၄ ရာ 4 FHB Father's Heart Bible™

4 ¹ပရောဖက်တို့၏သားများအနက် တစ်ဦး၏ဇနီးသည် ဧလိရှဲအား ဟစ်အော်၍ “ကိုယ်တော်၏အစေခံဖြစ်သော အကျွန်ုပ်၏ခင်ပွန်းသည် သေဆုံးပါပြီ။ ကိုယ်တော်၏အစေခံသည် ငါတို့၏ခမည်းတော်ကို ကြောက်ရွံ့ရိုသေကြောင်း ကိုယ်တော်သိပါ၏။ ယခု မြီရှင်သည် အကျွန်ုပ်၏သားနှစ်ယောက်ကို ကျွန်အဖြစ် ခေါ်ဆောင်ရန် လာပါပြီ” ဟု လျှောက်လေ၏။

²ဧလိရှဲက “သင့်အတွက် အဘယ်အရာ ပြုပေးရမည်နည်း။ သင့်အိမ်တွင် အဘယ်အရာရှိသည်ကို ငါ့အား ပြောလော့” ဟု မေး၏။ ထိုအမျိုးသမီးက “ကိုယ်တော်၏အစေခံ၌ ဆီတစ်ဘူးမှတစ်ပါး အခြားဘာမျှ မရှိပါ” ဟု လျှောက်၏။

³ထိုအခါ ဧလိရှဲက “သွား၍ အိမ်နီးချင်းအပေါင်းတို့ထံမှ အပြင်၌ အိုးခွက်များကို ငှားယူလော့။ ဗလာအိုးခွက်များဖြစ်၍ နည်းနည်းမျှ မဟုတ်စေနှင့်။ ⁴အိမ်ထဲသို့ ဝင်၍ သင်နှင့် သင်၏သားများ နောက်မှ တံခါးကိုပိတ်ပြီးလျှင် ဤအိုးရှိသမျှတို့တွင် ဆီကို လောင်းထည့်လော့။ အိုးတစ်လုံးပြည့်တိုင်း ဘေးသို့ ဖယ်ထားလော့” ဟု ဆို၏။

⁵ထို့ကြောင့် ထိုအမျိုးသမီးသည် ဧလိရှဲထံမှ ထွက်သွား၍ သူနှင့် သူ၏သားများ နောက်မှ တံခါးကိုပိတ်လေ၏။ သားတို့သည် အိုးခွက်များကို ဆက်လက်ယူဆောင်ပေး၍ သူသည် ဆက်လက်လောင်းထည့်လေ၏။ ⁶အိုးများ ပြည့်သောအခါ သူသည် သားအား “အခြားအိုးတစ်လုံး ယူခဲ့ဦးလော့” ဟု ဆို၏။ သားက “တစ်လုံးမျှ မကျန်တော့ပါ” ဟု ပြန်ဆို၏။ ထိုအခါ ဆီသည် ရပ်တန့်သွားလေ၏။

⁷ထိုအမျိုးသမီးသည် လာ၍ ငါတို့၏ခမည်းတော်၏လူအား ပြောပြသောအခါ သူက “သွား၍ ဆီကိုရောင်းပြီးလျှင် သင်၏ကြွေးမြီကို ဆပ်လော့။ ကျန်သည့်ငွေဖြင့် သင်နှင့် သင်၏သားများ အသက်မွေးကြလော့” ဟု ဆို၏။

