ဧလိရှဲသည် နက်ဖြန်မုန့်ရရှိမည်ဟု ကတိပြုခြင်း

မနက်ဖြန်တွင် ဂျုံမှုန့်ကို သာမန်ဈေးနှုန်းဖြင့် ရမည်ဟု ဧလိရှဲ ကတိပေး၍ ဘုရင်၏အရာရှိက ပြက်ရယ်ပြု၏။ အရေပြားရောဂါရှိသော လူလေးယောက်တို့သည် မည်သို့ဖြစ်စေ သေရမည်ဟု ဆင်ခြင်ပြီး အာရံတပ်စခန်းကို စွန့်ပစ်ထားသည်ကို တွေ့ကြ၏။ ငါတို့ခမည်းတော်သည် သူတို့အား စစ်တပ်တစ်တပ်၏အသံကို ကြားစေတော်မူခဲ့ပြီ။ သူတို့သည် စားသောက်ပွဲကို ရပ်၍ သတင်းကို ယူဆောင်လာကြ၏။ ပြက်ရယ်ပြုသူသည် နင်းချေခြင်း ခံရ၏။

အခန်း 7။

ဧလိရှဲက “ငါတို့၏ခမည်းတော်၏အမိန့်တော်ကို နားထောင်ကြလော့။ ငါတို့၏ခမည်းတော် မိန့်တော်မူသည်ကား၊ နက်ဖြန်ဤအချိန်၌ ရှမာရိမြို့တံခါးဝတွင် ဂျုံမုန့်ညက်ခုနစ်ခွက်ကို ငွေလေးကျပ်ဖြင့်လည်းကောင်း၊ မုယောဆန်တစ်ဆယ့်လေးခွက်ကို ငွေလေးကျပ်ဖြင့်လည်းကောင်း ရောင်းရလိမ့်မည်” ဟု ဆို၏။

ထိုအခါ ရှင်ဘုရင်မှီအားပြုသော တပ်မှူးက ခမည်းတော်၏လူအား၊ “ကြည့်လော့၊ ငါတို့၏ခမည်းတော်သည် ကောင်းကင်၌ ပြူတင်းပေါက်များကို ဖွင့်တော်မူသော်လည်း ဤအမှု ဖြစ်နိုင်မည်လော” ဟု ပြန်ပြော၏။ ဧလိရှဲကလည်း၊ “သင်သည် ကိုယ်မျက်စိဖြင့် မြင်ရသော်လည်း ထိုအစာကို အနည်းငယ်မျှ စားရမည်မဟုတ်” ဟု ပြန်ပြော၏။

ခမည်းတော်သည် အာရံတပ်ကို ကွဲလွင့်စေတော်မူခြင်း

တံခါးဝ၌ နူနာစွဲသောသူလေးယောက်ရှိ၏။ သူတို့သည် အချင်းချင်း၊ “ငါတို့သည် သေသည်တိုင်အောင် အဘယ်ကြောင့် ဤနေရာ၌ ထိုင်နေကြမည်နည်း။ ငါတို့က ‘မြို့ထဲသို့ ဝင်ကြကုန်အံ့’ ဟုဆိုလျှင် မြို့ထဲ၌ အစာခေါင်းပါးခြင်းရှိသဖြင့် ငါတို့သေကြရလိမ့်မည်။ ဤနေရာ၌ နေကြလျှင်လည်း သေကြရလိမ့်မည်။ သို့ဖြစ်၍ လာကြ၊ အာရံတပ်သို့ ဝင်ကြကုန်အံ့။ သူတို့သည် ငါတို့ကို အသက်ချမ်းသာပေးလျှင် ငါတို့အသက်ရှင်ကြမည်၊ သတ်လျှင်လည်း သေကြရုံသာတည်း” ဟု ပြောဆိုကြ၏။

