2 Mga Hari 6

6 ¹Miingon ang panon sa mga propeta kang Eliseo, “Tan-awa, ang dapit nga among gipuy-an ubos sa imong pag-atiman hugot na kaayo alang kanamo.

²Mangadto kita sa Jordan, ang matag usa magkuha ug usa ka troso, ug magtukod kita didto ug dapit nga atong puy-an.” Miingon siya, “Lakaw kamo.”

³Miingon ang usa kanila, “Palihog, uyon ka unta nga mouban sa imong mga sulugoon.” Mitubag siya, “Mouban ako.”

⁴Busa miuban siya kanila. Miabot sila sa Jordan ug misugod sa pagpamutol ug mga kahoy. ⁵Samtang gipukan sa usa ang usa ka sagbayan, nahulog ang ulo sa atsa ngadto sa tubig. Mituaw siya, “Pagkaalaot, agalon ko! Hinulaman kadto!”

⁶Nangutana ang tawo sa atong Amahan, “Asa kadto nahulog?” Gipakita sa tawo kang Eliseo ang dapit. Miputol si Eliseo ug usa ka sungkod, gilabay niya kadto didto, ug gipalutaw niya ang puthaw. ⁷“Kuhaa kana,” miingon siya. Busa gituy-od sa tawo ang iyang kamot ug gikuha kadto.

Ang Nagdilaab nga Kasundalohan sa Amahan Nagbantay kang Eliseo

⁸Nakiggubat ang hari sa Aram batok sa Israel. Nagsabot siya sa iyang mga sulugoon, “Ang akong kampo mahimutang sa ingon-ani nga dapit.”

⁹Nagpasidaan ang tawo sa atong Amahan sa hari sa Israel, “Ayaw pag-agi niini nga dapit, kay nagpadulong didto ang mga Aramehanon.” ¹⁰Busa nagpadala ang hari sa Israel ngadto sa dapit nga gihisgotan sa tawo sa atong Amahan, nga nagpasidaan kaniya; ug nagbantay siya didto—dili kausa, dili kaduha. ¹¹Nasuko pag-ayo ang hari sa Aram tungod niini. Gitawag niya ang iyang mga sulugoon ug nangutana, “Dili ba ninyo ako sultihan kon kinsa kanato ang nagdapig sa hari sa Israel?”

¹²Miingon ang usa sa iyang mga sulugoon, “Walay bisan usa, akong agalong hari. Si Eliseo, ang propeta sa Israel, nagsugilon sa hari sa Israel sa mga pulong nga imong gilitok sa imong lawak-higdaanan.”

¹³“Lakaw, susiha kon asa siya,” miingon ang hari, “aron makapadala ako ug mga tawo ug madakpan siya.” Mibalik ang balita, “Atua siya sa Dotan.”

¹⁴Nagpadala siya didto ug mga kabayo, mga karwahe, ug usa ka dakong kasundalohan; miabot sila panahon sa gabii ug gilibotan ang siyudad. ¹⁵Sayong mibangon ang sulugoon sa tawo sa atong Amahan ug migula—may kasundalohan nga adunay mga kabayo ug mga karwahe nga naglibot sa siyudad. “Pagkaalaot, agalon ko! Unsa may atong buhaton?” miingon ang sulugoon.

¹⁶“Ayaw kahadlok,” mitubag siya, “kay mas daghan ang nagauban kanato kay sa nagauban kanila.” ¹⁷Nag-ampo si Eliseo, “Amahan ko, palihog ablihi ang iyang mga mata aron makakita siya.” Ug giablihan sa atong Amahan ang mga mata sa batan-on: nakita niya ang bukid nga puno sa mga kabayo ug mga karwahe nga kalayo nga naglibot kang Eliseo. ¹⁸Samtang nagpadulong kaniya ang mga Aramehanon, nag-ampo si Eliseo sa atong Amahan, “Palihog butahi kini nga mga tawo.” Busa gibutahan niya sila, sumala sa giingon ni Eliseo.

