2 ಅರಸುಗಳು 6 FHB Father's Heart Bible™

6 ¹ಪ್ರವಾದಿಗಳ ಮಂಡಳಿಯವರು ಎಲೀಷನಿಗೆ, “ಇಗೋ, ನಿಮ್ಮ ಆರೈಕೆಯಲ್ಲಿ ನಾವು ವಾಸಿಸುವ ಈ ಸ್ಥಳ ನಮಗೆ ಬಹು ಇಕ್ಕಟ್ಟಾಗಿದೆ.

²ನಾವು ಯೊರ್ದನ್ ನದಿಗೆ ಹೋಗಿ, ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬನೂ ಒಂದೊಂದು ತೊಲೆಯನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡು, ಅಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸಲು ನಮಗೊಂದು ಸ್ಥಳವನ್ನು ಕಟ್ಟಿಕೊಳ್ಳೋಣ,” ಎಂದರು. ಅದಕ್ಕೆ ಅವರು, “ಹೋಗಿರಿ,” ಎಂದರು.

³ಅವರಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬನು, “ದಯವಿಟ್ಟು ನಿಮ್ಮ ಸೇವಕರ ಸಂಗಡ ಬರಲು ಒಪ್ಪಿರಿ,” ಎಂದನು. ಅದಕ್ಕೆ ಅವರು, “ನಾನು ಬರುತ್ತೇನೆ,” ಎಂದರು.

⁴ಅಂತೆಯೇ ಅವರು ಅವರ ಸಂಗಡ ಹೋದರು. ಅವರು ಯೊರ್ದನ್ ನದಿಯ ಬಳಿಗೆ ಬಂದು ಮರಗಳನ್ನು ಕಡಿಯಲಾರಂಭಿಸಿದರು. ⁵ಒಬ್ಬನು ಒಂದು ತೊಲೆಯನ್ನು ಕಡಿಯುತ್ತಿದ್ದಾಗ, ಕೊಡಲಿಯ ಗುಂಡು ನೀರಿನಲ್ಲಿ ಬಿದ್ದಿತು. ಅವನು, “ಅಯ್ಯೋ, ನನ್ನ ಒಡೆಯನೇ! ಅದು ಎರವಲು ಪಡೆದದ್ದು!” ಎಂದು ಕೂಗಿದನು.

⁶ನಮ್ಮ ತಂದೆಯ ಮನುಷ್ಯನು, “ಅದು ಎಲ್ಲಿ ಬಿದ್ದಿತು?” ಎಂದು ಕೇಳಿದರು. ಆ ಮನುಷ್ಯನು ಆ ಸ್ಥಳವನ್ನು ಎಲೀಷನಿಗೆ ತೋರಿಸಿದನು. ಎಲೀಷನು ಒಂದು ಕೋಲನ್ನು ಕಡಿದು, ಅಲ್ಲಿ ಎಸೆದು, ಕಬ್ಬಿಣವನ್ನು ತೇಲುವಂತೆ ಮಾಡಿದರು. ⁷ಅವರು, “ಅದನ್ನು ಎತ್ತಿಕೋ,” ಎಂದರು. ಆಗ ಆ ಮನುಷ್ಯನು ಕೈಚಾಚಿ ಅದನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡನು.

ನಮ್ಮ ತಂದೆಯ ಅಗ್ನಿಮಯ ಸೈನ್ಯ ಎಲೀಷನನ್ನು ಕಾಯುತ್ತದೆ

⁸ಅರಾಮ್ ದೇಶದ ಅರಸನು ಇಸ್ರಾಯೇಲಿನ ವಿರುದ್ಧ ಯುದ್ಧಮಾಡುತ್ತಿದ್ದನು. ಅವನು ತನ್ನ ಸೇವಕರೊಂದಿಗೆ ಆಲೋಚಿಸಿ, “ಇಂಥಿಂಥ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ ನನ್ನ ಪಾಳೆಯ ಇರಲಿ,” ಎಂದನು.

