၄ ရာ 6 FHB Father's Heart Bible™

6 ¹ပရောဖက်တပည့်အပေါင်းက ဧလိရှဲအား “ကြည့်ပါ၊ ကိုယ်တော်၏ကြီးကြပ်မှုအောက်၌ အကျွန်ုပ်တို့ နေထိုင်ရာအရပ်သည် အကျွန်ုပ်တို့အတွက် ကျဉ်းမြောင်းလွန်းပါ၏။

²အကျွန်ုပ်တို့သည် ယော်ဒန်မြစ်သို့ သွား၍ တစ်ဦးစီ သစ်တုံးတစ်တုံးစီယူပြီးလျှင် ထိုအရပ်၌ နေစရာအိမ်ကို တည်ဆောက်ကြပါစို့” ဟု လျှောက်ကြ၏။ ဧလိရှဲကလည်း “သွားကြလော့” ဟု ဆို၏။

³ထိုသူတို့တွင် တစ်ဦးက “ကိုယ်တော့်ကျွန်တို့နှင့်အတူ လိုက်ပါရန် အလိုရှိတော်မူပါ” ဟု လျှောက်၏။ ဧလိရှဲက “ငါလိုက်မည်” ဟု ဆို၏။

⁴ထို့ကြောင့် ဧလိရှဲသည် သူတို့နှင့်အတူ လိုက်သွား၏။ ယော်ဒန်မြစ်သို့ ရောက်သော် သစ်ပင်များကို စတင်ခုတ်လှဲကြ၏။ ⁵တစ်ဦးသည် သစ်တုံးကိုခုတ်လှဲနေစဉ် ပုဆိန်သွားသည် ရေထဲသို့ ကျသွား၏။ ထိုသူက “အို အရှင်သခင်၊ ဤပုဆိန်ကို ငှားယူထားသည်ဖြစ်ပါ၏” ဟု ဟစ်အော်၏။

⁶ငါတို့၏ခမည်းတော်၏လူက “အဘယ်နေရာ၌ ကျသနည်း” ဟု မေး၏။ ထိုသူသည် ကျသောနေရာကို ဧလိရှဲအား ပြလေ၏။ ဧလိရှဲသည် တုတ်တစ်ချောင်းကို ခုတ်၍ ထိုနေရာသို့ ပစ်ချလိုက်သဖြင့် သံပုဆိန်သည် ရေပေါ်သို့ ပေါ်လာ၏။ ⁷ဧလိရှဲက “ကောက်ယူလော့” ဟု ဆို၏။ ထိုသူသည် လက်ကိုဆန့်၍ ကောက်ယူလေ၏။

ခမည်းတော်၏မီးစစ်တပ်က ဧလိရှဲကို စောင့်ရှောက်ခြင်း

⁸ရှုရိရှင်ဘုရင်သည် ဣသရေလအမျိုးကို စစ်တိုက်လျက်ရှိ၏။ မိမိကျွန်တို့နှင့် တိုင်ပင်၍ “ဤမည်သော အရပ်၌ ငါ့တပ်ကို ချထားမည်” ဟု ဆို၏။

⁹ငါတို့၏ခမည်းတော်၏လူသည် ဣသရေလရှင်ဘုရင်အား “ဤအရပ်ကို ဖြတ်မသွားနှင့်၊ ရှုရိလူတို့သည် ထိုအရပ်သို့ ဆင်းလာကြလိမ့်မည်” ဟု သတိပေး၏။ ¹⁰ထို့ကြောင့် ဣသရေလရှင်ဘုရင်သည် ငါတို့၏ခမည်းတော်၏လူ ဖော်ပြသောအရပ်သို့ လူလွှတ်၍ သတိပေးသဖြင့်၊ ထိုအရပ်၌ မိမိကိုယ်ကို တစ်ကြိမ်နှစ်ကြိမ်မက စောင့်ရှောက်လေ၏။ ¹¹ဤအမှုကြောင့် ရှုရိရှင်ဘုရင်သည် ဒေါသထွက်၍ မိမိကျွန်တို့ကို ခေါ်ပြီးလျှင် “ငါတို့အထဲတွင် အဘယ်သူသည် ဣသရေလရှင်ဘုရင်ဘက်သို့ ပါသည်ကို ငါ့အား မပြောကြသလော” ဟု မေး၏။

