2 ಅರಸುಗಳು 4 FHB Father's Heart Bible™

4 ¹ಪ್ರವಾದಿಗಳ ಪುತ್ರರಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬನ ಹೆಂಡತಿ ಎಲೀಷನಿಗೆ, “ನಿಮ್ಮ ದಾಸನಾದ ನನ್ನ ಗಂಡನು ತೀರಿಕೊಂಡಿದ್ದಾನೆ; ನಿಮ್ಮ ದಾಸನು ನಮ್ಮ ತಂದೆಗೆ ಭಯಭಕ್ತಿಯಿಂದ ನಡೆಯುತ್ತಿದ್ದನೆಂಬುದು ನಿಮಗೆ ತಿಳಿದಿದೆ. ಈಗ ಸಾಲಗಾರನು ಬಂದು ನನ್ನ ಇಬ್ಬರು ಮಕ್ಕಳನ್ನು ಗುಲಾಮರನ್ನಾಗಿ ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳಲು ಬರುತ್ತಿದ್ದಾನೆ,” ಎಂದು ಮೊರೆಯಿಟ್ಟಳು.

²ಅದಕ್ಕೆ ಎಲೀಷನು, “ನಾನು ನಿನಗೆ ಏನು ಮಾಡಬಲ್ಲೆ? ನಿನ್ನ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಏನಿದೆ ಹೇಳು,” ಎಂದು ಕೇಳಿದರು. ಆಕೆ, “ನಿಮ್ಮ ದಾಸಿಯ ಬಳಿ ಒಂದು ಎಣ್ಣೆಯ ಬುದ್ದಲಿಯ ಹೊರತು ಬೇರೇನೂ ಇಲ್ಲ,” ಎಂದಳು.

³ಆಗ ಅವರು, “ನೀನು ಹೋಗಿ ಹೊರಗೆ ನಿನ್ನ ನೆರೆಹೊರೆಯವರೆಲ್ಲರಿಂದ ಪಾತ್ರೆಗಳನ್ನು—ಬರಿದಾದ ಪಾತ್ರೆಗಳನ್ನು, ಕೆಲವೇ ಅಲ್ಲ—ಎರವಲು ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ಬಾ. ⁴ಒಳಗೆ ಹೋಗಿ, ನಿನ್ನ ಹಾಗೂ ನಿನ್ನ ಪುತ್ರರ ಹಿಂದೆ ಬಾಗಿಲು ಮುಚ್ಚಿ, ಈ ಎಲ್ಲಾ ಬುದ್ದಲಿಗಳಲ್ಲಿ ಎಣ್ಣೆಯನ್ನು ಹೊಯ್ಯಿ. ತುಂಬಿದ ಪ್ರತಿಯೊಂದನ್ನೂ ಪಕ್ಕಕ್ಕೆ ಇಡು,” ಎಂದರು.

⁵ಆಕೆ ಅವರ ಬಳಿಯಿಂದ ಹೊರಟು, ತನ್ನ ಹಾಗೂ ತನ್ನ ಪುತ್ರರ ಹಿಂದೆ ಬಾಗಿಲು ಮುಚ್ಚಿದಳು; ಅವರು ಪಾತ್ರೆಗಳನ್ನು ತರುತ್ತಲೇ ಇದ್ದರು, ಆಕೆ ಹೊಯ್ಯುತ್ತಲೇ ಇದ್ದಳು. ⁶ಬುದ್ದಲಿಗಳು ತುಂಬಿದಾಗ ಆಕೆ ತನ್ನ ಮಗನಿಗೆ, “ಇನ್ನೊಂದನ್ನು ತಂದುಕೊಡು,” ಎಂದಳು. ಅವನು, “ಇನ್ನೊಂದೂ ಉಳಿದಿಲ್ಲ,” ಎಂದನು. ಆಗ ಎಣ್ಣೆ ನಿಂತಿತು.

⁷ಆಕೆ ಬಂದು ನಮ್ಮ ತಂದೆಯ ಮನುಷ್ಯನಿಗೆ ತಿಳಿಸಿದಳು. ಅದಕ್ಕೆ ಅವರು, “ಹೋಗಿ ಎಣ್ಣೆಯನ್ನು ಮಾರಿ ನಿನ್ನ ಸಾಲವನ್ನು ತೀರಿಸು; ಉಳಿದದ್ದರಿಂದ ನೀನೂ ನಿನ್ನ ಪುತ್ರರೂ ಜೀವಿಸಿರಿ,” ಎಂದರು.