⁹ನಮ್ಮ ತಂದೆಯ ಮನುಷ್ಯನು ಇಸ್ರಾಯೇಲಿನ ಅರಸನಿಗೆ, “ಈ ಸ್ಥಳವನ್ನು ದಾಟಬೇಡ—ಅರಾಮ್ಯರು ಅಲ್ಲಿಗೆ ಇಳಿದುಬರುತ್ತಿದ್ದಾರೆ,” ಎಂದು ಎಚ್ಚರಿಸಿದರು. ¹⁰ಆದ್ದರಿಂದ ಇಸ್ರಾಯೇಲಿನ ಅರಸನು, ನಮ್ಮ ತಂದೆಯ ಮನುಷ್ಯನು ಎಚ್ಚರಿಸಿ ಹೇಳಿದ ಆ ಸ್ಥಳಕ್ಕೆ ಜನರನ್ನು ಕಳುಹಿಸಿ, ಅಲ್ಲಿ ತನ್ನನ್ನು ಕಾಪಾಡಿಕೊಂಡನು—ಒಂದೆರಡು ಸಾರಿ ಮಾತ್ರವಲ್ಲ. ¹¹ಈ ವಿಷಯದಿಂದ ಅರಾಮ್ ದೇಶದ ಅರಸನು ಕೋಪಗೊಂಡನು. ಅವನು ತನ್ನ ಸೇವಕರನ್ನು ಕರೆದು, “ನಮ್ಮಲ್ಲಿ ಯಾರು ಇಸ್ರಾಯೇಲಿನ ಅರಸನ ಪಕ್ಷ ವಹಿಸುತ್ತಾನೆ ಎಂಬುದನ್ನು ನೀವು ನನಗೆ ಹೇಳುವುದಿಲ್ಲವೋ?” ಎಂದು ಕೇಳಿದನು.

¹²ಅವನ ಸೇವಕರಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬನು, “ನನ್ನ ಒಡೆಯನಾದ ಅರಸನೇ, ಯಾರೂ ಅಲ್ಲ. ಇಸ್ರಾಯೇಲಿನಲ್ಲಿರುವ ಪ್ರವಾದಿ ಎಲೀಷನೇ ನೀನು ನಿನ್ನ ಮಲಗುವ ಕೋಣೆಯಲ್ಲಿ ಆಡುವ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಇಸ್ರಾಯೇಲಿನ ಅರಸನಿಗೆ ತಿಳಿಸುತ್ತಾನೆ,” ಎಂದನು.

¹³ಅದಕ್ಕೆ ಅರಸನು, “ಅವನು ಎಲ್ಲಿದ್ದಾನೆಂದು ಹೋಗಿ ನೋಡಿರಿ; ನಾನು ಜನರನ್ನು ಕಳುಹಿಸಿ ಅವನನ್ನು ಹಿಡಿಯುವೆನು,” ಎಂದನು. “ಅವನು ದೋತಾನಿನಲ್ಲಿ ಇದ್ದಾನೆ,” ಎಂಬ ಸುದ್ದಿ ಬಂದಿತು.

¹⁴ಅವನು ಕುದುರೆಗಳನ್ನೂ ರಥಗಳನ್ನೂ ಮಹಾ ಸೈನ್ಯವನ್ನೂ ಅಲ್ಲಿಗೆ ಕಳುಹಿಸಿದನು; ಅವರು ರಾತ್ರಿವೇಳೆ ಬಂದು ಆ ಪಟ್ಟಣವನ್ನು ಸುತ್ತುವರಿದರು. ¹⁵ನಮ್ಮ ತಂದೆಯ ಮನುಷ್ಯನ ಸೇವಕನು ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ಬೇಗನೆ ಎದ್ದು ಹೊರಗೆ ಹೋದಾಗ—ಕುದುರೆಗಳೂ ರಥಗಳೂ ಇದ್ದ ಸೈನ್ಯವು ಆ ಪಟ್ಟಣವನ್ನು ಸುತ್ತುವರಿದಿತ್ತು. ಆ ಸೇವಕನು, “ಅಯ್ಯೋ, ನನ್ನ ಒಡೆಯನೇ! ನಾವು ಏನು ಮಾಡೋಣ?” ಎಂದನು.