¹²ကျွန်တို့တွင် တစ်ဦးက “အရှင်မင်းကြီး၊ တစ်ဦးတစ်ယောက်မျှ မပါပါ။ ဣသရေလပြည်ရှိ ပရောဖက်ဧလိရှဲသည် အရှင်မင်းကြီး အိပ်ခန်းတော်၌ ပြောဆိုသောစကားများကို ဣသရေလရှင်ဘုရင်အား ကြားပြောပါ၏” ဟု လျှောက်၏။

¹³ရှင်ဘုရင်က “သူအဘယ်မှာ ရှိသည်ကို သွား၍ ကြည့်လော့။ ငါသည် လူလွှတ်၍ သူ့ကို ဖမ်းဆီးစေမည်” ဟု ဆို၏။ “သူသည် ဒေါသန်မြို့၌ ရှိ၏” ဟု ပြန်ကြားလာ၏။

¹⁴ရှင်ဘုရင်သည် မြင်းများ၊ ရထားများနှင့် ကြီးမားသောစစ်တပ်ကို ထိုအရပ်သို့ စေလွှတ်သဖြင့်၊ သူတို့သည် ညအချိန်၌ လာ၍ မြို့ကို ဝိုင်းရံထားကြ၏။ ¹⁵ငါတို့၏ခမည်းတော်၏လူ၏ အစေခံသည် နံနက်စောစော ထ၍ ထွက်ကြည့်သောအခါ၊ မြင်းများ၊ ရထားများနှင့်တကွ စစ်တပ်သည် မြို့ကို ဝိုင်းရံထားသည်ကို မြင်လေ၏။ ထိုအစေခံက “အို အရှင်သခင်၊ အကျွန်ုပ်တို့ အဘယ်သို့ ပြုရပါမည်နည်း” ဟု ဆို၏။

¹⁶ဧလိရှဲက “မကြောက်နှင့်။ ငါတို့နှင့်အတူ ရှိသောသူတို့သည် သူတို့နှင့်အတူ ရှိသောသူတို့ထက် များ၏” ဟု ဆို၏။ ¹⁷ဧလိရှဲက “အို အဖခမည်းတော်၊ ဤသူ၏မျက်စိကို ဖွင့်တော်မူ၍ မြင်စေတော်မူပါ” ဟု ဆုတောင်း၏။ ထိုအခါ ငါတို့၏ခမည်းတော်သည် ထိုလုလင်၏ မျက်စိကို ဖွင့်တော်မူသဖြင့်၊ ဧလိရှဲ၏ ပတ်လည်၌ မီးမြင်းများနှင့် မီးရထားများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသော တောင်ကို သူမြင်လေ၏။ ¹⁸ရှုရိလူတို့သည် ဧလိရှဲထံသို့ ဆင်းလာကြသောအခါ၊ ဧလိရှဲသည် ငါတို့၏ခမည်းတော်ထံ “ဤလူတို့ကို မျက်စိကန်းစေတော်မူပါ” ဟု ဆုတောင်း၏။ ထို့ကြောင့် ဧလိရှဲ လျှောက်ထားသည့်အတိုင်း သူတို့ကို မျက်စိကန်းစေတော်မူ၏။

