2.بادشاهه 2 FHB Father's Heart Bible™

2 ¹جڏهن اسان جو پيءُ ايليا کي واوروڙ ۾ آسمان ڏانهن کڻي وڃڻ وارو هو، تڏهن ايليا ۽ اليشع جلجال مان نڪتا. ²ايليا اليشع کي چيو تہ ”مهرباني ڪري هتي ترس؛ اسان جي پيءُ مون کي بيت ايل ڏانهن موڪليو آهي.“ اليشع وراڻيو تہ ”جيئن اسان جو پيءُ جيئرو آهي ۽ تون جيئرو آهين، تيئن آءٌ توکي ڪڏهن نہ ڇڏيندس.“ تنهنڪري ٻئي هيٺ لهي بيت ايل ويا.

³بيت ايل جا نبي اليشع وٽ نڪري آيا ۽ پڇيائونس تہ ”ڇا تون ڄاڻين ٿو تہ اڄ اسان جو پيءُ تنهنجي مالڪ کي تنهنجي مٿان کان کڻي ويندو؟“ هن وراڻيو تہ ”ها، آءٌ ڄاڻان ٿو. چپ ڪريو.“

⁴ايليا چيو تہ ”اليشع، مهرباني ڪري هتي ترس؛ اسان جي پيءُ مون کي يريحو ڏانهن موڪليو آهي.“ هن وراڻيو تہ ”جيئن اسان جو پيءُ جيئرو آهي ۽ تون جيئرو آهين، تيئن آءٌ توکي ڪڏهن نہ ڇڏيندس.“ تنهنڪري ٻئي يريحو ويا.

⁵يريحو جي نبين جي ٽوليءَ اليشع وٽ اچي پڇيو تہ ”ڇا تون ڄاڻين ٿو تہ اڄ اسان جو پيءُ تنهنجي مالڪ کي تو وٽان کڻي ويندو؟“ هن وراڻيو تہ ”ها، آءٌ ڄاڻان ٿو. چپ ڪريو.“

⁶ايليا کيس چيو تہ ”مهرباني ڪري هتي ترس؛ اسان جي پيءُ مون کي يردن ڏانهن موڪليو آهي.“ هن وراڻيو تہ ”جيئن اسان جو پيءُ جيئرو آهي ۽ تون جيئرو آهين، تيئن آءٌ توکي ڪڏهن نہ ڇڏيندس.“ تنهنڪري ٻئي اڳتي هليا.

⁷نبين جي ٽولي مان پنجاهه ماڻهو وڃي ٿورو پري سندن سامهون بيٺا، جڏهن تہ ٻئي يردن جي ڪناري وٽ بيٺا هئا. ⁸ايليا پنهنجي چادر کڻي، ور ڏئي، پاڻيءَ کي ڌڪ هنيو تہ پاڻي ٻنهي پاسي ورهائجي ويو؛ پوءِ ٻئي سڪي زمين تان لنگهي ويا. ⁹جڏهن اهي پار لنگهي ويا، تڏهن ايليا اليشع کي چيو تہ ”گهر، مون کي تو وٽان کڻڻ کان اڳ آءٌ تو لاءِ ڇا ڪريان؟“ اليشع چيو تہ ”مهرباني ڪري مون کي تنهنجي روح جو ٻيڻو حصو ورثي ۾ ملي.“

¹⁰ايليا چيو تہ ”تو ڏکيو سوال ڪيو آهي. جيڪڏهن تون مون کي پاڻ وٽان کڻبو ڏسندين، تہ تو لاءِ ائين ٿيندو؛ جيڪڏهن نہ، تہ نہ ٿيندو.“

¹¹جڏهن اهي هلندي ڳالهائيندي پئي ويا، تڏهن اوچتو باھ جي رٿ ۽ باھ جي گهوڙن ٻنهي کي هڪٻئي کان ڌار ڪري ڇڏيو، ۽ ايليا واوروڙ ۾ آسمان ڏانهن چڙهي ويو. ¹²اليشع ڏسي رڙ ڪري چيو تہ ”اي منهنجا ابا، اي منهنجا ابا! اسرائيل جون رٿون ۽ گهوڙي سوار!“ پوءِ هن کيس ٻيهر نہ ڏٺو. تڏهن پنهنجا ڪپڙا پڪڙي ٻن ٽڪرن ۾ ڦاڙي ڇڏيائين.

