tansah bilai?”

¹⁹Mikha banjur matur: “Pramila mugi panjenengan midhangetaken pangandikane Rama kita: Kawula sumerep Rama kita lenggah ing dhampare, saha sakehing wadyabalaning swarga sami jumeneng ing sacelakipun, wonten ing tengen saha kiwanipun.

²⁰Lan Rama kita ngandika: ‘Sapa kang bakal mbujuk Ahab, supaya gelem maju lan tiwas ana ing Ramot-Gilead?’ Wonten ingkang mangsuli mekaten, wonten malih ingkang sanes.

²¹Tumuli wonten satunggaling roh ingkang majeng saha ngadeg wonten ing ngarsanipun Rama kita, aturipun: ‘Kawula ingkang badhe mbujuk tiyang punika.’

²²Rama kita ngandika: ‘Kepriye carane?’ Wangsulanipun: ‘Kawula badhe medal saha dados roh dusta wonten ing cangkemipun para nabinipun sadaya.’ Rama kita banjur ngandika: ‘Kowe bakal kasil mbujuk dheweke. Lungaa, tindakna mangkono.’

²³Mulane sapunika Rama kita sampun maringaken roh dusta wonten ing cangkemipun para nabi panjenengan sadaya punika, saha Rama kita sampun ngandikakaken bilai tumrap panjenengan.”

²⁴Tumuli Zedekia anak Kenaana maju, napuk pipine Mikha, karo kandha: “Metu dalan ngendi Rohing Allah anggone ninggal aku lan ngandika marang kowe?”

²⁵Mikha kandha: “Kowe bakal weruh ing dina iku, nalika kowe mlebu ndhelik ing kamar njero.”

²⁶Ratu Israel ngandika: “Cekelen Mikha, balekna marang Amon, panggedhening kutha, lan marang Yoas, putrane sang prabu, ²⁷sarta kandhakna: ‘Mangkene dhawuhe sang prabu: Wong iki lebokna ing pakunjaran, wenehana roti lan banyu thok nganti aku bali kanthi slamet.’”

²⁸Mikha kandha: “Menawi panjenengan saestu saged wangsul kanthi wilujeng, ateges Rama kita boten ngandika lantaran kawula.” Banjur kandha maneh: “Rungokna, he para bangsa kabeh!”

Ahab Tiwas Kaya kang Wis Dipangandikakake Sang Rama

²⁹Mulane ratu Israel lan Prabu Yosafat ratu Yehuda padha maju menyang Ramot-Gilead. ³⁰Ratu Israel ngandika marang Prabu Yosafat: “Kula badhe nyamur sarana salin busana lajeng mlebet ing paprangan, nanging panjenengan ngagema agemane kaprabon.” Mulane ratu Israel nyamur salin busana banjur mlebu ing paprangan.

³¹Ratu Aram wis dhawuh marang para panggedhening kreta perange kang cacahe telung puluh loro: “Aja padha nglawan wong, gedhe cilik, kajaba mung ratu Israel.”

³²Bareng para panggedhening kreta perang ndeleng Prabu Yosafat, padha kandha: “Mesthi iki ratu Israel.” Banjur padha menga nglawan panjenengane, nanging Prabu Yosafat bengok-bengok. ³³Bareng para panggedhening kreta perang padha ngerti yen dheweke dudu ratu Israel, banjur padha mundur, ora ngoyak dheweke maneh. ³⁴Ana wong siji kang menthang gandhewa tanpa ngincer, panahe kena ratu Israel ing antarane sambungan kere waja. Sang prabu banjur ngandika marang sais kretane: “Mengoa, aku gawanen metu saka paprangan—aku tatu.” ³⁵Ing dina iku perange saya ngedab-edabi, lan sang prabu disendhekake ana ing kretane madhep marang wong Aram. Bareng wayah sore panjenengane seda. Getihe tatune wis mili tekan dhasare kreta. ³⁶Bareng srengenge angslup, ana swara sumebar ing satengahing tarub prajurit: “Saben wong balia menyang kuthane dhewe-dhewe, saben wong menyang tanahe dhewe-dhewe!”

³⁷Dadine sang prabu seda, banjur digawa menyang Samaria, lan sang prabu disarekake ana ing Samaria. ³⁸Kretane diasahi ana ing blumbang Samaria, lan asu-asu padha ndilati getihe, sarta para wanita tuna susila padha adus ana ing kono, cocog karo kang wis dipangandikakake dening Rama kita.

³⁹Dene lelakone Ahab liyane—sakabehing kang wis ditindakake, kedhaton gadhing lan sakabehing kutha kang diyasa—apa ora wis katulis ana ing Kitab Babad para ratu Israel? ⁴⁰Mulane Ahab ngaso nunggal karo para leluhure, lan Ahazia anake kang jumeneng ratu nggenteni.

Yosafat Lumaku ing Ngarsane Sang Rama

⁴¹Yosafat anak Asa jumeneng ratu ing Yehuda ing taun kaping papat jumenenge Ahab ratu Israel. ⁴²Yosafat yuswane telung puluh lima taun nalika jumeneng ratu, lan jumeneng ratu salawase selawe taun ana ing Yerusalem. Ibune asmane Azuba, anake Silhi. ⁴³Panjenengane ngambah sakabehing dalane Asa, bapakne, lan ora tau nyimpang saka iku, nindakake kang bener ana ing paningale Rama kita. Ewasemono, papan-papan pangurbanan ing ndhuwur gunung isih ngadeg; rakyat isih padha saos kurban lan ngobong dupa ana ing kono. ⁴⁴Yosafat uga nganakake karukunan karo ratu Israel.

⁴⁵Dene lelakone Yosafat liyane, kaprawiran kang wis dituduhake, lan anggone nganakake perang—apa ora wis katulis ana ing Kitab Babad para ratu Yehuda? ⁴⁶Para lanang tuna susila ing papan pangurbanan kang isih kari wiwit jamane Asa, bapakne, padha ditumpes saka ing tanah kono. ⁴⁷Ing tanah Edom ora ana ratu; ana wakil kang nindakake kaprabon. ⁴⁸Yosafat yasa kapal-kapal Tarsis arep layar menyang Ofir golek emas, nanging ora sida mangkat; kapal-kapal mau rusak ana ing Ezion-Geber. ⁴⁹Nuli Ahazia anak Ahab ngandika marang Yosafat: “Kula aturi marengaken para abdi kula sami layar sesarengan kaliyan abdi panjenengan,” nanging Yosafat ora sarujuk. ⁵⁰Yosafat ngaso nunggal karo para leluhure, lan disarekake ing sacedhake para leluhure ana ing Kuthane Dawud, leluhure, lan Yoram anake kang jumeneng ratu nggenteni.

Ahazia Nangekake Dukane Sang Rama

⁵¹Ahazia anak Ahab wiwit jumeneng ratu ngerehake Israel ana ing Samaria ing taun kaping pitulas jumenenge Yosafat ratu Yehuda, lan jumeneng ratu rong taun ngerehake Israel. ⁵²Panjenengane nindakake piala ana ing paningale Rama kita, lumaku ing dalane bapakne, ing dalane ibune, lan ing dalane Yerobeam anak Nebat, kang nasarake Israel nganti gawe dosa. ⁵³Panjenengane ngabekti marang Baal lan nyembah marang brahala iku, satemah nangekake dukane Rama kita, Gusti Allahe Israel, kaya kang wis ditindakake dening bapakne.