2 இராஜாக்கள் 5

5 ¹சீரியாவின் ராஜாவின் சேனாபதியாகிய நாகமான், தன் எஜமானுக்குமுன் பெரியவனும் கனம்பொருந்தினவனுமாய் இருந்தான்; ஏனெனில் அவனைக்கொண்டு எங்கள் பிதா சீரியாவுக்கு ஜெயத்தைக் கொடுத்திருந்தார். அவன் பராக்கிரமசாலியாகிய போர்வீரனாயிருந்தான், ஆனாலும் அவனுக்குத் தோல்வியாதி இருந்தது. ²சீரியர் கூட்டமாய்ப் புறப்பட்டு, இஸ்ரவேல் தேசத்திலிருந்து ஒரு சிறுபெண்ணைச் சிறைபிடித்துக் கொண்டுபோயிருந்தார்கள்; அவள் நாகமானுடைய மனைவிக்குப் பணிவிடை செய்துகொண்டிருந்தாள். ³அவள் தன் எஜமாட்டியை நோக்கி, “என் எஜமான் சமாரியாவிலிருக்கிற தீர்க்கதரிசியினிடத்தில் போவாரானால் நலமாயிருக்கும்! அவர் இவருடைய குஷ்டரோகத்தைச் சொஸ்தமாக்குவார்” என்றாள்.

⁴அப்பொழுது நாகமான் உள்ளே போய், “இஸ்ரவேல் தேசத்துப் பெண் இப்படிச் சொன்னாள்” என்று தன் எஜமானுக்கு அறிவித்தான்.

⁵அதற்குச் சீரியாவின் ராஜா, “நீ போ; இஸ்ரவேலின் ராஜாவுக்கு ஒரு நிருபத்தை அனுப்புகிறேன்” என்றான். அப்படியே நாகமான் ஏறக்குறைய எழுநூற்று ஐம்பது ராத்தல் வெள்ளியையும், நூற்று ஐம்பது ராத்தல் பொன்னையும், பத்து ஜோடி வஸ்திரங்களையும் எடுத்துக்கொண்டு புறப்பட்டான்.

⁶அவன் அந்த நிருபத்தை இஸ்ரவேலின் ராஜாவினிடத்தில் கொண்டுவந்தான்; அதில்: “என் ஊழியக்காரனாகிய நாகமானின் தோல்வியாதியைச் சொஸ்தமாக்கும்படி, இந்த நிருபத்தோடே அவனை உம்மிடத்திற்கு அனுப்பியிருக்கிறேன்” என்று எழுதியிருந்தது.

⁷இஸ்ரவேலின் ராஜா அந்த நிருபத்தை வாசித்தபோது, தன் வஸ்திரங்களைக் கிழித்துக்கொண்டு, “ஒரு மனிதனுடைய தோல்வியாதியைச் சொஸ்தமாக்கும்படி இவன் என்னிடத்தில் கேட்கிறானே; கொல்லவும் உயிர்ப்பிக்கவும் நான் தேவனோ? பாருங்கள், இவன் என்னோடே சண்டைக்குக் காரணம் தேடுகிறான்” என்றான்.

⁸இஸ்ரவேலின் ராஜா தன் வஸ்திரங்களைக் கிழித்துக்கொண்டதை எங்கள் பிதாவின் மனுஷனாகிய எலிசா கேள்விப்பட்டபோது, அவன் ராஜாவினிடத்தில் ஆள் அனுப்பி, “நீர் உம்முடைய வஸ்திரங்களைக் கிழித்துக்கொண்டது ஏன்? அவன் என்னிடத்தில் வரட்டும்; இஸ்ரவேலிலே ஒரு தீர்க்கதரிசி உண்டென்று அவன் அறிந்துகொள்வான்” என்று சொல்லச்சொன்னான்.

⁹அப்படியே நாகமான் தன் குதிரைகளோடும் இரதங்களோடும் வந்து, எலிசாவின் வீட்டு வாசலிலே நின்றான். ¹⁰எலிசா அவனிடத்தில் ஒரு தூதனை அனுப்பி, “நீ போய், யோர்தானில் ஏழுதரம் ஸ்நானம்பண்ணு; அப்பொழுது உன் மாம்சம் சீர்ப்பட்டு நீ சுத்தமாவாய்” என்று சொல்லச்சொன்னான்.