¹⁶ಅದಕ್ಕೆ ಅವರು, “ಭಯಪಡಬೇಡ; ಅವರ ಸಂಗಡ ಇರುವವರಿಗಿಂತ ನಮ್ಮ ಸಂಗಡ ಇರುವವರು ಹೆಚ್ಚಾಗಿದ್ದಾರೆ,” ಎಂದರು. ¹⁷ಎಲೀಷನು, “ನನ್ನ ತಂದೆಯೇ, ಇವನು ನೋಡುವಂತೆ ಇವನ ಕಣ್ಣುಗಳನ್ನು ದಯವಿಟ್ಟು ತೆರೆಯಿರಿ,” ಎಂದು ಪ್ರಾರ್ಥಿಸಿದರು. ಆಗ ನಮ್ಮ ತಂದೆ ಆ ಯೌವನಸ್ಥನ ಕಣ್ಣುಗಳನ್ನು ತೆರೆದರು: ಎಲೀಷನ ಸುತ್ತಲೂ ಬೆಟ್ಟವು ಅಗ್ನಿಕುದುರೆಗಳಿಂದಲೂ ಅಗ್ನಿರಥಗಳಿಂದಲೂ ತುಂಬಿರುವುದನ್ನು ಅವನು ಕಂಡನು. ¹⁸ಅರಾಮ್ಯರು ಅವನ ಬಳಿಗೆ ಇಳಿದುಬಂದಾಗ, ಎಲೀಷನು ನಮ್ಮ ತಂದೆಗೆ, “ಈ ಜನರನ್ನು ದಯವಿಟ್ಟು ಕುರುಡುತನದಿಂದ ಹೊಡೆಯಿರಿ,” ಎಂದು ಪ್ರಾರ್ಥಿಸಿದರು. ಆಗ ಎಲೀಷನು ಹೇಳಿದಂತೆ ಅವರು ಅವರನ್ನು ಕುರುಡುತನದಿಂದ ಹೊಡೆದರು.

¹⁹ಎಲೀಷನು, “ಇದು ಆ ಮಾರ್ಗವೂ ಅಲ್ಲ, ಆ ಪಟ್ಟಣವೂ ಅಲ್ಲ. ನನ್ನ ಹಿಂದೆ ಬನ್ನಿ—ನೀವು ಹುಡುಕುವ ಮನುಷ್ಯನ ಬಳಿಗೆ ನಾನು ನಿಮ್ಮನ್ನು ನಡೆಸುತ್ತೇನೆ,” ಎಂದರು. ಆಗ ಅವರು ಅವರನ್ನು ಸಮಾರ್ಯಕ್ಕೆ ನಡೆಸಿದರು. ²⁰ಅವರು ಸಮಾರ್ಯವನ್ನು ಪ್ರವೇಶಿಸಿದಾಗ, ಎಲೀಷನು, “ಓ ನನ್ನ ತಂದೆಯೇ, ಇವರು ನೋಡುವಂತೆ ಇವರ ಕಣ್ಣುಗಳನ್ನು ತೆರೆಯಿರಿ,” ಎಂದರು. ಆಗ ನಮ್ಮ ತಂದೆ ಅವರ ಕಣ್ಣುಗಳನ್ನು ತೆರೆದರು; ಆಗ ಅವರು ಕಂಡರು—ಅವರು ಸಮಾರ್ಯದ ಒಳಗಿದ್ದರು.

²¹ಅವರನ್ನು ಕಂಡು ಇಸ್ರಾಯೇಲಿನ ಅರಸನು ಎಲೀಷನಿಗೆ, “ನನ್ನ ತಂದೆಯೇ, ನಾನು ಇವರನ್ನು ಕೊಲ್ಲಲೋ? ಕೊಲ್ಲಲೋ?” ಎಂದನು.

²²ಅದಕ್ಕೆ ಅವರು, “ಕೊಲ್ಲಬೇಡ. ನಿನ್ನ ಕತ್ತಿಯಿಂದಲೂ ಬಿಲ್ಲಿನಿಂದಲೂ ಸೆರೆಹಿಡಿದವರನ್ನು ನೀನು ಕೊಲ್ಲುವೆಯಾ? ಅವರು ತಿಂದು ಕುಡಿಯುವಂತೆ ಅವರಿಗೆ ರೊಟ್ಟಿಯನ್ನೂ ನೀರನ್ನೂ ಕೊಡು; ಆಮೇಲೆ ಅವರು ತಮ್ಮ ಒಡೆಯನ ಬಳಿಗೆ ಹೋಗಲಿ,” ಎಂದರು.

