2 राजाहरू 7 FHB Father's Heart Bible™

7 ¹एलीशाले भने, “हाम्रा पिताको वचन सुन्नुहोस्। हाम्रा पिता यसो भन्नुहुन्छ: भोलि यसै बेला सामरियाको मूल ढोकामा सात क्वार्ट मसिनो पीठो चार औंस चाँदीमा र चौध क्वार्ट जौ चार औंस चाँदीमा बिक्री हुनेछ।”

²तब जसको पाखुरामा राजा अडेस लाग्थे, त्यस अधिकारीले हाम्रा पिताका जनलाई जवाफ दिए, “हेर्नुहोस्, हाम्रा पिताले आकाशमा झ्यालहरू खोल्नुभए तापनि, के यस्तो हुन सक्छ?” एलीशाले जवाफ दिए, “तपाईंले आफ्नै आँखाले यो देख्नुहुनेछ, तर त्यसबाट केही पनि खानुहुनेछैन।”

पिताले अरामी सेनालाई तितरबितर पार्नुहुन्छ

³कुष्ठरोग लागेका चार जना मानिस मूल ढोकाको प्रवेशद्वारमा थिए, र तिनीहरूले एक-अर्कालाई भने, “हामी किन मर्ने बेलासम्म यहाँ बसिरहने? ⁴यदि हामीले ‘सहरभित्र जाऔं’ भन्यौं भने, त्यहाँ अनिकाल छ, र हामी मर्छौं। यदि यहीँ बस्यौं भने पनि हामी मर्छौं। त्यसैले आऔं, अरामीहरूको छाउनीतिर जाऔं। तिनीहरूले हामीलाई छोडिदिए, हामी बाँच्छौं; मारिदिए, हामी मर्छौं।”

⁵त्यसैले साँझपख तिनीहरू अरामीहरूको छाउनीतिर जान उठे। छाउनीको छेउमा पुग्दा, त्यहाँ कोही पनि भेट्टाएनन्। ⁶किनभने सार्वभौम पिताले अरामी सेनालाई रथहरू र घोडाहरूको आवाज, ठूलो सेनाको आवाज सुनाउनुभएको थियो, त्यसैले तिनीहरूले एक-अर्कालाई भने, “हेर, इस्राएलका राजाले हामीलाई आक्रमण गर्न हित्ती र मिश्रका राजाहरूलाई ज्यालामा लगाएका छन्!” ⁷त्यसैले तिनीहरू उठेर साँझपख आफ्ना पालहरू, घोडाहरू र गधाहरू छोडेर भागे। छाउनीलाई जस्ताको तस्तै छोडेर तिनीहरू आफ्नो ज्यान जोगाउन भागे। ⁸कुष्ठरोग लागेका ती मानिसहरू छाउनीको छेउमा पुगेपछि, तिनीहरू एउटा पालभित्र पसेर खाए र पिए, अनि चाँदी, सुन र लुगाफाटा लगेर लुकाए। तिनीहरू फर्केर अर्को पालभित्र पसे, त्यहाँबाट पनि सामानहरू लगेर लुकाए। ⁹तिनीहरूले एक-अर्कालाई भने, “हामीले ठीक गरिरहेका छैनौं। आज त सुसमाचारको दिन हो, तर हामी यो आफैंसँग लुकाइरहेका छौं। यदि बिहानको उज्यालोसम्म पर्खियौं भने, हामीमाथि दण्ड आइपर्नेछ। अब आऔं, तुरुन्तै गएर राजाको घरानालाई खबर गरौं।”

¹⁰त्यसैले तिनीहरू आएर सहरका द्वारपालहरूलाई बोलाएर यस्तो बताए: “हामी अरामीहरूको छाउनीमा गयौं—त्यहाँ कोही पनि थिएन, कुनै मानिसको आवाज थिएन, केवल घोडाहरू र गधाहरू बाँधिएका थिए, र पालहरू जस्ताको तस्तै थिए।”

¹¹द्वारपालहरूले यो खबर चिच्च्याएर सुनाए, र राजाको घरानाभित्र यो खबर पुग्यो।

¹²त्यस रात राजा उठेर आफ्ना अधिकारीहरूलाई भने, “अरामीहरूले हाम्रो विरुद्ध रचेको योजना म तिमीहरूलाई भन्छु। हामी भोकले मरिरहेका छौं भन्ने तिनीहरूलाई थाहा छ, त्यसैले तिनीहरू ‘ती सहरबाट निस्केपछि हामी तिनीहरूलाई जिउँदै समाउनेछौं र सहरभित्र पस्नेछौं’ भन्ने सोचेर मैदानमा लुक्न छाउनी छोडेका छन्।”

¹³तिनका एक जना सेवकले भने, “केही मानिसहरूलाई सहरमा बाँकी रहेका घोडाहरूमध्ये पाँचवटा लिन लगाऔं। तिनीहरूको हालत यहाँ बाँकी रहेका सबै इस्राएलीहरूकै जस्तो हुनेछ—पहिले नै मरिसकेका सबै इस्राएलीहरूकै जस्तो। तिनीहरूलाई पठाएर हेरौं।”

¹⁴त्यसैले तिनीहरूले घोडासहितका दुईवटा रथ लिए, र राजाले तिनीहरूलाई “गएर पत्ता लगाओ” भन्दै अरामी सेनाको पछिपछि पठाए। ¹⁵तिनीहरू यर्दनसम्म तिनीहरूका पछिपछि गए; अरामीहरूले आफ्नो हतारमा फ्याँकेका लुगाफाटा र सामानहरूले पूरै बाटो छरपष्ट थियो। ती दूतहरू फर्केर राजालाई बताए।

¹⁶मानिसहरू बाहिर गएर अरामीहरूको छाउनी लुटे। त्यसैले हाम्रा पिताले भन्नुभएझैं, सात क्वार्ट मसिनो पीठो चार औंस चाँदीमा र चौध क्वार्ट जौ चार औंस चाँदीमा बिक्री भयो। ¹⁷जसको पाखुरामा राजा अडेस लाग्थे, त्यस सेनापतिलाई राजाले मूल ढोकाको जिम्मा दिएका थिए; भीडले त्यहीँ तिनलाई कुल्चियो, र तिनी मरे—राजा हाम्रा पिताका जनकहाँ ओर्लेर आउँदा तिनले भनेझैं नै। ¹⁸हाम्रा पिताका जनले राजालाई भनेझैं नै भयो: “भोलि यसै बेला सामरियाको मूल ढोकामा चौध क्वार्ट जौ चार औंस चाँदीमा र सात क्वार्ट मसिनो पीठो चार औंस चाँदीमा बिक्री हुनेछ।” ¹⁹त्यस अधिकारीले हाम्रा पिताका जनलाई जवाफ दिएका थिए, “हेर्नुहोस्, हाम्रा पिताले आकाशमा झ्यालहरू खोल्नुभए तापनि, के यस्तो कुरा हुन सक्छ?” अनि तिनले जवाफ दिए, “तपाईंले आफ्नै आँखाले यो देख्नुहुनेछ, तर त्यसबाट केही पनि खानुहुनेछैन।” ²⁰ठ्याक्कै यसै भयो: मानिसहरूले तिनलाई मूल ढोकामा कुल्चिए, र तिनी मरे।