ထို့ကြောင့် ညဦးယံ၌ အာရံတပ်သို့ သွားရန် ထကြ၍၊ တပ်စွန်းသို့ ရောက်သောအခါ ထိုအရပ်၌ အဘယ်သူမျှမရှိသည်ကို တွေ့ကြ၏။ အကြောင်းမူကား၊ အရှင်ခမည်းတော်သည် အာရံတပ်သားတို့အား ရထားသံ၊ မြင်းသံ၊ ကြီးစွာသောတပ်၏အသံကို ကြားစေတော်မူသဖြင့်၊ သူတို့က အချင်းချင်း၊ “ကြည့်လော့၊ ဣသရေလရှင်ဘုရင်သည် ငါတို့ကို တိုက်ခိုက်စေရန် ဟိတ္တိဘုရင်များနှင့် အဲဂုတ္တုဘုရင်များကို ငှားထားပြီ” ဟု ပြောဆိုကြ၏။ သို့ဖြစ်၍ ညဦးယံ၌ ထ၍ မိမိတို့၏တဲများ၊ မြင်းများနှင့် မြည်းများကို စွန့်ပစ်ကာ ထွက်ပြေးကြ၏။ တပ်ကို ရှိသည်အတိုင်း ထား၍ မိမိတို့အသက်လွတ်ရန် ထွက်ပြေးကြ၏။ ထိုနူနာစွဲသောသူတို့သည် တပ်စွန်းသို့ ရောက်သောအခါ တဲတစ်လုံးထဲသို့ ဝင်၍ စားသောက်ပြီးလျှင် ငွေ၊ ရွှေနှင့် အဝတ်များကို သယ်ဆောင်သွား၍ ဝှက်ထားကြ၏။ တစ်ဖန် ပြန်လာ၍ အခြားတဲတစ်လုံးထဲသို့ ဝင်ပြီး ထိုတဲမှ ပစ္စည်းများကို ယူ၍ ဝှက်ထားကြပြန်၏။ ထိုအခါ သူတို့သည် အချင်းချင်း၊ “ငါတို့ပြုသောအမှုသည် မလျောက်ပတ်။ ယနေ့သည် သတင်းကောင်းကြားရသောနေ့ဖြစ်လျက် ငါတို့သည် ကိုယ်ချည်းသိ၍ ဆိတ်ဆိတ်နေကြ၏။ မိုးလင်းသည်တိုင်အောင် စောင့်နေကြလျှင် အပြစ်ဒဏ်သည် ငါတို့အပေါ် သက်ရောက်လိမ့်မည်။ ယခု လာကြ၊ ချက်ချင်းသွား၍ ရှင်ဘုရင်၏နန်းတော်သားတို့အား ပြောကြားကြကုန်အံ့” ဟု ပြောဆိုကြ၏။

သို့ဖြစ်၍ သူတို့သည် လာ၍ မြို့တံခါးစောင့်တို့ကို ဟစ်ခေါ်ကာ၊ “ငါတို့သည် အာရံတပ်သို့ သွားကြသောအခါ ထိုအရပ်၌ အဘယ်သူမျှမရှိ၊ လူသံလည်းမကြား၊ ချည်နှောင်ထားသောမြင်းနှင့်မြည်းများသာရှိ၍ တဲများသည်လည်း ရှိသည်အတိုင်းသာရှိ၏” ဟု ကြားပြောကြ၏။

တံခါးစောင့်တို့သည် ထိုသတင်းကို ဟစ်ကြွေးကြသဖြင့်၊ ရှင်ဘုရင်၏နန်းတော်အတွင်း၌ ကြားပြောခြင်းကိုခံရ၏။

ထိုညဉ့်တွင် ရှင်ဘုရင်သည် ထ၍ မိမိ၏မှူးမတ်တို့အား၊ “အာရံလူတို့သည် ငါတို့တစ်ဖက်၌ ကြံစည်သောအကြံကို ငါပြောပြမည်။ သူတို့သည် ငါတို့ အစာငတ်မွတ်နေသည်ကို သိသောကြောင့်၊ ‘ဣသရေလလူတို့သည် မြို့ထဲမှ ထွက်လာသောအခါ သူတို့ကို အရှင်ဖမ်းဆီး၍ မြို့ထဲသို့ ဝင်ကြကုန်အံ့’ ဟုအကြံရှိ၍ တပ်မှထွက်ကာ တောလယ်၌ ပုန်းရှောင်နေကြ၏” ဟု မိန့်တော်မူ၏။