¹¹ஆனாலும் நாகமான் கோபமடைந்து போய், “அவர் நிச்சயமாய் என்னிடத்தில் வெளியே வந்து, நின்று, கர்த்தராகிய தன் தேவனுடைய நாமத்தைத் தொழுதுகொண்டு, தமது கையை அந்த இடத்தின்மேல் அசைத்து, வியாதியைச் சொஸ்தமாக்குவார் என்று நினைத்திருந்தேன். ¹²தமஸ்குவின் நதிகளாகிய அப்னாவும் பர்ப்பாரும் இஸ்ரவேலின் சகல ஜலங்களைப்பார்க்கிலும் நல்லவைகள் அல்லவா? அவைகளில் நான் ஸ்நானம்பண்ணிச் சுத்தமாகக்கூடாதா?” என்று சொல்லி, உக்கிரங்கொண்டு திரும்பிப் புறப்பட்டுப்போனான்.

¹³அப்பொழுது அவனுடைய ஊழியக்காரர் அவனிடத்தில் சேர்ந்து, “என் தகப்பனே, அந்தத் தீர்க்கதரிசி ஏதாகிலும் பெரிய காரியத்தைச் செய்யும்படி உமக்குச் சொல்லியிருந்தால், நீர் செய்யமாட்டீரோ? ‘ஸ்நானம்பண்ணிச் சுத்தமாகும்’ என்று மாத்திரம் அவர் சொல்லும்போது, எத்தனை அதிகமாய்ச் செய்யவேண்டும்?” என்றார்கள்.

¹⁴அப்பொழுது அவன் எங்கள் பிதாவின் மனுஷன் சொன்னபடியே இறங்கிப்போய், யோர்தானில் ஏழுதரம் மூழ்கினான்; அப்பொழுது அவனுடைய மாம்சம் ஒரு சிறுபிள்ளையின் மாம்சத்தைப்போல மாறி, அவன் சுத்தமானான்.

¹⁵பின்பு நாகமான் தன் எல்லாக் கூட்டத்தோடும் எங்கள் பிதாவின் மனுஷனிடத்திற்குத் திரும்பிவந்து, அவனுக்கு முன்பாக நின்று, “இதோ, இஸ்ரவேலிலே தவிர பூமியெங்கும் வேறே தேவன் இல்லையென்று இப்பொழுது அறிந்தேன்; ஆகையால் உம்முடைய அடியேனிடத்திலிருந்து ஒரு காணிக்கையை ஏற்றுக்கொள்ளும்” என்றான்.

¹⁶அதற்கு எலிசா, “நான் யாருக்குமுன்பாக நிற்கிறேனோ, அந்த எங்கள் பிதாவின் ஜீவனைக்கொண்டு சொல்லுகிறேன், நான் ஒன்றும் ஏற்றுக்கொள்ளேன்” என்றான். அவன் அதை ஏற்றுக்கொள்ளும்படி நாகமான் வருந்திக் கேட்டும், அவன் மறுத்துவிட்டான்.

¹⁷அப்பொழுது நாகமான், “அப்படியானால், இரண்டு கோவேறுகழுதைகள் சுமக்கத்தக்க மண்ணை உம்முடைய அடியேனுக்குக் கொடுக்கவேண்டும்; ஏனெனில் இனிமேல் உம்முடைய அடியேன் கர்த்தருக்கேயன்றி வேறே தேவர்களுக்குச் சர்வாங்க தகனபலியையாவது பலியையாவது செலுத்துவதில்லை. ¹⁸இந்த ஒரு காரியத்தில் மாத்திரம் கர்த்தர் உம்முடைய அடியேனுக்கு மன்னிப்பாராக: என் எஜமான் ஆராதனைசெய்ய ரிம்மோனுடைய கோவிலுக்குள் நுழையும்போது, என் கையின்மேல் சாய்ந்துகொள்வார்; அப்பொழுது நான் ரிம்மோனுடைய கோவிலில் பணிந்துகொள்ளுவேன்; நான் அங்கே பணிந்துகொள்ளும்போது, கர்த்தர் உம்முடைய அடியேனுக்கு மன்னிப்பாராக” என்றான்.