¹⁹Miingon si Eliseo, “Dili kini mao ang dalan, ni mao ang siyudad. Sunod kamo kanako—dad-on ko kamo ngadto sa tawo nga inyong gipangita.” Unya gidala niya sila ngadto sa Samaria. ²⁰Sa pagsulod nila sa Samaria, miingon si Eliseo, “O Amahan ko, ablihi ang mga mata niini nga mga tawo aron sila makakita.” Unya giablihan sa atong Amahan ang ilang mga mata, ug nakakita sila—anaa diay sila sa sulod sa Samaria.

²¹Sa pagkakita kanila, miingon ang hari sa Israel kang Eliseo, “Amahan ko, pamatyon ko ba sila? Pamatyon ko ba sila?”

²²Miingon siya, “Ayaw sila pamatya. Pamatyon mo ba ang imong gipangbihag pinaagi sa imong espada ug pana? Hatagi silag tinapay ug tubig aron sila makakaon ug makainom, unya pabalika sila ngadto sa ilang agalon.”

²³Nag-andam siya ug usa ka dakong kombira; nangaon sila ug nanginom, unya gipapauli niya sila ngadto sa ilang agalon. Ang mga manunulong nga Aramehanon wala na mosulod pag-usab sa yuta sa Israel.

Gidugmok sa Paglikos ug Gutom ang Samaria

²⁴Sa ulahi gitigom ni Ben-hadad nga hari sa Aram ang iyang tibuok kasundalohan, mitungas siya, ug gilikosan ang Samaria. ²⁵Mihampak ang usa ka hilabihan nga gutom sa Samaria sa panahon sa paglikos, hangtod nga ang ulo sa usa ka asno gibaligya ug kawaloan ka buok nga plata, ug ang ikaupat nga bahin sa usa ka kab nga iti sa salampati ug lima ka buok nga plata. ^a a v25 Ang kab usa ka gamay nga sukdanan alang sa uga nga mga butang, mga usa ka quart ang gidak-on, busa ang ikaupat nga bahin sa usa ka kab maoy tipik na lang nga pagkaon sa grabeng kagutom. ²⁶Samtang naglabay ang hari sa Israel subay sa paril, may usa ka babaye nga mituaw, “Tabangi ako, akong agalong hari!”

²⁷Miingon siya, “Kon ang atong Amahan dili motabang kanimo, asa man ako makakita ug tabang alang kanimo? Gikan ba sa giokanan? Gikan ba sa pug-anan sa ubas?” ²⁸Nangutana ang hari, “Unsa may imong problema?” Mitubag siya, “Kini nga babaye miingon kanako, ‘Ihatag ang imong anak nga lalaki aron atong kan-on karong adlawa; ugma kan-on nato ang ako.’

²⁹Busa gilat-an namo ang akong anak nga lalaki ug gikaon namo siya. Pagkasunod adlaw miingon ako, ‘Ihatag ang imong anak aron atong kan-on,’ apan iyang gitagoan siya.”

³⁰Sa pagkadungog sa mga pulong sa babaye, gigisi sa hari ang iyang mga bisti; ug samtang naglabay siya subay sa paril, nakita sa mga tawo nga may sako diha sa ilawom, sa iyang lawas. ³¹Miingon siya, “Hinaot nga silotan ako sa atong Amahan, ug labaw pa niana, kon ang ulo ni Eliseo nga anak ni Shafat magpabilin kaniya karong adlawa!”

³²Naglingkod si Eliseo sa iyang balay, ug ang mga tigulang naglingkod uban kaniya. Nagpadala ang hari ug usa ka tawo una kaniya, apan sa wala pa moabot ang mensahero, miingon si Eliseo sa mga tigulang, “Tan-awa ninyo kon giunsa pagpadala niini nga anak sa mamumuno aron putlon ang akong ulo? Tan-awa, inig-abot niya, sirad-i ang pultahan ug duoti kini batok kaniya. Dili ba ang kasikas sa mga tiil sa iyang agalon anaa sa iyang luyo?”

³³Samtang nagsulti pa siya kanila, ang mensahero mikanaog ngadto kaniya. Miingon ang hari, “Kini nga katalagman gikan sa atong Amahan. Nganong maghulat pa man ako sa atong Amahan?”