Chapa hoise

2 Kings 4 FHB Father's Heart Bible™

PitriJisuAtma
Apuni laga poila order te 15% kom →
Kitab

Amar Pitri pora bidhowa laga tel bisi kori dise

Elisha laga char ta kahani: amar Pitri ekjon bidhoba laga ek tel laga botol pora mangi ana sob bortan khan bhori di; ekjon Shunem maiki kitia bhi namanga putro pai, aru tai mori jaile Elisha tar uporte nijor ke phelai di, jitia tak tai hachi nakore; ekta dekchi pora mrityu ulai jai; ek sho manuh bis tukra roti khai.

Adhyay 4.

Bhabobadi khan laga ekjon putro laga maiki pora Elisha ke kandi kene koise, “Apuni laga noukar, moi laga mota, mori jaise, aru apuni jane moi laga mota pora amar Pitri ke bhoi kori thakise. Etiya dhar diya manuh moi laga duita bacha ke golam bonai loi jabole ahhi ase.”

Elisha pora hudise, “Moi tumar nimite ki koribo pare? Moike kobi, tumar ghor te ki ase?” Tai koise, “Apuni laga noukar laga ghor te tel laga ekta botol chara eku nai.”

Tetiya tai koise, “Jabi, tumar ghor usor khan sob pora bahar te bartan khan dhar loi anibi—khali bartan khan, olop nohoi. Bhitor te ghusi kene, tumi aru tumar putro khan laga pichete dorja bondh kori dibi, aru eitu sob botol te tel hali dibi. Jiman bhorta hobo, eitu alag kori rakhibi.”

Etiya tai Elisha pora jai kene, tai aru tai laga putro khan laga pichete dorja bondh kori dise; tarkhan bartan khan ani thakise, aru tai hali thakise. Jitia botol khan bhorta hoise, tai laga putro ke koise, “Aru ekta anibi.” Tai koise, “Aru eku nai.” Tetiya tel bondh hoi jaise.

Tai ahhi kene amar Pitri laga manuh ke koise, aru tai koise, “Jabi, tel bikiri koribi, tumar dhar sodhi dibi, aru baki pora tumi aru tumar putro khan jinda thakibi.”

Pitri pora Shunem laga mahila ke diya vachan

Ek din Elisha Shunem pora jaise, ta te ekjon dhuni mahila thakise; tai Elisha ke rukhi kene bhat khabole koise. Jitia bhi tai ta pora jaise, tai bhat khabole ta te rukhise. Tai laga mota ke koise, “Sabi, amikhan usor pora bar-bar jai thaka eitu manuh tu amar Pitri laga ekjon pobitro manuh ase koi kene moi jane. Amikhan tai nimite chhoto chhad laga ekta kamra bonai dibo, ta te bisna, mez, chair, aru saki rakhibo, titia tai jitia ahhibo ta te thakibo pare.”

Ek din Elisha ta te ahhi kene, uporte thaka kamra te ghusi kene, ta te hui jaise. Tai laga noukar Gehazi ke koise, “Eitu Shunem laga mahila ke matibi.” Tai taike matise, aru tai Elisha laga age te khara hoise. Elisha pora tai ke koise, “Tai ke kobi: Tumi amikhan nimite eiman digdar korise. Tumar nimite ki koribo pare? Moi tumar karne raja na sena laga adhikari ke kobo?” Tai jawab dise, “Moi nijor manuh khan majot te thaki ase.”

Elisha hudise, “Tai nimite ki koribo pare?” Gehazi koise, “Tai laga putro nai, aru tai laga mota bura hoi jaise.”

Tai koise, “Tai ke matibi.” Etiya tai tai ke matise, aru tai dorja te khara hoise. Tai koise, “Aha saal eitu somoi te, tumi ekta putro kola te dhori lobo.” Tai koise, “Nai, moi laga probhu, amar Pitri laga manuh, apuni laga noukar ke misa nakobi.”

Mahila tu pet te lise aru Elisha pora tai ke kowa nisena aha saal hei somoi te ekta putro jonom dise.

Bacha tu dangor hoise, aru ek din tai laga baba logot te, dhan katiya khan logote, bahar te jaise. Tai laga baba ke koise, “Moi laga matha! Moi laga matha!” Tai laga baba ekjon noukar ke koise, “Tai ke tai laga ama logote loi jabi.”

Tai bacha ke tai laga ama logote loi jaise; bacha tu dupor tak tai laga anthu te boi thakise, titia mori jaise. Tai uporte jai kene, amar Pitri laga manuh laga bisna te bacha ke rakhise, tai laga pichete dorja bondh kori dise, aru jai jaise. Tai laga mota ke matise: “Moike ekjon noukar aru ekta gadha pathai dibi, titia moi amar Pitri laga manuh logote polai jai kene ghur ahhibo pare.”

