၄ ရာ 3 FHB Father's Heart Bible™

3 ¹ယုဒရှင်ဘုရင်ယောရှဖတ် နန်းစံတစ်ဆယ့်ရှစ်နှစ်မြောက်တွင် အာဟပ်၏သား ယောရံသည် ရှမာရိမြို့၌ ဣသရေလအမျိုးကို အုပ်စိုးသော ရှင်ဘုရင်ဖြစ်လာ၍၊ တစ်ဆယ့်နှစ်နှစ် နန်းစံလေ၏။ ²သူသည် ငါတို့၏ခမည်းတော်၏ရှေ့တော်၌ ဆိုးယုတ်သောအမှုကိုပြု၏။ သို့ရာတွင် သူ၏မိဘတို့ကဲ့သို့ကား မဟုတ်ချေ။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူ၏ဖခင်ပြုလုပ်ခဲ့သော ဗာလဘုရား၏ ကျောက်တိုင်မြတ်ကို သူဖယ်ရှားခဲ့သောကြောင့်တည်း။ ³သို့ရာတွင် ဣသရေလအမျိုးကို အပြစ်ပြုစေသော နေဗတ်၏သား ယေရောဗောင်၏အပြစ်တို့ကို သူစွဲကိုင်လျက်၊ ထိုအပြစ်တို့မှ မလွှဲမရှောင်ဘဲနေ၏။

⁴မောဘရှင်ဘုရင် မေရှာသည် သိုးများကိုမွေးမြူ၍၊ ဣသရေလရှင်ဘုရင်အား သိုးသငယ်တစ်သိန်းနှင့် သိုးထီးတစ်သိန်း၏အမွေးကို အခွန်ဆက်သ၏။ ⁵သို့ရာတွင် အာဟပ်သေဆုံးသောအခါ၊ မောဘရှင်ဘုရင်သည် ဣသရေလရှင်ဘုရင်ကို ပုန်ကန်လေ၏။ ⁶ထိုအခါ ယောရံမင်းသည် ရှမာရိမြို့မှ ထွက်ခွာ၍၊ ဣသရေလအမျိုးသားအပေါင်းကို စုရုံးစေ၏။ ⁷ထိုနောက် သူသည်သွား၍ ယုဒရှင်ဘုရင်ယောရှဖတ်ထံသို့ “မောဘရှင်ဘုရင်သည် ငါ့ကိုပုန်ကန်လေပြီ။ မောဘပြည်ကိုတိုက်ခိုက်ရန် ငါနှင့်အတူ ကိုယ်တော်လိုက်ပါမည်လော” ဟု စကားပို့လိုက်၏။ ယောရှဖတ်က “ငါလိုက်မည်။ ငါသည် ကိုယ်တော်ကဲ့သို့ဖြစ်၍၊ ငါ၏လူတို့သည် ကိုယ်တော်၏လူတို့ကဲ့သို့၊ ငါ၏မြင်းတို့သည် ကိုယ်တော်၏မြင်းတို့ကဲ့သို့ဖြစ်၏” ဟု ပြန်ပြော၏။

⁸ယောရံက “အဘယ်လမ်းဖြင့် ငါတို့ချီတက်ရမည်နည်း” ဟုမေး၏။ ယောရှဖတ်က “ဧဒုံတောကန္တာရကိုဖြတ်သောလမ်းဖြင့်တည်း” ဟု ဖြေ၏။

⁹ဣသရေလရှင်ဘုရင်သည် ယုဒရှင်ဘုရင်နှင့် ဧဒုံရှင်ဘုရင်တို့နှင့်အတူ ထွက်ခွာ၍၊ ခုနစ်ရက်ပတ်လုံး ဝိုက်ဝန်းသောလမ်းဖြင့် ချီတက်ကြ၏။ သို့ရာတွင် စစ်သည်ဗိုလ်ခြေအတွက်သော်လည်းကောင်း၊ သူတို့နောက်လိုက်ပါသောတိရစ္ဆာန်တို့အတွက်သော်လည်းကောင်း ရေမရှိချေ။ ¹⁰ဣသရေလရှင်ဘုရင်က “သြော်၊ ငါတို့၏ခမည်းတော်သည် ဤရှင်ဘုရင်သုံးပါးကို မောဘ၏လက်သို့အပ်ရန်သာလျှင် ခေါ်ဆောင်တော်မူပြီတကား” ဟုဆို၏။ ^a a v10 ယုံကြည်ခြင်းကင်းမဲ့၍ အပြစ်တင်လိုစိတ် လျင်မြန်သော ဤရှင်ဘုရင်ပင်လျှင် ပဋိညာဉ်မိသားစုဝင် ဖြစ်နေသေး၏။ မိမိမယုံကြည်သော ခမည်းတော်ကိုပင် သူအမည်တပ်၍ ခေါ်လေ၏။