ಶೂನೇಮ್ಯಳಿಗೆ ಪಿತನ ವಾಗ್ದಾನ

⁸ಒಂದು ದಿನ ಎಲೀಷನು ಶೂನೇಮಿನ ಮಾರ್ಗವಾಗಿ ಹಾದುಹೋದರು; ಅಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬ ಸಿರಿವಂತ ಸ್ತ್ರೀ ವಾಸಿಸುತ್ತಿದ್ದಳು. ಆಕೆ ಊಟಮಾಡಿ ತಂಗಿಕೊಳ್ಳುವಂತೆ ಅವರನ್ನು ಒತ್ತಾಯಿಸಿದಳು. ಅವರು ಹಾದುಹೋಗುವಾಗೆಲ್ಲಾ ಊಟಮಾಡಲು ಅಲ್ಲಿ ತಂಗುತ್ತಿದ್ದರು. ⁹ಆಕೆ ತನ್ನ ಗಂಡನಿಗೆ, “ನೋಡಿ, ನಮ್ಮ ಬಳಿ ಪದೇಪದೇ ಹಾದುಹೋಗುವ ಈ ಮನುಷ್ಯನು ನಮ್ಮ ತಂದೆಯ ಪರಿಶುದ್ಧ ಪುರುಷನೆಂದು ನನಗೆ ತಿಳಿದಿದೆ. ¹⁰ಅವರು ಬಂದಾಗೆಲ್ಲಾ ತಂಗುವಂತೆ ನಾವು ಅವರಿಗೆ ಮಂಚ, ಮೇಜು, ಕುರ್ಚಿ ಮತ್ತು ದೀಪವಿರುವ ಒಂದು ಚಿಕ್ಕ ಮಾಳಿಗೆ ಕೋಣೆಯನ್ನು ಮಾಡೋಣ,” ಎಂದಳು.

¹¹ಒಂದು ದಿನ ಎಲೀಷನು ಅಲ್ಲಿಗೆ ಬಂದು, ಮಾಳಿಗೆ ಕೋಣೆಗೆ ಹೋಗಿ, ಮಲಗಿಕೊಂಡರು. ¹²ಅವರು ತಮ್ಮ ಸೇವಕನಾದ ಗೇಹಜಿಗೆ, “ಈ ಶೂನೇಮ್ಯಳನ್ನು ಕರೆ,” ಎಂದರು. ಅವನು ಆಕೆಯನ್ನು ಕರೆದನು; ಆಕೆ ಅವರ ಮುಂದೆ ನಿಂತಳು. ¹³ಎಲೀಷನು ಅವನಿಗೆ, “ಆಕೆಗೆ ಹೀಗೆ ಹೇಳು: ‘ನೀನು ನಮಗಾಗಿ ಇಷ್ಟೆಲ್ಲಾ ಪ್ರಯಾಸಪಟ್ಟಿದ್ದೀ. ನಿನಗಾಗಿ ಏನು ಮಾಡಬಹುದು? ಅರಸನ ಬಳಿ ಇಲ್ಲವೆ ಸೇನಾಧಿಪತಿಯ ಬಳಿ ನಿನಗಾಗಿ ಮಾತನಾಡಬೇಕೆ?’” ಎಂದರು. ಅದಕ್ಕೆ ಆಕೆ, “ನಾನು ನನ್ನ ಸ್ವಂತ ಜನರ ನಡುವೆ ವಾಸಿಸುತ್ತೇನೆ,” ಎಂದಳು.

¹⁴ಅವರು, “ಆಕೆಗಾಗಿ ಏನು ಮಾಡಬಹುದು?” ಎಂದು ಕೇಳಿದರು. ಗೇಹಜಿ, “ಆಕೆಗೆ ಮಗನಿಲ್ಲ, ಆಕೆಯ ಗಂಡನು ಮುದುಕನಾಗಿದ್ದಾನೆ,” ಎಂದನು.

