چاپ شوی

دوېم بادشاهان 7 FHB Father's Heart Bible™

په لومړي فرمایش ۱۵٪ تخفیف →
کتاب

اليشع د سبا دپاره د ډوډۍ وعده کوى

اليشع ژمنه کوي چې تر سبا به اوړه په عادي بيه وي، او د پاچا افسر ملنډې وهي. څلور د پوستکي ناروغۍ لرونکي سړي، چې فکر کوي په هر حال به مري، د ارامي لښکرګاه خالي مومي، ځکه زموږ پلار هغوی ته د لښکر غږ اورولی و، او له مېلمستيا لاس اخلي چې خبر ورسوي. ملنډې وهونکی تر پښو لاندې کېږي.

څپرکی 7.

اليشع ووئيل چې، ”د پلار کلام واورئ. پلار داسې فرمائى چې، سبا په همدې وخت کښې به د سامريه په دروازه کښې اوۀ سېره ښۀ اوړۀ په څلورو تولو چاندۍ او څوارلس سېره وربشې په څلورو تولو چاندۍ خرڅ شى.“

نو هغه عملدار چې بادشاه به د هغۀ په لاس تکيه کوله، د پلار سړى ته يې جواب ورکړو چې، ”وګوره، کۀ پلار په آسمان کښې کړکۍ هم پرانيزى، نو آيا دا کېدے شى؟“ اليشع جواب ورکړو چې، ”تۀ به دا په خپلو سترګو ووينې، خو د دې نه به هيڅ ونۀ خورې.“

پلار د اراميانو لښکر پرېشان کوى

څلور سړى چې د پوستکى ناروغى ورباندې وه، د دروازې په خوله کښې وُو، او يو بل ته يې ووئيل چې، ”مونږ ولې دلته ناست يُو، ترڅو چې مړۀ شُو؟ کۀ مونږ ووايو چې، ’راځئ ښار ته ننوځو،‘ نو هلته خو قحط دے، او مونږ به مړۀ شُو. کۀ مونږ دلته هم پاتې شُو، نو مړۀ به شُو. نو راځئ، د اراميانو لښکرګاه ته ولاړ شُو. کۀ هغوئ مونږ ژوندى پرېږدى، نو ژوندى به پاتې شُو؛ او کۀ هغوئ مونږ ووژنى، نو مړۀ به شُو.“

نو هغوئ د ماښام په تيارو کښې پاڅېدل چې د اراميانو لښکرګاه ته ولاړ شى. کله چې د لښکرګاه څنډې ته ورسېدل، نو هلته يې هيڅوک ونۀ موندل. ځکه چې مالِک پلار د اراميانو لښکر ته د رتهونو او آسونو اواز، او د يو لوئ لښکر اواز اورولے وو، نو هغوئ يو بل ته ووئيل چې، ”وګوره، د اِسرائيلو بادشاه زمونږ د حملې دپاره د حِتيانو او د مِصر بادشاهان په مزدورۍ راوستلى دى!“ نو هغوئ د ماښام په تيارو کښې پاڅېدل او وتښتېدل، او خپلې خېمې، آسونه او خرونه يې پرېښودل. لښکرګاه يې داسې پرېښوده لکه څنګه چې وه، او د خپل ژوند بچاؤ دپاره وتښتېدل. کله چې د پوستکى ناروغۍ دا سړى د لښکرګاه څنډې ته ورسېدل، نو هغوئ يوې خېمې ته ننوتل، وخوړل او وڅښل، او بيا يې چاندى، سره زر او جامې لاندې کړې او پټې يې کړې. بيا راستانه شول، بلې خېمې ته ننوتل، او د هغې نه يې هم شيان واخيستل او پټ يې کړل. هغوئ يو بل ته ووئيل چې، ”مونږ سم کار نۀ کوو. دا د زيرى ورځ ده، او مونږ يې يواځې د ځان دپاره ساتو. کۀ مونږ د سحر تر رڼا پورې انتظار وکړو، نو سزا به راباندې راشى. نو اوس راځئ، سمدستى ولاړ شُو او د بادشاه کورنۍ ته خبر ورکړو.“