²³ಅವನು ಅವರಿಗೆ ದೊಡ್ಡ ಔತಣವನ್ನು ಸಿದ್ಧಪಡಿಸಿದನು; ಅವರು ತಿಂದು ಕುಡಿದ ಮೇಲೆ ಅವನು ಅವರನ್ನು ತಮ್ಮ ಒಡೆಯನ ಬಳಿಗೆ ಕಳುಹಿಸಿದನು. ಅರಾಮ್ಯ ಸುಲಿಗೆಗಾರರು ತಿರಿಗಿ ಇಸ್ರಾಯೇಲ್ ದೇಶದೊಳಗೆ ಬರಲಿಲ್ಲ.

ಮುತ್ತಿಗೆಯೂ ಕ್ಷಾಮವೂ ಸಮಾರ್ಯವನ್ನು ಹಿಂಡುತ್ತವೆ

²⁴ಇದಾದ ಮೇಲೆ ಅರಾಮ್ ದೇಶದ ಅರಸನಾದ ಬೆನ್ಹದದನು ತನ್ನ ಸಮಸ್ತ ಸೈನ್ಯವನ್ನು ಕೂಡಿಸಿಕೊಂಡು, ಹೊರಟುಹೋಗಿ, ಸಮಾರ್ಯಕ್ಕೆ ಮುತ್ತಿಗೆ ಹಾಕಿದನು. ²⁵ಆ ಮುತ್ತಿಗೆಯ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಸಮಾರ್ಯದಲ್ಲಿ ಘೋರ ಕ್ಷಾಮ ಉಂಟಾಯಿತು; ಕಡೆಗೆ ಒಂದು ಕತ್ತೆಯ ತಲೆ ಎಂಬತ್ತು ಬೆಳ್ಳಿ ನಾಣ್ಯಗಳಿಗೂ, ಕಾಲು ಕಬ್ ಪಾರಿವಾಳದ ಹಿಕ್ಕೆ ಐದು ಬೆಳ್ಳಿ ನಾಣ್ಯಗಳಿಗೂ ಮಾರಾಟವಾಯಿತು. ^a a v25 ಕಬ್ ಎಂಬುದು ಒಂದು ಸಣ್ಣ ಒಣ ಅಳತೆ, ಸುಮಾರು ಒಂದು ಕ್ವಾರ್ಟ್‌ನಷ್ಟು; ಆದ್ದರಿಂದ ಕಬ್‌ನ ನಾಲ್ಕನೇ ಒಂದು ಭಾಗ ಹತಾಶೆಯ ಒಂದು ತುಣುಕು ಆಹಾರವಾಗಿತ್ತು. ²⁶ಇಸ್ರಾಯೇಲಿನ ಅರಸನು ಗೋಡೆಯ ಮೇಲೆ ಹಾದುಹೋಗುತ್ತಿದ್ದಾಗ, ಒಬ್ಬ ಸ್ತ್ರೀ, “ನನ್ನ ಒಡೆಯನಾದ ಅರಸನೇ, ನನಗೆ ಸಹಾಯಮಾಡು!” ಎಂದು ಕೂಗಿದಳು.

²⁷ಅದಕ್ಕೆ ಅವನು, “ನಮ್ಮ ತಂದೆ ನಿನಗೆ ಸಹಾಯಮಾಡದಿದ್ದರೆ, ನಾನು ನಿನಗೆ ಎಲ್ಲಿಂದ ಸಹಾಯ ಒದಗಿಸಲಿ? ಕಣದಿಂದಲೋ? ದ್ರಾಕ್ಷಾತೊಟ್ಟಿಯಿಂದಲೋ?” ಎಂದನು. ²⁸ಅರಸನು, “ನಿನಗೆ ಏನಾಯಿತು?” ಎಂದು ಕೇಳಿದನು. ಅದಕ್ಕೆ ಅವಳು, “ಈ ಸ್ತ್ರೀ ನನಗೆ, ‘ಈ ಹೊತ್ತು ನಾವು ತಿನ್ನುವಂತೆ ನಿನ್ನ ಮಗನನ್ನು ಕೊಡು; ನಾಳೆ ನನ್ನ ಮಗನನ್ನು ತಿನ್ನೋಣ,’ ಎಂದಳು.