¹⁵ಅವರು, “ಆಕೆಯನ್ನು ಕರೆ,” ಎಂದರು. ಅವನು ಆಕೆಯನ್ನು ಕರೆದನು; ಆಕೆ ಬಾಗಿಲಲ್ಲಿ ನಿಂತಳು. ¹⁶ಅವರು, “ಮುಂದಿನ ವರ್ಷ ಇದೇ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ನೀನು ಒಬ್ಬ ಮಗನನ್ನು ಅಪ್ಪಿಕೊಳ್ಳುವೆ,” ಎಂದರು. ಅದಕ್ಕೆ ಆಕೆ, “ಬೇಡ, ನನ್ನ ಒಡೆಯನೇ, ನಮ್ಮ ತಂದೆಯ ಮನುಷ್ಯನೇ, ನಿಮ್ಮ ದಾಸಿಗೆ ಸುಳ್ಳು ಹೇಳಬೇಡಿ,” ಎಂದಳು.

¹⁷ಎಲೀಷನು ಆಕೆಗೆ ಹೇಳಿದಂತೆಯೇ, ಆ ಸ್ತ್ರೀ ಗರ್ಭಧರಿಸಿ ಮುಂದಿನ ವರ್ಷ ಆ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬ ಮಗನನ್ನು ಹೆತ್ತಳು.

¹⁸ಆ ಮಗು ಬೆಳೆಯಿತು; ಒಂದು ದಿನ ಅವನು ತನ್ನ ತಂದೆಯ ಬಳಿಗೆ, ಕೊಯ್ಯುವವರ ಬಳಿಗೆ ಹೊರಟುಹೋದನು. ¹⁹ಅವನು ತನ್ನ ತಂದೆಗೆ, “ನನ್ನ ತಲೆ! ನನ್ನ ತಲೆ!” ಎಂದನು. ಅವನ ತಂದೆ ಒಬ್ಬ ಸೇವಕನಿಗೆ, “ಇವನನ್ನು ಇವನ ತಾಯಿಯ ಬಳಿಗೆ ಹೊತ್ತುಕೊಂಡು ಹೋಗು,” ಎಂದನು.

²⁰ಅವನು ಇವನನ್ನು ಇವನ ತಾಯಿಯ ಬಳಿಗೆ ಹೊತ್ತುಕೊಂಡು ಹೋದನು; ಆ ಹುಡುಗನು ಮಧ್ಯಾಹ್ನದವರೆಗೆ ಅವಳ ಮಡಿಲಲ್ಲಿ ಕುಳಿತಿದ್ದು, ಆಮೇಲೆ ಸತ್ತನು. ²¹ಆಕೆ ಮೇಲಕ್ಕೆ ಹೋಗಿ, ಅವನನ್ನು ನಮ್ಮ ತಂದೆಯ ಮನುಷ್ಯನ ಮಂಚದ ಮೇಲೆ ಮಲಗಿಸಿ, ಅವನ ಹಿಂದೆ ಬಾಗಿಲು ಮುಚ್ಚಿ, ಹೊರಟುಹೋದಳು. ²²ಆಕೆ ತನ್ನ ಗಂಡನನ್ನು ಕರೆದು, “ನಾನು ನಮ್ಮ ತಂದೆಯ ಮನುಷ್ಯನ ಬಳಿಗೆ ಓಡಿಹೋಗಿ ಹಿಂತಿರುಗಿ ಬರುವಂತೆ ನನಗೆ ಒಬ್ಬ ಸೇವಕನನ್ನೂ ಒಂದು ಕತ್ತೆಯನ್ನೂ ಕಳುಹಿಸಿ,” ಎಂದಳು.

²³ಅದಕ್ಕೆ ಅವನು, “ಇಂದು ಅವರ ಬಳಿಗೆ ಏಕೆ ಹೋಗಬೇಕು? ಇಂದು ಅಮಾವಾಸ್ಯೆಯೂ ಅಲ್ಲ, ಸಬ್ಬತ್ತೂ ಅಲ್ಲ,” ಎಂದನು. ಆಕೆ, “ಒಳ್ಳೆಯದು,” ಎಂದಳು.

