પિતા નામાનને સાજા કરે છે
બંદી બનેલી એક ઇઝરાયલી છોકરી નામાનને આપણા પિતાના પ્રબોધક તરફ દોરે છે. યર્દનમાં નાહવાનું કહેવાતાં તે ગુસ્સે થાય છે, પણ પોતાના અભિમાનને બદલે સેવકોનું સાંભળે છે અને શુદ્ધ થઈને બહાર આવે છે. એલિશા કોઈ વળતર લેતો નથી; ગેહઝી ભેટની પાછળ દોડીને તે લઈ આવે છે, અને તેની સાથે રોગ પણ લે છે.
5 1નામાન, અરામના રાજાનો સેનાપતિ, પોતાના માલિકની નજરમાં મહાન તથા ખૂબ માનીતો હતો, કારણ, તેના દ્વારા આપણા પિતાએ અરામને વિજય આપ્યો હતો. તે શૂરવીર યોદ્ધો હતો, પણ તેને ચામડીનો રોગ હતો. 2અરામીઓએ હુમલો કરીને ઇઝરાયલમાંથી એક નાની છોકરીને બંદી બનાવી હતી, ને તે નામાનની પત્નીની સેવા કરતી હતી. 3તેણે પોતાની શેઠાણીને કહ્યું, “મારા માલિક સમરૂનમાંના પ્રબોધક પાસે જાય તો કેવું સારું! પ્રબોધક તેમને તેમના કોઢથી સાજા કરે.”
4તેથી નામાને અંદર જઈને પોતાના માલિકને કહ્યું, “ઇઝરાયલ દેશની છોકરીએ આમ કહ્યું છે.”
5અરામના રાજાએ કહ્યું, “જા, હું ઇઝરાયલના રાજા પર એક પત્ર મોકલીશ.” તેથી નામાન આશરે ૭૫૦ રતલ ચાંદી, આશરે ૧૫૦ રતલ સોનું તથા દસ જોડ વસ્ત્રો લઈને નીકળ્યો.
6તે ઇઝરાયલના રાજા પાસે પત્ર લાવ્યો. તેમાં લખ્યું હતું, “આ પત્ર સાથે હું મારા સેવક નામાનને તારી પાસે મોકલું છું, જેથી તું તેને તેના ચામડીના રોગથી સાજો કરે.”
7પત્ર વાંચીને ઇઝરાયલના રાજાએ પોતાનાં વસ્ત્રો ફાડ્યાં, “શું હું ઈશ્વર છું, કે મારી નાખું ને જીવન આપું, કે તે મારી પાસે માણસને તેના ચામડીના રોગથી સાજો કરવાનું કહે છે? જુઓ, તે મારી સાથે ઝઘડો ઊભો કરે છે!”
8આપણા પિતાના માણસ અલીશાએ સાંભળ્યું કે ઇઝરાયલના રાજાએ પોતાનાં વસ્ત્રો ફાડ્યાં છે, ત્યારે તેણે રાજાને સંદેશો મોકલ્યો, “તમે શા માટે તમારાં વસ્ત્રો ફાડ્યાં? તેને મારી પાસે મોકલો, એટલે તે જાણશે કે ઇઝરાયલમાં પ્રબોધક છે.”
9તેથી નામાન પોતાના ઘોડા તથા રથો લઈને આવ્યો ને અલીશાના ઘરના બારણા આગળ ઊભો રહ્યો. 10અલીશાએ તેની પાસે સંદેશવાહક મોકલીને કહેવડાવ્યું, “જા, યર્દનમાં સાત વાર સ્નાન કર; તારું શરીર પાછું સાજું થશે, ને તું શુદ્ધ થઈશ.”
11પણ નામાન ગુસ્સે થઈને ચાલ્યો ગયો, ને બોલ્યો, “મેં ધાર્યું હતું કે તે બહાર મારી પાસે આવશે, ઊભો રહેશે, પોતાના ઈશ્વર પ્રભુનું નામ પોકારશે, રોગવાળી જગ્યા પર પોતાનો હાથ ફેરવશે, ને રોગ મટાડશે. 12શું દમાસ્કસની નદીઓ અબાના ને પાર્પાર ઇઝરાયલનાં સર્વ પાણી કરતાં સારી નથી? શું હું તેમાં સ્નાન કરીને શુદ્ધ ન થઈ શકું?” તેથી તે પાછો ફરીને ક્રોધમાં ચાલ્યો ગયો.
13પણ તેના સેવકોએ તેની પાસે આવીને કહ્યું, “મારા પિતાજી, જો પ્રબોધકે તમને કોઈ મોટું કામ કરવાનું કહ્યું હોત, તો શું તમે ન કરત? તો પછી તે તો માત્ર એટલું જ કહે છે, ‘સ્નાન કર ને શુદ્ધ થા,’ ત્યારે કેટલું વિશેષ!”