¹¹သို့ရာတွင် ယောရှဖတ်က “ဤအရပ်၌ ထိုသူအားဖြင့် ငါတို့၏ခမည်းတော်ထံ မေးလျှောက်နိုင်ရန် ငါတို့၏ခမည်းတော်၏ပရောဖက် မရှိသလော” ဟုဆို၏။ ဣသရေလရှင်ဘုရင်၏ကျွန်တစ်ဦးက “ဧလိယ၏လက်တို့ကို ရေလောင်းပေးဖူးသော ရှာဖတ်၏သား ဧလိရှဲ ဤအရပ်၌ရှိပါ၏” ဟု ဖြေ၏။

¹²ယောရှဖတ်က “ထိုသူ၌ ငါတို့၏ခမည်းတော်၏ နှုတ်ကပတ်တော်ရှိ၏” ဟုဆို၏။ ထို့ကြောင့် ဣသရေလရှင်ဘုရင်၊ ယောရှဖတ်နှင့် ဧဒုံရှင်ဘုရင်တို့သည် ဧလိရှဲထံသို့ ဆင်းသွားကြ၏။

¹³ဧလိရှဲက ဣသရေလရှင်ဘုရင်အား “ငါတို့နှစ်ဦးအကြား အဘယ်အမှုရှိသနည်း။ သင်၏ဖခင်နှင့်မိခင်၏ ပရောဖက်တို့ထံသို့ သွားလော့” ဟုဆို၏။ ရှင်ဘုရင်က “မဟုတ်ပါ၊ ငါတို့၏ခမည်းတော်သည် ဤရှင်ဘုရင်သုံးပါးကို မောဘ၏လက်သို့အပ်ရန် ခေါ်ဆောင်တော်မူပြီ” ဟုဆို၏။

¹⁴ဧလိရှဲက “ငါအမှုတော်ထမ်းဆောင်သော ကောင်းကင်ဗိုလ်ခြေတို့၏ခမည်းတော် အသက်ရှင်တော်မူသည်အတိုင်း၊ ယုဒရှင်ဘုရင်ယောရှဖတ်ကို ငါမရိုသေလျှင်၊ သင့်ကို ငါကြည့်မည်မဟုတ်၊ သင့်ကိုလည်း အမှုမထားပြီ။ ¹⁵ယခုတွင် စောင်းသမားတစ်ဦးကို ငါ့ထံသို့ ခေါ်ခဲ့လော့” ဟုဆို၏။ ထိုစောင်းသမား တီးမှုတ်သောအခါ၊ ငါတို့၏ခမည်းတော်၏ လက်တော်သည် ဧလိရှဲအပေါ်သို့ သက်ရောက်လေ၏။

¹⁶ဧလိရှဲက “ငါတို့၏ခမည်းတော် မိန့်တော်မူသည်ကား၊ ဤချိုင့်ဝှမ်းကို ကျုံးမြောင်းများဖြင့် ပြည့်စေလော့။ ¹⁷အကြောင်းမူကား၊ ငါတို့၏ခမည်းတော် မိန့်တော်မူသည်ကား၊ သင်တို့သည် လေကိုလည်းကောင်း၊ မိုးကိုလည်းကောင်း မမြင်ရဘဲလျက်၊ ဤချိုင့်ဝှမ်းသည် ရေနှင့်ပြည့်လိမ့်မည်။ သင်တို့နှင့်တကွ သင်တို့၏ကျွဲနွားများနှင့် အခြားတိရစ္ဆာန်တို့သည် သောက်ရကြလိမ့်မည်။ ¹⁸ဤအမှုသည် ငါ့မျက်မှောက်၌ သေးငယ်လှ၏။ ထိုမျှမက မောဘပြည်ကိုလည်း သင်တို့၏လက်သို့ ခမည်းတော်အပ်တော်မူလိမ့်မည်။ ¹⁹သင်တို့သည် ခံတပ်မြို့တိုင်းနှင့် ရွေးချယ်ထားသောမြို့တိုင်းကို တိုက်ခိုက်၍၊ ကောင်းသောသစ်ပင်တိုင်းကို ခုတ်လှဲ၍၊ ရေတွင်းစမ်းတိုင်းကို ပိတ်ဆို့၍၊ ကောင်းသောလယ်ယာတိုင်းကို ကျောက်ခဲများဖြင့် ပျက်စီးစေကြလိမ့်မည်” ဟုဆို၏။

