၄ ရာ 5 FHB Father's Heart Bible™

5 ¹ရှုရိရှင်ဘုရင်၏ စစ်သူကြီးဖြစ်သော နေမန်သည် မိမိသခင်ထံတွင် ဂုဏ်အသရေကြီးမြင့်၍ အလွန်ချီးမြှင့်ခြင်းခံရသူဖြစ်၏။ အကြောင်းမူကား သူ့အားဖြင့် ငါတို့၏ခမည်းတော်သည် ရှုရိပြည်အား အောင်ပွဲကိုပေးတော်မူသောကြောင့်တည်း။ သူသည် ရဲစွမ်းသတ္တိရှိသော စစ်သူရဲဖြစ်သော်လည်း အရေပြားရောဂါ စွဲကပ်လျက်ရှိ၏။ ²ရှုရိအမျိုးသားတို့သည် တိုက်ခိုက်လုယက်ရာတွင် ဣသရေလပြည်မှ မိန်းကလေးငယ်တစ်ဦးကို သုံ့ပန်းအဖြစ် ဖမ်းဆီးခဲ့ကြ၍ ထိုမိန်းကလေးသည် နေမန်၏ဇနီးအား အစေခံရ၏။ ³ထိုမိန်းကလေးက မိမိသခင်မအား “အကျွန်ုပ်၏သခင်သည် ရှမာရိမြို့၌ရှိသော ပရောဖက်ထံသို့ ရောက်ပါစေသော။ ထိုပရောဖက်သည် သူ၏နူနာရောဂါကို ပျောက်ကင်းစေပါလိမ့်မည်” ဟု ပြောဆို၏။

⁴ထိုအခါ နေမန်သည် မိမိသခင်ထံသို့ဝင်၍ “ဣသရေလပြည်မှ မိန်းကလေးသည် ဤသို့ ပြောဆိုပါသည်” ဟု လျှောက်၏။

⁵ရှုရိရှင်ဘုရင်က “သွားလော့။ ဣသရေလရှင်ဘုရင်ထံသို့ စာတစ်စောင်ကို ငါပေးပို့မည်” ဟု မိန့်တော်မူ၏။ ထို့ကြောင့် နေမန်သည် ငွေပေါင် ခုနစ်ရာ့ငါးဆယ်ခန့်၊ ရွှေပေါင် တစ်ရာ့ငါးဆယ်ခန့်နှင့် အဝတ်အစုံ ဆယ်စုံကိုယူ၍ ထွက်သွား၏။

⁶သူသည် ထိုစာကို ဣသရေလရှင်ဘုရင်ထံသို့ ယူဆောင်လာ၏။ ထိုစာတွင် “အကျွန်ုပ်၏ကျွန် နေမန်၏ အရေပြားရောဂါကို ပျောက်ကင်းစေရန် သူ့ကို ဤစာနှင့်အတူ ကိုယ်တော်ထံသို့ စေလွှတ်လိုက်ပါသည်” ဟု ရေးသားထား၏။

⁷ဣသရေလရှင်ဘုရင်သည် ထိုစာကိုဖတ်သောအခါ မိမိအဝတ်ကိုဆုတ်ဖြဲ၍ “ဤသူသည် လူတစ်ဦး၏ အရေပြားရောဂါကို ပျောက်ကင်းစေရန် ငါ့ထံတောင်းဆိုသည်မှာ၊ သေစေ၊ ရှင်စေတတ်သော ဘုရားသခင်ကို ငါဖြစ်သလော။ ကြည့်လော့၊ သူသည် ငါနှင့် ရန်ရှာလျက်နေပါသည်တကား” ဟု မြွက်ဆို၏။

⁸ငါတို့၏ခမည်းတော်၏ လူဖြစ်သော ဧလိရှဲသည် ဣသရေလရှင်ဘုရင် မိမိအဝတ်ကို ဆုတ်ဖြဲကြောင်း ကြားသောအခါ ရှင်ဘုရင်ထံသို့ “ကိုယ်တော်သည် အဘယ်ကြောင့် အဝတ်တော်ကို ဆုတ်ဖြဲတော်မူသနည်း။ ထိုသူ့ကို အကျွန်ုပ်ထံသို့ စေလွှတ်တော်မူပါ။ သို့ပြုလျှင် ဣသရေလပြည်၌ ပရောဖက်တစ်ပါးရှိကြောင်းကို သူသိရလိမ့်မည်” ဟု မှာလိုက်၏။

⁹ထို့ကြောင့် နေမန်သည် မိမိ၏မြင်းများနှင့် ရထားများနှင့်တကွ လာရောက်၍ ဧလိရှဲ၏အိမ်တံခါးဝ၌ ရပ်တန့်လေ၏။ ¹⁰ဧလိရှဲသည် သူ့ထံသို့ တမန်တစ်ဦးကို စေလွှတ်၍ “သွား၍ ယော်ဒန်မြစ်၌ ခုနစ်ကြိမ် ဆေးကြောလော့။ သင်၏အသားသည် ပြန်လည်ကောင်းမွန်လာ၍ သင်သည် သန့်ရှင်းလိမ့်မည်” ဟု မှာလိုက်၏။

