पिताले नामानलाई निको पार्नुहुन्छ

एउटी बन्दी इस्राएली केटीले नामानलाई हाम्रा पिताका अगमवक्तातिर देखाउँछिन्। यर्दनमा नुहाउन भनिएकोमा रिसले चूर भए पनि, उनी आफ्नो घमण्डको सट्टा आफ्ना नोकरहरूको कुरा सुन्छन् र शुद्ध भएर निस्कन्छन्। एलीशा कुनै भुक्तानी लिँदैनन्; गेहजी उपहारको पछि दौडन्छन् र त्यससँगै रोग पनि लिन्छन्।

अध्याय 5।

नामान अरामका राजाका सेनापति थिए। तिनी आफ्ना मालिकको दृष्टिमा महान् र अत्यन्तै आदरणीय थिए, किनभने तिनीद्वारा हाम्रा पिताले अरामलाई विजय दिनुभएको थियो। तिनी वीर योद्धा थिए, तर तिनलाई छालाको रोग थियो। अरामीहरूले आक्रमण गरेर इस्राएलबाट एउटी सानी केटीलाई कैद गरेर लगेका थिए, र त्यो केटीले नामानकी पत्नीको सेवा गर्थी। त्यसले आफ्नी मालिक्नीलाई भनी, “मेरा मालिक सामरियामा हुनुहुने अगमवक्ताकहाँ जानुभए त कति राम्रो हुन्थ्यो! उहाँले तिनलाई तिनको कुष्ठरोगबाट निको पारिदिनुहुन्थ्यो।”

त्यसैले नामानले गएर आफ्ना मालिकलाई भने, “इस्राएल देशकी केटीले यसो यसो भनी।”

अरामका राजाले भने, “जाऊ। म इस्राएलका राजालाई एउटा पत्र पठाउनेछु।” त्यसैले नामान झन्डै 750 पाउन्ड चाँदी, झन्डै 150 पाउन्ड सुन, र दश जोर लुगा लिएर गए।

तिनले इस्राएलका राजाकहाँ त्यो पत्र ल्याए। त्यसमा यस्तो लेखिएको थियो: “यस पत्रसँगै म तपाईंकहाँ मेरा सेवक नामानलाई पठाउँदै छु, ताकि तपाईंले तिनको छालाको रोग निको पारिदिनुहोस्।”

पत्र पढेपछि इस्राएलका राजाले आफ्ना लुगा च्याते: “के म मार्न र जीवन दिन सक्ने परमेश्वर हुँ र, जसले गर्दा यसले मलाई एक जनाको छालाको रोग निको पार्न भन्छ? हेर, यसले त मसँग झगडाको निहुँ खोज्दै छ!”

इस्राएलका राजाले आफ्ना लुगा च्याते भनी हाम्रा पिताका जन एलीशाले सुनेपछि, तिनले राजाकहाँ यस्तो सन्देश पठाए: “तपाईंले किन आफ्ना लुगा च्यात्नुभएको? तिनलाई मकहाँ पठाउनुहोस्, र इस्राएलमा एक जना अगमवक्ता छन् भनी तिनले थाहा पाउनेछन्।”

त्यसैले नामान आफ्ना घोडा र रथहरू लिएर आए, र एलीशाको घरको ढोकामा उभिए। एलीशाले तिनीकहाँ एउटा दूत पठाए: “गएर यर्दन नदीमा सात पटक नुहाउनुहोस्; तपाईंको शरीर पहिलेजस्तै हुनेछ, र तपाईं शुद्ध हुनुहुनेछ।”

तर नामान रिसाएर हिँडे, र भने, “मैले त उहाँ मकहाँ बाहिर आउनुहुन्छ, उभिनुहुन्छ, आफ्ना परमेश्वर याहवेहको नाम पुकार्नुहुन्छ, घाउमाथि आफ्नो हात हल्लाउनुहुन्छ, र रोग निको पार्नुहुन्छ भनी आशा गरेको थिएँ। के दमस्कसका नदीहरू अबाना र पर्पर इस्राएलका सबै पानीभन्दा उत्तम छैनन् र? के म तीमा नुहाएर शुद्ध हुन सक्दिनँ र?” यसैले तिनी फर्केर रिसले चूर भई हिँडे।

तर तिनका सेवकहरू तिनीकहाँ आएर भने: “हे मेरा पिता, यदि अगमवक्ताले तपाईंलाई कुनै ठूलो काम गर्नू भनेका भए, के तपाईंले त्यो गर्नुहुन्न थियो र? झन् उहाँले त ‘नुहाउनुहोस् र शुद्ध हुनुहोस्’ मात्र भन्दा कति बढी?”

