اسرائيل ۾ ڇا ڪو پيءُ ناهي؟

اسرائيل ۽ يهوداه جو جلاوطنيءَ ڏانهن ڊگهو زوال. جڏهن عدالت نازل ٿئي ٿي تڏهن به، هي ڪتاب اهڙي پيءُ جون جهلڪيون ڏيکاريندو رهي ٿو جيڪو پنهنجي ٻارن کي ڇڏي ڏيڻ ۾ دير ڪري ٿو.

اسان جو پيءُ آيتن ۾ ڳالهائي ٿو 4, 6, 16

باب 1.

اخيب جي موت کانپوءِ موآب اسرائيل خلاف بغاوت ڪئي.

اخزياه سامريه ۾ پنهنجي مٿين ڪمري جي جالي مان ڪري پيو ۽ زخمي ٿيو. تڏهن قاصد موڪلي چيائين تہ ”وڃو، عقرون جي معبود بعل زبوب کان پڇو تہ آءٌ هن زخم کان شفا ماڻيندس يا نہ.“

پر اسان جي پيءُ جي قاصد ايليا تشبيءَ کي چيو تہ ”اُٿ، سامريه جي بادشاهه جي قاصدن سان مل ۽ کين پڇ تہ ’ڇا اسرائيل ۾ ڪو پيءُ ناهي، جو اوهين عقرون جي معبود بعل زبوب کان پڇڻ لاءِ ٿا وڃو؟‘

تنهنڪري اسان جو پيءُ ٿو فرمائي تہ ’تون جنهن بستري تي چڙهيو آهين، ان تان نہ لهندين، پر ضرور مرندين.‘“ پوءِ ايليا هليو ويو.

جڏهن قاصد بادشاهه وٽ موٽي آيا، تڏهن هن کين پڇيو تہ ”اوهين ڇو موٽي آيا آهيو؟“

هنن وراڻيو تہ ”هڪ ماڻهو اسان کي ملڻ آيو ۽ چيائين تہ ’جنهن بادشاهه اوهان کي موڪليو آهي، تنهن ڏانهن موٽي وڃو ۽ کيس ٻڌايو تہ اسان جو پيءُ ٿو فرمائي: ڇا اسرائيل ۾ ڪو پيءُ ناهي، جو تون عقرون جي معبود بعل زبوب کان پڇڻ لاءِ ماڻهو ٿو موڪلين؟ تنهنڪري جنهن بستري تي تون چڙهيو آهين، ان تان نہ لهندين، پر ضرور مرندين.‘“

بادشاهه پڇيو تہ ”اهو ڪهڙي قسم جو ماڻهو هو، جيڪو اوهان کي ملڻ آيو ۽ اوهان کي اهي ڳالهيون ٻڌايائين؟“

هنن چيو تہ ”هن وارن جو لباس پاتل هو ۽ کمر ۾ چمڙي جو پٽو ٻڌل هوس.“ بادشاهه چيو تہ ”اهو ايليا تشبي آهي.“

بادشاهه هڪ سردار کي سندس پنجاهه ماڻهن سان گڏ ايليا ڏانهن موڪليو. جڏهن ايليا جبل جي چوٽيءَ تي ويٺو هو، تڏهن سردار مٿس چڙهي ويو ۽ کيس چيائين تہ ”اي اسان جي پيءُ جا ماڻهو، بادشاهه ٿو چوي تہ ’هيٺ لهي اچ.‘“

ايليا سردار کي وراڻيو تہ ”جيڪڏهن آءٌ اسان جي پيءُ جو ماڻهو آهيان، تہ آسمان مان باهه نازل ٿئي ۽ توکي ۽ تنهنجن پنجاهن کي ساڙي ڇڏي.“ پوءِ آسمان مان باهه نازل ٿي ۽ کيس ۽ سندس پنجاهن کي ساڙي ڇڏيائين.

وري بادشاهه ٻيو سردار پنجاهه ماڻهن سان موڪليو، جنهن چيو تہ ”اي اسان جي پيءُ جا ماڻهو، بادشاهه ٿو چوي تہ ’جلدي هيٺ لهي اچ.‘“

ايليا وراڻيو تہ ”جيڪڏهن آءٌ اسان جي پيءُ جو ماڻهو آهيان، تہ آسمان مان باهه نازل ٿئي ۽ توکي ۽ تنهنجن پنجاهن کي ساڙي ڇڏي.“ پوءِ اسان جي پيءُ جي باهه آسمان مان نازل ٿي ۽ کيس ۽ سندس پنجاهن کي ساڙي ڇڏيائين.

بادشاهه ٽيون سردار پنهنجن پنجاهن سان موڪليو. هو مٿي چڙهي ويو ۽ ايليا اڳيان گوڏن ڀر ٿي منٿ ڪري چيائين تہ ”اي اسان جي پيءُ جا ماڻهو، مهرباني ڪري منهنجو جيون ۽ تنهنجن ٻانهن، انهن پنجاهن جا جيون تنهنجين اکين ۾ قيمتي ٿين. آسمان مان باهه لٿي ۽ اڳين ٻنهي سردارن کي سندن پنجاهن سميت ساڙي ڇڏيائين. هاڻي منهنجو جيون تنهنجين اکين ۾ قيمتي ٿئي.“

اسان جي پيءُ جي قاصد ايليا کي چيو تہ ”هن سان گڏ هيٺ وڃ، هن کان نہ ڊڄ.“ تنهنڪري ايليا اُٿي هن سان گڏ بادشاهه وٽ هيٺ ويو.

هن بادشاهه کي چيو تہ ”اسان جو پيءُ ٿو فرمائي تہ تو عقرون جي معبود بعل زبوب کان پڇڻ لاءِ قاصد موڪليا—ڇا اسرائيل ۾ ڪو پيءُ ناهي، جنهن کان ڪلام پڇجي؟—تنهنڪري جنهن بستري تي تون چڙهيو آهين، ان تان نہ لهندين، پر ضرور مرندين.“

جيئن ايليا جي وسيلي اسان جي پيءُ جو ڪلام آيو هو، تيئن اخزياه مري ويو. اخزياه کي ڪو پٽ نہ هو، تنهنڪري سندس جاءِ تي يورام بادشاهه ٿيو، يهوداه جي بادشاهه يهوسفط جي پٽ يورام جي ٻئي سال ۾. اخزياه جا باقي ڪم، جيڪي هن ڪيا، ڇا اسرائيل جي بادشاهن جي تاريخ جي ڪتاب ۾ لکيل ناهن؟