¹¹သို့ရာတွင် နေမန်သည် အမျက်ထွက်၍ “ငါမူကား ထိုသူသည် ငါ့ထံသို့ ထွက်လာ၍ ရပ်လျက် မိမိ၏ဘုရားသခင် ထာဝရဘုရား၏ နာမတော်ကို ပဌနာပြုကာ ရောဂါစွဲရာအပေါ် မိမိလက်ကို ဝှေ့ယမ်း၍ ရောဂါကို ပျောက်ကင်းစေလိမ့်မည်ဟု ထင်မှတ်ခဲ့၏။ ¹²ဒမာသက်မြို့၏မြစ်များဖြစ်သော အာဗနာမြစ်နှင့် ဖာရပါမြစ်တို့သည် ဣသရေလပြည်၏ ရေအလုံးစုံထက် သာ၍မကောင်းသလော။ ထိုမြစ်တို့၌ ဆေးကြော၍ ငါသည် သန့်ရှင်းနိုင်သည်မဟုတ်လော” ဟုဆိုကာ အမျက်ဒေါသနှင့် လှည့်၍ ထွက်သွားလေ၏။

¹³သို့ရာတွင် သူ၏ကျွန်တို့သည် အနီးသို့ချဉ်းကပ်၍ “အဖ၊ ပရောဖက်သည် ကြီးမားသောအမှုတစ်ခုခုကို ပြုရန် အဖအား ဆိုခဲ့လျှင် အဖပြုမည်မဟုတ်လော။ ‘ဆေးကြော၍ သန့်ရှင်းလော့’ ဟုသာ ဆိုသောအခါ ထိုထက်ပို၍ အဘယ်မျှ ပြုသင့်ပါသနည်း” ဟု လျှောက်ကြ၏။

¹⁴ထို့ကြောင့် သူသည် ဆင်းသွား၍ ငါတို့၏ခမည်းတော်၏ လူ ဆိုသည့်အတိုင်း ယော်ဒန်မြစ်၌ ခုနစ်ကြိမ် နှစ်မြှုပ်လေ၏။ သူ၏အသားသည် ကလေးငယ်၏အသားကဲ့သို့ ပြန်လည်ကောင်းမွန်လာ၍ သူသည် သန့်ရှင်းလေ၏။

¹⁵နေမန်နှင့် သူ၏လူအပေါင်းတို့သည် ငါတို့၏ခမည်းတော်၏ လူထံသို့ ပြန်လာကြ၏။ သူသည် ဧလိရှဲရှေ့၌ လာရောက်ရပ်၍ “ဣသရေလပြည်မှတစ်ပါး မြေတစ်ပြင်လုံး၌ အခြားဘုရားသခင်မရှိကြောင်းကို ယခုအကျွန်ုပ်သိပါပြီ။ ကိုယ်တော်၏ကျွန်ထံမှ လက်ဆောင်ကို ကျေးဇူးပြု၍ လက်ခံပါ” ဟု လျှောက်၏။

¹⁶ဧလိရှဲက “ငါကိုးကွယ်လျက် ရှေ့တော်၌ရပ်သော ငါတို့၏ခမည်းတော် အသက်ရှင်တော်မူသည်အတိုင်း၊ ငါသည် အဘယ်အရာကိုမျှ လက်မခံ” ဟုဆို၏။ နေမန်သည် လက်ခံရန် သူ့ကို တိုက်တွန်းသော်လည်း သူသည် ငြင်းဆန်လေ၏။

¹⁷ထိုအခါ နေမန်က “ထိုသို့မဟုတ်လျှင်၊ လားနှစ်ကောင် သယ်ဆောင်နိုင်မျှ မြေကို ကိုယ်တော်၏ကျွန်အား ပေးပါစေ။ အကြောင်းမူကား ကိုယ်တော်၏ကျွန်သည် ထာဝရဘုရားမှတစ်ပါး အခြားဘုရားအား မီးရှို့ရာယဇ်ဖြစ်စေ၊ ယဇ်ဖြစ်စေ နောက်တစ်ဖန် မပူဇော်တော့ပြီ။ ¹⁸သို့ရာတွင် ဤတစ်ခုသောအမှု၌ ကိုယ်တော်၏ကျွန်ကို ထာဝရဘုရား ခွင့်လွှတ်တော်မူပါစေ။ အကျွန်ုပ်၏သခင်သည် ကိုးကွယ်ရန် ရိမ္မုန်ဘုရား၏ဗိမာန်ထဲသို့ ဝင်၍ အကျွန်ုပ်၏လက်ကို မှီလျက်၊ ရိမ္မုန်ဗိမာန်၌ အကျွန်ုပ်လည်း ဦးချသောအခါ၊ ထိုအရပ်၌ အကျွန်ုပ် ဦးချသောအခါ— ကိုယ်တော်၏ကျွန်ကို ထာဝရဘုရား ခွင့်လွှတ်တော်မူပါစေ” ဟု လျှောက်၏။

