2 Raja-Raja 6 FHB Father's Heart Bible™

6 ¹Para nabi ngariung ka Elisa, pok ngalahir, “Tingali, tempat abdi sadaya cicing di handapeun pangdeudeul Bapa teh tos sering teuing.

²Hayu urang ka Walungan Yordan, masing-masing nyandak hiji tangkal kai, supados tiasa ngadamel tempat cicing di ditu.” Waler Elisa, “Jig geura arindit.”

³Aya saurang anu unjukan, “Mugi Bapa kersa angkat sareng abdi sadaya.” Waler Elisa, “Heug, kami rek milu.”

⁴Tuluy manehna indit bareng jeung maranehna. Sanggeus narepi ka Walungan Yordan, tuluy maranehna ngarala kai. ⁵Waktu nu saurang keur nuar hiji tangkal, kampakna coplok, ragrag kana cai. Pok manehna ngagorowok, “Aduh, juragan! Eta teh kampak nginjeum!”

⁶Abdining Rama mariksa, “Ragragna di mana?” Ku jalma eta ditembongkeun tempatna ka Elisa. Tuluy Elisa nuar iteuk, dialungkeun ka dinya, nepi ka kampak beusi teh ngojay. ⁷Saur Elisa, “Cokot.” Tuluy jalma eta nyodorkeun leungeunna, kampakna dicokot.

Bala-tentara Seuneu ti Rama Ngajaga Elisa

⁸Harita raja Aram keur merangan Israil. Anjeunna badami jeung para gandekna, saurna, “Pasanggrahan kami rek didadarkeun di tempat kieu.”

⁹Tapi abdining Rama ngawartosan ka raja Israil, “Ulah ngalangkungan tempat ieu, sabab urang Aram bade turun ka ditu.” ¹⁰Tuluy raja Israil ngirim jalma ka tempat anu disebutkeun ku abdining Rama, pikeun ngawas-ngawas di dinya. Kitu anjeunna ngajaga maneh, lain sakali dua kali. ¹¹Raja Aram jadi bendu kacida ku hal eta. Tuluy anjeunna ngageroan para gandekna, saurna, “Pek bejakeun ka kami, saha di antara urang anu nyumput ka raja Israil?”

¹²Saur saurang gandekna, “Henteu aya, nun Gusti raja. Nabi Elisa di Israil anu ngawartoskeun ka raja Israil sagala anu diucapkeun ku Gusti di kamar pasarean.”

¹³Saur raja, “Pek teangan di mana ayana, supaya kami bisa ngirim jalma nangkep manehna.” Tuluy aya wartos, “Anjeunna aya di Dotan.”

¹⁴Tuluy raja ngirim pasukan kuda, kareta perang, jeung bala-tentara anu kacida gedena ka dinya. Waktu peuting maranehna datang, tuluy ngepung kota. ¹⁵Isuk-isuk keneh gandekna abdining Rama hudang tuluy kaluar, breh aya bala-tentara jeung kuda katut kareta perang geus ngepung kota. Pok gandekna ngomong, “Aduh, juragan! Kumaha urang ayeuna?”

¹⁶Waler Elisa, “Montong sieun, sabab anu aya di pihak urang leuwih loba batan anu aya di pihak maranehna.” ¹⁷Tuluy Elisa neneda, “Nun Ama, mugi mencrangkeun socana supaya tiasa ningali.” Tuluy ku Rama dipencrangkeun panon budak ngora teh, breh katingali gunung pinuh ku kuda jeung kareta perang tina seuneu ngurilingan Elisa. ¹⁸Waktu urang Aram turun ngadeukeutan Elisa, Elisa neneda ka Rama, “Mugi jalmi-jalmi ieu dilolongkeun.” Tuluy maranehna dilolongkeun, sakumaha paneda Elisa.

¹⁹Saur Elisa, “Ieu lain jalanna, lain oge kotana. Tuturkeun kami, rek dianteurkeun ka jalma anu ku maraneh ditareangan.” Tuluy ku Elisa dianteurkeun ka Samaria. ²⁰Sanggeus araranjog ka Samaria, Elisa neneda, “Nun Ama, mugi mencrangkeun panon jalmi-jalmi ieu supaya tiarasaeun ningali.” Tuluy ku Rama dipencrangkeun panon maranehna, breh maranehna nenjo yen geus aya di jero kota Samaria.

²¹Barang nenjo maranehna, raja Israil nanya ka Elisa, “Ama, naha kudu dipaehan? Naha kudu dipaehan ku kaula?”

²²Waler Elisa, “Ulah dipaehan. Naha arek maehan jalma anu geus katawan ku pedang jeung gondewa anjeun? Bere roti jeung cai, sina nyaratuan jeung nginum, geus kitu sina baralik ka dununganana.”

²³Tuluy ku raja disadiakeun kadaharan anu kacida lobana. Sanggeus nyararatu jeung nginum, maranehna dijurung baralik ka dununganana. Ti harita gorombolan Aram henteu daratang deui ka tanah Israil.

Kota Samaria Kakepung jeung Dilanda Kalaparan

²⁴Sanggeus kitu, Benhadad raja Aram ngumpulkeun sakabeh bala-tentarana, tuluy maju ngepung Samaria. ²⁵Kota Samaria katarajang kalaparan anu kacida hebatna sapanjang kaayaan kakepung, nepi ka hulu kalde payu dalapan puluh gram perak, jeung sabagian saparapat kab tahi japati payu lima gram perak. ^a a v25 Sakab teh ukuran barang garing anu leutik, kira-kira saliter, jadi saparapat kab teh ukur sakaremeh kadaharan dina kaayaan pohara butuhna. ²⁶Waktu raja Israil ngaliwat sapanjang kuta benteng, aya hiji awewe gegeroan, “Tulungan abdi, nun Gusti raja!”

²⁷Saur raja, “Lamun Rama urang teu kersa nulungan maneh, ti mana atuh kami bisa neangan pitulung pikeun maneh? Ti tempat pangirikan? Ti pameresan anggur?” ²⁸Tuluy raja nanya, “Aya naon?” Tembal awewe teh, “Ieu awewe ngomong ka kuring, ‘Bikeun anak maneh sina didahar poe ieu, anak kuring ku urang didahar isukan.’

²⁹Tuluy anak kuring ku urang digodog, didahar. Poe isukna ceuk kuring, ‘Bikeun anak maneh sina didahar ku urang,’ tapi ku manehna disumputkeun.”

³⁰Barang ngadangu omongan awewe teh, raja nyoehkeun anggoanana. Waktu anjeunna keur ngaliwat sapanjang kuta benteng, jalma-jalma narenjo yen anjeunna nganggo baju karung dina kulitna, di jerona. ³¹Pok raja ngucap, “Mugi Rama ngahukum kami, komo leuwih ti kitu, lamun hulu Elisa bin Sapat beuki poe ieu tetep napel dina awakna!”

³²Harita Elisa keur linggih di imahna, dikariung ku para kokolot. Raja geus ngirim hiji jalma miheulaan anjeunna, tapi samemeh utusan teh datang, Elisa geus ngalahir ka para kokolot, “Geura tempo, ieu anak jelema tukang maehan ngirim jalma rek megat hulu kami. Darengekeun, lamun manehna datang, tutupkeun panto, tekuk pageuh, ulah dibukakeun. Lain kadenge sora tincak dununganana nyampeuk di tukangeunana?”

³³Sabot anjeunna masih keneh cacarios jeung maranehna, utusan teh geus turun nepungan anjeunna. Saur raja, “Ieu balahi teh asalna ti Rama. Naha kudu ngadago deui ka Rama?”