2 இராஜாக்கள் 6

6 ¹தீர்க்கதரிசிகளின் கூட்டத்தார் எலிசாவை நோக்கி: “இதோ, உம்முடைய பராமரிப்பின்கீழ் நாங்கள் வாழுகிற இந்த இடம் எங்களுக்கு மிகவும் நெருக்கமாயிருக்கிறது.

²நாங்கள் யோர்தானுக்குப் போய், அவரவர் ஒவ்வொரு மரத்தை வெட்டி, அங்கே எங்களுக்கு வாழ்வதற்கு ஒரு இடத்தைக் கட்டுவோம்” என்றார்கள். அதற்கு அவர்: “போங்கள்” என்றார்.

³அவர்களில் ஒருவன்: “தயவுசெய்து உம்முடைய அடியாரோடு நீரும் வர மனதாயிரும்” என்றான். அதற்கு அவர்: “நான் வருகிறேன்” என்றார்.

⁴அப்படியே அவர் அவர்களோடுகூடப் போனார். அவர்கள் யோர்தானுக்கு வந்து மரங்களை வெட்டத் தொடங்கினார்கள். ⁵ஒருவன் ஒரு மரத்தை வெட்டிக்கொண்டிருக்கையில், கோடரி தண்ணீரில் விழுந்தது. அவன்: “ஐயோ, என் ஆண்டவனே! அது இரவல் வாங்கினது!” என்று கூப்பிட்டான்.

⁶எங்கள் பிதாவின் மனுஷன்: “அது எங்கே விழுந்தது?” என்று கேட்டார். அவன் அந்த இடத்தை எலிசாவுக்குக் காண்பித்தான். எலிசா ஒரு கம்பை வெட்டி, அங்கே எறிந்து, இரும்பை மிதக்கச் செய்தார். ⁷“அதை எடுத்துக்கொள்” என்று அவர் சொன்னார். அப்பொழுது அவன் தன் கையை நீட்டி அதை எடுத்துக்கொண்டான்.

பிதாவின் அக்கினிச் சேனை எலிசாவைக் காக்கிறது

⁸சீரியாவின் ராஜா இஸ்ரவேலோடு யுத்தம்பண்ணிக்கொண்டிருந்தான். அவன் தன் ஊழியக்காரரோடு ஆலோசனைபண்ணி: “இன்ன இன்ன இடத்தில் என் பாளயம் இருக்கும்” என்றான்.

⁹எங்கள் பிதாவின் மனுஷன் இஸ்ரவேலின் ராஜாவுக்கு: “இந்த இடத்தைக் கடந்துபோகாதேயும், சீரியர் அங்கே இறங்கிவருகிறார்கள்” என்று எச்சரித்தார். ¹⁰அப்பொழுது இஸ்ரவேலின் ராஜா, எங்கள் பிதாவின் மனுஷன் குறித்துச் சொல்லி எச்சரித்த இடத்திற்கு ஆள் அனுப்பினான்; அவன் அங்கே தன்னைக் காத்துக்கொண்டான் — ஒருமுறை அல்ல, இருமுறை அல்ல. ¹¹இதைக்குறித்து சீரியாவின் ராஜா மனம் கொதித்தான். அவன் தன் ஊழியக்காரரை அழைத்து: “நம்மில் யார் இஸ்ரவேலின் ராஜாவின் பட்சத்தில் இருக்கிறார்கள் என்று நீங்கள் எனக்குச் சொல்லமாட்டீர்களா?” என்று கேட்டான்.

¹²அப்பொழுது அவன் ஊழியக்காரரில் ஒருவன்: “ராஜாவாகிய என் ஆண்டவனே, ஒருவரும் இல்லை; இஸ்ரவேலிலிருக்கிற தீர்க்கதரிசியாகிய எலிசாவே நீர் உம்முடைய படுக்கையறையில் பேசுகிற வார்த்தைகளை இஸ்ரவேலின் ராஜாவுக்கு அறிவிக்கிறான்” என்றான்.

¹³“நீங்கள் போய், அவன் எங்கே இருக்கிறான் என்று பாருங்கள்; அப்பொழுது நான் ஆட்களை அனுப்பி அவனைப் பிடிப்பேன்” என்று ராஜா சொன்னான். “இதோ, அவன் தோத்தானில் இருக்கிறான்” என்று செய்தி வந்தது.

