Otamiz yoʻqolgan narsani qaytaradi
Qarzga olingan bolta tigʻi suv yuziga qalqib chiqadi; Elishay Orom shohining yotoqxonadagi rejalarini muttasil xabar qilib turadi; qoʻshin Dotanni oʻrab oladi va uning xizmatkoriga Otamizning olovli otlari bilan toʻla tepaliklar koʻrsatiladi. Elishay koʻr qilingan askarlarni ovqatlantirib, uylariga qaytaradi. Soʻng Samariya qamal qilinadi va bir ona oʻz oʻgʻlini yeydi.
6 1Paygʻambarlar jamoasi Elishayga dedi: “Mana, sening qaramogʻingda yashayotgan bu joy biz uchun juda tor.
2Kel, Iordan daryosiga boraylik, har birimiz bittadan yogʻoch olib, u yerda oʻzimizga yashash uchun joy quraylik.” U dedi: “Boringlar.”
3Ulardan biri dedi: “Iltimos, qullaring bilan birga borishga rozi boʻlgin.” U javob berdi: “Boraman.”
4Shunday qilib, u ular bilan bordi. Ular Iordan daryosiga kelib, daraxtlarni kesa boshlashdi. 5Ulardan biri yogʻoch kesayotganda, boltaning boshi suvga tushib ketdi. U: “Voy, xoʻjayinim! U omonatga olingan edi!” deb qichqirdi.
6Otamizning odami soʻradi: “U qayerga tushdi?” Haligi odam Elishayga joyni koʻrsatdi. Elishay bir tayoq kesib, oʻsha yerga tashladi va temirni suv yuzasiga qalqitdi. 7U: “Uni olib ol,” dedi. Shunda haligi odam qoʻlini uzatib, uni oldi.
Otamizning olovli qoʻshini Elishayni qoʻriqlaydi
8Oromning podshosi Isroilga qarshi urushayotgan edi. U oʻz xizmatkorlari bilan maslahatlashdi: “Mening qarorgohim falon-falon joyda boʻladi.”
9Otamizning odami Isroil podshosini ogohlantirdi: “Bu joydan oʻtma, chunki oromliklar u yerga tushib kelmoqda.” 10Shunday qilib, Isroil podshosi Otamizning odami aytib ogohlantirgan joyga xabar yubordi; podsho u yerda oʻzini ehtiyot qildi — bir-ikki marta emas. 11Oromning podshosi bundan gʻazablandi. U xizmatkorlarini chaqirib soʻradi: “Oramizdan kim Isroil podshosi tomonida ekanini menga aytmaysizlarmi?”
12Uning xizmatkorlaridan biri dedi: “Hech kim emas, hazratim podsho. Isroildagi paygʻambar Elishay siz yotoqxonangizda gapiradigan soʻzlarni Isroil podshosiga aytib turadi.”
13Podsho: “Boringlar, uning qayerdaligini bilib kelinglar, shunda men odam yuborib, uni qoʻlga olaman,” dedi. Javob keldi: “U Dotan shahrida.”
14U oʻsha yerga otlar, jang aravalari va katta qoʻshin yubordi; ular kechasi kelib, shaharni oʻrab oldilar. 15Otamizning odamining xizmatkori erta turib tashqariga chiqdi — otlar va jang aravalari bilan qoʻshin shaharni oʻrab olgan edi. Xizmatkor: “Voy, xoʻjayinim! Endi nima qilamiz?” dedi.
16U javob berdi: “Qoʻrqma, biz bilan birga boʻlganlar ular bilan birga boʻlganlardan koʻp.” 17Elishay ibodat qildi: “Otam, iltimos, uning koʻzlarini ochgin, toki u koʻrsin.” Otamiz yigitning koʻzlarini ochdi: u Elishayning atrofida olovli otlar va jang aravalariga toʻla togʻni koʻrdi. 18Oromliklar uning oldiga tushib kelayotganda, Elishay Otamizga ibodat qildi: “Iltimos, bu odamlarni koʻrlik bilan urgin.” Shunday qilib, U Elishay aytganidek, ularni koʻrlik bilan urdi.
