Elisa Ngajangjikeun Roti pikeun Isukan
Elisa jangji yen isukan tipung bakal dijual kalawan harga biasa, sarta perwira raja nyungkun. Opat lalaki anu kakeunaan panyakit kulit, mikir yen kumaha bae oge maranehna bakal maot, manggihan pakemahan Aram geus kosong, sabab Rama urang ngajantenkeun urang Aram ngadenge sora balad, tuluy eureun pesta pikeun mawa beja. Nu nyungkun teh kaidek-idek.
7 1Saur Elisa, “Darengekeun pangandika Rama urang. Kieu timbalan Rama urang: Isukan kira-kira waktu kieu, di lawang kota Samaria, tujuh takeran tipung lemes bakal payu opat ons perak, sarta opat belas takeran gandum payu opat ons perak.”
2Tuluy perwira anu jadi sarandean raja ngawalon ka abdi Rama urang, “Tah, najan Rama urang muka jandela-jandela di langit oge, naha bisa kajadian kitu?” Waler Elisa, “Maneh bakal nyaksian ku panon sorangan, tapi moal bisa milu ngadahar saeutik-eutik acan.”
Rama urang Ngabuyarkeun Bala Tentara Aram
3Aya opat jalma nu katarajang kasakit kulit keur aya di lawang gapura, tuluy silih omong, “Keur naon urang diuk di dieu ngadagoan nepi ka paeh? 4Lamun urang ngomong, ‘Hayu urang asup ka kota,’ di kota keur paceklik, urang bakal paeh. Lamun cicing di dieu oge urang paeh. Ku sabab kitu, hayu urang nyampeurkeun ka pasanggrahan urang Aram. Lamun urang dihirupan, urang hirup; lamun dipaehan, nya paeh.”
5Tuluy wanci sareupna maranehna arindit ka pasanggrahan urang Aram. Sanggeus nepi ka sisi pasanggrahan, geuning taya jalma saurang-urang acan. 6Sabab Rama urang Nu Maha Kawasa parantos midamel bala tentara Aram ngadangu sora kareta perang sareng kuda, sora bala tentara anu kacida gedena, nepi ka maranehna silih omong, “Tah, raja Israil geus nyewa raja-raja urang Het jeung raja Mesir pikeun narajang urang!” 7Nu matak maranehna arindit kabur basa sareupna, naringgalkeun kemah-kemah, kuda, jeung kalde. Pasanggrahan ditinggalkeun sakumaha ayana, maranehna lalumpatan nyalametkeun nyawa. 8Waktu jalma-jalma nu katarajang kasakit kulit tea narepi ka sisi pasanggrahan, maranehna arasup ka hiji kemah, dalahar jeung nginum, tuluy ngaraut perak, emas, jeung pakean, terus disumputkeun. Maranehna balik deui, asup ka kemah sejen, ngakut barang ti dinya, tuluy disumputkeun deui. 9Tuluy maranehna silih omong, “Kalakuan urang teh teu bener. Poe ieu teh poe warta hade, ari urang jempe bae. Lamun ngadagoan nepi ka isuk-isuk, urang bakal keuna ku hukuman. Ayeuna hayu urang buru-buru bebeja ka kulawarga raja.”
10Tuluy maranehna daratang tur ngagero ka para panjaga lawang kota, ngabejaan, “Kami saraba ka pasanggrahan urang Aram—euweuh saurang-urang acan, taya sora jelema, ngan kuda jeung kalde anu dicangcang, sarta kemah-kemah masih keneh sakumaha ayana.”
11Para panjaga lawang gura-giru ngabejakeun eta warta, tuluy dilaporkeun ka jero karaton raja.
12Peuting eta raja gugah, tuluy nyarios ka para gegedenna, “Kami rek nerangkeun rarancang urang Aram ngalawan urang. Maranehna nyaho yen urang keur kalaparan, nu matak maranehna ninggalkeun pasanggrahan, nyarumput di tegalan, bari ngarah: Lamun urang Israil kalaluar ti kota, rek ditangkep hirup-hirup, tuluy urang arasup ka jero kota.”
13Saurang ti antara abdina unjukan, “Mugi sawatara jalma dipiwarang nyandak lima kuda anu kantun di jero kota. Nasibna moal beda ti sakumna urang Israil anu nyesa di dieu—sarua jeung sakumna urang Israil anu geus maraot. Hayu urang utus, urang tingali kumaha.”
14Tuluy dicandak dua kareta jeung kudana, raja ngutus jalma-jalma pikeun nyusul bala tentara Aram, saurna, “Jung, titenan kumaha kaayaanana.” 15Maranehna nyusul nepi ka Walungan Yordan; sapanjang jalan pinuh ku pakean jeung parabot anu dialung-alungkeun ku urang Aram basa maranehna kabur gura-giru. Tuluy eta utusan baralik tur ngalaporkeun ka raja.
16Tuluy rahayat kalaluar tur ngarampas pasanggrahan urang Aram. Nya kajadian tujuh takeran tipung lemes payu opat ons perak, jeung opat belas takeran gandum payu opat ons perak, cocog jeung timbalan Rama urang. 17Raja geus ngangkat perwira anu jadi sarandeanana pikeun ngatur lawang kota; di dinya manehna katincak-tincak ku jalma rea nepi ka paeh—cocog jeung ucapan abdi Rama urang basa raja turun manggihan anjeunna. 18Jadina persis sakumaha anu diucapkeun ku abdi Rama urang ka raja: “Isukan kira-kira waktu kieu, di lawang kota Samaria, opat belas takeran gandum bakal payu opat ons perak, jeung tujuh takeran tipung lemes payu opat ons perak.” 19Harita perwira tea geus ngawalon ka abdi Rama urang, “Tah, najan Rama urang muka jandela-jandela di langit oge, naha bisa kajadian kitu?” Ari waleranana, “Maneh bakal nyaksian ku panon sorangan, tapi moal bisa milu ngadahar saeutik-eutik acan.” 20Tah kitu pisan kajadianana: manehna katincak-tincak ku jalma rea di lawang gapura, tuluy paeh.