¹⁴அவன் குதிரைகளையும் இரதங்களையும் ஒரு பெரிய சேனையையும் அங்கே அனுப்பினான்; அவர்கள் இராத்திரியில் வந்து அந்தப் பட்டணத்தைச் சூழ்ந்துகொண்டார்கள். ¹⁵எங்கள் பிதாவின் மனுஷனுடைய பணிவிடைக்காரன் அதிகாலமே எழுந்து வெளியே போனபோது — இதோ, குதிரைகளும் இரதங்களுமான ஒரு சேனை பட்டணத்தைச் சூழ்ந்திருந்தது. “ஐயோ, என் ஆண்டவனே! நாம் என்ன செய்வோம்?” என்று அந்தப் பணிவிடைக்காரன் சொன்னான்.

¹⁶அதற்கு அவர்: “பயப்படாதே; நம்மோடிருக்கிறவர்கள் அவர்களோடிருக்கிறவர்களைப்பார்க்கிலும் அதிகம்” என்றார். ¹⁷எலிசா ஜெபம்பண்ணி: “என் பிதாவே, இவன் காணும்படி இவனுடைய கண்களைத் திறந்தருளும்” என்றார். அப்பொழுது எங்கள் பிதா அந்த வாலிபனுடைய கண்களைத் திறந்தார்; எலிசாவைச் சுற்றிலும் அக்கினி குதிரைகளாலும் இரதங்களாலும் மலை நிறைந்திருக்கிறதை அவன் கண்டான். ¹⁸சீரியர் அவரிடத்தில் இறங்கிவருகையில், எலிசா எங்கள் பிதாவை நோக்கி: “இந்த ஜனங்களை அந்தகாரத்தால் அடித்தருளும்” என்று ஜெபம்பண்ணினார். அப்பொழுது எலிசா சொன்னபடியே அவர்களை அந்தகாரத்தால் அடித்தார்.

¹⁹எலிசா அவர்களை நோக்கி: “இது வழியல்ல, இது பட்டணமும் அல்ல; என் பின்னே வாருங்கள், நீங்கள் தேடுகிற மனுஷனிடத்திற்கு உங்களை அழைத்துப்போகிறேன்” என்று சொல்லி, அவர்களைச் சமாரியாவுக்கு அழைத்துக்கொண்டு போனார். ²⁰அவர்கள் சமாரியாவுக்குள் பிரவேசித்தபோது, எலிசா: “என் பிதாவே, இவர்கள் காணும்படி இவர்களுடைய கண்களைத் திறந்தருளும்” என்றார். அப்பொழுது எங்கள் பிதா அவர்களுடைய கண்களைத் திறந்தார்; அவர்கள் கண்டபோது, இதோ, அவர்கள் சமாரியாவின் நடுவில் இருந்தார்கள்.

²¹இஸ்ரவேலின் ராஜா அவர்களைக் கண்டபோது, எலிசாவை நோக்கி: “என் தகப்பனே, நான் இவர்களை வெட்டிப்போடலாமா? வெட்டிப்போடலாமா?” என்றான்.

²²அதற்கு அவர்: “வெட்டிப்போடவேண்டாம்; உம்முடைய பட்டயத்தினாலும் வில்லினாலும் சிறைபிடித்தவர்களையா நீர் வெட்டிப்போடுவீர்? அவர்கள் புசித்துக் குடிக்கும்படி அப்பமும் தண்ணீரும் அவர்களுக்கு முன் வையும்; பின்பு அவர்கள் தங்கள் எஜமானிடத்திற்குப் போகட்டும்” என்றார்.

²³அவன் அவர்களுக்கு ஒரு பெரிய விருந்தை ஆயத்தம்பண்ணினான்; அவர்கள் புசித்துக் குடித்தபின்பு, அவன் அவர்களைத் தங்கள் எஜமானிடத்திற்கு அனுப்பிவிட்டான். சீரியாவின் கொள்ளைக்காரர் இனி இஸ்ரவேல் தேசத்திற்குள் வரவில்லை.

