2 இராஜாக்கள் 7

7 ¹அப்பொழுது எலிசா: “எங்கள் பிதாவின் வார்த்தையைக் கேளுங்கள். எங்கள் பிதா சொல்லுகிறது என்னவென்றால்: நாளை இந்நேரத்தில் சமாரியாவின் வாசலில், ஒரு படி மெல்லிய மாவு ஒரு வெள்ளிக்காசுக்கும், இரண்டு படி வாற்கோதுமை ஒரு வெள்ளிக்காசுக்கும் விற்கப்படும்” என்றார்.

²அப்பொழுது ராஜா எவன் கையின்மேல் சாய்ந்து நின்றானோ, அந்தத் தலைவன் எங்கள் பிதாவின் மனுஷனுக்குப் பிரதியுத்தரமாக: “இதோ, எங்கள் பிதா வானத்தில் மதகுகளைத் திறந்தாலும் இது நடக்குமோ?” என்றான். அதற்கு எலிசா: “நீ அதை உன் கண்களால் காண்பாய், ஆனால் அதில் ஒன்றையும் புசிக்கமாட்டாய்” என்றார்.

எங்கள் பிதா சீரிய சேனையைச் சிதறடிக்கிறார்

³தொழுநோயுள்ள நான்கு மனுஷர் வாசல் நடையில் இருந்தார்கள்; அவர்கள் ஒருவரையொருவர் நோக்கி: “நாம் சாகுமளவும் ஏன் இங்கே உட்கார்ந்திருக்கவேண்டும்? ⁴நாம், ‘பட்டணத்திற்குள் போவோம்’ என்று சொன்னால், பட்டணத்தில் பஞ்சம் இருக்கிறது, அங்கே சாவோம்; இங்கே இருந்தாலும் சாவோம். ஆகையால் வாருங்கள், சீரியரின் பாளயத்திற்குப் போவோம். அவர்கள் நம்மை உயிரோடே வைத்தால் பிழைப்போம்; நம்மைக் கொன்றால் சாவோம்” என்றார்கள்.

⁵அப்படியே அந்திமாலையில் சீரியரின் பாளயத்திற்குப் போக எழுந்து, பாளயத்தின் முனையில் சேர்ந்தபோது, இதோ, அங்கே ஒருவரும் இல்லை. ⁶ஏனெனில் சர்வவல்லமையுள்ள பிதா சீரிய சேனையின் காதுகளில் இரதங்களின் இரைச்சலையும், குதிரைகளின் இரைச்சலையும், பெரிய சேனையின் இரைச்சலையும் கேட்கப்பண்ணினார்; அதினால் அவர்கள் ஒருவரையொருவர் நோக்கி: “இதோ, இஸ்ரவேலின் ராஜா நம்மைத் தாக்குவதற்கு ஏத்தியரின் ராஜாக்களையும், எகிப்தியரின் ராஜாக்களையும் நமக்கு விரோதமாகக் கூலிக்கு வாங்கியிருக்கிறான்!” என்று சொல்லிக்கொண்டார்கள். ⁷ஆகையால் அவர்கள் எழுந்து, அந்திமாலையில் தங்கள் கூடாரங்களையும், குதிரைகளையும், கழுதைகளையும் விட்டுவிட்டு, பாளயத்தை இருந்தபடியே விட்டு, தங்கள் உயிருக்காக ஓடிப்போனார்கள். ⁸தொழுநோயுள்ள அந்த மனுஷர் பாளயத்தின் முனையில் சேர்ந்தபோது, ஒரு கூடாரத்திற்குள் புகுந்து, புசித்துக் குடித்து, அங்கேயிருந்து வெள்ளியையும், பொன்னையும், வஸ்திரங்களையும் எடுத்துக்கொண்டுபோய் ஒளித்துவைத்தார்கள். திரும்பிவந்து, வேறொரு கூடாரத்திற்குள் புகுந்து, அதிலிருந்தும் எடுத்துக்கொண்டுபோய் ஒளித்துவைத்தார்கள். ⁹பின்பு அவர்கள் ஒருவரையொருவர் நோக்கி: “நாம் செய்கிறது சரியல்ல; இந்த நாள் நற்செய்தியின் நாளாயிருக்கிறது, நாமோ மவுனமாயிருக்கிறோம். விடியற்காலைவரைக்கும் நாம் காத்திருந்தால், தண்டனை நம்மைக் கண்டடையும். இப்போதும் வாருங்கள், போய் ராஜாவின் குடும்பத்துக்கு அறிவிப்போம்” என்றார்கள்.

¹⁰அப்படியே அவர்கள் வந்து, பட்டணத்தின் வாசல் காவலாளரைக் கூப்பிட்டு: “நாங்கள் சீரியரின் பாளயத்திற்குப் போனோம்; இதோ, அங்கே ஒருவருமில்லை, மனுஷச் சத்தமுமில்லை, கட்டப்பட்டிருந்த குதிரைகளும் கழுதைகளும் மாத்திரமே இருந்தன; கூடாரங்களும் இருந்தபடியே இருந்தன” என்று அறிவித்தார்கள்.

