2 ነገሥት 6

6 ¹የነቢያት ማኅበር ኤልሳዕን እንዲህ አለው፤ “እነሆ፣ በጥበቃህ ሥር የምንኖርበት ስፍራ ለእኛ እጅግ ጠቧል።

²ወደ ዮርዳኖስ እንሂድ፤ እያንዳንዳችን አንዳንድ ግንድ ወስደን በዚያ መኖሪያ እንሥራ፤” አለ። እርሱም፣ “ሂዱ፤” አለ።

³ከእነርሱም አንዱ፣ “እባክህ ከባሪያዎችህ ጋራ ለመሄድ ፈቃደኛ ሁን፤” አለ። እርሱም፣ “እሄዳለሁ፤” ብሎ መለሰ።

⁴ስለዚህ ከእነርሱ ጋራ ሄደ። ወደ ዮርዳኖስ መጥተው ዛፎችን መቍረጥ ጀመሩ። ⁵አንዱም ግንድ ሲቈርጥ የመጥረቢያው ብረት ወደ ውሃ ውስጥ ወደቀ። እርሱም፣ “ወዮ ጌታዬ! የተዋሰ ነበር!” ብሎ ጮኸ።

⁶የአባታችን ሰው፣ “የት ወደቀ?” ብሎ ጠየቀ። ሰውየውም ስፍራውን ኤልሳዕን አሳየው። ኤልሳዕም በትር ቈርጦ ወደዚያ ጣለው፤ ብረቱም እንዲንሳፈፍ አደረገ። ⁷“አውጣው፤” አለ። ሰውየውም እጁን ዘርግቶ ወሰደው።

የአብ የእሳት ሠራዊት ኤልሳዕን ይጠብቃል

⁸የሶርያ ንጉሥ ከእስራኤል ጋራ ይዋጋ ነበር። ከባሪያዎቹም ጋራ፣ “ሰፈሬ በዚህና በዚህ ስፍራ ይሆናል፤” ብሎ ተማከረ።

⁹የአባታችን ሰው የእስራኤልን ንጉሥ እንዲህ ብሎ አስጠነቀቀው፤ “ይህን ስፍራ አትለፍ፤ ሶርያውያን ወደዚያ እየወረዱ ነውና።” ¹⁰ስለዚህ የእስራኤል ንጉሥ የአባታችን ሰው ወደ ጠቆመውና ወዳስጠነቀቀበት ስፍራ ላከ፤ ራሱንም በዚያ ጠበቀ፤ ይህም አንድ ወይም ሁለት ጊዜ ብቻ አልነበረም። ¹¹የሶርያ ንጉሥ በዚህ ነገር እጅግ ተቈጣ። ባሪያዎቹንም ጠርቶ፣ “ከእኛ መካከል ከእስራኤል ንጉሥ ጎን የሚወግነው ማን እንደ ሆነ አትነግሩኝምን?” ብሎ ጠየቃቸው።

¹²ከባሪያዎቹ አንዱ፣ “ጌታዬ ንጉሥ ሆይ፣ ማንም የለም፤ ነገር ግን በእስራኤል ያለው ነቢዩ ኤልሳዕ፣ አንተ በመኝታ ክፍልህ የምትናገረውን ቃል ለእስራኤል ንጉሥ ይነግረዋል፤” አለ።

¹³ንጉሡም፣ “ሄዳችሁ የት እንዳለ እዩ፤ ሰዎች ልኬ እንድይዘው፤” አለ። “እነሆ፣ በዶታይን ነው ያለው፤” የሚል ወሬም ተመለሰለት።

¹⁴ፈረሶችን፣ ሠረገሎችንና ታላቅ ሠራዊት ወደዚያ ላከ፤ በሌሊትም መጥተው ከተማዪቱን ከበቡ። ¹⁵የአባታችን ሰው አገልጋይ ማልዶ ተነሥቶ በወጣ ጊዜ፣ እነሆ ፈረሶችና ሠረገሎች ያሉት ሠራዊት ከተማዪቱን ከቦ ነበር። አገልጋዩም፣ “ወዮ ጌታዬ! ምን እናድርግ?” አለ።

¹⁶እርሱም፣ “አትፍራ፤ ከእኛ ጋራ ያሉት ከእነርሱ ጋራ ካሉት ይበዛሉ፤” ብሎ መለሰ። ¹⁷ኤልሳዕም፣ “አባቴ ሆይ፣ እባክህ እንዲያይ ዐይኖቹን ክፈትለት፤” ብሎ ጸለየ። አባታችንም የብላቴናውን ዐይኖች ከፈተለት፤ እርሱም በኤልሳዕ ዙሪያ ያለው ተራራ በእሳት ፈረሶችና ሠረገሎች ተሞልቶ አየ። ¹⁸ሶርያውያንም ወደ እርሱ በወረዱ ጊዜ፣ ኤልሳዕ ወደ አባታችን እንዲህ ብሎ ጸለየ፤ “እባክህ እነዚህን ሕዝብ በዕውርነት ምታቸው።” ኤልሳዕም እንዳለ በዕውርነት መታቸው።

