ପିତା ନାମାନଙ୍କୁ ସୁସ୍ଥ କରନ୍ତି

ଜଣେ ବନ୍ଦୀ ଇସ୍ରାଏଲୀୟ ବାଳିକା ନାମାନଙ୍କୁ ଆମ ପିତାଙ୍କ ଭବିଷ୍ୟଦ୍‌ବକ୍ତାଙ୍କ ଆଡ଼କୁ ଦେଖାଏ। ଯର୍ଦ୍ଦନରେ ସ୍ନାନ କରିବାକୁ କୁହାଯିବାରୁ ସେ କ୍ରୋଧିତ ହୁଅନ୍ତି, କିନ୍ତୁ ନିଜ ଅହଙ୍କାର ବଦଳରେ ନିଜ ସେବକମାନଙ୍କ କଥା ଶୁଣନ୍ତି ଏବଂ ଶୁଚି ହୋଇ ଉଠି ଆସନ୍ତି। ଇଲୀଶାୟ କୌଣସି ମୂଲ୍ୟ ନିଅନ୍ତି ନାହିଁ; ଗେହଜି ଦାନ ପଛରେ ଦୌଡ଼ି ତାହା ନିଏ, ଏବଂ ତା' ସହିତ ରୋଗ ମଧ୍ୟ ନିଏ।

ଅଧ୍ୟାୟ 5।

ଅରାମର ରାଜାଙ୍କ ସେନାପତି ନାମାନ ଆପଣା ପ୍ରଭୁଙ୍କ ନିକଟରେ ମହାନ ଓ ସମ୍ଭ୍ରାନ୍ତ ବ୍ୟକ୍ତି ଥିଲେ, କାରଣ ତାହାଙ୍କ ଦ୍ଵାରା ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତା ଅରାମକୁ ଜୟ ଦେଇଥିଲେ। ସେ ବୀର ଯୋଦ୍ଧା ଥିଲେ, କିନ୍ତୁ ତାହାଙ୍କର ଚର୍ମ ରୋଗ ଥିଲା। ଅରାମୀୟମାନେ ଦଳବାନ୍ଧି ଯାଇ ଇସ୍ରାଏଲରୁ ଏକ ବାଳିକାକୁ ବନ୍ଦୀ କରି ଆଣିଥିଲେ, ଆଉ ସେ ନାମାନଙ୍କ ଭାର୍ଯ୍ୟାଙ୍କର ସେବା କରୁଥିଲା। ସେ ଆପଣା କର୍ତ୍ତ୍ରୀଙ୍କୁ କହିଲା, “ଆଃ, ମୋʼ ପ୍ରଭୁ ଯେବେ ଶମରୀୟାର ଭାବବାଦୀଙ୍କ ନିକଟକୁ ଯାଆନ୍ତେ! ତେବେ ସେ ତାହାଙ୍କୁ କୁଷ୍ଠରୁ ସୁସ୍ଥ କରନ୍ତେ।”

ତେଣୁ ନାମାନ ଭିତରକୁ ଯାଇ ଆପଣା ପ୍ରଭୁଙ୍କୁ କହିଲେ, “ଇସ୍ରାଏଲ ଦେଶର ବାଳିକା ଏହିପରି କହିଲା।”

ଅରାମର ରାଜା କହିଲେ, “ଯାଅ, ମୁଁ ଇସ୍ରାଏଲର ରାଜାଙ୍କ ନିକଟକୁ ଗୋଟିଏ ପତ୍ର ପଠାଇବି।” ତେଣୁ ନାମାନ ପ୍ରାୟ ସାତ ଶହ ପଚାