હવે છપાયેલી
પુસ્તક

પિતા ખોવાયેલું પાછું મેળવી આપે છે

ઉછીની લીધેલી કુહાડીનું પાનું પાણી પર તરે છે; અરામના રાજાની શયનખંડની યોજનાઓ એલિશા જણાવતો રહે છે; એક સૈન્ય દોથાનને ઘેરી લે છે અને તેના સેવકને આપણા પિતાના અગ્નિમય ઘોડાઓથી ભરેલા પહાડો દેખાડવામાં આવે છે. એલિશા આંધળા થયેલા સૈનિકોને જમાડીને ઘરે મોકલે છે. પછી સમરૂનને ઘેરો પડે છે, અને એક માતા પોતાના દીકરાને ખાય છે.

અધ્યાય 6.

પ્રબોધકોના સમૂહે એલિશાને કહ્યું, “જુઓ, આપની દેખરેખ હેઠળ અમે જ્યાં રહીએ છીએ તે જગ્યા અમારા માટે બહુ સાંકડી છે.

અમે યર્દન જઈએ, દરેક જણ ત્યાંથી એક-એક લાકડું લાવીએ, અને ત્યાં અમારે રહેવા માટે જગ્યા બાંધીએ.” એલિશાએ કહ્યું, “જાઓ.”

તેઓમાંના એકે કહ્યું, “કૃપા કરીને આપના સેવકો સાથે ચાલવા રાજી થાઓ.” એલિશાએ જવાબ આપ્યો, “હું આવીશ.”

તેથી એલિશા તેઓની સાથે ગયા. પછી તેઓ યર્દન પહોંચ્યા અને ઝાડ કાપવા લાગ્યા. જ્યારે એક જણ ઝાડ કાપતો હતો, ત્યારે કુહાડીનું માથું પાણીમાં પડી ગયું. તેણે બૂમ પાડી, “અરેરે, મારા સ્વામી! એ તો ઉછીની લીધેલી હતી!”

આપણા પિતાના ભક્તે પૂછ્યું, “એ ક્યાં પડ્યું?” તે માણસે એલિશાને જગ્યા બતાવી. એલિશાએ એક લાકડી કાપીને ત્યાં નાખી, અને લોખંડને તરતું કર્યું. એલિશાએ કહ્યું, “એને બહાર કાઢી લે.” ત્યારે તે માણસે પોતાનો હાથ લંબાવીને તે લઈ લીધું.

આપણા પિતાનું અગ્નિમય સૈન્ય એલિશાનું રક્ષણ કરે છે

અરામનો રાજા ઇઝરાયલ સામે લડતો હતો. તેણે પોતાના સેવકો સાથે મસલત કરીને કહ્યું, “અમુક-અમુક જગ્યાએ મારી છાવણી રહેશે.”

આપણા પિતાના ભક્તે ઇઝરાયલના રાજાને ચેતવણી આપી, “આ જગ્યાએથી પસાર ન થશો, કેમ કે ત્યાં અરામીઓ ઊતરી આવે છે.” તેથી આપણા પિતાના ભક્તે જે જગ્યા જણાવી અને ચેતવી હતી ત્યાં ઇઝરાયલના રાજાએ માણસ મોકલ્યો; ત્યાં તેણે પોતાની સંભાળ રાખી—એક-બે વાર નહિ. આ વાતથી અરામનો રાજા ખૂબ ગુસ્સે થયો. તેણે પોતાના સેવકોને બોલાવીને પૂછ્યું, “આપણામાંથી કોણ ઇઝરાયલના રાજાના પક્ષમાં છે તે તમે મને નહિ કહો?”

તેના સેવકોમાંના એકે કહ્યું, “કોઈ નહિ, મારા નામદાર રાજા. આપ આપના સૂવાના ઓરડામાં જે શબ્દો બોલો છો તે ઇઝરાયલમાંનો પ્રબોધક એલિશા ઇઝરાયલના રાજાને કહી દે છે.”

રાજાએ કહ્યું, “જાઓ, તે ક્યાં છે તે જુઓ, જેથી હું માણસો મોકલીને તેને પકડી લઉં.” ખબર આવી, “તે દોથાનમાં છે.”

તેણે ઘોડા, રથ અને મોટું સૈન્ય ત્યાં મોકલ્યું; તેઓએ રાત્રે આવીને નગરને ઘેરી લીધું. આપણા પિતાના ભક્તનો સેવક વહેલો ઊઠીને બહાર ગયો—જુઓ, ઘોડા અને રથ સાથેના સૈન્યે નગરને ઘેરી લીધું હતું. સેવકે કહ્યું, “અરેરે, મારા સ્વામી! હવે આપણે શું કરીશું?”

એલિશાએ જવાબ આપ્યો, “બીશ નહિ, કેમ કે તેઓની સાથે છે તેના કરતાં આપણી સાથે છે તેઓ વધારે છે.” એલિશાએ પ્રાર્થના કરી, “હે મારા પિતા, કૃપા કરીને એની આંખો ઉઘાડો કે તે જોઈ શકે.” ત્યારે આપણા પિતાએ પેલા જુવાનની આંખો ઉઘાડી: તેણે જોયું કે પર્વત એલિશાની આસપાસ અગ્નિના ઘોડા અને રથથી ભરેલો હતો. જ્યારે અરામીઓ એલિશા તરફ ઊતરી આવ્યા, ત્યારે એલિશાએ આપણા પિતાને પ્રાર્થના કરી, “કૃપા કરીને આ લોકોને આંધળાપણાથી મારો.” તેથી એલિશાના કહ્યા પ્રમાણે તેમણે તેઓને આંધળાપણાથી માર્યા.