²⁴ಆಕೆ ಕತ್ತೆಗೆ ತಡಿ ಹಾಕಿ ತನ್ನ ಸೇವಕನಿಗೆ, “ಮುಂದೆ ನಡೆಸು; ನಾನು ಹೇಳದ ಹೊರತು ನನಗಾಗಿ ವೇಗ ಕಡಿಮೆ ಮಾಡಬೇಡ,” ಎಂದಳು. ²⁵ಆಕೆ ಹೊರಟು ಕರ್ಮೆಲ್ ಬೆಟ್ಟದಲ್ಲಿದ್ದ ನಮ್ಮ ತಂದೆಯ ಮನುಷ್ಯನ ಬಳಿಗೆ ಬಂದಳು. ಆಕೆ ದೂರದಲ್ಲಿ ಬರುತ್ತಿರುವುದನ್ನು ಕಂಡು, ನಮ್ಮ ತಂದೆಯ ಮನುಷ್ಯನು ತಮ್ಮ ಸೇವಕನಾದ ಗೇಹಜಿಗೆ, “ನೋಡು, ಆ ಶೂನೇಮ್ಯಳು. ²⁶ಈಗ ಓಡಿಹೋಗಿ ಆಕೆಯನ್ನು ಎದುರುಗೊಂಡು, ‘ನಿನಗೆ ಕ್ಷೇಮವೇ? ನಿನ್ನ ಗಂಡನಿಗೆ ಕ್ಷೇಮವೇ? ಮಗುವಿಗೆ ಕ್ಷೇಮವೇ?’ ಎಂದು ಕೇಳು,” ಎಂದರು. ಅದಕ್ಕೆ ಆಕೆ, “ಕ್ಷೇಮವೇ,” ಎಂದಳು.

²⁷ಆಕೆ ಬೆಟ್ಟದ ಮೇಲಿದ್ದ ನಮ್ಮ ತಂದೆಯ ಮನುಷ್ಯನ ಬಳಿಗೆ ತಲುಪಿದಾಗ, ಅವರ ಪಾದಗಳನ್ನು ಹಿಡಿದುಕೊಂಡಳು. ಗೇಹಜಿ ಆಕೆಯನ್ನು ತಳ್ಳಿಬಿಡಲು ಬಂದನು, ಆದರೆ ಅವರು, “ಆಕೆಯನ್ನು ಬಿಟ್ಟುಬಿಡು—ಆಕೆಯ ಆತ್ಮವು ಕಟುವಾದ ವ್ಯಥೆಯಲ್ಲಿದೆ; ನಮ್ಮ ತಂದೆ ಇದನ್ನು ನನಗೆ ತಿಳಿಸದೆ ನನ್ನಿಂದ ಮರೆಮಾಡಿದ್ದಾರೆ,” ಎಂದರು.

²⁸ಅದಕ್ಕೆ ಆಕೆ, “ನಾನು ನನ್ನ ಒಡೆಯನ ಬಳಿ ಮಗನನ್ನು ಕೇಳಿದೆನೇ? ‘ನನ್ನ ನಿರೀಕ್ಷೆಯನ್ನು ಹೆಚ್ಚಿಸಬೇಡಿ’ ಎಂದು ನಾನು ಹೇಳಲಿಲ್ಲವೇ?” ಎಂದಳು.

²⁹ಎಲೀಷನು ಗೇಹಜಿಗೆ, “ನಿನ್ನ ನಿಲುವಂಗಿಯನ್ನು ಸೊಂಟಕ್ಕೆ ಸಿಕ್ಕಿಸಿಕೊಂಡು, ನನ್ನ ಕೋಲನ್ನು ಕೈಯಲ್ಲಿ ಹಿಡಿದುಕೊಂಡು ಹೋಗು. ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ಯಾರನ್ನಾದರೂ ಸಂಧಿಸಿದರೆ ಅವನನ್ನು ವಂದಿಸಬೇಡ; ಯಾರಾದರೂ ನಿನ್ನನ್ನು ವಂದಿಸಿದರೆ ಅವನಿಗೆ ಉತ್ತರ ಕೊಡಬೇಡ. ನನ್ನ ಕೋಲನ್ನು ಆ ಹುಡುಗನ ಮುಖದ ಮೇಲೆ ಇಡು,” ಎಂದರು.

³⁰ಆದರೆ ಆ ಮಗುವಿನ ತಾಯಿ, “ನಮ್ಮ ತಂದೆಯ ಜೀವದಾಣೆ, ನಿಮ್ಮ ಜೀವದಾಣೆ, ನಾನು ನಿಮ್ಮನ್ನು ಬಿಟ್ಟುಹೋಗುವುದಿಲ್ಲ,” ಎಂದಳು. ಆಗ ಅವರು ಎದ್ದು ಆಕೆಯ ಹಿಂದೆ ಹೋದರು.