²⁰နံနက်အချိန်၊ ဘောဇဉ်ပူဇော်သကာ ပူဇော်ချိန်၌၊ ဧဒုံဘက်မှ ရေသည် ရုတ်တရက် စီးဆင်းလာ၍၊ တစ်ပြည်လုံး ရေနှင့်ပြည့်လေ၏။

²¹မောဘပြည်သားအပေါင်းတို့သည် ထိုရှင်ဘုရင်တို့ မိမိတို့ကိုတိုက်ခိုက်ရန် ချီတက်လာကြောင်းကို ကြားသိကြသောအခါ၊ လက်နက်ကိုင်ဆောင်နိုင်သောအရွယ်မှစ၍ အသက်ကြီးသူအပေါင်းကို စုရုံးစေ၏။ ထိုသူတို့သည် နယ်စပ်၌ ရပ်တည်နေကြ၏။ ²²သူတို့သည် စောစောထ၍၊ နေရောင်သည် ရေပေါ်သို့ ထွန်းလင်းသောအခါ၊ မောဘလူတို့သည် မိမိတို့တစ်ဖက်ရှိ ရေကို သွေးကဲ့သို့ နီမြန်းနေသည်ကို မြင်ကြ၏။ ²³သူတို့က “သွေးပါတကား။ ထိုရှင်ဘုရင်တို့သည် အချင်းချင်းတိုက်ခိုက်၍ အသေသတ်ကြလေပြီ။ အချင်းမောဘတို့၊ ယခု လုယက်ကြကုန်အံ့” ဟုဆိုကြ၏။

²⁴သို့ရာတွင် သူတို့သည် ဣသရေလတပ်စခန်းသို့ ရောက်သောအခါ၊ ဣသရေလလူတို့သည် ထ၍ မောဘလူတို့ကို တိုက်ခိုက်သဖြင့်၊ မောဘလူတို့သည် သူတို့ရှေ့မှ ထွက်ပြေးကြ၏။ ဣသရေလလူတို့သည် ချီတက်ရင်း မောဘလူတို့ကို သတ်ဖြတ်လျက် ပြည်တွင်းသို့ ဝင်ရောက်ကြ၏။ ²⁵သူတို့သည် မြို့များကို ဖြိုဖျက်ကြ၏။ ကောင်းသောလယ်ယာတိုင်း၌ လူတိုင်းသည် လယ်ကိုဖုံးအုပ်သည်အထိ ကျောက်ခဲတစ်လုံးစီ ပစ်ချကြ၏။ ရေတွင်းစမ်းတိုင်းကို ပိတ်ဆို့၍ ကောင်းသောသစ်ပင်တိုင်းကို ခုတ်လှဲကြ၏။ ကိရဟရက်မြို့၏ ကျောက်များကိုသာ ကျန်ရစ်စေ၍၊ လောက်လွှဲသမားတို့သည် ထိုမြို့ကို ဝိုင်းရံ၍ တိုက်ခိုက်ကြ၏။ ²⁶မောဘရှင်ဘုရင်သည် စစ်မက်သည် မိမိအတွက် အလွန်ပြင်းထန်လှသည်ကို မြင်သောအခါ၊ ဧဒုံရှင်ဘုရင်ထံသို့ ထိုးဖောက်သွားရန် ဓားကိုင်သူ ခုနစ်ရာကို ခေါ်ဆောင်သွား၏။ သို့သော် မအောင်မြင်ချေ။ ²⁷ထို့ကြောင့် သူသည် မိမိ၏အိမ်ဦးစားဖြစ်သော သားဦးကိုယူ၍၊ မြို့ရိုးပေါ်၌ မီးရှို့ရာယဇ်အဖြစ် ပူဇော်လေ၏။ ဣသရေလအမျိုးအပေါ်သို့ ကြီးစွာသောအမျက်ဒေါသ သက်ရောက်လာသဖြင့်၊ သူတို့သည် ထိုမင်းထံမှ ဆုတ်ခွာ၍ မိမိတို့ပြည်သို့ ပြန်သွားကြ၏။