Tai hudise, “Aji tai logote kele jabo? Aji notun chand nohoi aru Bisram din bhi nohoi.” Tai koise, “Thik ase.”

Tai gadha te jin lagai kene tai laga noukar ke koise, “Age jabi; moi nakowa tak moi karne aste nokoribi.” Tai ulai jai kene Karmel Pahar te amar Pitri laga manuh logote ahhise. Taike dur pora dekhi kene, amar Pitri laga manuh pora tai laga noukar Gehazi ke koise, “Sabi, Shunem laga mahila ahhi ase. Etiya polai jabi, taike lok pabi, aru hudibi, ‘Tumi bhal ase? Tumar mota bhal ase? Bacha bhal ase?’” Tai jawab dise, “Sob bhal ase.”

Jitia tai pahar te amar Pitri laga manuh logote punchise, tai Elisha laga theng dhori loise. Gehazi taike thelikena hatai dibole ahhise, kintu tai koise, “Taike chari dibi—tai laga mon bisi dukh te ase, aru amar Pitri pora eitu moike lukai rakhise, moike kowa nai.”

Tai koise, “Moi laga probhu ke moi putro mangise ki? Moi kowa nai ki, ‘Moike asha nadibi’?”

Elisha pora Gehazi ke koise, “Tumar kapor tumar komor te bandhi lobi, moi laga lathi tumar hath te loi kene jabi. Jodi tumi kunba ke lok pai, taike salam nakoribi; jodi kunba tumi ke salam kore, taike jawab nadibi. Moi laga lathi bacha laga chehera te rakhibi.”

Kintu bacha laga ama koise, “Amar Pitri jinda thaka nisena aru apuni jinda thaka nisena, moi apuni ke nachari bo.” Etiya tai uthi kene tai laga pichete jaise.

Gehazi tarkhan laga age te jai kene, lathi bacha laga chehera te rakhise, kintu eku awaj bhi nai aru eku jawab bhi nai. Tai Elisha ke lok pabole ghuri jaise: “Bacha utha nai.”

Jitia Elisha ghor bhitor te ahhise, ta te bacha, mori kene, tai laga bisna te hui thakise. Etiya tai bhitor te ghusi kene, tai duijon laga pichete dorja bondh kori dise, aru amar Pitri logote prathana korise. Tetiya tai uporte uthi kene bacha uporte hui jaise—mukh mukh uporte, suku suku uporte, hath hath uporte. Jitia tai bacha uporte nijorke tanise, bacha laga gau gorom hoi jaise. Tai uthi kene, kamra te ekbar bera-ferise, tetiya aru ekbar uporte uthi kene bacha uporte nijorke tanise. Bacha tu sat-bar hachise aru tai laga suku khulise. Elisha pora Gehazi ke matise: “Eitu Shunem laga mahila ke matibi.” Tai tai ke matise; tai Elisha logote ahhise, aru tai koise, “Tumar putro ke loi lobi.”

Tai ahhi kene, tai laga theng te girise, matite matha nuai kene pronam korise, tetiya tai laga putro ke uthai loi jaise.

Pitri pora mrityu thaka salan bhal kori dise

Akal pora somoi te Elisha Gilgal te ghuri ahhise. Bhabobadi khan laga putro khan tai laga age te boi thaka homoi te, tai laga noukar ke koise, “Dangor handi rakhibi; bhabobadi khan laga putro khan nimite salan ukhli dibi.”

Ekjon kheti te saag joma koribole bahar te jaise aru ekta jongli lota pai loise. Tai pora jongli lau kaapor bhorta joma kori kene, wapas ahhi kene, salan handi te kati halise—eitu ki ase koi kene kun bhi jana nai. Manuh khan ke khabole tarkhan eitu dhali dise, kintu jitia tarkhan salan khaise tetiya tarkhan hala kori koise, “Amar Pitri laga manuh, handi te mrityu ase!” Tarkhan eitu khabole para nai.

Tai koise, “Atta anibi,” aru eitu handi te phelai dise, aru koise, “Manuh khan ke khabole eitu dhali dibi.” Handi te eku kharab saman baki thaka nai.

Baal-shalishah pora ekjon manuh amar Pitri laga manuh logote prothom phol laga roti—bis-ta jau laga roti aru tai laga jola te notun dhan—loi ahhise. Elisha koise, “Eitu manuh khan ke khabole dibi.”

Tai laga noukar koise, “Eitu moi eksou manuh laga age te kineka rakhibo?” Tai aru koise, “Eitu manuh khan ke khabole dibi, kilemane amar Pitri koi ase: Tarkhan khabo aru bachi bhi thakibo.”

Tai eitu tarkhan laga age te rakhise; tarkhan khaise aru amar Pitri kowa nisena bachi bhi thakise.