त्यसैले हाम्रा पिताका जनले भनेझैँ तिनी तल गएर यर्दन नदीमा सात पटक डुबे, र तिनको शरीर सानो बालकको जस्तै पहिलेकै भयो, र तिनी शुद्ध भए।

नामान र तिनका सबै समूह हाम्रा पिताका जनकहाँ फर्के। तिनी आएर उनको सामुन्ने उभिए र भने, “अब म थाहा पाउँछु, इस्राएलमा बाहेक सारा पृथ्वीमा अरू कुनै परमेश्वर रहेनछन्। कृपया आफ्ना सेवकबाट एउटा उपहार ग्रहण गरिदिनुहोस्।”

एलीशाले जवाफ दिए, “म जसको सामुन्ने खडा छु, ती जीवित हाम्रा पिताको नाममा भन्छु, म केही ग्रहण गर्नेछैनँ।” नामानले लिनलाई तिनलाई कर गरे, तर तिनले इन्कार गरे।

नामानले भने, “त्यसो भए, तपाईंका सेवकलाई दुईवटा खच्चरले बोक्न सक्ने जति माटो दिइयोस्, किनभने तपाईंका सेवकले अब उप्रान्त याहवेहबाहेक अरू कुनै देवतालाई होमबलि वा बलिदान कहिल्यै चढाउनेछैनँ। तर याहवेहले तपाईंका सेवकलाई यो एउटा कुरामा क्षमा गरिदिनुभएको होस्: जब मेरा मालिक आराधना गर्न मेरो पाखुरामा अडेस लागेर रिम्मोनको मन्दिरमा प्रवेश गर्नुहुन्छ, र म रिम्मोनको मन्दिरमा निहुरन्छु, जब म त्यहाँ निहुरन्छु—याहवेहले तपाईंका सेवकलाई क्षमा गरिदिनुभएको होस्।”

एलीशाले भने, “शान्तिसँग जानुहोस्।” त्यसैले नामान तिनीबाट बिदा भएर केही टाढा पुगेका थिए।

तर हाम्रा पिताका जन एलीशाका सेवक गेहजीले सोचे: “मेरा मालिकले यी अरामी नामानले ल्याएको कुरा नलिएर तिनलाई धेरै सजिलै छोडिदिए। हाम्रा पिता जीवित हुनुहुन्छ, म तिनको पछि दौडेर केही लिनेछु।”

गेहजी नामानको पछि दौडे। गेहजीलाई दौडँदै आइरहेको देखेर नामान तिनलाई भेट्न आफ्नो रथबाट ओर्ले: “सबै कुशल छ?”

गेहजीले भने, “सबै कुशल छ। मेरा मालिकले यसो भन्न मलाई पठाउनुभयो: ‘अगमवक्ताहरूको समूहका दुई जना जवान भर्खरै एफ्राइमको पहाडी इलाकाबाट मकहाँ आएका छन्। कृपया तिनीहरूलाई झन्डै 75 पाउन्ड चाँदी र दुई जोर लुगा दिनुहोस्।’”

नामानले भने, “कृपया झन्डै 150 पाउन्ड लिनुहोस्।” तिनले गेहजीलाई कर गरे, र झन्डै 150 पाउन्ड चाँदी दुई जोर लुगासँगै दुईवटा थैलीमा बाँधेर दुई जना सेवकलाई दिए, र तिनीहरूले ती गेहजीको अगिअगि बोकेर लगे। पहाडमा पुगेपछि गेहजीले ती सेवकहरूबाट सामानहरू लिएर घरमा राखे, अनि ती मानिसहरूलाई पठाइदिए, र तिनीहरू गए। तब गेहजी भित्र गएर आफ्ना मालिकको सामुन्ने उभिए। एलीशाले सोधे, “गेहजी, तिमी कहाँ गएका थियौ?” तिनले भने, “तपाईंको सेवक कहीँ पनि गएको थिइनँ।”

तर एलीशाले भने, “त्यो मानिस तिमीलाई भेट्न आफ्नो रथबाट ओर्लंदा के मेरो मन तिमीसँगै गएको थिएन र? के यो चाँदी, लुगा, जैतूनका बगैँचा, दाखबारी, भेडा, गाईवस्तु, र दास-दासी लिने समय हो र? नामानको कुष्ठरोग तिमी र तिम्रा सन्तानलाई सदासर्वदा लागिरहनेछ।” गेहजी तिनको सामुन्नेबाट निस्के, र कुष्ठरोगी भएका थिए—तिनको छाला हिउँजस्तै सेतो भएको थियो।