نو هغوئ راغلل او د ښار د دروازې دربانانو ته يې اواز وکړو، او خبر يې ورکړو چې، ”مونږ د اراميانو لښکرګاه ته لاړُو، هلته هيڅوک نۀ وو، د انسان هيڅ اواز نۀ وو، يواځې تړلى آسونه او خرونه وُو، او خېمې داسې وې لکه څنګه چې وې.“

دربانانو دا خبر په اواز ورکړو، او د بادشاه کورنۍ ته دننه خبر ورسېدلو.

هغه شپه بادشاه پاڅېدو او خپلو عملدارانو ته يې ووئيل چې، ”زۀ به درته ووايم چې اراميانو زمونږ خلاف څۀ منصوبه جوړه کړې ده. هغوئ پوهيږى چې مونږ وږى يُو، نو ځکه يې لښکرګاه پرېښې ده چې په پټيو کښې پټ شى، او داسې فکر کوى چې، کله چې هغوئ د ښار نه راووځى، نو مونږ به يې ژوندى ونيسُو او ښار ته به ننوځُو.“

د هغۀ يو نوکر ووئيل چې، ”دې ته اجازت ورکړئ چې څۀ سړى د هغه پنځۀ آسونو نه چې په ښار کښې پاتې دى راونيسى. هغوئ به د ټولو هغو اِسرائيليانو په شان وى چې دلته پاتې دى، هو، د هغو ټولو اِسرائيليانو په شان چې اوس مړۀ شوى دى. نو راځئ چې هغوئ ولېږو او ووينو.“

نو هغوئ دوه رتهونه د آسونو سره واخيستل، او بادشاه هغوئ د اراميانو د لښکر پسې ولېږل، او ووئيل يې چې، ”لاړ شئ او معلومه يې کړئ.“ هغوئ د دوئ پسې تر يردن پورې ولاړل؛ او ټوله لار د هغو جامو او سامان نه ډکه وه چې اراميانو په خپله تلوار کښې غورزولى وو. قاصدان راستانه شول او بادشاه ته يې خبر ورکړو.

نو خلق ووتل او د اراميانو لښکرګاه يې لوټ کړه. نو داسې وشول چې اوۀ سېره ښۀ اوړۀ په څلورو تولو چاندۍ او څوارلس سېره وربشې په څلورو تولو چاندۍ خرڅ شول، لکه څنګه چې پلار فرمائيلى وُو. بادشاه هغه عملدار چې د هغۀ په لاس به يې تکيه کوله، د دروازې انتظام ته ټاکلے وو؛ خلقو هغه هلته تر پښو لاندې کړو، او هغه مړ شو، لکه څنګه چې د پلار سړى وئيلى وو کله چې بادشاه هغۀ ته راکوز شوے وو. داسې وشول لکه څنګه چې د پلار سړى بادشاه ته وئيلى وُو چې، ”سبا په همدې وخت کښې به د سامريه په دروازه کښې څوارلس سېره وربشې په څلورو تولو چاندۍ، او اوۀ سېره ښۀ اوړۀ په څلورو تولو چاندۍ خرڅ شى.“ هغه عملدار د پلار سړى ته جواب ورکړے وو چې، ”وګوره، کۀ پلار په آسمان کښې کړکۍ هم پرانيزى، نو آيا داسې څۀ کېدے شى؟“ او هغۀ جواب ورکړے وو چې، ”تۀ به دا په خپلو سترګو ووينې، خو د دې نه به هيڅ ونۀ خورې.“ نو بېخى داسې وشول: خلقو هغه د دروازې په خوله کښې تر پښو لاندې کړو، او هغه مړ شو.