³¹ಗೇಹಜಿ ಅವರಿಗಿಂತ ಮುಂದೆ ಹೋಗಿ, ಕೋಲನ್ನು ಆ ಹುಡುಗನ ಮುಖದ ಮೇಲೆ ಇಟ್ಟನು, ಆದರೆ ಯಾವ ಶಬ್ದವೂ ಇಲ್ಲ, ಯಾವ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯೆಯೂ ಇಲ್ಲ. ಅವನು ಎಲೀಷನನ್ನು ಎದುರುಗೊಳ್ಳಲು ಹಿಂತಿರುಗಿ ಬಂದು, “ಆ ಹುಡುಗನು ಎಚ್ಚರಗೊಂಡಿಲ್ಲ,” ಎಂದನು.

³²ಎಲೀಷನು ಮನೆಯೊಳಗೆ ಬಂದಾಗ, ಇಗೋ, ಆ ಮಗು ಸತ್ತು ಅವರ ಮಂಚದ ಮೇಲೆ ಮಲಗಿತ್ತು. ³³ಆಗ ಅವರು ಒಳಗೆ ಹೋಗಿ, ಅವರಿಬ್ಬರ ಹಿಂದೆ ಬಾಗಿಲು ಮುಚ್ಚಿ, ನಮ್ಮ ತಂದೆಗೆ ಪ್ರಾರ್ಥಿಸಿದರು. ³⁴ಬಳಿಕ ಅವರು ಹತ್ತಿ ಆ ಮಗುವಿನ ಮೇಲೆ ಮಲಗಿ—ಬಾಯಿ ಮೇಲೆ ಬಾಯಿ, ಕಣ್ಣುಗಳ ಮೇಲೆ ಕಣ್ಣುಗಳು, ಕೈಗಳ ಮೇಲೆ ಕೈಗಳು ಇರಿಸಿದರು. ಅವರು ಅದರ ಮೇಲೆ ಚಾಚಿಕೊಂಡಿದ್ದಾಗ, ಆ ಮಗುವಿನ ಶರೀರವು ಬೆಚ್ಚಗಾಯಿತು. ³⁵ಅವರು ಎದ್ದು, ಕೋಣೆಯಲ್ಲಿ ಒಮ್ಮೆ ಅತ್ತಿತ್ತ ನಡೆದಾಡಿ, ಬಳಿಕ ಪುನಃ ಹತ್ತಿ ಆ ಹುಡುಗನ ಮೇಲೆ ಚಾಚಿಕೊಂಡರು. ಆ ಹುಡುಗನು ಏಳು ಸಲ ಸೀನಿ ಕಣ್ಣುಗಳನ್ನು ತೆರೆದನು. ³⁶ಎಲೀಷನು ಗೇಹಜಿಯನ್ನು ಕರೆದು, “ಈ ಶೂನೇಮ್ಯಳನ್ನು ಕರೆ,” ಎಂದರು. ಅವನು ಆಕೆಯನ್ನು ಕರೆದನು; ಆಕೆ ಅವರ ಬಳಿಗೆ ಬಂದಳು, ಆಗ ಅವರು, “ನಿನ್ನ ಮಗನನ್ನು ತೆಗೆದುಕೋ,” ಎಂದರು.

³⁷ಆಕೆ ಬಂದು, ಅವರ ಪಾದಗಳಿಗೆ ಬಿದ್ದು, ನೆಲದ ಮಟ್ಟಿಗೆ ಬಾಗಿ ನಮಸ್ಕರಿಸಿ, ಬಳಿಕ ತನ್ನ ಮಗನನ್ನು ಎತ್ತಿಕೊಂಡು ಹೊರಟುಹೋದಳು.

ಪಿತ ಮಾರಕ ಗೊಜ್ಜನ್ನು ಗುಣಪಡಿಸುತ್ತಾರೆ

³⁸ಕ್ಷಾಮದ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಎಲೀಷನು ಗಿಲ್ಗಾಲಿಗೆ ಹಿಂತಿರುಗಿದರು. ಪ್ರವಾದಿಗಳ ಪುತ್ರರು ಅವರ ಮುಂದೆ ಕುಳಿತಿರುವಾಗ, ಅವರು ತಮ್ಮ ಸೇವಕನಿಗೆ, “ದೊಡ್ಡ ಹಂಡೆಯನ್ನು ಒಲೆಯ ಮೇಲಿಟ್ಟು ಪ್ರವಾದಿಗಳ ಪುತ್ರರಿಗೆ ಗೊಜ್ಜನ್ನು ಬೇಯಿಸು,” ಎಂದರು.