¹³ايليا جي ڪريل چادر کڻي، موٽي اچي يردن جي ڪناري تي بيٺو. ¹⁴ايليا جي ڪريل چادر کڻي پاڻيءَ کي ڌڪ هڻي پڇيائين تہ ”اسان جو پيءُ، ايليا جو خدا ڪٿي آهي؟“ جڏهن هن ڌڪ هنيو، تڏهن پاڻي ساڄي ۽ کاٻي پاسي ورهائجي ويو ۽ اليشع پار لنگهي ويو.

¹⁵يريحو جي نبين، جيڪي سندس سامهون هئا، ڏسي چيو تہ ”ايليا جو روح اليشع تي ٽڪيل آهي.“ پوءِ سندس ملاقات لاءِ اچي سندس اڳيان زمين تائين جھڪي ويا. ¹⁶چيائون تہ ”ڏس، تنهنجن ٻانهن وٽ پنجاهه طاقتور ماڻهو آهن. کين وڃڻ ڏي تہ تنهنجي مالڪ کي ڳولين؛ ٿي سگهي ٿو تہ اسان جي پيءُ جي روح کيس کڻي ڪنهن جبل تي يا ڪنهن واديءَ ۾ اڇلائي ڇڏيو هجي.“ اليشع وراڻيو تہ ”نہ، کين نہ موڪليو.“

¹⁷جڏهن هنن ايترو زور ڀريو جو هو انڪار ڪندي شرمائجي ويو، تڏهن چيائين تہ ”موڪليو.“ تنهنڪري هنن پنجاهه ماڻهو موڪليا، جن ٽي ڏينهن ڳولا ڪئي، پر لڌائونس نہ.

¹⁸جڏهن اهي اليشع وٽ موٽي آيا، جيڪو يريحو ۾ رهيل هو، تڏهن هن کين چيو تہ ”ڇا مون اوهان کي نہ چيو هو تہ نہ وڃو؟“

پيءُ يريحو جي پاڻيءَ کي شفا ڏئي ٿو

¹⁹شهر جي ماڻهن اليشع کي چيو تہ ”ڏس، اي اسان جا مالڪ، هي شهر سٺي جاءِ تي آهي، جيئن تون پاڻ ڏسين ٿو، پر پاڻي خراب آهي ۽ زمين ٻنجر آهي.“

²⁰هن چيو تہ ”مون وٽ نئون پيالو کڻي اچو ۽ ان ۾ لوڻ وجهو.“ تڏهن اهو کيس کڻي آيا.

²¹هو چشمي ڏانهن وڃي، ان ۾ لوڻ اڇلائي چيائين تہ ”اسان جو پيءُ هيئن ٿو فرمائي تہ مون هن پاڻيءَ کي شفا ڏني آهي؛ هاڻي ان مان ڪڏهن بہ موت يا ٻنجرپڻو پيدا نہ ٿيندو.“

²²سو اليشع جي چيل ڪلام موجب پاڻي اڄ ڏينهن تائين صاف رهيو آهي.

²³اتان اليشع بيت ايل ڏانهن چڙهي ويو. جڏهن هو رستي تي هلي رهيو هو، تڏهن شهر مان ننڍا ڇوڪرا نڪري آيا ۽ ٺٺوليون ڪندي چيائونس تہ ”اي گنجا، مٿي چڙه! اي گنجا، مٿي چڙه!“ ²⁴هن مڙي، هنن ڏانهن ڏسي، اسان جي پيءُ جي نالي ۾ کين لعنت ڪئي. تڏهن ٻيلي مان ٻه رڇ نڪري آيا ۽ ٻيتاليھ ڇوڪرن کي ڦاڙي ڇڏيائون. ²⁵پوءِ اليشع ڪرمل جبل ڏانهن وڃي، اتان سامريه موٽي آيو.