Elishay ertangi kunga non vaʼda qiladi

Elishay ertagacha un oddiy narxda boʻlishini vaʼda qiladi, shohning sarkardasi esa masxara qiladi. Baribir oʻlamiz, deb oʻylagan teri kasalligiga chalingan toʻrt kishi Orom qarorgohini tashlab ketilgan holda topadi, chunki Otamiz oromliklarga qoʻshin ovozini eshittirgan edi; ular ziyofatni toʻxtatib, xabarni yetkazadilar. Masxara qilgan odam oyoq ostida qoladi.

7-bob.

Elishay dedi: “Otamizning soʻzini tinglanglar. Otamiz shunday aytmoqda: Ertaga shu vaqtda Samariya darvozasi oldida yetti litr sara un toʻrt untsiya kumushga, oʻn toʻrt litr arpa esa toʻrt untsiya kumushga sotiladi.”

Shunda podsho qoʻliga suyanadigan amaldor Otamizning odamiga javob berdi: “Qarang, hatto Otamiz osmonda darchalar ochsa ham, shunday boʻlishi mumkinmi?” Elishay javob berdi: “Buni oʻz koʻzingiz bilan koʻrasiz, lekin undan hech narsa yemaysiz.”

Otamiz Oromliklar lashkarini tarqatib yuboradi

Teri kasalligiga chalingan toʻrt kishi darvoza ogʻzida edi. Ular bir-biriga dedi: “Nega oʻlgunimizcha shu yerda oʻtiramiz? Agar «Shaharga kiraylik» desak, shaharda ocharchilik bor, biz oʻlamiz. Agar shu yerda qolsak, baribir oʻlamiz. Shuning uchun yuringlar, Oromliklar lashkargohiga oʻtaylik. Agar bizni tirik qoldirsalar, yashaymiz; oʻldirsalar, oʻlamiz.”

Shunday qilib, qorongʻi tushganda ular Oromliklar lashkargohiga borish uchun oʻrinlaridan turishdi. Lashkargoh chetiga yetib kelib, u yerda hech kimni koʻrmadilar. Chunki Hukmron Otamiz Oromliklar lashkariga jang aravalari va otlar ovozini, ulkan qoʻshin shovqinini eshittirgan edi. Shu sababli ular bir-biriga: “Mana, Isroil podshosi bizga hujum qilish uchun Xetlar va Misr podsholarini yollabdi!” deyishgan edi. Shuning uchun ular qorongʻi tushganda oʻrinlaridan turib, chodirlari, otlari va eshaklarini tashlab qochishdi. Lashkargohni borligicha qoldirib, jonlarini saqlab qolish uchun qochishdi. Teri kasalligiga chalingan bu kishilar lashkargoh chetiga yetib kelishgach, bir chodirga kirib, yeb-ichishdi, soʻng kumush, oltin va kiyim-kechaklarni olib chiqib, yashirishdi. Qaytib kelib, boshqa chodirga kirishdi, undan ham narsalar olib, ularni ham yashirishdi. Ular bir-biriga dedi: “Biz toʻgʻri ish qilmayapmiz. Bugun xushxabar kuni, biz esa buni oʻzimizga saqlab turibmiz. Agar tong yorishguncha kutsak, jazoga qolamiz. Endi yuringlar, darhol borib, podsho xonadoniga xabar beraylik.”

Shunday qilib, ular kelib, shahar darvozabonlarini chaqirib, xabar berishdi: “Biz Oromliklar lashkargohiga bordik — u yerda hech kim yoʻq, inson ovozi eshitilmaydi, faqat bogʻlangan otlar va eshaklar bor, chodirlar esa borligicha turibdi.”

Darvozabonlar bu xabarni baland ovoz bilan eʼlon qilishdi, u esa podsho xonadoniga yetkazildi.

Oʻsha kechasi podsho oʻrnidan turib, amaldorlariga dedi: “Oromliklar bizga qarshi qanday reja tuzganini sizlarga aytay. Ular bizning och ekanimizni bilishadi, shuning uchun lashkargohni tashlab, dalada yashirinishibdi. Ular: «Isroilliklar shahardan chiqqanda, ularni tiriklayin tutamiz va shaharga kiramiz» deb oʻylamoqda.”

Uning xizmatkorlaridan biri dedi: “Shaharda qolgan otlardan beshtasini bir necha kishi olib ketsin. Ularning holi shu yerda qolgan barcha Isroilliklarnikiday — allaqachon halok boʻlgan barcha Isroilliklarnikiday boʻladi. Keling, ularni yuborib, koʻraylik.”

Shunday qilib, ular otlari bilan ikkita jang aravasini olishdi, podsho esa ularni Oromliklar lashkari ketidan yuborib: “Borib, bilib kelinglar” dedi. Ular Oromliklar ketidan Iordan daryosigacha bordilar; Oromliklar shoshganidan tashlab ketgan kiyimlar va anjomlar bilan butun yoʻl toʻla edi. Xabarchilar qaytib kelib, podshoga aytib berishdi.

Xalq chiqib, Oromliklar lashkargohini talon-taroj qildi. Shunday qilib, Otamiz aytganiday, yetti litr sara un toʻrt untsiya kumushga, oʻn toʻrt litr arpa esa toʻrt untsiya kumushga sotildi. Podsho oʻzi qoʻliga suyanadigan sarkardani darvoza boshqaruviga qoʻygan edi; olomon oʻsha yerda uni oyoq osti qildi va u oʻldi — podsho uning oldiga tushib kelganda Otamizning odami aytganiday boʻldi. Otamizning odami podshoga aytganiday boʻldi: “Ertaga shu vaqtlarda Samariya darvozasi oldida oʻn toʻrt litr arpa toʻrt untsiya kumushga, yetti litr sara un esa toʻrt untsiya kumushga sotiladi.” Amaldor Otamizning odamiga javob bergan edi: “Qarang, hatto Otamiz osmonda darchalar ochsa ham, shunday narsa boʻlishi mumkinmi?” U esa: “Buni oʻz koʻzingiz bilan koʻrasiz, lekin undan hech narsa yemaysiz” deb javob bergan edi. Rostdan ham shunday boʻldi: xalq uni darvoza oldida oyoq osti qildi va u oʻldi.