³⁹ಅವರಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬನು ಸೊಪ್ಪುಗಳನ್ನು ಕೂಡಿಸಲು ಹೊಲಕ್ಕೆ ಹೋಗಿ ಒಂದು ಕಾಡುಬಳ್ಳಿಯನ್ನು ಕಂಡನು. ಅದರಿಂದ ಮಡಿಲು ತುಂಬ ಕಾಡುಸೋರೆಕಾಯಿಗಳನ್ನು ಕೂಡಿಸಿಕೊಂಡು, ಹಿಂತಿರುಗಿ ಬಂದು, ಅವುಗಳನ್ನು ಗೊಜ್ಜಿನ ಹಂಡೆಯಲ್ಲಿ ಹೆಚ್ಚಿ ಹಾಕಿದನು—ಅವು ಏನೆಂಬುದು ಯಾರಿಗೂ ತಿಳಿದಿರಲಿಲ್ಲ. ⁴⁰ಅವರು ಜನರು ಊಟಮಾಡಲೆಂದು ಅದನ್ನು ಬಡಿಸಿದರು, ಆದರೆ ಅವರು ಆ ಗೊಜ್ಜನ್ನು ತಿನ್ನುತ್ತಿದ್ದಾಗ, “ನಮ್ಮ ತಂದೆಯ ಮನುಷ್ಯನೇ, ಹಂಡೆಯಲ್ಲಿ ಮರಣವಿದೆ!” ಎಂದು ಕೂಗಿದರು. ಅವರಿಂದ ಅದನ್ನು ತಿನ್ನಲಾಗಲಿಲ್ಲ.

⁴¹ಅದಕ್ಕೆ ಅವರು, “ಹಿಟ್ಟನ್ನು ತನ್ನಿ,” ಎಂದು ಹೇಳಿ, ಅದನ್ನು ಹಂಡೆಯಲ್ಲಿ ಹಾಕಿ, “ಜನರು ಊಟಮಾಡಲೆಂದು ಬಡಿಸಿ,” ಎಂದರು. ಆಗ ಹಂಡೆಯಲ್ಲಿ ಕೇಡುಂಟುಮಾಡುವ ಏನೂ ಉಳಿಯಲಿಲ್ಲ.

⁴²ಬಾಳ್-ಶಾಲೀಷದಿಂದ ಒಬ್ಬ ಮನುಷ್ಯನು ನಮ್ಮ ತಂದೆಯ ಮನುಷ್ಯನಿಗೆ ಪ್ರಥಮಫಲದ ರೊಟ್ಟಿಯನ್ನು—ಇಪ್ಪತ್ತು ಜವೆಗೋಧಿಯ ರೊಟ್ಟಿಗಳನ್ನೂ ತನ್ನ ಚೀಲದಲ್ಲಿ ಹಸಿಕಾಳನ್ನೂ—ತಂದನು. ಎಲೀಷನು, “ಇದನ್ನು ಜನರಿಗೆ ಊಟಮಾಡಲು ಕೊಡು,” ಎಂದರು.

⁴³ಅವರ ಸೇವಕನು, “ಇದನ್ನು ನೂರು ಜನರ ಮುಂದೆ ಹೇಗೆ ಇಡಲಿ?” ಎಂದನು. ಅವರು ಪುನಃ, “ಇದನ್ನು ಜನರಿಗೆ ಊಟಮಾಡಲು ಕೊಡು; ಏಕೆಂದರೆ ನಮ್ಮ ತಂದೆ ಹೀಗೆ ಹೇಳುತ್ತಾರೆ: ಅವರು ತಿನ್ನುವರು, ಇನ್ನೂ ಉಳಿಯುವುದು,” ಎಂದರು.

⁴⁴ಅವನು ಅದನ್ನು ಅವರ ಮುಂದೆ ಇಟ್ಟನು; ನಮ್ಮ ತಂದೆ ಹೇಳಿದಂತೆಯೇ ಅವರು ತಿಂದರು, ಇನ್ನೂ ಉಳಿಯಿತು.