¹⁹அதற்கு எலிசா, “சமாதானத்தோடே போ” என்றான். அப்படியே நாகமான் அவனிடத்திலிருந்து புறப்பட்டு, கொஞ்சதூரம் போனான்.

²⁰ஆனாலும் எங்கள் பிதாவின் மனுஷனாகிய எலிசாவின் வேலைக்காரனாகிய கேயாசி, “இதோ, இந்தச் சீரியனாகிய நாகமான் கொண்டுவந்ததை என் எஜமான் ஏற்றுக்கொள்ளாமல் அவனை மிக இலகுவாய் விட்டுவிட்டாரே; எங்கள் பிதாவின் ஜீவனைக்கொண்டு சொல்லுகிறேன், நான் அவன் பின்னே ஓடிப்போய், அவனிடத்தில் ஏதாகிலும் வாங்கிக்கொள்ளுவேன்” என்று நினைத்தான்.

²¹அப்படியே கேயாசி நாகமானின் பின்னே ஓடினான். நாகமான் தன் பின்னே ஓடிவருகிறவனைக் கண்டு, அவனுக்கு எதிர்கொண்டுபோக இரதத்திலிருந்து இறங்கி, “எல்லாம் சுகமா?” என்றான்.

²²அதற்குக் கேயாசி, “சுகந்தான்; ‘இதோ, இப்பொழுது எப்பிராயீம் மலைநாட்டிலிருந்து தீர்க்கதரிசிகளின் புத்திரரில் இரண்டு வாலிபர் என்னிடத்தில் வந்தார்கள்; அவர்களுக்கு ஏறக்குறைய எழுபத்தைந்து ராத்தல் வெள்ளியையும் இரண்டு ஜோடி வஸ்திரங்களையும் தயவுசெய்து கொடும்’ என்று சொல்ல என் எஜமான் என்னை அனுப்பினார்” என்றான்.

²³அதற்கு நாகமான், “தயவுசெய்து நூற்று ஐம்பது ராத்தலை வாங்கிக்கொள்ளும்” என்று அவனை வருந்திக் கேட்டு, நூற்று ஐம்பது ராத்தல் வெள்ளியை இரண்டு பைகளில் இரண்டு ஜோடி வஸ்திரங்களோடே கட்டி, தன் வேலைக்காரர் இரண்டுபேர்கையில் கொடுத்தான்; அவர்கள் அவைகளை அவனுக்கு முன்னாக சுமந்துகொண்டு போனார்கள். ²⁴அவன் மேட்டிடத்திற்கு வந்தபோது, கேயாசி அவைகளை அவர்கள் கையிலிருந்து வாங்கி வீட்டிலே வைத்து, அந்த மனுஷரை அனுப்பிவிட்டான்; அவர்கள் போய்விட்டார்கள். ²⁵பின்பு அவன் உள்ளே போய், தன் எஜமானுக்கு முன்பாக நின்றான். எலிசா அவனை நோக்கி, “கேயாசியே, எங்கேயிருந்து வருகிறாய்?” என்று கேட்டதற்கு, அவன், “உம்முடைய அடியேன் எங்கேயும் போகவில்லை” என்றான்.

²⁶அப்பொழுது எலிசா அவனை நோக்கி, “அந்த மனுஷன் உனக்கு எதிர்கொண்டுவரத் தன் இரதத்திலிருந்து திரும்பினபோது, என் இருதயம் உன்னோடே வரவில்லையா? பணத்தையும் வஸ்திரங்களையும் ஒலிவத்தோப்புகளையும் திராட்சத்தோட்டங்களையும் ஆடுமாடுகளையும் வேலைக்காரரையும் வேலைக்காரிகளையும் வாங்குகிற காலமா இது? ²⁷ஆகையால் நாகமானின் குஷ்டரோகம் உன்னையும் உன் சந்ததியையும் என்றென்றைக்கும் பற்றிக்கொள்ளும்” என்றான். அப்பொழுது கேயாசி உறைந்த மழையைப்போல வெண்மையான குஷ்டரோகியாய் அவனுடைய சமுகத்தைவிட்டுப் புறப்பட்டுப்போனான்.