ထိုအခါ သူ၏အစေခံတစ်ယောက်က၊ “မြို့ထဲ၌ ကျန်ရစ်သောမြင်းငါးစီးကို လူအချို့အား ယူစေတော်မူပါ။ ထိုသူတို့သည် ဤမြို့၌ ကျန်ရစ်သော ဣသရေလအပေါင်းကဲ့သို့လည်းကောင်း၊ သေလွန်ပြီးသော ဣသရေလအပေါင်းကဲ့သို့လည်းကောင်း ဖြစ်ကြလိမ့်မည်။ သူတို့ကို စေလွှတ်၍ ကြည့်ကြကုန်အံ့” ဟု လျှောက်၏။

သို့ဖြစ်၍ မြင်းနှင့်တကွ ရထားနှစ်စီးကို ယူကြ၍၊ ရှင်ဘုရင်သည် အာရံတပ်နောက်သို့ စေလွှတ်လျက်၊ “သွား၍ ကြည့်ရှုကြလော့” ဟု မိန့်တော်မူ၏။ သူတို့သည် ယော်ဒန်မြစ်တိုင်အောင် လိုက်သွားကြရာ၊ အာရံလူတို့သည် အလျင်စလို ပြေးရာ၌ ပစ်ချခဲ့သော အဝတ်များနှင့် တန်ဆာများဖြင့် လမ်းတစ်လျှောက်လုံး ပြည့်နှက်လျက်ရှိ၏။ စေတမန်တို့သည် ပြန်လာ၍ ရှင်ဘုရင်အား လျှောက်ထားကြ၏။

လူတို့သည် ထွက်သွား၍ အာရံတပ်ကို လုယက်ကြ၏။ သို့ဖြစ်၍ ငါတို့၏ခမည်းတော် မိန့်တော်မူသည်အတိုင်း၊ ဂျုံမုန့်ညက်ခုနစ်ခွက်ကို ငွေလေးကျပ်ဖြင့်လည်းကောင်း၊ မုယောဆန်တစ်ဆယ့်လေးခွက်ကို ငွေလေးကျပ်ဖြင့်လည်းကောင်း ရောင်းရကြ၏။ ရှင်ဘုရင်သည် မိမိမှီအားပြုသော တပ်မှူးကို တံခါးအုပ်ချုပ်ရန် ခန့်ထားတော်မူ၏။ သို့ရာတွင် လူအုပ်သည် ထိုတံခါးဝ၌ သူ့ကို နင်းမိကြသဖြင့် သူသေ၏။ ထိုအမှုကား ရှင်ဘုရင် ဧလိရှဲထံသို့ ဆင်းလာသောအခါ ခမည်းတော်၏လူ ကြိုတင်ပြောဆိုခဲ့သည်အတိုင်းပင် ဖြစ်၏။ ခမည်းတော်၏လူသည် ရှင်ဘုရင်အား၊ “နက်ဖြန်ဤအချိန်ခန့်၌ ရှမာရိမြို့တံခါးဝတွင် မုယောဆန်တစ်ဆယ့်လေးခွက်ကို ငွေလေးကျပ်ဖြင့်လည်းကောင်း၊ ဂျုံမုန့်ညက်ခုနစ်ခွက်ကို ငွေလေးကျပ်ဖြင့်လည်းကောင်း ရောင်းရလိမ့်မည်” ဟု ပြောဆိုခဲ့သည်အတိုင်း ဖြစ်ပျက်၏။ ထိုတပ်မှူးက ခမည်းတော်၏လူအား၊ “ကြည့်လော့၊ ငါတို့၏ခမည်းတော်သည် ကောင်းကင်၌ ပြူတင်းပေါက်များကို ဖွင့်တော်မူသော်လည်း ထိုသို့သောအမှု ဖြစ်နိုင်မည်လော” ဟု ပြန်ပြောခဲ့၏။ ဧလိရှဲကလည်း၊ “သင်သည် ကိုယ်မျက်စိဖြင့် မြင်ရသော်လည်း ထိုအစာကို အနည်းငယ်မျှ စားရမည်မဟုတ်” ဟု ပြန်ပြောခဲ့၏။ ထိုအတိုင်းပင် သူ၌ ဖြစ်ပျက်လေ၏။ လူအုပ်သည် တံခါးဝ၌ သူ့ကို နင်းမိကြသဖြင့် သူသေ၏။