முற்றுகையும் பஞ்சமும் சமாரியாவை நசுக்குகிறது

²⁴இதற்குப்பின்பு, சீரியாவின் ராஜாவாகிய பெனாதாத் தன் சேனையையெல்லாம் கூட்டிக்கொண்டு, புறப்பட்டுவந்து, சமாரியாவை முற்றுகைபோட்டான். ²⁵முற்றுகையின்போது சமாரியாவிலே கொடிய பஞ்சம் உண்டாயிற்று; ஒரு கழுதைத்தலை எண்பது வெள்ளிக்காசுக்கும், கால்படி புறாவின் எச்சம் ஐந்து வெள்ளிக்காசுக்கும் விற்கப்படுமளவும் அது வந்தது. ^a a v25 கழுதைத்தலையளவு போன்ற ‘கபு’ ஒரு சிறிய உலர்ந்த அளவு, ஏறக்குறைய ஒரு படி; ஆகவே கால்படி என்பது நம்பிக்கையிழந்த நிலையில் கிடைக்கும் ஒரு துண்டு உணவே. ²⁶இஸ்ரவேலின் ராஜா மதிலின்மேல் நடந்துபோகையில், ஒரு ஸ்திரீ: “ராஜாவாகிய என் ஆண்டவனே, எனக்கு உதவிசெய்யும்!” என்று கூப்பிட்டாள்.

²⁷அதற்கு அவன்: “எங்கள் பிதா உனக்கு உதவிசெய்யாவிட்டால், நான் எங்கேயிருந்து உனக்கு உதவிதேடுவேன்? போரடிக்கிற களத்திலிருந்தா? திராட்சத் தொட்டியிலிருந்தா?” என்றான். ²⁸பின்பு ராஜா அவளை நோக்கி: “உனக்கு என்ன வந்தது?” என்று கேட்டான். அவள்: “இந்த ஸ்திரீ என்னிடத்தில், ‘உன் மகனைத் தா, இன்று அவனைப் புசிப்போம்; நாளைக்கு என் மகனைப் புசிப்போம்’ என்று சொன்னாள்.

²⁹அப்படியே என் மகனை அவித்து புசித்தோம். மறுநாள் நான் அவளை நோக்கி, ‘உன் மகனைத் தா, அவனை நாம் புசிப்போம்’ என்றேன்; அவளோ அவனை ஒளித்துவைத்துவிட்டாள்” என்றாள்.

³⁰அந்த ஸ்திரீயின் வார்த்தைகளைக் கேட்டவுடனே, ராஜா தன் வஸ்திரங்களைக் கிழித்துக்கொண்டான்; அவன் மதிலின்மேல் நடந்துபோகையில், அவன் மேனியின்மேல் உள்ளாக இரட்டு இருக்கிறதை ஜனங்கள் கண்டார்கள். ³¹அவன்: “இன்றைக்குச் சாப்பாத்தின் குமாரனாகிய எலிசாவின் தலை அவன்மேல் நிற்குமானால், எங்கள் பிதா அதற்கதிகமாய் என்னை தண்டிப்பாராக!” என்றான்.

³²எலிசா தன் வீட்டில் உட்கார்ந்திருந்தார்; மூப்பர்களும் அவரோடு உட்கார்ந்திருந்தார்கள். ராஜா தனக்கு முன்னாக ஒரு மனுஷனை அனுப்பியிருந்தான்; ஆனாலும் அந்த ஆள் வந்துசேருமுன்னே, எலிசா மூப்பர்களை நோக்கி: “என் தலையை வெட்டிப்போடுவதற்குக் கொலைபாதகனுடைய இந்தக் குமாரன் எப்படி ஆள் அனுப்புகிறான் பாருங்கள்? இதோ, அந்த ஆள் வரும்போது, கதவைப் பூட்டி, அவனை அதற்கு உட்படுத்திப் பிடித்துக்கொள்ளுங்கள்; அவனுடைய எஜமானுடைய கால்களின் சத்தம் அவன் பின்னாலே வருகிறதில்லையா?” என்றார்.

³³அவர் அவர்களோடே இன்னும் பேசிக்கொண்டிருக்கையில், இதோ, அந்த ஆள் அவரிடத்திற்கு இறங்கிவந்தான். அப்பொழுது ராஜா: “இதோ, இந்த ஆபத்து எங்கள் பிதாவினால் வந்தது; இனி நான் எங்கள் பிதாவுக்காக ஏன் காத்திருக்கவேண்டும்?” என்றான்.