2 Para Raja 1 FHB Father's Heart Bible™

1 ¹Sawise Prabu Akhab seda, Moab mbalela marang Israel.

²Prabu Ahazia tiba saka ing cendhela kisi-kisi kamar ndhuwur daleme ing Samaria, satemah nandhang tatu. Panjenengane banjur ngutus para utusan, dhawuhe: “Lungaa, takona marang Baal-Zebub, allahe wong Ekron, apa aku bisa waras saka tatu iki.”

³Nanging Malaekate Rama kita dhawuh marang Nabi Elia, wong Tisbe: “Tangia, methukna para utusane raja ing Samaria, sarta takona marang wong-wong mau: ‘Apa ing Israel ora ana Rama, dene kowe padha arep takon marang Baal-Zebub, allahe wong Ekron?’

⁴Mulane mangkene pangandikane Rama kita: ‘Kowe ora bakal mudhun saka paturon kang kokenggoni iku; kowe mesthi bakal mati.’” Nabi Elia banjur tindak.

⁵Bareng para utusan mau wis padha bali sowan ing ngarsane sang prabu, panjenengane ndangu: “Yagene kowe padha bali?”

⁶Wangsulane para utusan mau: “Wonten satunggaling tiyang ingkang methuk kawula, saha ngandika: ‘Padha balia marang raja kang ngutus kowe, sarta kandhaa: Mangkene pangandikane Rama kita: Apa ing Israel ora ana Rama, dene kowe kok kongkonan wong takon marang Baal-Zebub, allahe wong Ekron? Mulane kowe ora bakal mudhun saka paturon kang kokenggoni iku; kowe mesthi bakal mati.’”

⁷Sang prabu banjur ndangu: “Kepriye rupane wong kang methukake kowe sarta kandha mangkono mau?”

⁸Unjuke para utusan mau: “Tiyang wau ngagem jubah wulu, mawi sabuk lulang ing lambungipun.” Pangandikane sang prabu: “Iku Nabi Elia, wong Tisbe.”

⁹Sang prabu banjur ngutus sawijining panggedhe prajurit kang mbawahake wong seket marang Nabi Elia. Panggedhe mau munggah marani Nabi Elia kang lagi lenggah ing pucaking gunung, sarta matur: “Dhuh, abdine Rama kita, sang prabu dhawuh: ‘Mudhuna.’”

¹⁰Nabi Elia mangsuli marang panggedhe prajurit mau: “Yen aku iki abdine Rama kita, muga ana geni tumurun saka langit kang nyamber kowe lan wong seketmu.” Ing kono banjur ana geni tumurun saka langit, kang nyamber dheweke lan wong seket mau.

¹¹Sang prabu banjur ngutus maneh panggedhe prajurit liyane kang mbawahake wong seket. Panggedhe iki uga matur: “Dhuh, abdine Rama kita, mangkene dhawuhe sang prabu: ‘Enggal mudhuna.’”

¹²Nabi Elia mangsuli: “Yen aku iki abdine Rama kita, muga ana geni tumurun saka langit kang nyamber kowe lan wong seketmu.” Ing kono banjur ana genine Rama kita tumurun saka langit, kang nyamber dheweke lan wong seket mau.

¹³Sang prabu banjur ngutus panggedhe prajurit kang katelu dalah wong seket mau. Panggedhe kang katelu iki munggah, banjur jengkeng ing ngarsane Nabi Elia, sarta nyuwun kanthi adreng: “Dhuh, abdine Rama kita, mugi nyawa kawula saha nyawanipun abdi panjenengan, tiyang seket punika, sami aji wonten ing paningal panjenengan. ¹⁴Sampun wonten latu ingkang tumurun saking langit, saha numpes panggedhe prajurit kekalih ingkang rumiyin dalah wadyabalanipun seket-seket. Milanipun samangke mugi nyawa kawula aji wonten ing paningal panjenengan.”

¹⁵Malaekate Rama kita banjur dhawuh marang Nabi Elia: “Mudhuna bebarengan karo wong iku; aja wedi marang dheweke.” Nabi Elia banjur mudhun ndherekake panggedhe mau sowan marang sang prabu.

¹⁶Nabi Elia nuli ngandika marang sang prabu: “Mangkene pangandikane Rama kita: Kowe wis kongkonan utusan supaya takon marang Baal-Zebub, allahe wong Ekron — apa ing Israel ora ana Rama kang bisa ditakoni pangandikane? — mulane kowe ora bakal mudhun saka paturon kang kokenggoni iku; kowe mesthi bakal mati.”

¹⁷Prabu Ahazia banjur seda, condhong karo pangandikane Rama kita kang kadhawuhake lumantar Nabi Elia. Sarehne Prabu Ahazia ora kagungan putra, mula Yoram kang nggentosi jumeneng ratu, ing taun kang kapindho jumenenge Prabu Yoram, putrane Yosafat, raja ing Yehuda. ¹⁸Dene lelakone Prabu Ahazia liyane, apa kang katindakake, rak wis katulisan ing kitab Babad para Raja ing Israel, ta?