2 Mga Hari 4

4 ¹Mituaw ngadto kang Eliseo ang asawa sa usa sa mga anak sa mga propeta, “Patay na ang imong sulugoon nga akong bana, ug nahibalo ka nga ang imong sulugoon nagtahod sa atong Amahan. Karon moabot ang tigpautang aron kuhaon ang akong duha ka anak ingon nga mga ulipon.”

²Nangutana si Eliseo, “Unsay akong mahimo alang kanimo? Sultihi ako, unsay anaa sa imong balay?” Mitubag siya, “Ang imong sulugoon walay lain gawas sa usa ka tibod nga lana.”

³Unya miingon siya, “Lakaw, panghulam ug mga sudlanan sa gawas gikan sa tanan mong mga silingan—mga sudlanang walay sulod, dili diyutay lang. ⁴Sulod, sirad-i ang pultahan likod kanimo ug sa imong mga anak, ug ibubo ang lana sa tanan niining mga tibod. Sa matag mapuno, ipahimutang kini sa daplin.”

⁵Busa mibiya siya kaniya, gisirad-an ang pultahan likod niya ug sa iyang mga anak; nagpadayon sila sa pagdala sa mga sudlanan, nagpadayon siya sa pagbubo. ⁶Sa napuno na ang mga tibod, miingon siya sa iyang anak, “Dad-i pa ako ug lain.” “Wala nay nahibilin,” miingon siya. Unya mihunong ang lana.

⁷Miabot siya ug misulti sa tawo sa atong Amahan, nga miingon, “Lakaw, ibaligya ang lana, bayri ang imong utang, ug ikaw ug ang imong mga anak magpuyo sa nahibilin.”

Ang Saad sa Amahan ngadto sa Babayeng Taga-Shunem

⁸Usa ka adlaw, miagi si Eliseo sa Shunem, diin nagpuyo ang usa ka adunahang babaye; giawhag niya siya nga mopabilin ug mokaon. Sa matag pag-agi niya, mohapit siya didto aron mokaon. ⁹Miingon siya sa iyang bana, “Tan-awa, nahibalo ako nga kining tawhana nga kanunayng moagi kanato usa ka balaang tawo sa atong Amahan. ¹⁰Himoan nato siya ug gamayng lawak sa atop nga adunay katre, lamesa, bangko, ug suga, aron makapuyo siya sa matag pag-abot niya.”

¹¹Usa ka adlaw, miabot si Eliseo didto, misaka sa taas nga lawak, ug mihigda. ¹²Miingon siya sa iyang sulugoon nga si Gehazi, “Tawga kining babayeng taga-Shunem.” Gitawag niya siya, ug mitindog siya sa iyang atubangan. ¹³Miingon si Eliseo kaniya, “Sultihi siya: Naghago ka pag-ayo alang kanamo. Unsay mahimo alang kanimo? Kinahanglan ba akong mosulti alang kanimo ngadto sa hari o sa pangulo sa kasundalohan?” Mitubag siya, “Nagpuyo ako taliwala sa akong kaugalingong katawhan.”

¹⁴Nangutana siya, “Unsay mahimo alang kaniya?” Miingon si Gehazi, “Wala siyay anak nga lalaki, ug tigulang na ang iyang bana.”

¹⁵Miingon siya, “Tawga siya.” Busa gitawag niya siya, ug mitindog siya sa may pultahan. ¹⁶Miingon siya, “Niini nga panahon sa sunod tuig, magkugos ka ug usa ka anak nga lalaki.” Miingon siya, “Dili, akong agalon, tawo sa atong Amahan, ayaw pamakaki ang imong sulugoon.”

¹⁷Nagmabdos ang babaye ug nanganak ug usa ka anak nga lalaki niadtong panahona sa sunod tuig, sumala sa gisulti ni Eliseo kaniya.

¹⁸Midako ang bata, ug usa ka adlaw miadto siya sa iyang amahan, ngadto sa mga mangangani. ¹⁹Miingon siya sa iyang amahan, “Ang akong ulo! Ang akong ulo!” Miingon ang iyang amahan sa usa ka sulugoon, “Dad-a siya ngadto sa iyang inahan.”

²⁰Gidala niya siya ngadto sa iyang inahan; milingkod ang bata sa iyang mga tuhod hangtod sa udto, unya namatay. ²¹Misaka siya, gipahigda siya sa katre sa tawo sa atong Amahan, gisirad-an ang pultahan likod kaniya, ug mibiya. ²²Gitawag niya ang iyang bana, “Padad-i ako ug usa ka sulugoon ug usa ka asno, aron makadali ako ngadto sa tawo sa atong Amahan ug makabalik.”

²³Nangutana siya, “Nganong moadto ka kaniya karon? Dili man bag-ong subang sa bulan o Igpapahulay.” Miingon siya, “Maayo ra.”