ရှုနင်မြို့သူအား ခမည်းတော်၏ကတိတော်

⁸တစ်နေ့သ၌ ဧလိရှဲသည် ရှုနင်မြို့ကို ဖြတ်သွား၏။ ထိုမြို့တွင် ဥစ္စာကြွယ်ဝသော အမျိုးသမီးတစ်ဦး နေထိုင်၏။ သူသည် ဧလိရှဲအား တည်းခို၍ အစာစားရန် သွေးဆောင်ဖိတ်ခေါ်၏။ ဧလိရှဲသည် ဖြတ်သွားသည့်အခါတိုင်း ထိုအိမ်၌ အစာစားရန် ဝင်ရောက်တည်းခိုလေ့ရှိ၏။ ⁹ထိုအမျိုးသမီးက ခင်ပွန်းအား “ကြည့်ပါ၊ ငါတို့ထံ မကြာခဏ ဖြတ်သွားသော ဤသူသည် ငါတို့၏ခမည်းတော်၏ သန့်ရှင်းသောလူတစ်ဦး ဖြစ်ကြောင်း ကျွန်ုပ်သိပါ၏။ ¹⁰သူ့အတွက် အမိုးပေါ်တွင် အခန်းငယ်တစ်ခန်းကို ဆောက်လုပ်၍ ထိုအခန်းတွင် ခုတင်၊ စားပွဲ၊ ကုလားထိုင်နှင့် မီးအိမ်ကို ထားကြစို့။ သို့မှသာ သူလာသည့်အခါတိုင်း ထိုအခန်း၌ တည်းခိုနိုင်မည်” ဟု ပြော၏။

¹¹တစ်နေ့သ၌ ဧလိရှဲသည် ထိုအရပ်သို့ ရောက်လာ၍ အထက်အခန်းသို့ ဝင်ပြီးလျှင် လဲလျောင်းအိပ်လေ၏။ ¹²သူသည် မိမိ၏အစေခံ ဂေဟာဇိအား “ဤရှုနင်မြို့သူကို ခေါ်ခဲ့လော့” ဟု ဆို၏။ ဂေဟာဇိသည် ထိုအမျိုးသမီးကို ခေါ်သဖြင့် သူသည် ဧလိရှဲရှေ့၌ ရပ်နေလေ၏။ ¹³ဧလိရှဲက ဂေဟာဇိအား “သူ့အား ဤသို့ ပြောလော့။ သင်သည် ငါတို့အတွက် ဤမျှလောက် ကြိုးစားပမ်းစား ပြုစုခဲ့ပြီ။ သင့်အတွက် အဘယ်အရာ ပြုပေးရမည်နည်း။ ရှင်ဘုရင်ထံ သို့မဟုတ် စစ်သူကြီးထံ သင့်အတွက် ငါ ပြောပေးရမည်လော” ဟု ဆို၏။ ထိုအမျိုးသမီးက “ကျွန်ုပ်သည် မိမိအမျိုးသားတို့အလယ်၌ နေထိုင်ပါသည်” ဟု ဖြေ၏။

¹⁴ဧလိရှဲက “သူ့အတွက် အဘယ်အရာ ပြုပေးနိုင်မည်နည်း” ဟု မေး၏။ ဂေဟာဇိက “သူ၌ သားမရှိပါ၊ ခင်ပွန်းသည်လည်း အိုမင်းပါပြီ” ဟု လျှောက်၏။

¹⁵ဧလိရှဲက “သူ့ကို ခေါ်လော့” ဟု ဆို၏။ ထို့ကြောင့် ဂေဟာဇိသည် သူ့ကိုခေါ်သဖြင့် သူသည် တံခါးဝ၌ ရပ်နေလေ၏။ ¹⁶ဧလိရှဲက “နောင်နှစ် ဤအချိန်ခါ၌ သင်သည် သားတစ်ယောက်ကို ပိုက်ဖက်ရလိမ့်မည်” ဟု ဆို၏။ ထိုအမျိုးသမီးက “မဟုတ်ပါ၊ အကျွန်ုပ်၏အရှင်၊ ငါတို့၏ခမည်းတော်၏လူ၊ ကိုယ်တော်၏အစေခံအား မုသားမပြောပါနှင့်” ဟု လျှောက်၏။

¹⁷ဧလိရှဲ ပြောခဲ့သည့်အတိုင်း ထိုအမျိုးသမီးသည် ပဋိသန္ဓေစွဲယူ၍ နောင်နှစ် ထိုအချိန်ခါ၌ သားတစ်ယောက်ကို ဖွားမြင်လေ၏။