એલિશાએ કહ્યું, “આ રસ્તો નથી, કે આ નગર પણ નથી. મારી પાછળ આવો—જે માણસને તમે શોધો છો તેની પાસે હું તમને લઈ જઈશ.” પછી એલિશા તેઓને સમરૂન લઈ ગયા. જ્યારે તેઓ સમરૂનમાં પહોંચ્યા, ત્યારે એલિશાએ કહ્યું, “હે મારા પિતા, આ માણસોની આંખો ઉઘાડો કે તેઓ જોઈ શકે.” ત્યારે આપણા પિતાએ તેઓની આંખો ઉઘાડી, અને તેઓએ જોયું—તેઓ તો સમરૂનની વચ્ચે હતા.

તેઓને જોઈને ઇઝરાયલના રાજાએ એલિશાને કહ્યું, “મારા પિતા, હું તેઓને મારી નાખું? હું તેઓને મારી નાખું?”

એલિશાએ કહ્યું, “તેઓને મારી ન નાખો. તમારી તરવાર અને તમારા ધનુષ્યથી જેઓને તમે બંદી કર્યા હોય તેઓને શું તમે મારી નાખો? તેઓને રોટલી અને પાણી આપો કે તેઓ ખાય-પીએ, પછી તેઓ પોતાના માલિક પાસે જાય.”

તેણે તેઓને માટે મોટી મિજબાની તૈયાર કરી; તેઓએ ખાધું-પીધું, પછી તેણે તેઓને તેઓના માલિક પાસે વિદાય કર્યા. ત્યાર પછી અરામી લૂંટારાઓ ફરી ઇઝરાયલના દેશમાં આવ્યા નહિ.

ઘેરો અને દુકાળ સમરૂનને કચડી નાખે છે

ત્યાર પછી અરામના રાજા બેન-હદાદે પોતાનું આખું સૈન્ય એકઠું કરીને ચઢી આવ્યો અને સમરૂનને ઘેરી લીધું. ઘેરા દરમિયાન સમરૂનમાં એવો ભારે દુકાળ પડ્યો કે ગધેડાનું માથું એંસી ચાંદીના સિક્કામાં, અને પા-કાબ કબૂતરની ચરક પાંચ ચાંદીના સિક્કામાં વેચાવા લાગી. a a v25 કાબ એક નાનું સૂકું માપ હતું, આશરે એક ક્વૉર્ટ જેટલું, તેથી કાબનો ચોથો ભાગ એટલે ખોરાકનો અત્યંત દયનીય ટુકડો. જ્યારે ઇઝરાયલનો રાજા કોટ પર થઈને જતો હતો, ત્યારે એક સ્ત્રીએ બૂમ પાડી, “મારા નામદાર રાજા, મને મદદ કરો!”

તેણે કહ્યું, “જો આપણા પિતા તને મદદ ન કરે, તો હું તને ક્યાંથી મદદ લાવી આપું? શું ખળામાંથી? કે દ્રાક્ષકુંડમાંથી?” રાજાએ પૂછ્યું, “તને શું થયું છે?” તેણે કહ્યું, “આ સ્ત્રીએ મને કહ્યું, ‘તારા દીકરાને આજે આપ કે આપણે તેને ખાઈએ; આવતી કાલે મારા દીકરાને ખાઈશું.’

તેથી અમે મારા દીકરાને બાફીને ખાધો. બીજે દિવસે મેં કહ્યું, ‘તારા દીકરાને આપ કે આપણે તેને ખાઈએ,’ પણ તેણે તેને સંતાડી દીધો.”

સ્ત્રીના શબ્દો સાંભળીને રાજાએ પોતાનાં વસ્ત્રો ફાડ્યાં; જ્યારે તે કોટ પર થઈને જતો હતો, ત્યારે લોકોએ જોયું કે તેની ચામડી પર, અંદરના ભાગમાં, ટાટ પહેરેલું હતું. તેણે કહ્યું, “જો શાફાટના દીકરા એલિશાનું માથું આજે તેના પર રહે, તો આપણા પિતા મને શિક્ષા કરે, ને તેથી પણ વધારે કરે!”

એલિશા પોતાના ઘરમાં બેઠા હતા, અને વડીલો તેમની સાથે બેઠા હતા. રાજાએ પોતાની આગળ એક માણસ મોકલ્યો હતો, પણ સંદેશવાહક આવી પહોંચે તે પહેલાં એલિશાએ વડીલોને કહ્યું, “જુઓ, આ ખૂનીના દીકરાએ મારું માથું કાપી નાખવા માણસ મોકલ્યો છે. ધ્યાન રાખો, જ્યારે તે આવે ત્યારે બારણું બંધ કરીને તેને બારણે જ અટકાવી રાખજો. તેની પાછળ તેના માલિકના પગનો અવાજ નથી શું?”

તે તેઓની સાથે હજી વાત કરતા હતા, એટલામાં સંદેશવાહક તેમની પાસે આવી પહોંચ્યો. રાજાએ કહ્યું, “આ વિપત્તિ આપણા પિતા તરફથી આવી છે. હવે હું આપણા પિતાની રાહ શા માટે વધારે જોઉં?”