¹⁹ኤልሳዕም፣ “መንገዱ ይህ አይደለም፤ ከተማዪቱም ይህች አይደለችም፤ ተከተሉኝ፤ ወደምትፈልጉት ሰው እመራችኋለሁ፤” አለ። ከዚያም ወደ ሰማርያ መራቸው። ²⁰ወደ ሰማርያ በገቡ ጊዜ ኤልሳዕ፣ “አባቴ ሆይ፣ እንዲያዩ የእነዚህን ሰዎች ዐይኖች ክፈት፤” አለ። አባታችንም ዐይኖቻቸውን ከፈተ፤ አዩም፤ እነሆ በሰማርያ ውስጥ ነበሩ።

²¹የእስራኤልም ንጉሥ ባያቸው ጊዜ ኤልሳዕን፣ “አባቴ ሆይ፣ ልግደላቸውን? ልግደላቸውን?” አለው።

²²እርሱም፣ “አትግደላቸው፤ በሰይፍህና በቀስትህ የማረክሃቸውን ትገድላለህን? እንዲበሉና እንዲጠጡ እንጀራና ውሃ ስጣቸው፤ ከዚያም ወደ ጌታቸው ይሂዱ፤” አለ።

²³ታላቅ ግብዣም አዘጋጀላቸው፤ በሉም ጠጡም፤ ከዚያም ወደ ጌታቸው ሰደዳቸው። የሶርያ ወራሪዎችም ዳግመኛ ወደ እስራኤል ምድር አልመጡም።

ከበባና ራብ ሰማርያን ያደቅቃሉ

²⁴ከዚህ በኋላ የሶርያ ንጉሥ ወልደ አዶር ሠራዊቱን ሁሉ ሰብስቦ ወጣ፤ ሰማርያንም ከበበ። ²⁵በከበባውም ጊዜ በሰማርያ ጽኑ ራብ ሆነ፤ የአህያ ራስ በሰማንያ ሰቅል ብር፣ ሩብ ቃብ የርግብ ኩስ በአምስት ሰቅል ብር እስኪሸጥ ድረስ። ^a a v25 ቃብ አነስተኛ የደረቅ ነገር መስፈሪያ ሲሆን፣ ወደ አንድ ሊትር ያህል ነበር፤ ስለዚህ ሩብ ቃብ በዚያ ችግር ጊዜ እጅግ አነስተኛ የምግብ ፍርፋሪ ነበር። ²⁶የእስራኤል ንጉሥ በቅጥሩ ላይ ሲያልፍ፣ አንዲት ሴት፣ “ጌታዬ ንጉሥ ሆይ፣ እርዳኝ!” ብላ ጮኸች።

²⁷እርሱም፣ “አባታችን ባይረዳሽ፣ እኔ ከወዴት ልረዳሽ እችላለሁ? ከዐውድማ? ወይስ ከወይን መጭመቂያ?” አለ። ²⁸ንጉሡም፣ “ምን ሆነሻል?” ብሎ ጠየቃት። እርሷም፣ “ይህች ሴት፣ ‘ዛሬ ልጅሽን እንድንበላው ስጪኝ፤ ነገ ልጄን እንበላለን፤’ አለችኝ።

²⁹ስለዚህ ልጄን ቀቅለን በላነው። በማግሥቱም፣ ‘እንድንበላው ልጅሽን ስጪኝ፤’ አልኋት፤ እርሷ ግን ደበቀችው።”

³⁰ንጉሡም የሴቲቱን ቃል በሰማ ጊዜ ልብሱን ቀደደ፤ በቅጥሩ ላይ ሲያልፍም ሕዝቡ ከውስጥ በሰውነቱ ላይ ማቅ ለብሶ እንደ ነበር አዩ። ³¹እርሱም፣ “የሳፋጥ ልጅ የኤልሳዕ ራስ ዛሬ በእርሱ ላይ ቢቀር፣ አባታችን ይህን ያድርግብኝ፤ ከዚህም የከፋ ያምጣብኝ፤” አለ።

³²ኤልሳዕ በቤቱ ተቀምጦ ነበር፤ ሽማግሌዎችም ከእርሱ ጋራ ተቀምጠው ነበር። ንጉሡም ከፊቱ ሰው ልኮ ነበር፤ ነገር ግን መልእክተኛው ገና ሳይደርስ ኤልሳዕ ሽማግሌዎቹን እንዲህ አላቸው፤ “ይህ የነፍሰ ገዳይ ልጅ ራሴን ለመቍረጥ እንደ ላከ አያችሁን? እነሆ፣ እርሱ ሲመጣ በሩን ዝጉ፤ በሩንም አጥብቃችሁ ያዙበት፤ ከበስተ ኋላው የጌታው የእግር ኮቴ ድምፅ አይደለምን?”

³³እርሱም ገና ሲነግራቸው ሳለ፣ መልእክተኛው ወደ እርሱ ወረደ። ንጉሡም፣ “ይህ መቅሠፍት ከአባታችን ነው፤ ከእንግዲህ አባታችንን ስለ ምን እጠብቃለሁ?” አለ።