2 Mga Hari 5

5 ¹Si Naaman, ang komandante sa kasundalohan sa hari sa Aram, usa ka halangdon ug tinahod kaayo nga tawo atubangan sa iyang agalon, kay pinaagi kaniya gihatag sa atong Amahan ang kadaugan ngadto sa Aram. Siya usa ka maisog nga manggugubat, apan may sakit siya sa panit. ²Ang mga Aramehanon nanagpanulong ug nakadakop ug usa ka batang babaye gikan sa Israel, ug siya nag-alagad sa asawa ni Naaman. ³Miingon siya sa iyang agalong babaye, “Kon ang akong agalon moadto lang unta sa propeta nga anaa sa Samaria! Ayohon niya siya sa iyang sanla.”

⁴Busa misulod si Naaman ug misulti sa iyang agalon, “Mao kini ang giingon sa batang babaye nga gikan sa yuta sa Israel.”

⁵“Lakaw,” miingon ang hari sa Aram. “Magpadala ako ug sulat ngadto sa hari sa Israel.” Busa milakaw si Naaman nga nagdala ug mga 750 ka libra nga pilak, mga 150 ka libra nga bulawan, ug napulo ka parisan sa bisti.

⁶Gidala niya ang sulat ngadto sa hari sa Israel. Mabasa niini, “Gipadala ko kanimo ang akong alagad nga si Naaman uban niini nga sulat, aron ayohon mo ang iyang sakit sa panit.”

⁷Sa pagbasa sa sulat, gigisi sa hari sa Israel ang iyang bisti, “Dios ba ako, nga makapatay ug makahatag ug kinabuhi, nga naghangyo siya kanako nga ayohon ang sakit sa panit sa usa ka tawo? Tan-awa, nangita siya ug away kanako!”

⁸Sa pagkadungog ni Eliseo nga tawo sa atong Amahan nga gigisi sa hari sa Israel ang iyang bisti, nagpadala siya ug mensahe ngadto sa hari, “Nganong gigisi mo man ang imong bisti? Ipadala siya kanako, ug masayod siya nga adunay propeta sa Israel.”

⁹Busa miabot si Naaman uban sa iyang mga kabayo ug mga karwahe ug mihunong sa pultahan sa balay ni Eliseo. ¹⁰Nagpadala si Eliseo ug usa ka mensahero ngadto kaniya, “Lakaw, ug maligo sa makapito didto sa Jordan; mauli ang imong unod, ug mahinlo ka.”

¹¹Apan milakaw si Naaman nga nasuko, nga nag-ingon, “Nagdahom ako nga mogula siya ngari kanako, motindog, ug motawag sa ngalan sa Ginoo nga iyang Dios, ug ikaway ang iyang kamot ibabaw sa samad, ug ayohon ang sakit. ¹²Dili ba ang Abana ug ang Parpar, nga mga suba sa Damasco, mas maayo pa kay sa tanang katubigan sa Israel? Dili ba ako makaligo didto ug mahinlo?” Busa mitalikod siya ug milakaw nga naglagot.

¹³Apan miduol kaniya ang iyang mga sulugoon, “Amahan ko, kon ang propeta nagsugo kanimo sa pagbuhat ug dakong butang, dili mo ba kana buhaton? Unsa pa kaha kon siya nag-ingon lamang, ‘Maligo ka ug mahinlo’?”

¹⁴Busa milugsong siya ug mituslob sa Jordan sa makapito, sumala sa giingon sa tawo sa atong Amahan, ug ang iyang unod nauli nga sama sa unod sa usa ka gamayng bata, ug nahinlo siya.

¹⁵Mibalik si Naaman uban sa tibuok niyang panon ngadto sa tawo sa atong Amahan. Miabot siya ug mitindog sa iyang atubangan ug miingon, “Karon nasayod na ako nga walay laing Dios sa tibuok kalibotan gawas sa Israel. Palihog dawata ang gasa gikan sa imong alagad.”

¹⁶Mitubag si Eliseo, “Ingon nga buhi ang atong Amahan, nga sa iyang atubangan ako nagtindog, wala akoy dawaton.” Giawhag siya ni Naaman nga modawat, apan midumili siya.

¹⁷“Kon dili,” miingon si Naaman, “tugoti nga ang imong alagad hatagan ug yuta nga kasingkason sa duha ka mula, kay ang imong alagad dili na gayod maghalad ug halad-sinunog o halad ngadto sa bisan unsang laing dios gawas sa Ginoo. ¹⁸Apan pasayloa unta sa Ginoo ang imong alagad niining usa ka butang: kon ang akong agalon mosulod sa templo ni Rimmon aron mosimba, nga nagsandig sa akong bukton, ug moyukbo ako sa templo ni Rimmon, kon moyukbo ako didto—pasayloa unta sa Ginoo ang imong alagad.”

¹⁹“Lakaw nga malinawon,” miingon si Eliseo. Busa mibiya kaniya si Naaman ug nakalakaw na ug pipila ka gilay-on.

²⁰Apan si Gehazi, nga alagad ni Eliseo nga tawo sa atong Amahan, naghunahuna, “Gipalabyan sa akong agalon kini nga Aramehanon nga si Naaman nga wala modawat sa iyang gidala. Ingon nga buhi ang atong Amahan, modagan ako sunod kaniya ug mokuha ug usa ka butang.”

²¹Migukod si Gehazi kang Naaman. Sa pagkakita kaniya nga nagdagan paingon kaniya, mikanaog si Naaman gikan sa iyang karwahe aron sa pagsugat kaniya, “Maayo ba ang tanan?”

²²“Maayo ang tanan,” miingon si Gehazi. “Gipadala ako sa akong agalon aron moingon, ‘Duha ka batan-ong lalaki gikan sa pundok sa mga propeta ang bag-o lang miabot kanako gikan sa kabungtoran sa Efraim. Palihog hatagi sila ug mga 75 ka libra nga pilak ug duha ka parisan sa bisti.’”

²³“Palihog, dawata ang mga 150 ka libra,” miingon si Naaman. Giawhag niya si Gehazi, ug gibugkos niya ang mga 150 ka libra nga pilak sa duha ka bag uban sa duha ka parisan sa bisti, gihatag kini sa duha ka sulugoon, nga nagdala niini una kang Gehazi. ²⁴Sa pag-abot sa bungtod, gikuha ni Gehazi ang mga butang gikan sa mga sulugoon, gibutang kini sa balay, gipalakaw ang mga tawo, ug mibiya sila. ²⁵Misulod siya ug mitindog sa atubangan sa iyang agalon. Nangutana si Eliseo, “Diin ka gikan, Gehazi?” “Ang imong alagad wala moadto bisan asa,” miingon siya.

²⁶Apan miingon si Eliseo, “Dili ba ang akong kasingkasing miuban kanimo sa dihang mitalikod ang tawo gikan sa iyang karwahe aron sa pagsugat kanimo? Panahon ba kini sa pagdawat ug pilak, mga bisti, kaolivohan, kaparasan, mga karnero, mga baka, ug mga sulugoong lalaki ug babaye? ²⁷Ang sanla ni Naaman motapot kanimo ug sa imong mga kaliwat sa walay kataposan.” Mibiya si Gehazi sa iyang atubangan, nga gisanla, nga ang iyang panit maputi sama sa niyebe.