૨ રાજા 4 FHB Father's Heart Bible™

4 ¹પ્રબોધકોના પુત્રોમાંના એકની પત્નીએ એલિશાને પોકારીને કહ્યું, “આપનો સેવક મારો પતિ મૃત્યુ પામ્યો છે, અને આપ જાણો છો કે આપનો સેવક આપણા પિતાનો આદર કરતો હતો. હવે લેણદાર મારાં બે બાળકોને ગુલામ તરીકે લઈ જવા આવે છે.”

²એલિશાએ પૂછ્યું, “હું તારા માટે શું કરું? મને કહે, તારા ઘરમાં શું છે?” તેણે કહ્યું, “આપની સેવિકા પાસે તેલની એક કુલડી સિવાય બીજું કંઈ નથી.”

³ત્યારે તેમણે કહ્યું, “જા, બહાર જઈને તારા સર્વ પડોશીઓ પાસેથી વાસણો ઉછીનાં માગી લાવ—ખાલી વાસણો, થોડાં નહિ. ⁴અંદર જઈને તારી તથા તારા પુત્રોની પાછળ બારણું બંધ કરજે, અને આ બધાં વાસણોમાં તેલ રેડજે. જેમ જેમ દરેક ભરાય તેમ તેમ તેને બાજુએ મૂકતી જજે.”

⁵તેથી તે તેમની પાસેથી ગઈ, અને પોતાની તથા પોતાના પુત્રોની પાછળ બારણું બંધ કર્યું; તેઓ વાસણો લાવતા ગયા અને તે રેડતી ગઈ. ⁶જ્યારે વાસણો ભરાઈ ગયાં, ત્યારે તેણે પોતાના પુત્રને કહ્યું, “મને બીજું વાસણ લાવી આપ.” તેણે કહ્યું, “હવે એકેય બાકી નથી.” ત્યારે તેલ અટકી ગયું.

⁷તેણે આવીને આપણા પિતાના ભક્તને કહ્યું, અને તેમણે કહ્યું, “જા, તેલ વેચીને તારું દેવું ચૂકવી દે, અને બાકીનામાંથી તું તથા તારા પુત્રો ગુજરાન ચલાવજો.”

શૂનામી સ્ત્રીને પિતાનું વચન

⁸એક દિવસ એલિશા શૂનેમમાંથી પસાર થયા, જ્યાં એક શ્રીમંત સ્ત્રી રહેતી હતી; તેણે તેમને રોકાઈને ભોજન કરવા આગ્રહ કર્યો. તેથી જ્યારે જ્યારે તેઓ ત્યાંથી પસાર થતા, ત્યારે ત્યારે તેઓ ભોજન કરવા ત્યાં રોકાતા. ⁹તેણે પોતાના પતિને કહ્યું, “જુઓ, આપણી પાસેથી વારંવાર પસાર થનાર આ માણસ આપણા પિતાના પવિત્ર ભક્ત છે એમ હું જાણું છું. ¹⁰આપણે તેમના માટે છાપરા પર એક નાની ઓરડી બનાવીએ, અને તેમાં પલંગ, મેજ, ખુરશી તથા દીવો મૂકીએ, જેથી જ્યારે તેઓ આવે ત્યારે ત્યાં રોકાઈ શકે.”

¹¹એક દિવસ એલિશા ત્યાં આવ્યા, અને ઉપરની ઓરડીમાં જઈને સૂઈ ગયા. ¹²તેમણે પોતાના ચાકર ગેહઝીને કહ્યું, “આ શૂનામી સ્ત્રીને બોલાવ.” તેણે તેને બોલાવી, અને તે તેમની આગળ ઊભી રહી. ¹³એલિશાએ તેને કહ્યું, “તેને કહે: તેં અમારા માટે આટલી બધી મહેનત લીધી છે. તારા માટે શું કરી શકાય? શું હું રાજા અથવા સેનાપતિ આગળ તારા વિશે વાત કરું?” તેણે જવાબ આપ્યો, “હું તો મારા પોતાના લોકોમાં રહું છું.”

¹⁴તેમણે પૂછ્યું, “તેના માટે શું કરી શકાય?” ગેહઝીએ કહ્યું, “તેને કોઈ પુત્ર નથી, અને તેનો પતિ વૃદ્ધ છે.”