14તેથી આપણા પિતાના માણસના કહ્યા પ્રમાણે તે ઊતરીને યર્દનમાં સાત વાર ડૂબકી લગાવ્યો, ને તેનું શરીર નાના બાળકના શરીર જેવું પાછું સાજું થયું, ને તે શુદ્ધ થયો.
15નામાન પોતાના આખા સમુદાય સહિત આપણા પિતાના માણસ પાસે પાછો આવ્યો. તે આવીને તેની આગળ ઊભો રહ્યો ને બોલ્યો, “હવે હું જાણું છું કે ઇઝરાયલ સિવાય આખી પૃથ્વી પર બીજે ક્યાંય ઈશ્વર નથી. કૃપા કરીને તમારા સેવક તરફથી ભેટ સ્વીકારો.”
16અલીશાએ જવાબ આપ્યો, “જેમની આગળ હું ઊભો છું તે આપણા પિતાના સમ, હું કશું સ્વીકારીશ નહિ.” નામાને તેને તે લેવા ખૂબ આગ્રહ કર્યો, પણ તેણે ના પાડી.
17નામાને કહ્યું, “જો એમ ન હોય, તો તમારા સેવકને બે ખચ્ચર ઊંચકી શકે એટલી માટી આપવામાં આવે; કારણ, હવેથી તમારો સેવક પ્રભુ સિવાય બીજા કોઈ દેવને દહનાર્પણ કે બલિદાન કદી નહિ ચઢાવે. 18પણ પ્રભુ તમારા સેવકને આ એક બાબતમાં માફ કરે: જ્યારે મારો માલિક ભજન કરવા રિમ્મોનના મંદિરમાં જાય, ને મારા હાથનો ટેકો લે, ને હું રિમ્મોનના મંદિરમાં નમું, જ્યારે હું ત્યાં નમું—ત્યારે પ્રભુ તમારા સેવકને માફ કરે.”
19અલીશાએ કહ્યું, “શાંતિએ જા.” તેથી નામાન તેની પાસેથી વિદાય થયો ને થોડે દૂર ગયો.
20પણ આપણા પિતાના માણસ અલીશાના સેવક ગેહઝીએ વિચાર્યું, “મારા માલિકે આ અરામી નામાન જે લાવ્યો તે ન સ્વીકારીને તેને બહુ સહેલાઈથી જવા દીધો. આપણા પિતાના સમ, હું તેની પાછળ દોડીને કંઈક મેળવીશ.”
21ગેહઝી નામાનની પાછળ દોડ્યો. તેને દોડતો આવતો જોઈને નામાન તેને મળવા પોતાના રથ પરથી ઊતર્યો, ને પૂછ્યું, “બધું ઠીક છે?”
22ગેહઝીએ કહ્યું, “બધું ઠીક છે. મારા માલિકે મને કહેવા મોકલ્યો છે, ‘હમણાં જ પ્રબોધકોના સમુદાયમાંના બે જુવાનો એફ્રાઈમના પહાડી પ્રદેશમાંથી મારી પાસે આવ્યા છે. કૃપા કરીને તેમને આશરે ૭૫ રતલ ચાંદી ને બે જોડ વસ્ત્રો આપો.’”
23નામાને કહ્યું, “કૃપા કરીને આશરે ૧૫૦ રતલ લો.” તેણે ગેહઝીને આગ્રહ કર્યો, ને આશરે ૧૫૦ રતલ ચાંદી બે થેલીમાં બે જોડ વસ્ત્રો સાથે બાંધીને પોતાના બે સેવકોને આપી, ને તેઓ ગેહઝીની આગળ આગળ તે ઊંચકી ગયા. 24ટેકરી આગળ ગેહઝીએ સેવકો પાસેથી તે વસ્તુઓ લઈ લીધી, ને ઘરમાં મૂકી, ને માણસોને વિદાય કર્યા, ને તેઓ ચાલ્યા ગયા. 25તે અંદર જઈને પોતાના માલિકની આગળ ઊભો રહ્યો. અલીશાએ પૂછ્યું, “ગેહઝી, તું ક્યાં ગયો હતો?” તેણે કહ્યું, “તમારો સેવક ક્યાંય ગયો નહોતો.”
26પણ અલીશાએ કહ્યું, “જ્યારે પેલો માણસ તને મળવા પોતાના રથ પરથી પાછો ફર્યો, ત્યારે શું મારું મન તારી સાથે નહોતું? શું આ ચાંદી, વસ્ત્રો, જૈતૂનવાડી, દ્રાક્ષાવાડી, ઘેટાં, ઢોર તથા દાસદાસીઓ લેવાનો સમય છે? 27નામાનનો કોઢ તને તથા તારા વંશજોને સદાકાળ વળગશે.” ગેહઝી કોઢી થઈને, પોતાની ચામડી બરફ જેવી સફેદ થઈને, તેની આગળથી ચાલ્યો ગયો.