19Elishay dedi: “Bu yoʻl ham, shahar ham emas. Menga ergashinglar — men sizlarni izlayotgan odamingizning oldiga olib boraman.” Soʻngra u ularni Samariyaga olib bordi. 20Ular Samariyaga kirganlarida, Elishay dedi: “Ey Otam, bu odamlarning koʻzlarini ochgin, toki ular koʻrsin.” Shunda Otamiz ularning koʻzlarini ochdi va ular koʻrdilar — ular Samariya ichida edilar.
21Isroil podshosi ularni koʻrib, Elishayga dedi: “Otaginam, ularni oʻldiraymi? Oʻldiraymi?”
22U dedi: “Ularni oʻldirmang. Oʻz qilichingiz va yoyingiz bilan asir olganlaringizni oʻldirarmidingiz? Ularga non va suv bering, yeb-ichishsin, soʻngra xoʻjayinlariga qaytib ketishsin.”
23Podsho ular uchun katta ziyofat tayyorladi; ular yeb-ichishgach, u ularni xoʻjayinlariga joʻnatdi. Shundan soʻng oromlik bosqinchilar boshqa Isroil yurtiga bostirib kirmaydigan boʻlishdi.
Qamal va ochlik Samariyani ezadi
24Shundan keyin Oromning podshosi Benhadad butun qoʻshinini toʻplab, yurish qilib, Samariyani qamal qildi. 25Qamal davrida Samariyada shunday qattiq ochlik hukm surdiki, oxiri bir eshakning boshi sakson boʻlak kumushga, toʻrtdan bir kab kaptar tezagi esa besh boʻlak kumushga sotiladigan boʻldi. a a v25 Kab — kichik quruq oʻlchov birligi boʻlib, taxminan bir kvartga teng edi; shuning uchun toʻrtdan bir kab juda oz, nochor miqdordagi taom edi. 26Isroil podshosi devor boʻylab oʻtayotganda, bir ayol: “Menga yordam bering, hazratim podsho!” deb qichqirdi.
27Podsho dedi: “Agar Otamiz senga yordam bermasa, men senga qayerdan yordam topaman? Xirmondanmi? Uzum siqadigan joydanmi?” 28Podsho soʻradi: “Nima boʻldi?” Ayol dedi: “Bu ayol menga shunday dedi: «Bugun oʻgʻlingni bergin, uni yeb olaylik, ertaga mening oʻgʻlimni yeymiz.»
29Shunday qilib, biz mening oʻgʻlimni qaynatib yedik. Ertasi kuni men unga: «Endi oʻz oʻgʻlingni bergin, uni yeylik,» dedim, lekin u oʻgʻlini yashirib qoʻydi.”
30Podsho ayolning soʻzlarini eshitib, kiyimlarini yirtdi; u devor boʻylab oʻtayotganda, odamlar uning tanasiga, ich tomondan qanor kiyib olganini koʻrishdi. 31Podsho dedi: “Agar bugun Shofat oʻgʻli Elishayning boshi egnida qoladigan boʻlsa, Otamiz meni jazolasin, bundan ham battar qilsin!”
32Elishay oʻz uyida oʻtirar, oqsoqollar ham u bilan birga oʻtirgan edilar. Podsho oʻzidan oldin bir odam yuborgan edi, lekin xabarchi yetib kelmasidan oldin, Elishay oqsoqollarga dedi: “Mana shu qotilning oʻgʻli mening boshimni uzish uchun odam yuborayotganini koʻryapsizlarmi? Qaranglar, u kelganda, eshikni yopib, unga qarshi mahkam tutib turinglar. Uning ortidan xoʻjayinining oyoq tovushi kelayotgani yoʻqmi?”
33U ular bilan hali gaplashib turganda, xabarchi uning oldiga tushib keldi. Podsho dedi: “Bu falokat Otamizdan. Nega endi Otamizni yana kutib oʻtiray?”