¹¹வாசல் காவலாளர் அந்தச் செய்தியைக் கூப்பிட்டுச் சொல்ல, அது ராஜாவின் குடும்பத்திற்குள்ளே அறிவிக்கப்பட்டது.

¹²அந்த இராத்திரியிலே ராஜா எழுந்து, தன் ஊழியக்காரரை நோக்கி: “சீரியர் நமக்கு விரோதமாகச் செய்கிற தந்திரத்தை நான் உங்களுக்குச் சொல்லுகிறேன். நாம் பட்டினியாயிருக்கிறதை அவர்கள் அறிந்திருக்கிறார்கள்; ஆகையால், ‘அவர்கள் பட்டணத்திலிருந்து வெளியே வரும்போது, அவர்களை உயிரோடே பிடித்து, பட்டணத்திற்குள் புகுவோம்’ என்று நினைத்து, வயல்வெளியில் ஒளிந்துகொள்ளப் பாளயத்தைவிட்டுப் போயிருக்கிறார்கள்” என்றான்.

¹³அப்பொழுது அவன் ஊழியக்காரரில் ஒருவன்: “பட்டணத்தில் மீதியாயிருக்கிற குதிரைகளில் ஐந்தைச் சிலரை எடுத்துக்கொண்டுபோகச் செய்யும்; இங்கே மீதியாயிருக்கிற இஸ்ரவேல் கூட்டத்தார் எல்லாரையும்போலும், ஏற்கெனவே மடிந்துபோன இஸ்ரவேலர் எல்லாரையும்போலும் அவர்களுக்கும் நேரிடும்; அவர்களை அனுப்பிப் பார்ப்போம்” என்றான்.

¹⁴அப்படியே அவர்கள் குதிரைகள் பூட்டிய இரண்டு இரதங்களை எடுத்துக்கொண்டார்கள்; ராஜா அவைகளைச் சீரிய சேனையைப் பின்தொடரும்படி அனுப்பி: “போய் விசாரித்துப் பாருங்கள்” என்றான். ¹⁵அவர்கள் யோர்தான்வரைக்கும் அவர்களைப் பின்தொடர்ந்துபோனார்கள்; இதோ, சீரியர் தாங்கள் விரைந்து ஓடிப்போகையில் எறிந்துவிட்ட வஸ்திரங்களாலும் தட்டுமுட்டுகளாலும் வழியெல்லாம் நிறைந்திருந்தது. அந்தத் தூதர் திரும்பிவந்து ராஜாவுக்கு அறிவித்தார்கள்.

¹⁶அப்பொழுது ஜனங்கள் வெளியே போய், சீரியரின் பாளயத்தைக் கொள்ளையிட்டார்கள். அதினால் எங்கள் பிதா சொன்னபடியே, ஒரு படி மெல்லிய மாவு ஒரு வெள்ளிக்காசுக்கும், இரண்டு படி வாற்கோதுமை ஒரு வெள்ளிக்காசுக்கும் விற்கப்பட்டது. ¹⁷ராஜா எவன் கையின்மேல் சாய்ந்து நின்றானோ, அந்தத் தலைவனை வாசலின்மேல் கண்காணியாக வைத்திருந்தான்; ஜனங்கள் அவனை வாசலில் மிதித்துப்போட்டார்கள், அவன் செத்தான்; ராஜா எங்கள் பிதாவின் மனுஷனிடத்தில் இறங்கிவந்தபோது அவர் சொல்லியிருந்தபடியே ஆயிற்று. ¹⁸எங்கள் பிதாவின் மனுஷன் ராஜாவுக்கு: “நாளை இந்நேரத்தில் சமாரியாவின் வாசலில், இரண்டு படி வாற்கோதுமை ஒரு வெள்ளிக்காசுக்கும், ஒரு படி மெல்லிய மாவு ஒரு வெள்ளிக்காசுக்கும் விற்கப்படும்” என்று சொல்லியிருந்தபடியே நடந்தது. ¹⁹அந்தத் தலைவன் எங்கள் பிதாவின் மனுஷனுக்குப் பிரதியுத்தரமாக: “இதோ, எங்கள் பிதா வானத்தில் மதகுகளைத் திறந்தாலும் அப்படிப்பட்ட காரியம் நடக்குமோ?” என்று சொல்லியிருந்தான்; அதற்கு அவர்: “நீ அதை உன் கண்களால் காண்பாய், ஆனால் அதில் ஒன்றையும் புசிக்கமாட்டாய்” என்று சொல்லியிருந்தார். ²⁰அப்படியே அவனுக்கு நடந்தது; ஜனங்கள் அவனை வாசலில் மிதித்துப்போட்டார்கள், அவன் செத்தான்.