Abbaan wanta dhabame deebisee in argamsiisa

Mataan qottoo liqeeffame bishaan irra bubbisa; Elsaa'i karoora mootii Arraam kan kutaa ciisichaa keessaa itti fufee hima; loltoonni Dootaan marsan, hojjetaan isaas tulluuwwan fardeen ibiddaa Abbaa keenyaatiin guutaman agarsiifama. Elsaa'i loltoota jaamfaman sana nyaachisee mana isaaniitti deebisa. Achiis Samaariyaan marfamti, haati tokkos ilma ishee nyaatti.

Boqonnaa 6.

Gareen raajotaa Eliisaatiin akkana jedhan, «Kunoo, iddoon nuti si harka jala keessa jiraannu nuuf dhiphateera.

Kottaa gara Yordanoos deemnee, tokkoon tokkoon keenya muka tokko fidnee, achitti iddoo jireenyaa ofii keenyaaf ijaarrannaa.» Innis, «Deemaa» jedhe.

Isaan keessaa tokko, «Maaloo tajaajiltoota kee wajjin deemuuf fedhii qabaadhu» jedhe. Innis, «Ani nan deema» jedhee deebise.

Kanaaf isaan wajjin deeme. Yordanoositti yommuu ga'an, muka muruu eegalan. Namichi tokko muka tarsaasuu yeroo muruu, mataan gadaamessaa bishaan keessa kufe. Innis iyyee, «Ayyoo gooftaa koo! Kan liqimfame ture!» jedhe.

Namni Abbaa keenyaa, «Eessatti kufe?» jedhee gaafate. Namichis iddoo sana Eliisaatiif agarsiise. Eliisaanis ulee tokko muree achitti darbatee, sibiilli sun bishaan irra akka bobba'u godhe. «Ol baasi» jedhe. Kanaaf namichi harka isaa diriirsee fudhate.

Loltoonni Abbaa kan ibiddaa Eliisaa in eegu

Mootiin Araam Israa'el wajjin lolaa ture. Tajaajiltoota isaa wajjin mari'achuun, «Qubannaan koo iddoo akkanaa fi akkanaatti in ta'a» jedhe.

Namni Abbaa keenyaa mootii Israa'el akeekkachiisee, «Iddoo kana hin darbin—achitti Araamonni gadi bu'aa jiru» jedhe. Kanaaf mootiin Israa'el gara iddoo namni Abbaa keenyaa maqaa baasee isa akeekkachiise sanaatti nama erge; achittis of eegee—al tokko qofa osoo hin taane, al lama qofas osoo hin taane. Mootiin Araam waan kanaaf baay'ee aare. Tajaajiltoota isaa waamee, «Nu keessaa eenyutu mootii Israa'el cinaa dhaabata, naaf hin himtanii?» jedhee gaafate.

Tajaajiltoota isaa keessaa tokko, «Eenyus miti, gooftaa koo mootichaa. Eliisaan raajichi Israa'el keessa jiru, dubbii ati kutaa ciisichaa kee keessatti dubbattu mootii Israa'elitti in hima» jedhe.

Mootichi, «Deemaa, eessa akka jiru ilaalaa, ani nama ergee isa qabuuf» jedhe. Itti hime, «Inni Dotaan jira» jedhanii.

Achitti fardaa fi gaariiwwan loltoota baay'ee erge; halkan dhufanii magaalaa sana marsan. Tajaajilaan namicha Abbaa keenyaa barii ka'ee ba'e—loltoonni fardaa fi gaariiwwan qaban magaalaa sana marsanii turan. Tajaajilaan sun, «Ayyoo gooftaa koo! Maal goona?» jedhe.

