اليشع د سبا دپاره د ډوډۍ وعده کوى
اليشع ژمنه کوي چې تر سبا به اوړه په عادي بيه وي، او د پاچا افسر ملنډې وهي. څلور د پوستکي ناروغۍ لرونکي سړي، چې فکر کوي په هر حال به مري، د ارامي لښکرګاه خالي مومي، ځکه زموږ پلار هغوی ته د لښکر غږ اورولی و، او له مېلمستيا لاس اخلي چې خبر ورسوي. ملنډې وهونکی تر پښو لاندې کېږي.
7 1اليشع ووئيل چې، ”د پلار کلام واورئ. پلار داسې فرمائى چې، سبا په همدې وخت کښې به د سامريه په دروازه کښې اوۀ سېره ښۀ اوړۀ په څلورو تولو چاندۍ او څوارلس سېره وربشې په څلورو تولو چاندۍ خرڅ شى.“
2نو هغه عملدار چې بادشاه به د هغۀ په لاس تکيه کوله، د پلار سړى ته يې جواب ورکړو چې، ”وګوره، کۀ پلار په آسمان کښې کړکۍ هم پرانيزى، نو آيا دا کېدے شى؟“ اليشع جواب ورکړو چې، ”تۀ به دا په خپلو سترګو ووينې، خو د دې نه به هيڅ ونۀ خورې.“
پلار د اراميانو لښکر پرېشان کوى
3څلور سړى چې د پوستکى ناروغى ورباندې وه، د دروازې په خوله کښې وُو، او يو بل ته يې ووئيل چې، ”مونږ ولې دلته ناست يُو، ترڅو چې مړۀ شُو؟ 4کۀ مونږ ووايو چې، ’راځئ ښار ته ننوځو،‘ نو هلته خو قحط دے، او مونږ به مړۀ شُو. کۀ مونږ دلته هم پاتې شُو، نو مړۀ به شُو. نو راځئ، د اراميانو لښکرګاه ته ولاړ شُو. کۀ هغوئ مونږ ژوندى پرېږدى، نو ژوندى به پاتې شُو؛ او کۀ هغوئ مونږ ووژنى، نو مړۀ به شُو.“
5نو هغوئ د ماښام په تيارو کښې پاڅېدل چې د اراميانو لښکرګاه ته ولاړ شى. کله چې د لښکرګاه څنډې ته ورسېدل، نو هلته يې هيڅوک ونۀ موندل. 6ځکه چې مالِک پلار د اراميانو لښکر ته د رتهونو او آسونو اواز، او د يو لوئ لښکر اواز اورولے وو، نو هغوئ يو بل ته ووئيل چې، ”وګوره، د اِسرائيلو بادشاه زمونږ د حملې دپاره د حِتيانو او د مِصر بادشاهان په مزدورۍ راوستلى دى!“ 7نو هغوئ د ماښام په تيارو کښې پاڅېدل او وتښتېدل، او خپلې خېمې، آسونه او خرونه يې پرېښودل. لښکرګاه يې داسې پرېښوده لکه څنګه چې وه، او د خپل ژوند بچاؤ دپاره وتښتېدل. 8کله چې د پوستکى ناروغۍ دا سړى د لښکرګاه څنډې ته ورسېدل، نو هغوئ يوې خېمې ته ننوتل، وخوړل او وڅښل، او بيا يې چاندى، سره زر او جامې لاندې کړې او پټې يې کړې. بيا راستانه شول، بلې خېمې ته ننوتل، او د هغې نه يې هم شيان واخيستل او پټ يې کړل. 9هغوئ يو بل ته ووئيل چې، ”مونږ سم کار نۀ کوو. دا د زيرى ورځ ده، او مونږ يې يواځې د ځان دپاره ساتو. کۀ مونږ د سحر تر رڼا پورې انتظار وکړو، نو سزا به راباندې راشى. نو اوس راځئ، سمدستى ولاړ شُو او د بادشاه کورنۍ ته خبر ورکړو.“
10نو هغوئ راغلل او د ښار د دروازې دربانانو ته يې اواز وکړو، او خبر يې ورکړو چې، ”مونږ د اراميانو لښکرګاه ته لاړُو، هلته هيڅوک نۀ وو، د انسان هيڅ اواز نۀ وو، يواځې تړلى آسونه او خرونه وُو، او خېمې داسې وې لکه څنګه چې وې.“
11دربانانو دا خبر په اواز ورکړو، او د بادشاه کورنۍ ته دننه خبر ورسېدلو.
12هغه شپه بادشاه پاڅېدو او خپلو عملدارانو ته يې ووئيل چې، ”زۀ به درته ووايم چې اراميانو زمونږ خلاف څۀ منصوبه جوړه کړې ده. هغوئ پوهيږى چې مونږ وږى يُو، نو ځکه يې لښکرګاه پرېښې ده چې په پټيو کښې پټ شى، او داسې فکر کوى چې، کله چې هغوئ د ښار نه راووځى، نو مونږ به يې ژوندى ونيسُو او ښار ته به ننوځُو.“
13د هغۀ يو نوکر ووئيل چې، ”دې ته اجازت ورکړئ چې څۀ سړى د هغه پنځۀ آسونو نه چې په ښار کښې پاتې دى راونيسى. هغوئ به د ټولو هغو اِسرائيليانو په شان وى چې دلته پاتې دى، هو، د هغو ټولو اِسرائيليانو په شان چې اوس مړۀ شوى دى. نو راځئ چې هغوئ ولېږو او ووينو.“
14نو هغوئ دوه رتهونه د آسونو سره واخيستل، او بادشاه هغوئ د اراميانو د لښکر پسې ولېږل، او ووئيل يې چې، ”لاړ شئ او معلومه يې کړئ.“ 15هغوئ د دوئ پسې تر يردن پورې ولاړل؛ او ټوله لار د هغو جامو او سامان نه ډکه وه چې اراميانو په خپله تلوار کښې غورزولى وو. قاصدان راستانه شول او بادشاه ته يې خبر ورکړو.
16نو خلق ووتل او د اراميانو لښکرګاه يې لوټ کړه. نو داسې وشول چې اوۀ سېره ښۀ اوړۀ په څلورو تولو چاندۍ او څوارلس سېره وربشې په څلورو تولو چاندۍ خرڅ شول، لکه څنګه چې پلار فرمائيلى وُو. 17بادشاه هغه عملدار چې د هغۀ په لاس به يې تکيه کوله، د دروازې انتظام ته ټاکلے وو؛ خلقو هغه هلته تر پښو لاندې کړو، او هغه مړ شو، لکه څنګه چې د پلار سړى وئيلى وو کله چې بادشاه هغۀ ته راکوز شوے وو. 18داسې وشول لکه څنګه چې د پلار سړى بادشاه ته وئيلى وُو چې، ”سبا په همدې وخت کښې به د سامريه په دروازه کښې څوارلس سېره وربشې په څلورو تولو چاندۍ، او اوۀ سېره ښۀ اوړۀ په څلورو تولو چاندۍ خرڅ شى.“ 19هغه عملدار د پلار سړى ته جواب ورکړے وو چې، ”وګوره، کۀ پلار په آسمان کښې کړکۍ هم پرانيزى، نو آيا داسې څۀ کېدے شى؟“ او هغۀ جواب ورکړے وو چې، ”تۀ به دا په خپلو سترګو ووينې، خو د دې نه به هيڅ ونۀ خورې.“ 20نو بېخى داسې وشول: خلقو هغه د دروازې په خوله کښې تر پښو لاندې کړو، او هغه مړ شو.