¹⁵તેમણે કહ્યું, “તેને બોલાવ.” તેથી તેણે તેને બોલાવી, અને તે બારણામાં ઊભી રહી. ¹⁶તેમણે કહ્યું, “આવતા વર્ષે આ જ ઋતુમાં તું એક પુત્રને ખોળામાં લઈશ.” તેણે કહ્યું, “ના, મારા સ્વામી, આપણા પિતાના ભક્ત, આપની સેવિકા સાથે જૂઠું ન બોલશો.”

¹⁷એલિશાએ તેને કહ્યું હતું તે પ્રમાણે, તે સ્ત્રી ગર્ભવતી થઈ અને બીજા વર્ષે તે જ ઋતુમાં તેણે પુત્રને જન્મ આપ્યો.

¹⁸તે બાળક મોટો થયો, અને એક દિવસ તે પોતાના પિતા પાસે, કાપણી કરનારાઓ પાસે બહાર ગયો. ¹⁹તેણે પોતાના પિતાને કહ્યું, “મારું માથું! મારું માથું!” તેના પિતાએ એક ચાકરને કહ્યું, “તેને તેની માતા પાસે ઊંચકી લઈ જા.”

²⁰તે તેને તેની માતા પાસે ઊંચકી લઈ ગયો; તે છોકરો બપોર સુધી તેના ખોળામાં બેઠો રહ્યો, પછી મૃત્યુ પામ્યો. ²¹તે ઉપર ગઈ, અને તેને આપણા પિતાના ભક્તના પલંગ પર સુવાડ્યો, તેની પાછળ બારણું બંધ કરીને ચાલી ગઈ. ²²તેણે પોતાના પતિને બોલાવીને કહ્યું, “મને એક ચાકર તથા એક ગધેડું મોકલી આપો, જેથી હું આપણા પિતાના ભક્ત પાસે દોડી જઈને પાછી આવી શકું.”

²³તેણે પૂછ્યું, “આજે તેમની પાસે શા માટે જવું છે? આજે ન તો અમાસ છે કે ન સાબ્બાથ.” તેણે કહ્યું, “બધું ઠીક છે.”

²⁴તેણે ગધેડા પર જીન માંડ્યું અને પોતાના ચાકરને કહ્યું, “હાંક્યે રાખ; હું કહું નહિ ત્યાં સુધી મારા માટે ધીમો ન પડતો.” ²⁵તે નીકળી અને કાર્મેલ પર્વત પર આપણા પિતાના ભક્ત પાસે આવી. દૂરથી તેને જોઈને આપણા પિતાના ભક્તે પોતાના ચાકર ગેહઝીને કહ્યું, “જો, પેલી શૂનામી સ્ત્રી આવી. ²⁶હવે દોડીને તેને મળ અને પૂછ, ‘શું તું કુશળ છે? શું તારો પતિ કુશળ છે? શું બાળક કુશળ છે?’” તેણે જવાબ આપ્યો, “બધું કુશળ છે.”

²⁷જ્યારે તે પર્વત પર આપણા પિતાના ભક્ત પાસે પહોંચી, ત્યારે તેણે તેમના પગ પકડી લીધા. ગેહઝી તેને દૂર ધકેલવા આવ્યો, પણ તેમણે કહ્યું, “તેને રહેવા દે—તેનો જીવ ભારે વેદનામાં છે, અને આપણા પિતાએ એ વાત મારાથી ગુપ્ત રાખી છે, મને જણાવી નથી.”

²⁸તેણે કહ્યું, “શું મેં મારા સ્વામી પાસે પુત્ર માગ્યો હતો? શું મેં નહોતું કહ્યું કે, ‘મને ખોટી આશા ન આપશો’?”

²⁹એલિશાએ ગેહઝીને કહ્યું, “તારો ઝભ્ભો કમરે ખોસી લે, મારી લાકડી તારા હાથમાં લે, અને જા. જો તને કોઈ મળે, તો તેને સલામ ન કરતો; જો કોઈ તને સલામ કરે, તો તેને જવાબ ન આપતો. મારી લાકડી છોકરાના ચહેરા પર મૂકજે.”

³⁰પણ બાળકની માતાએ કહ્યું, “આપણા પિતાના સમ તથા આપના જીવના સમ, હું આપને છોડીશ નહિ.” તેથી તેઓ ઊઠીને તેની પાછળ ગયા.