²⁴Gisiyahan niya ang asno ug miingon sa iyang sulugoon, “Padayon; ayaw paghinay alang kanako gawas kon sultihan ko ikaw.” ²⁵Migikan siya ug miabot sa tawo sa atong Amahan didto sa Bukid sa Carmel. Sa nakita niya siya sa layo, miingon ang tawo sa atong Amahan kang Gehazi nga iyang sulugoon, “Tan-awa, ang babayeng taga-Shunem. ²⁶Dagan karon, sugata siya, ug pangutan-a, ‘Maayo ka ba? Maayo ba ang imong bana? Maayo ba ang bata?’” Mitubag siya, “Maayo ang tanan.”

²⁷Sa pag-abot niya sa tawo sa atong Amahan didto sa bukid, gigunitan niya ang iyang mga tiil. Miduol si Gehazi aron itulak siya palayo, apan miingon siya, “Pasagdi siya—anaa sa mapait nga kasakit ang iyang kalag, ug gitago kini sa atong Amahan gikan kanako, wala kini isulti kanako.”

²⁸Miingon siya, “Nangayo ba ako sa akong agalon ug usa ka anak nga lalaki? Dili ba miingon ako, ‘Ayaw pagpalaom kanako’?”

²⁹Miingon si Eliseo kang Gehazi, “Ibaksan ang imong kupo sa imong hawak, dad-a ang akong sungkod sa imong kamot, ug lakaw. Kon may ikatagbo ka, ayaw siya pagtimbaya; kon may motimbaya kanimo, ayaw siya pagtubaga. Ipatong ang akong sungkod sa nawong sa bata.”

³⁰Apan miingon ang inahan sa bata, “Ingon nga buhi ang atong Amahan ug buhi ka, dili ko ikaw biyaan.” Busa mitindog siya ug misunod kaniya.

³¹Miuna si Gehazi kanila, gipatong niya ang sungkod sa nawong sa bata, apan walay tingog o tubag. Mibalik siya aron sugaton si Eliseo, “Wala mahigmata ang bata.”

³²Sa pagsulod ni Eliseo sa balay, atua ang bata, patay, nagbuy-od sa iyang katre. ³³Busa misulod siya, gisirad-an ang pultahan likod nilang duha, ug nag-ampo sa atong Amahan. ³⁴Unya misaka siya ug mihapa sa bata—baba sa baba, mata sa mata, kamot sa kamot. Samtang nagbuy-od siya ibabaw kaniya, miinit ang lawas sa bata. ³⁵Mibangon siya, milakawlakaw sa lawak sa makausa, unya misaka ug nagbuy-od pag-usab ibabaw sa bata. Mibahaon ang bata sa makapito ug mibuka ang iyang mga mata. ³⁶Gitawag ni Eliseo si Gehazi, “Tawga kining babayeng taga-Shunem.” Gitawag niya siya; miduol siya kaniya, ug miingon siya, “Kuhaa ang imong anak.”

³⁷Miduol siya, mihapa sa iyang mga tiil, miyukbo sa yuta, unya gikuha ang iyang anak ug mibiya.

Giayo sa Amahan ang Makamatay nga Sabaw

³⁸Mibalik si Eliseo sa Gilgal panahon sa kagutom. Samtang naglingkod ang mga anak sa mga propeta sa iyang atubangan, miingon siya sa iyang sulugoon, “Ibutang ang dakong kolon; paboili ug sabaw alang sa mga anak sa mga propeta.”

³⁹Usa kanila migula ngadto sa uma aron mamupo ug mga tanom ug nakakaplag ug usa ka ihalas nga paras. Namupo siya gikan niini ug usa ka sabakan nga ihalas nga mga tabayag, mibalik, ug gihiwahiwa kini sa kolon sa sabaw—walay nahibalo kon unsa kadto. ⁴⁰Gibubo nila kini alang sa mga tawo aron kan-on, apan samtang nagkaon sila sa sabaw mituaw sila, “Tawo sa atong Amahan, adunay kamatayon sa kolon!” Wala sila makakaon niini.

⁴¹Miingon siya, “Pagdala ug harina,” gilabay niya kini sa kolon, ug miingon, “Ibubo kini alang sa mga tawo aron kan-on.” Walay makadaot nga nahibilin sa kolon.

⁴²Usa ka tawo gikan sa Baal-shalisha nagdala sa tawo sa atong Amahan ug tinapay sa unang mga bunga—kaluhaan ka tinapay nga sebada ug lab-as nga lugas diha sa iyang sako. Miingon si Eliseo, “Ihatag kini sa mga tawo aron kan-on.”

⁴³Miingon ang iyang sulugoon, “Unsaon ko man kini pagdalit sa atubangan sa usa ka gatos ka tawo?” Miingon siya pag-usab, “Ihatag kini sa mga tawo aron kan-on, kay miingon ang atong Amahan: Mangaon sila ug adunay mahibilin.”

⁴⁴Gidalit niya kini sa ilang atubangan; nangaon sila ug may nahibilin, sumala gayod sa giingon sa atong Amahan.