Innis, «Hin sodaatin, warri nu wajjin jiran warra isaan wajjin jiran caalaa baay'atu» jedhee deebise. Eliisaan akkana jedhee kadhate, «Yaa Abbaa koo, maaloo ija isaa bani akka argu.» Abbaan keenyas ija dargaggichaa bane: inni gaara sana fardaa fi gaariiwwan ibiddaatiin Eliisaa naannoo guutee arge. Araamonni gara isaa yeroo gadi bu'an, Eliisaan Abbaa keenyatti, «Maaloo saba kana jaamummaadhaan rukuti» jedhee kadhate. Kanaaf akkuma Eliisaan jedhe, isaan jaamummaadhaan rukute.

Eliisaan, «Kun karaa miti, magaalaas miti. Na duukaa bu'aa—ani gara namicha isin barbaaddan isin geessa» jedhe. Ergasii Samaariyaatti isaan geesse. Samaariyaatti yeroo seenan, Eliisaan, «Yaa Abbaa koo, ija namoota kanaa bani akka argan» jedhe. Yommus Abbaan keenya ija isaanii bane, isaanis arganii—Samaariyaa keessa turan.

Mootiin Israa'el isaan argee Eliisaatiin, «Abbaa koo, nan ajjeesaa? Nan ajjeesaa?» jedhe.

Innis, «Hin ajjeesin. Warra billaa fi xiyya keetiin booji'te ni ajjeesta? Buddeena fi bishaan akka nyaatanii dhugan itti kenni, ergasii gara gooftaa isaaniitti haa deeman» jedhe.

Cidha guddaa isaaniif qopheesse; isaanis nyaatanii dhugan, ergasii gara gooftaa isaaniitti isaan erge. Duulli Araamotaa deebi'ee biyya Israa'el hin seenne.

Marsaa fi beelli Samaariyaa in cabsu

Boodarra Ben-hadad mootiin Araam loltoota isaa hundumaa walitti qabee, ol ba'ee Samaariyaa marse. Marsaa sana yeroo Samaariyaa keessa beelli cimaan ture, hamma mataan harree meetii saddeettamaan, kutaan afraffaa kaabii dhidhii gugeetii immoo meetii shaniin gurguramtutti. ^a Yeroo mootiin Israa'el dallaa irra darbaa jiru, dubartiin tokko, «Gooftaa koo mootichaa, na gargaari!» jedhitee iyyite.

Innis, «Abbaan keenya yoo si hin gargaarin, ani eessaa si gargaara? Iddoo daakuu irraa moo? Iddoo cuunfaa wayinii irraa moo?» jedhe. Mootichi, «Maal si mudateera?» jedhee gaafate. Isheenis akkana jette, «Dubartiin kun naan jette, ‹Ilma kee har'a nyaachuuf kenni; boru kan koo nyaanna›.

Kanaaf ilma koo danfisnee nyaanne. Guyyaa itti aanu, ani ‹Ilma kee nuuf nyaachuuf kenni› jedhe, garuu isheen isa dhoksite.»

Mootichi dubbii dubartiittii dhaga'ee uffata isaa tarsaase; yeroo dallaa irra darbu, namoonni gogaa isaa irratti, gadi jala, gooma arganii. Innis, «Yoo mataan Eliisaa ilma Saafaat har'a isa irra turte, Abbaan keenya na adabuu, kana caalaas na adabuu!» jedhe.

Eliisaan mana isaa keessa taa'ee ture, jaarsoliinis isa wajjin taa'anii turan. Mootichi nama isa dura erge ture; garuu ergamaan sun osoo hin gahin Eliisaan jaarsolii, «Ilmi nama ajjeesaa kun mataa koo muruuf akka ergu ilaalaa? Kunoo, yommuu inni dhufu balbala cufaatii isa irratti dhiibaa. Sagaleen miillaa gooftaa isaa duubaan isaa hin jiruu?» jedhe.

Inni isaan wajjin ammayyuu dubbachaa osoo jiru, ergamaan sun gara isaatti gadi bu'e. Mootichis, «Hammeenyi kun Abbaa keenya irraa dhufe. Maaliif ani Abbaa keenyaaf caalaatti eeggadha?» jedhe.