³¹ગેહઝી તેઓની આગળ ગયો, અને તેણે લાકડી છોકરાના ચહેરા પર મૂકી, પણ કોઈ અવાજ કે પ્રતિસાદ મળ્યો નહિ. તે એલિશાને મળવા પાછો ગયો અને કહ્યું, “છોકરો જાગ્યો નથી.”

³²જ્યારે એલિશા ઘરમાં આવ્યા, ત્યારે જુઓ, તે બાળક મૃત હાલતમાં તેમના પલંગ પર પડેલો હતો. ³³તેથી તેઓ અંદર ગયા, અને તેઓ બંનેની પાછળ બારણું બંધ કરીને આપણા પિતાને પ્રાર્થના કરી. ³⁴પછી તેઓ ઉપર ચઢીને બાળક પર સૂઈ ગયા—મોં પર મોં, આંખો પર આંખો, હાથ પર હાથ. જેમ જેમ તેઓ તેના પર લંબાયા, તેમ તેમ બાળકનું શરીર ગરમ થવા લાગ્યું. ³⁵તેઓ ઊઠ્યા, અને ઓરડીમાં એક વાર આમતેમ ફર્યા, પછી ફરીથી ઉપર ચઢીને છોકરા પર લંબાયા. ત્યારે છોકરાએ સાત વાર છીંક ખાધી અને પોતાની આંખો ઉઘાડી. ³⁶એલિશાએ ગેહઝીને બોલાવીને કહ્યું, “આ શૂનામી સ્ત્રીને બોલાવ.” તેણે તેને બોલાવી; તે તેમની પાસે આવી, અને તેમણે કહ્યું, “તારા પુત્રને લઈ લે.”

³⁷તે આવી, અને તેમના પગે પડીને જમીન સુધી નમી, પછી પોતાના પુત્રને ઊંચકીને ચાલી ગઈ.

પિતા જીવલેણ શાકને સાજું કરે છે

³⁸દુકાળના સમયે એલિશા ગિલ્ગાલ પાછા આવ્યા. પ્રબોધકોના પુત્રો તેમની આગળ બેઠા હતા ત્યારે તેમણે પોતાના ચાકરને કહ્યું, “મોટો તપેલો ચઢાવ, અને પ્રબોધકોના પુત્રો માટે શાક રાંધ.”

³⁹તેઓમાંનો એક ભાજી વીણવા ખેતરમાં ગયો અને તેને એક જંગલી વેલો મળ્યો. તેણે તેમાંથી ખોળો ભરીને જંગલી કાકડીઓ વીણી લીધી, અને પાછા આવીને તેમને સમારીને શાકના તપેલામાં નાખી—પણ તે શું હતું એ કોઈ જાણતું નહોતું. ⁴⁰તેઓએ માણસોને ખાવા માટે તે પીરસ્યું, પણ જેવું તેઓ શાક ખાવા લાગ્યા તેવું તેઓ પોકારી ઊઠ્યા, “આપણા પિતાના ભક્ત, તપેલામાં મોત છે!” અને તેઓ તે ખાઈ શક્યા નહિ.

⁴¹તેમણે કહ્યું, “લોટ લાવો,” અને તે તપેલામાં નાખીને કહ્યું, “લોકોને ખાવા માટે તે પીરસો.” પછી તપેલામાં કંઈ નુકસાનકારક રહ્યું નહિ.

⁴²બઆલ-શાલીશાથી એક માણસ આપણા પિતાના ભક્ત માટે પ્રથમ ફળની રોટલી—જવની વીસ રોટલી તથા પોતાની ઝોળીમાં તાજું અનાજ લાવ્યો. એલિશાએ કહ્યું, “આ લોકોને ખાવા માટે આપ.”

⁴³તેમના ચાકરે કહ્યું, “સો માણસોની આગળ હું આ કેવી રીતે પીરસું?” તેમણે ફરીથી કહ્યું, “લોકોને ખાવા માટે આપ, કારણ, આપણા પિતા કહે છે: તેઓ ખાશે અને તોય વધશે.”

⁴⁴તેણે તે તેઓની આગળ પીરસ્યું; અને આપણા પિતાના કહ્યા પ્રમાણે તેઓએ ખાધું અને વધ્યું પણ ખરું.