¹⁹ဧလိရှဲက “ဤလမ်းသည် မှန်သောလမ်းမဟုတ်၊ ဤမြို့သည်လည်း မှန်သောမြို့မဟုတ်။ ငါ့နောက်သို့ လိုက်ကြလော့။ သင်တို့ ရှာသောသူထံသို့ ငါပို့ဆောင်မည်” ဟု ဆို၏။ ထိုနောက် သူတို့ကို ရှမာရိမြို့သို့ ပို့ဆောင်လေ၏။ ²⁰ရှမာရိမြို့ထဲသို့ ဝင်ရောက်ကြသောအခါ၊ ဧလိရှဲက “အို အဖခမည်းတော်၊ ဤသူတို့၏ မျက်စိကို ဖွင့်တော်မူ၍ မြင်စေတော်မူပါ” ဟု ဆို၏။ ထိုအခါ ငါတို့၏ခမည်းတော်သည် သူတို့၏မျက်စိကို ဖွင့်တော်မူသဖြင့်၊ သူတို့သည် ရှမာရိမြို့ထဲ၌ ရောက်ရှိနေသည်ကို မြင်ကြ၏။

²¹ဣသရေလရှင်ဘုရင်သည် သူတို့ကို မြင်လျှင် ဧလိရှဲအား “အဖ၊ သူတို့ကို ငါသတ်ရမည်လော၊ သတ်ရမည်လော” ဟု မေး၏။

²²ဧလိရှဲက “မသတ်နှင့်။ သင်၏ဓားနှင့် လေးဖြင့် ဖမ်းဆီးရသောသူတို့ကိုပင် သင်သတ်မည်လော။ သူတို့ စားသောက်ရန် မုန့်နှင့် ရေကို ပေး၍၊ သူတို့၏သခင်ထံသို့ ပြန်စေလော့” ဟု ဆို၏။

²³ရှင်ဘုရင်သည် ကြီးကျယ်သော စားသောက်ပွဲကို ပြင်ဆင်ပေးသဖြင့်၊ သူတို့သည် စားသောက်ကြပြီးလျှင် သူတို့၏သခင်ထံသို့ ပြန်စေ၏။ ထိုနောက် ရှုရိ လုယက်တိုက်ခိုက်သူတို့သည် ဣသရေလပြည်သို့ နောက်တစ်ဖန် မဝင်ကြတော့ပေ။

ဝိုင်းရံတိုက်ခိုက်ခြင်းနှင့် အစာငတ်မွတ်ခြင်းတို့က ရှမာရိမြို့ကို နှိပ်စက်ခြင်း

²⁴ထိုနောက် ရှုရိရှင်ဘုရင် ဗင်္ဟာဒဒ်သည် မိမိစစ်သည်အပေါင်းကို စုရုံး၍ ချီတက်လာပြီးလျှင် ရှမာရိမြို့ကို ဝိုင်းရံတိုက်ခိုက်လေ၏။ ²⁵ဝိုင်းရံတိုက်ခိုက်နေစဉ် ရှမာရိမြို့၌ ပြင်းထန်သော အစာငတ်မွတ်ခြင်း ဖြစ်ပေါ်သဖြင့်၊ မြည်းခေါင်းတစ်လုံးကို ငွေရှစ်ဆယ်ကျပ်ဖြင့်လည်းကောင်း၊ ချိုးချေး တစ်ကဗ်၏ လေးပုံတစ်ပုံကို ငွေငါးကျပ်ဖြင့်လည်းကောင်း ရောင်းရသည့်တိုင်အောင် ဖြစ်လေ၏။ ^a a v25 ကဗ်ဟူသည် ခြောက်သွေ့သောပစ္စည်းကို တိုင်းတာရန် သုံးသော အတိုင်းအတာငယ်တစ်ခုဖြစ်၍၊ တစ်ကွတ်ခန့် ရှိ၏။ ထို့ကြောင့် ကဗ်၏ လေးပုံတစ်ပုံသည် အလွန်နည်းပါးသော အစားအစာစ ဖြစ်လေ၏။ ²⁶ဣသရေလရှင်ဘုရင်သည် မြို့ရိုးပေါ်၌ ရှောက်သွားစဉ်၊ မိန်းမတစ်ဦးက “အရှင်မင်းကြီး၊ အကျွန်ုပ်ကို ကယ်မတော်မူပါ” ဟု ဟစ်အော်လေ၏။