²⁹ಆದ್ದರಿಂದ ನಾವು ನನ್ನ ಮಗನನ್ನು ಬೇಯಿಸಿ ತಿಂದೆವು. ಮರುದಿನ ನಾನು, ‘ನಾವು ತಿನ್ನುವಂತೆ ನಿನ್ನ ಮಗನನ್ನು ಕೊಡು,’ ಎಂದೆನು; ಆದರೆ ಅವಳು ಅವನನ್ನು ಬಚ್ಚಿಟ್ಟಳು,” ಎಂದಳು.

³⁰ಆ ಸ್ತ್ರೀಯ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ ಅರಸನು ತನ್ನ ವಸ್ತ್ರಗಳನ್ನು ಹರಿದುಕೊಂಡನು; ಅವನು ಗೋಡೆಯ ಮೇಲೆ ಹಾದುಹೋಗುತ್ತಿದ್ದಾಗ, ಅವನ ಮೈಮೇಲೆ, ಒಳಗಡೆ ಗೋಣಿತಟ್ಟು ಇದ್ದದ್ದನ್ನು ಜನರು ಕಂಡರು. ³¹ಅವನು, “ಶಾಫಾಟನ ಮಗನಾದ ಎಲೀಷನ ತಲೆ ಈ ಹೊತ್ತು ಅವನ ಮೇಲೆ ಉಳಿದರೆ, ನಮ್ಮ ತಂದೆ ನನ್ನನ್ನು ದಂಡಿಸಲಿ, ಇನ್ನೂ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ದಂಡಿಸಲಿ!” ಎಂದನು.

³²ಎಲೀಷನು ತನ್ನ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಕುಳಿತಿದ್ದರು, ಹಿರಿಯರು ಅವರ ಸಂಗಡ ಕುಳಿತಿದ್ದರು. ಅರಸನು ತನ್ನ ಮುಂದಾಗಿ ಒಬ್ಬ ಮನುಷ್ಯನನ್ನು ಕಳುಹಿಸಿದ್ದನು; ಆದರೆ ಆ ದೂತನು ಬರುವ ಮೊದಲೇ ಎಲೀಷನು ಹಿರಿಯರಿಗೆ, “ಈ ಕೊಲೆಗಾರನ ಮಗನು ನನ್ನ ತಲೆಯನ್ನು ಕಡಿಯಲು ಕಳುಹಿಸುತ್ತಿರುವುದನ್ನು ನೋಡಿದಿರಾ? ಇಗೋ, ಅವನು ಬಂದಾಗ ಬಾಗಿಲನ್ನು ಮುಚ್ಚಿ ಅವನ ವಿರುದ್ಧ ಅದನ್ನು ಒತ್ತಿಹಿಡಿಯಿರಿ. ಅವನ ಒಡೆಯನ ಕಾಲುಗಳ ಸಪ್ಪಳ ಅವನ ಹಿಂದೆ ಕೇಳಿಸುತ್ತಿಲ್ಲವೇ?” ಎಂದರು.

³³ಅವರು ಇನ್ನೂ ಅವರ ಸಂಗಡ ಮಾತನಾಡುತ್ತಿರುವಾಗಲೇ, ಆ ದೂತನು ಅವರ ಬಳಿಗೆ ಇಳಿದುಬಂದನು. ಅರಸನು, “ಈ ವಿಪತ್ತು ನಮ್ಮ ತಂದೆಯಿಂದ ಬಂದದ್ದು. ಇನ್ನೂ ನಮ್ಮ ತಂದೆಗಾಗಿ ನಾನು ಏಕೆ ಕಾಯಬೇಕು?” ಎಂದನು.