¹⁸ထိုသူငယ်သည် ကြီးပြင်းလာ၏။ တစ်နေ့သ၌ သူသည် စပါးရိတ်သောသူတို့ထံ၊ မိမိဖခင်ထံသို့ ထွက်သွားလေ၏။ ¹⁹သူသည် ဖခင်အား “ကျွန်ုပ်ခေါင်း၊ ကျွန်ုပ်ခေါင်း” ဟု ဆို၏။ ဖခင်က အစေခံတစ်ယောက်အား “သူ့ကို မိခင်ထံသို့ ပွေ့ချီသွားလော့” ဟု ဆို၏။

²⁰အစေခံသည် သူ့ကို မိခင်ထံသို့ ပွေ့ချီသွား၏။ ထိုသူငယ်သည် မွန်းတည့်ချိန်တိုင်အောင် မိခင်၏ဒူးပေါ်တွင် ထိုင်နေပြီးလျှင် သေဆုံးလေ၏။ ²¹မိခင်သည် အထက်သို့တက်၍ သူ့ကို ငါတို့၏ခမည်းတော်၏လူ၏ ခုတင်ပေါ်တွင် တင်ထားပြီးလျှင် သူ့နောက်မှ တံခါးကိုပိတ်၍ ထွက်သွားလေ၏။ ²²သူသည် ခင်ပွန်းကိုခေါ်၍ “ကျွန်ုပ်သည် ငါတို့၏ခမည်းတော်၏လူထံသို့ အပြေးသွား၍ ပြန်လာနိုင်စေရန် အစေခံတစ်ယောက်နှင့် မြည်းတစ်ကောင်ကို ကျွန်ုပ်ထံ စေလွှတ်ပါ” ဟု ဆို၏။

²³ခင်ပွန်းက “ယနေ့ သူ့ထံသို့ အဘယ်ကြောင့် သွားမည်နည်း။ လဆန်းနေ့လည်း မဟုတ်၊ ဥပုသ်နေ့လည်း မဟုတ်” ဟု မေး၏။ သူက “အဆင်ပြေပါသည်” ဟု ဆို၏။

²⁴သူသည် မြည်းကို ကုန်းနှီးတင်၍ မိမိအစေခံအား “ရှေ့သို့ မောင်းနှင်လော့။ ငါ မပြောလျှင် ငါ့အတွက် နှေးကွေးမနေနှင့်” ဟု ဆို၏။ ²⁵ထို့နောက် သူသည် ထွက်ခွာ၍ ကရမေလတောင်ပေါ်ရှိ ငါတို့၏ခမည်းတော်၏လူထံသို့ ရောက်လာ၏။ ငါတို့၏ခမည်းတော်၏လူသည် သူ့ကို အဝေးမှ မြင်သောအခါ မိမိ၏အစေခံ ဂေဟာဇိအား “ကြည့်လော့၊ ရှုနင်မြို့သူ ရောက်လာ၏။ ²⁶ယခု ပြေး၍ သူ့ကို ကြိုဆိုပြီးလျှင် ‘သင် ကျန်းမာပါ၏လော။ သင့်ခင်ပွန်း ကျန်းမာပါ၏လော။ သူငယ် ကျန်းမာပါ၏လော’ ဟု မေးလော့” ဟု ဆို၏။ ထိုအမျိုးသမီးက “အားလုံး ကောင်းပါသည်” ဟု ဖြေ၏။

²⁷သူသည် တောင်ပေါ်ရှိ ငါတို့၏ခမည်းတော်၏လူထံသို့ ရောက်သောအခါ သူ၏ခြေတို့ကို ဖက်တွယ်ကိုင်လေ၏။ ဂေဟာဇိသည် သူ့ကို တွန်းဖယ်ရန် လာ၏။ သို့ရာတွင် ဧလိရှဲက “သူ့ကို ရှိစေတော့။ သူ၏စိတ်ဝိညာဉ်သည် ပြင်းစွာ ညှိုးငယ်နေ၏။ ငါတို့၏ခမည်းတော်သည် ထိုအကြောင်းကို ငါ့အား မဖော်ပြဘဲ ဝှက်ထားတော်မူပြီ” ဟု ဆို၏။

