2 Krallar 3

3 ¹Yahuda Kralı Yehoşafat'ın krallığının on sekizinci yılında Ahav oğlu Yoram Samiriye'de İsrail Kralı oldu ve on iki yıl krallık yaptı. ²Babamız'ın gözünde kötü olanı yaptı, ama annesiyle babası gibi değil; çünkü babasının yaptırdığı Baal'ın kutsal dikili taşını kaldırdı. ³Yine de İsrail'i günaha sürükleyen Nevat oğlu Yarovam'ın günahlarına sarıldı; onlardan dönmedi.

⁴Moav Kralı Meşa koyun yetiştirirdi ve İsrail Kralı'na 100.000 kuzu ile 100.000 koçun yününü verirdi. ⁵Ama Ahav ölünce Moav Kralı İsrail Kralı'na başkaldırdı. ⁶İşte o zaman Kral Yoram Samiriye'den yola çıktı ve bütün İsrail'i topladı. ⁷Gidip Yahuda Kralı Yehoşafat'a şu haberi gönderdi: «Moav Kralı bana başkaldırdı. Moav'a karşı savaşmak için benimle gelir misin?» Yehoşafat, «Gelirim» diye yanıtladı, «Seninle bir bedeniz, halkım halkın, atlarım atların gibidir.»

⁸Yehoşafat, «Hangi yoldan çıkalım?» diye sordu. Yoram, «Edom Çölü yolundan» diye yanıtladı.

⁹Böylece İsrail Kralı, Yahuda Kralı ve Edom Kralı yola çıktı. Dolambaçlı bir yoldan yedi gün yürüdüler; ne ordu için ne de peşlerinden gelen hayvanlar için su vardı. ¹⁰İsrail Kralı, «Eyvah!» dedi, «Babamız bu üç kralı Moav'ın eline teslim etmek için mi bir araya çağırdı?» ^a a v10 Bu vefasız, suçu hemen başkasına atan kral bile hâlâ antlaşma ailesinin bir üyesidir — güvenmediği Baba'nın adını yine de anıyor.

¹¹Ama Yehoşafat, «Burada Babamız'ın bir peygamberi yok mu, onun aracılığıyla Babamız'a danışalım?» dedi. İsrail Kralı'nın görevlilerinden biri, «İlyas'ın ellerine su döken Şafat oğlu Elişa burada» diye yanıtladı.

¹²Yehoşafat, «Babamız'ın sözü onunla birlikte» dedi. Böylece İsrail Kralı, Yehoşafat ve Edom Kralı onun yanına gittiler.

¹³Elişa İsrail Kralı'na, «Seninle benim aramda ne var? Annenle babanın peygamberlerine git» dedi. İsrail Kralı, «Hayır» dedi, «Babamız bu üç kralı Moav'ın eline teslim etmek için bir araya çağırdı.»

¹⁴Elişa, «Hizmet ettiğim, Göksel Orduların Babası'nın varlığı hakkı için derim ki, eğer Yahuda Kralı Yehoşafat'a saygım olmasaydı, sana ne bakar ne de seni fark ederdim. ¹⁵Şimdi bana bir çalgıcı getirin» dedi. Çalgıcı çalarken Babamız'ın eli Elişa'nın üzerine geldi.

¹⁶Elişa şöyle dedi: «Babamız diyor ki: Bu vadiyi baştan başa hendeklerle doldurun. ¹⁷Çünkü Babamız diyor ki: Ne rüzgâr ne de yağmur göreceksiniz, yine de bu vadi suyla dolacak; siz de, sürüleriniz de, hayvanlarınız da içeceksiniz. ¹⁸Bu, gözümde önemsiz bir şeydir; Moav'ı da elinize teslim edecek. ¹⁹Her surlu kenti ve her seçkin kenti vuracaksınız, her iyi ağacı kesecek, her su kaynağını tıkayacak ve her verimli tarlayı taşlarla harap edeceksiniz.»

²⁰Sabahleyin, tahıl sunusunun sunulduğu saatte, Edom yönünden ansızın sular geldi ve ülke suyla doldu.

²¹Bütün Moavlılar kralların kendileriyle savaşmaya geldiğini duyunca, silah kuşanabilecek yaşta olan ve daha büyük olan her erkek toplandı; sınırda mevzilendiler. ²²Sabah erkenden kalktılar; güneş suların üzerine parlıyordu. Moavlılar karşılarındaki suyu kan gibi kırmızı gördüler. ²³«Kan bu!» dediler, «Krallar savaşıp birbirlerini öldürmüş. Haydi Moav, yağmaya!»

²⁴Ama İsrail ordugâhına vardıklarında İsrailliler kalkıp Moavlılar'a saldırdı; Moavlılar önlerinden kaçtı. İsrailliler ilerleyerek ülkenin içine daldı ve giderken Moavlılar'ı vurdu. ²⁵Kentleri yıktılar. Her verimli tarlaya her adam bir taş attı, ta ki tarlalar taşla örtülene dek. Her su kaynağını tıkadılar, her iyi ağacı kestiler; yalnızca Kir-Hereset'in taşlarını bıraktılar; sapancılar onu kuşatıp saldırdı. ²⁶Moav Kralı savaşın kendisine ağır bastığını görünce, Edom Kralı'nın olduğu yerden çıkış yolu açmak için yanına yedi yüz kılıçlı adam aldı, ama başaramadı. ²⁷Bunun üzerine tahtına geçecek olan ilk oğlunu aldı ve onu surun üzerinde yakmalık sunu olarak sundu. İsrail'e karşı büyük bir öfke koptu; İsrailliler de ondan çekilip kendi topraklarına döndüler.