2 Krallar 2

2 ¹Babamız İlyas'ı kasırgayla göğe alacağı zaman, İlyas ile Elişa Gilgal'dan yola çıktılar. ²İlyas Elişa'ya, «Lütfen sen burada kal; Babamız beni Beytel'e gönderdi» dedi. Elişa, «Yaşayan Babamız'ın adıyla ve senin başın üzerine ant içerim ki, senden ayrılmayacağım» dedi. Böylece Beytel'e indiler.

³Beytel'deki peygamberler Elişa'nın yanına çıkıp, «Babamız'ın bugün efendini senin başının üzerinden alıp götüreceğini biliyor musun?» diye sordular. Elişa, «Evet, biliyorum» dedi, «Susun.»

⁴İlyas, «Elişa, lütfen sen burada kal; Babamız beni Eriha'ya gönderdi» dedi. Elişa, «Yaşayan Babamız'ın adıyla ve senin başın üzerine ant içerim ki, senden ayrılmayacağım» diye karşılık verdi. Böylece Eriha'ya gittiler.

⁵Eriha'daki peygamber topluluğu Elişa'ya yaklaşıp, «Babamız'ın bugün efendini senden alıp götüreceğini biliyor musun?» diye sordular. Elişa, «Evet, biliyorum» dedi, «Susun.»

⁶İlyas ona, «Lütfen sen burada kal; Babamız beni Şeria Irmağı'na gönderdi» dedi. Elişa, «Yaşayan Babamız'ın adıyla ve senin başın üzerine ant içerim ki, senden ayrılmayacağım» dedi. Böylece ikisi birlikte yürüdüler.

⁷Peygamber topluluğundan elli kişi gidip uzakta, onların karşısında durdu; ikisi de Şeria Irmağı'nın kıyısında durdular. ⁸İlyas cüppesini alıp dürdü, sulara vurdu. Sular ikiye ayrıldı; ikisi de kuru toprağın üzerinden karşıya geçti. ⁹Karşıya geçtiklerinde İlyas Elişa'ya, «Ben senden alınmadan önce senin için ne yapayım, iste» dedi. Elişa, «Lütfen senin ruhundan iki pay bana miras kalsın» dedi.

¹⁰İlyas, «Zor bir şey istedin» dedi. «Eğer senden alınırken beni görürsen, dileğin yerine gelecek; yoksa gelmeyecek.»

¹¹Onlar yürüyüp konuşurlarken, ateşten bir savaş arabası ateşten atlarla ansızın ikisinin arasından geçti; İlyas kasırgayla göğe alındı. ¹²Elişa bunu görünce, «Babam, babam! İsrail'in savaş arabaları ve atlıları!» diye haykırdı. Sonra onu bir daha göremedi. Giysilerini tutup ikiye yırttı.

¹³İlyas'ın üzerinden düşen cüppesini yerden aldı, geri dönüp Şeria Irmağı'nın kıyısında durdu. ¹⁴İlyas'ın üzerinden düşen cüppesini alıp sulara vurdu ve, «İlyas'ın Tanrısı Babamız nerede?» dedi. Sulara vurunca sular sağa sola ayrıldı; Elişa karşıya geçti.

¹⁵Eriha'daki peygamberler karşıdan bunu görünce, «İlyas'ın ruhu Elişa'nın üzerine kondu» dediler. Onu karşılamaya gidip önünde yere kapandılar. ¹⁶«Bak» dediler, «yanımızda elli güçlü adam var, senin kullarındır. İzin ver de gidip efendini arasınlar; belki Babamız'ın Ruhu onu alıp bir dağa ya da bir vadiye bırakmıştır.» Elişa, «Hayır» dedi, «onları göndermeyin.»

¹⁷Ama onu utandıracak kadar sıkıştırdılar. Sonunda, «Gönderin» dedi. Böylece elli adam gönderdiler; adamlar üç gün İlyas'ı aradılarsa da bulamadılar.

¹⁸Eriha'da kalan Elişa'nın yanına döndüklerinde Elişa onlara, «Ben size gitmeyin dememiş miydim?» dedi.

Baba, Eriha'nın Sularını İyileştiriyor

¹⁹Kent halkı Elişa'ya, «Efendimiz, gördüğün gibi bu kentin yeri güzel, ama suyu kötü, toprağı da verimsiz» dediler.

²⁰Elişa, «Bana yeni bir tas getirin ve içine tuz koyun» dedi. Tası getirdiler.

²¹Elişa suyun kaynağına gidip içine tuz attı ve, «Babamız şöyle diyor: Bu suyu iyileştirdim; bundan böyle burada bir daha ölüme ya da kısırlığa yol açmayacak» dedi.

²²Elişa'nın söylediği söz uyarınca su bugüne dek temiz kaldı.

²³Elişa oradan Beytel'e çıktı. Yolda giderken kentten küçük çocuklar çıkıp, «Çık git, kel kafa! Çık git, kel kafa!» diye onunla alay ettiler. ²⁴Elişa dönüp onlara baktı ve Babamız'ın adıyla onları lanetledi. Bunun üzerine ormandan çıkan iki ayı çocuklardan kırk ikisini parçaladı. ²⁵Elişa oradan Karmel Dağı'na gitti, sonra oradan Samiriye'ye döndü.