²⁸ထိုအမျိုးသမီးက “ကျွန်ုပ်သည် အကျွန်ုပ်၏အရှင်ထံ သားတစ်ယောက်ကို တောင်းခဲ့ပါသလော။ ‘ကျွန်ုပ်ကို မျှော်လင့်ချက် မပေးပါနှင့်’ ဟု ကျွန်ုပ် မပြောခဲ့ပါလော” ဟု ဆို၏။

²⁹ဧလိရှဲက ဂေဟာဇိအား “သင်၏ဝတ်ရုံကို ခါးပန်း၌ ထိုးထား၍ ငါ၏တောင်ဝှေးကို လက်ဖြင့်ကိုင်ပြီးလျှင် သွားလော့။ လမ်းတွင် တစ်စုံတစ်ယောက်ကို တွေ့လျှင် နှုတ်မဆက်နှင့်။ တစ်စုံတစ်ယောက်က သင့်ကို နှုတ်ဆက်လျှင် မဖြေနှင့်။ ငါ၏တောင်ဝှေးကို သူငယ်၏မျက်နှာပေါ်တွင် တင်ထားလော့” ဟု ဆို၏။

³⁰သို့ရာတွင် သူငယ်၏မိခင်က “ငါတို့၏ခမည်းတော် အသက်ရှင်တော်မူသည်နှင့် ကိုယ်တော် အသက်ရှင်သည်မှန်သကဲ့သို့ ကျွန်ုပ်သည် ကိုယ်တော့်ကို စွန့်၍ မသွားပါ” ဟု ဆို၏။ ထို့ကြောင့် ဧလိရှဲသည် ထ၍ သူ့နောက်သို့ လိုက်လေ၏။

³¹ဂေဟာဇိသည် သူတို့ရှေ့မှ သွား၍ တောင်ဝှေးကို သူငယ်၏မျက်နှာပေါ်တွင် တင်ထား၏။ သို့သော် အသံမျှမရှိ၊ တုံ့ပြန်မှုလည်း မရှိ။ သူသည် ဧလိရှဲကို ကြိုဆိုရန် ပြန်သွား၍ “သူငယ်သည် မနိုးထသေးပါ” ဟု လျှောက်၏။

³²ဧလိရှဲသည် အိမ်ထဲသို့ ဝင်ရောက်သောအခါ သူငယ်သည် သေဆုံးလျက် မိမိ၏ခုတင်ပေါ်တွင် လဲလျောင်းနေသည်ကို တွေ့မြင်လေ၏။ ³³ထို့ကြောင့် သူသည် အထဲသို့ဝင်၍ သူတို့နှစ်ဦးနောက်မှ တံခါးကိုပိတ်ပြီးလျှင် ငါတို့၏ခမည်းတော်ထံ ဆုတောင်းလေ၏။ ³⁴ထို့နောက် သူသည် တက်၍ သူငယ်အပေါ်တွင် လှဲအိပ်ကာ မိမိ၏နှုတ်ကို သူငယ်၏နှုတ်ပေါ်တွင်၊ မျက်စိကို မျက်စိပေါ်တွင်၊ လက်ကို လက်ပေါ်တွင် တင်လေ၏။ သူ့အပေါ်တွင် ကိုယ်ကိုဆန့်၍ အုပ်ထားစဉ် သူငယ်၏ကိုယ်ခန္ဓာသည် နွေးလာ၏။ ³⁵ဧလိရှဲသည် ထ၍ အခန်းအတွင်း တစ်ကြိမ် စင်္ကြံလျှောက်ပြီးလျှင် တစ်ဖန် တက်၍ သူငယ်အပေါ်တွင် ကိုယ်ကိုဆန့်၍ အုပ်ထားလေ၏။ ထိုသူငယ်သည် ခုနစ်ကြိမ် နှာချေ၍ မျက်စိကို ဖွင့်လေ၏။ ³⁶ဧလိရှဲသည် ဂေဟာဇိကိုခေါ်၍ “ဤရှုနင်မြို့သူကို ခေါ်ခဲ့လော့” ဟု ဆို၏။ ဂေဟာဇိသည် သူ့ကိုခေါ်သဖြင့် သူသည် ဧလိရှဲထံသို့ ရောက်လာ၏။ ဧလိရှဲက “သင်၏သားကို ယူဆောင်သွားလော့” ဟု ဆို၏။