¹⁹ဧလိရှဲက “ငြိမ်သက်ခြင်းနှင့် သွားလော့” ဟုဆို၏။ ထို့ကြောင့် နေမန်သည် သူ့ထံမှ ထွက်ခွာ၍ အတန်ငယ်ခရီးရောက်လေ၏။

²⁰သို့ရာတွင် ငါတို့၏ခမည်းတော်၏ လူဖြစ်သော ဧလိရှဲ၏ကျွန် ဂေဟာဇိက “ငါ့သခင်သည် ဤရှုရိအမျိုးသား နေမန် ယူဆောင်လာသောအရာကို လက်မခံဘဲ သူ့အား လွယ်လွယ်ကူကူ လွှတ်လိုက်ပြီတကား။ ငါတို့၏ခမည်းတော် အသက်ရှင်တော်မူသည်အတိုင်း၊ သူ့နောက်သို့ ငါပြေးလိုက်၍ တစ်စုံတစ်ရာကို ရယူမည်” ဟု တွေးတော၏။

²¹ဂေဟာဇိသည် နေမန်၏နောက်သို့ လိုက်ပြေး၏။ နေမန်သည် သူပြေးလာသည်ကိုမြင်သော် ကြိုဆိုရန် မိမိရထားပေါ်မှ ဆင်း၍ “အစစအရာရာ ကောင်းမွန်ပါ၏လော” ဟု မေး၏။

²²ဂေဟာဇိက “ကောင်းမွန်ပါ၏။ အကျွန်ုပ်၏သခင်က ‘ဧဖရိမ်တောင်ကုန်းများမှ ပရောဖက်အပေါင်းအသင်းဝင် လူငယ်နှစ်ဦးသည် ယခုပင် ငါ့ထံသို့ ရောက်လာကြပြီ။ သူတို့အား ငွေပေါင် ခုနစ်ဆယ့်ငါးခန့်နှင့် အဝတ်အစုံ နှစ်စုံကို ပေးပါ’ ဟု ဆိုရန် အကျွန်ုပ်ကို စေလွှတ်လိုက်ပါသည်” ဟု လျှောက်၏။

²³နေမန်က “ကျေးဇူးပြု၍ ငွေပေါင် တစ်ရာ့ငါးဆယ်ခန့်ကို ယူပါ” ဟုဆို၍ ဂေဟာဇိအား တိုက်တွန်း၏။ ထို့နောက် သူသည် ငွေပေါင် တစ်ရာ့ငါးဆယ်ခန့်ကို အဝတ်အစုံ နှစ်စုံနှင့်အတူ အိတ်နှစ်လုံး၌ ထည့်ချည်၍ မိမိ၏ကျွန်နှစ်ဦးအား ပေးအပ်လိုက်ရာ သူတို့သည် ဂေဟာဇိရှေ့မှ သယ်ဆောင်သွားကြ၏။ ²⁴တောင်ကုန်းသို့ရောက်သော် ဂေဟာဇိသည် ထိုပစ္စည်းများကို ကျွန်တို့ထံမှ ယူ၍ အိမ်ထဲ၌ သိမ်းဆည်းပြီးလျှင် ထိုသူတို့ကို ပြန်လွှတ်လိုက်ရာ သူတို့သည် ထွက်သွားကြ၏။ ²⁵သူသည် အထဲသို့ဝင်၍ မိမိသခင်ရှေ့၌ ရပ်နေ၏။ ဧလိရှဲက “ဂေဟာဇိ၊ သင် အဘယ်အရပ်သို့ ရောက်နေသနည်း” ဟု မေး၏။ သူက “ကိုယ်တော်၏ကျွန်သည် မည်သည့်အရပ်သို့မျှ မသွားပါ” ဟု လျှောက်၏။

²⁶သို့ရာတွင် ဧလိရှဲက “ထိုသူသည် သင့်ကိုကြိုဆိုရန် မိမိရထားပေါ်မှ လှည့်ဆင်းလာသောအခါ ငါ၏စိတ်နှလုံးသည် သင်နှင့်အတူ မလိုက်ပါသလော။ ယခုအချိန်သည် ငွေ၊ အဝတ်၊ သံလွင်ဥယျာဉ်၊ စပျစ်ဥယျာဉ်၊ သိုး၊ နွား၊ ကျွန်ယောက်ျားနှင့် ကျွန်မိန်းမတို့ကို ယူရသောအချိန်လော။ ²⁷ထို့ကြောင့် နေမန်၏နူနာသည် သင်နှင့် သင်၏အမျိုးအနွယ်တို့၌ ထာဝစဉ် စွဲကပ်လျက်ရှိလိမ့်မည်” ဟု ဆို၏။ ဂေဟာဇိသည် နူနာစွဲ၍ မိုးပွင့်ကဲ့သို့ ဖြူသောအရေပြားနှင့် သူ့ရှေ့မှ ထွက်သွားလေ၏။