2 Konings 5 FHB Father's Heart Bible™

5 ¹Naäman, die leërowerste van die koning van Aram, was ’n groot man en hooggeag by sy meester, want deur hom het ons Vader aan Aram die oorwinning gegee. Hy was ’n dapper krygsman, maar hy het ’n velsiekte gehad. ²Die Arameërs het strooptogte gehou en ’n jong meisie as gevangene uit Israel weggevoer, en sy het Naäman se vrou gedien. ³Sy het vir haar meesteres gesê: “As my meester tog maar na die profeet in Samaria sou gaan! Hy sal hom van sy melaatsheid genees.”

⁴Toe gaan Naäman in en vertel vir sy meester: “Dit is wat die meisie uit die land Israel gesê het.”

⁵“Gaan gerus,” sê die koning van Aram. “Ek sal ’n brief aan die koning van Israel stuur.” Toe vertrek Naäman met omtrent 750 pond silwer, omtrent 150 pond goud, en tien stelle klere.

⁶Hy het die brief na die koning van Israel gebring. Daarin het gestaan: “Ek stuur my dienaar Naäman met hierdie brief na u toe, sodat u hom van sy velsiekte kan genees.”

⁷Toe die koning van Israel die brief lees, het hy sy klere geskeur: “Is ek God, dat ek kan doodmaak en lewe kan gee, dat hy van my vra om ’n man van sy velsiekte te genees? Kyk, hy soek rusie met my!”

⁸Toe Elisa, die man van ons Vader, hoor dat die koning van Israel sy klere geskeur het, het hy aan die koning laat weet: “Waarom het u u klere geskeur? Stuur hom na my toe, dan sal hy weet dat daar ’n profeet in Israel is.”

⁹Toe kom Naäman met sy perde en strydwaens en gaan staan voor die deur van Elisa se huis. ¹⁰Elisa het ’n boodskapper na hom toe gestuur om te sê: “Gaan was jou sewe keer in die Jordaan; dan sal jou vlees herstel word, en jy sal rein wees.”

¹¹Maar Naäman het kwaad weggegaan en gesê: “Ek het gedink hy sal na my toe uitkom en gaan staan en die naam van die HERE sy God aanroep en sy hand oor die plek beweeg en die siekte genees. ¹²Is die Abana en die Farpar, die riviere van Damaskus, nie beter as al die waters van Israel nie? Kon ek nie daarin gewas en rein geword het nie?” Toe draai hy om en gaan woedend weg.

¹³Maar sy dienaars het nader na hom gekom en gesê: “My vader, as die profeet vir u gesê het om een of ander groot ding te doen, sou u dit nie gedoen het nie? Hoeveel te meer nou dat hy net sê: ‘Was jou en wees rein’?”

¹⁴Toe gaan hy af en dompel hom sewe keer onder in die Jordaan, soos die man van ons Vader gesê het, en sy vlees het herstel soos dié van ’n klein kindjie, en hy was rein.

¹⁵Naäman en sy hele geselskap het na die man van ons Vader teruggekeer. Hy het gekom en voor hom gaan staan en gesê: “Nou weet ek dat daar op die hele aarde geen God is nie, behalwe in Israel. Aanvaar asseblief ’n geskenk van u dienaar.”

¹⁶Elisa het geantwoord: “So seker as wat ons Vader leef, voor wie ek staan, ek sal niks aanvaar nie.” Naäman het by hom aangedring om dit te neem, maar hy het geweier.

¹⁷“As dit dan nie kan nie,” sê Naäman, “laat u dienaar soveel grond gegee word as wat twee muile kan dra, want u dienaar sal nooit weer ’n brandoffer of slagoffer aan enige ander god bring nie, behalwe aan die HERE. ¹⁸Mag die HERE u dienaar net hierdie een ding vergewe: wanneer my meester in die tempel van Rimmon ingaan om te aanbid, terwyl hy op my arm leun, en ek in die tempel van Rimmon neerbuig, wanneer ek daar neerbuig—mag die HERE u dienaar vergewe.”

¹⁹“Gaan in vrede,” sê Elisa. Toe gaan Naäman by hom weg en het al ’n entjie ver gegaan.

²⁰Maar Gehasi, die dienaar van Elisa, die man van ons Vader, het gedink: “My meester het hierdie Arameër Naäman te maklik laat gaan deur nie te aanvaar wat hy gebring het nie. So seker as wat ons Vader leef, ek sal agter hom aan hardloop en iets by hom kry.”

²¹Gehasi het agter Naäman aan gejaag. Toe Naäman hom sien aankom hardloop, het hy van sy strydwa afgeklim om hom te ontmoet: “Is alles wel?”

²²“Alles is wel,” sê Gehasi. “My meester het my gestuur om te sê: ‘Twee jong manne uit die geledere van die profete het nou net van die bergland van Efraim af na my toe gekom. Gee hulle asseblief omtrent vyf-en-sewentig pond silwer en twee stelle klere.’”

²³“Neem asseblief omtrent 150 pond,” sê Naäman. Hy het by Gehasi aangedring, en hy het omtrent 150 pond silwer in twee sakke toegebind, saam met twee stelle klere, en dit vir twee van sy dienaars gegee, wat dit voor Gehasi uit gedra het. ²⁴By die heuwel het Gehasi die goed by die dienaars gevat en dit in die huis gesit, en hy het die manne weggestuur, en hulle het weggegaan. ²⁵Hy het ingegaan en voor sy meester gaan staan. Elisa het gevra: “Waar was jy, Gehasi?” “U dienaar was nêrens nie,” sê hy.

²⁶Maar Elisa het gesê: “Het my hart nie saam met jou gegaan toe die man van sy strydwa af omgedraai het om jou te ontmoet nie? Is dit nou ’n tyd om silwer en klere en olyfboorde en wingerde en skape en beeste en slawe en slavinne te neem? ²⁷Naäman se melaatsheid sal vir altyd aan jou en jou nageslag bly kleef.” Toe gaan Gehasi van hom af weg, melaats, sy vel so wit soos sneeu.