²⁷ရှင်ဘုရင်က “ငါတို့၏ခမည်းတော်သည် သင့်ကို မကူညီလျှင်၊ ငါသည် သင့်အတွက် အဘယ်မှ အကူအညီကို ရှာရမည်နည်း။ ကောက်နယ်တလင်းမှလော။ စပျစ်သီးနယ်ရာကျင်းမှလော” ဟု ဆို၏။ ²⁸ရှင်ဘုရင်က “အဘယ်အမှု ရှိသနည်း” ဟု မေး၏။ ထိုမိန်းမက “ဤမိန်းမက အကျွန်ုပ်အား ‘ယနေ့ သင်၏သားကို စားရန်ပေးလော့။ နက်ဖြန် ငါ၏သားကို စားကြမည်’ ဟု ဆို၏။

²⁹ထို့ကြောင့် အကျွန်ုပ်တို့သည် အကျွန်ုပ်၏သားကို ပြုတ်၍ စားကြပါ၏။ နောက်တစ်နေ့တွင် အကျွန်ုပ်က ‘သင်၏သားကို အကျွန်ုပ်တို့ စားရန်ပေးလော့’ ဟု ဆိုသော်လည်း၊ သူသည် သူ၏သားကို ဝှက်ထားပါ၏” ဟု လျှောက်၏။

³⁰ရှင်ဘုရင်သည် ထိုမိန်းမ၏စကားကို ကြားလျှင် မိမိအဝတ်တော်ကို ဆုတ်ဖြဲ၏။ မြို့ရိုးပေါ်၌ ရှောက်သွားစဉ်၊ အတွင်း၌ မိမိအသားပေါ်တွင် လျှော်တေအဝတ်ကို ဝတ်ဆင်ထားသည်ကို လူတို့ မြင်ကြ၏။ ³¹ရှင်ဘုရင်က “ယနေ့ ရှာဖတ်၏သား ဧလိရှဲ၏ ဦးခေါင်းသည် သူ့အပေါ်၌ တည်နေသေးလျှင်၊ ငါတို့၏ခမည်းတော်သည် ငါ့ကို ထိုမျှမက ပြင်းထန်စွာ ဒဏ်ပေးတော်မူပါစေ” ဟု ဆို၏။

³²ထိုအခါ ဧလိရှဲသည် မိမိအိမ်၌ ထိုင်နေ၍၊ အသက်ကြီးသူတို့သည်လည်း သူနှင့်အတူ ထိုင်နေကြ၏။ ရှင်ဘုရင်သည် မိမိရှေ့မှ လူတစ်ဦးကို စေလွှတ်နှင့်၏။ သို့ရာတွင် ထိုတမန် မရောက်မီ ဧလိရှဲက အသက်ကြီးသူတို့အား “ဤလူသတ်သမား၏သားသည် ငါ့ဦးခေါင်းကို ဖြတ်ရန် လူလွှတ်သည်ကို မြင်ကြသလော။ ကြည့်ကြလော့၊ ထိုသူ ရောက်လာသောအခါ တံခါးကိုပိတ်၍ သူ့ကို တံခါးဖြင့် ဆီးတားကြလော့။ သူ့သခင်၏ ခြေသံသည် သူ၏နောက်၌ မရှိသလော” ဟု ဆို၏။

³³သူတို့နှင့် စကားပြောနေဆဲတွင်၊ တမန်သည် သူ့ထံသို့ ဆင်းလာ၏။ ရှင်ဘုရင်က “ဤဘေးဒုက္ခသည် ငါတို့၏ခမည်းတော်ထံမှ ဖြစ်၏။ ငါသည် ငါတို့၏ခမည်းတော်ကို အဘယ်ကြောင့် ထပ်၍ စောင့်မျှော်ရမည်နည်း” ဟု ဆို၏။