³⁷ထိုအမျိုးသမီးသည် လာ၍ ဧလိရှဲ၏ခြေရင်း၌ ပြပ်ဝပ်လျက် မြေပေါ်တွင် ဦးညွှတ်ပြီးလျှင် မိမိ၏သားကို ချီပွေ့၍ ထွက်သွားလေ၏။

ခမည်းတော် အဆိပ်သင့်သောဟင်းကို ပျောက်ကင်းစေတော်မူခြင်း

³⁸အစာခေါင်းပါးသောကာလ၌ ဧလိရှဲသည် ဂိလဂါလသို့ ပြန်လာ၏။ ပရောဖက်တို့၏သားများသည် သူ့ရှေ့၌ ထိုင်နေကြစဉ် သူသည် မိမိ၏အစေခံအား “အိုးကြီးကို တည်၍ ပရောဖက်တို့၏သားများအတွက် ဟင်းချို ကျိုချက်လော့” ဟု ဆို၏။

³⁹တစ်ယောက်သည် ဟင်းသီးဟင်းရွက် ခူးဆွတ်ရန် လယ်ကွင်းသို့ ထွက်သွားရာ တောနွယ်ပင်တစ်ပင်ကို တွေ့၏။ ထိုအပင်မှ တောဘူးသီးများကို ပိုက်တစ်ပိုက် ခူးဆွတ်၍ ပြန်လာပြီးလျှင် ဟင်းအိုးထဲသို့ လှီးဖြတ်ထည့်လေ၏။ ထိုအသီးများသည် အဘယ်အရာဖြစ်ကြောင်းကို မည်သူမျှ မသိ။ ⁴⁰လူတို့ စားရန်အတွက် ဟင်းကို လောင်းထည့်ပေး၏။ သို့ရာတွင် သူတို့သည် ထိုဟင်းကို စားနေစဉ် “ငါတို့၏ခမည်းတော်၏လူ၊ အိုးထဲ၌ သေခြင်းတရား ရှိ၏” ဟု ဟစ်အော်ကြ၏။ သူတို့သည် ထိုဟင်းကို မစားနိုင်ကြ။

⁴¹ဧလိရှဲက “မုန့်ညက် ယူခဲ့လော့” ဟု ဆို၍ အိုးထဲသို့ ထည့်ပြီးလျှင် “လူတို့ စားရန် လောင်းထည့်ပေးလော့” ဟု ဆို၏။ အိုးထဲ၌ အန္တရာယ်ဖြစ်စေသော အရာတစ်စုံတစ်ခုမျှ မကျန်တော့ပေ။

⁴²ဗာလရှလိရှမြို့မှ လူတစ်ယောက်သည် အဦးသီးသော အသီးအနှံဖြင့် လုပ်သော မုန့်၊ မုယောမုန့်နှစ်ဆယ်နှင့် အိတ်ထဲရှိ စပါးသစ်ကို ငါတို့၏ခမည်းတော်၏လူထံသို့ ယူဆောင်လာ၏။ ဧလိရှဲက “လူတို့ စားရန် ပေးလော့” ဟု ဆို၏။

⁴³သူ၏အစေခံက “ဤမျှကို လူတစ်ရာရှေ့၌ အဘယ်သို့ တင်ပေးနိုင်မည်နည်း” ဟု ဆို၏။ ဧလိရှဲက တစ်ဖန် “လူတို့ စားရန် ပေးလော့။ အကြောင်းမူကား ‘သူတို့သည် စား၍ အကြွင်းအကျန် ရှိလိမ့်မည်’ ဟု ငါတို့၏ခမည်းတော် မိန့်တော်မူ၏” ဟု ဆို၏။

⁴⁴ထို့ကြောင့် သူသည် ထိုအစာကို သူတို့ရှေ့၌ တင်ပေး၏။ ငါတို့၏ခမည်းတော် မိန့်တော်မူသည့်အတိုင်း သူတို့သည် စား၍ အကြွင်းအကျန် ရှိလေ၏။