Yanzu a bugun takarda

2 Sarakuna 6 FHB Father's Heart Bible™

UbaYesuRuhu
Rangwamen 15% a odarku ta farko →
Littafi

Uba Ya Mayar da Abin da Ya Ɓace

Ruwan gatarin aro ya yi iyo; Elisha yana ta bayyana shirye-shiryen sarkin Suriya na cikin ɗakin kwanansa; runduna ta kewaye Dotan, aka kuma nuna wa baransa tuddai cike da dawakan wuta na Ubanmu. Elisha ya ciyar da sojojin da aka makantar, ya sallame su gida. Sa'an nan aka kewaye Samariya, wata uwa kuwa ta ci ɗanta.

Babi na 6.

Ƙungiyar annabawa suka ce wa Elisha, “Duba, wurin da muke zama a ƙarƙashin kulawarka ya yi mana ƙunci ƙwarai.

Bari mu je Urdun, kowanne yă samo gungumen itace, mu kuma gina wa kanmu wurin zama a can.” Ya ce, “Ku je.”

Sai ɗaya daga cikinsu ya ce, “Ina roƙonka, ka yarda ka tafi tare da bayinka.” Ya amsa ya ce, “Zan tafi.”

Sai ya tafi tare da su. Suka iso Urdun suka fara sāre itatuwa. Yayinda wani yake sāre gungume, sai kan gatari ya fāɗa cikin ruwa. Ya yi kuka ya ce, “Kaito, maigidana! Aro na yi shi!”

Mutumin Ubanmu ya tambaya, “A ina ya fāɗi?” Sai mutumin ya nuna wa Elisha wurin. Elisha ya yanka sanda, ya jefa a wurin, ya sa baƙin ƙarfen ya yi iyo. Ya ce, “Ɗauko shi.” Sai mutumin ya miƙa hannunsa ya ɗauko shi.

Rundunar Wuta ta Uba Ta Tsare Elisha

Sarkin Aram yana yaƙi da Isra'ila. Ya yi shawara da bayinsa ya ce, “Sansanina zai kasance a wuri kaza da kaza.”

Mutumin Ubanmu ya gargaɗi sarkin Isra'ila ya ce, “Kada ka wuce wurin nan, gama Arameyawa suna gangarowa a can.” Sai sarkin Isra'ila ya aika zuwa wurin da mutumin Ubanmu ya ambata, yana gargaɗinsa; ya kuma kiyaye kansa a can—ba sau ɗaya ba, ba sau biyu ba. Sarkin Aram ya husata ƙwarai saboda wannan. Ya kirawo bayinsa ya tambaye su, “Ba za ku gaya mini wane ne a cikinmu yake goyon bayan sarkin Isra'ila ba?”

Sai ɗaya daga cikin bayinsa ya ce, “Babu wani, ranka yă daɗe sarki. Elisha, annabin da yake a Isra'ila, shi ne yake gaya wa sarkin Isra'ila maganganun da kake faɗa a cikin ɗakin kwananka.”

Sarki ya ce, “Ku je, ku ga inda yake, domin in aika mutane su kama shi.” Sai aka kawo labari, “Yana a Dotan.”

Sai ya aika dawakai da karusai da runduna mai girma zuwa can; suka zo da dare suka kewaye birnin. Bawan mutumin Ubanmu ya tashi da sassafe ya fita waje—sai ga runduna da dawakai da karusai sun kewaye birnin. Bawan ya ce, “Kaito, maigidana! Me za mu yi?”

Ya amsa ya ce, “Kada ka ji tsoro, gama waɗanda suke tare da mu sun fi waɗanda suke tare da su yawa.” Elisha ya yi addu'a ya ce, “Ya Ubana, ina roƙonka ka buɗe idanunsa yă gani.” Sai Ubanmu ya buɗe idanun saurayin, ya kuwa ga dutsen cike da dawakai da karusan wuta kewaye da Elisha. Yayinda Arameyawa suke gangarowa gare shi, sai Elisha ya yi addu'a ga Ubanmu ya ce, “Ina roƙonka, ka buga waɗannan mutane da makanta.” Sai ya buge su da makanta, kamar yadda Elisha ya faɗa.

Elisha ya ce musu, “Wannan ba hanyar ba ce, ba kuma birnin ba ne. Ku bi ni, zan kai ku wurin mutumin da kuke nema.” Sai ya kai su Samariya. Da suka shiga Samariya, sai Elisha ya ce, “Ya Ubana, ka buɗe idanun waɗannan mutane domin su gani.” Sai Ubanmu ya buɗe idanunsu, suka kuwa gani—ga su cikin Samariya.

Da sarkin Isra'ila ya gan su, sai ya ce wa Elisha, “Baba, in kashe su? In kashe su?”

Ya ce, “Kada ka kashe su. Ko za ka kashe waɗanda ka kama da takobinka da bakanka ne? Ka ba su gurasa da ruwa su ci su kuma sha, sa'an nan su tafi wurin maigidansu.”

Sai ya shirya musu babban biki; suka ci suka kuma sha, sa'an nan ya sallame su zuwa wurin maigidansu. Mahara na Arameyawa ba su ƙara shiga ƙasar Isra'ila ba.

Kewaye da Yunwa Sun Murƙushe Samariya

Bayan wani lokaci, sai Ben-hadad sarkin Aram ya tara dukan rundunarsa, ya haura, ya kewaye Samariya. Aka yi mummunar yunwa a Samariya a lokacin kewayen, har aka sayar da kan jaki a kan shekel tamanin na azurfa, rubu'in kab na kashin tattabara kuma a kan shekel biyar na azurfa. a a v25 Kab ƙaramin ma'aunin busassun kaya ne, wajen kwata ɗaya, saboda haka rubu'in kab ɗan ƙaramin abinci ne da mutum ke nema a lokacin matsananciyar yunwa. Yayinda sarkin Isra'ila yake wucewa a kan katanga, sai wata mace ta yi kuka da ƙarfi ta ce, “Ka taimake ni, ranka yă daɗe sarki!”

Ya ce, “In Ubanmu bai taimake ki ba, daga ina zan samo miki taimako? Daga masussuka? Ko daga wurin matse ruwan inabi?” Sarki ya tambaye ta, “Mene ne ya same ki?” Ta ce, “Wannan mace ta ce mini, ‘Ki ba da ɗanki mu ci yau, gobe kuma mu ci nawa.’

Sai muka dafa ɗana muka cinye shi. Kashegari na ce mata, ‘Ki ba da ɗanki mu ci,’ amma ta ɓoye shi.”

Da sarki ya ji maganar matar, sai ya yage rigunarsa; yayinda yake wucewa a kan katanga, sai mutane suka ga rigar makoki a jikinsa, a ɓoye a ciki. Ya ce, “Bari Ubanmu yă hukunta ni, yă ma ƙara hukunci, in kan Elisha ɗan Shafat ya kasance a kansa a yau!”

Elisha yana zaune a gidansa, dattawan kuma suna zaune tare da shi. Sarki ya aika wani mutum a gabansa, amma kafin manzon ya iso, sai Elisha ya ce wa dattawan, “Kun ga yadda wannan ɗan mai kisankai ya aika domin a yanke kaina? Ku duba, sa'ad da ya zo, ku rufe ƙofar ku danne ta gaba da shi. Ashe, ba ƙarar ƙafafun maigidansa ba ce a bayansa?”

Tun yana cikin magana da su, sai manzon ya sauko gare shi. Sarki ya ce, “Wannan masifa daga Ubanmu ta fito. Don me zan ƙara jiran Ubanmu?”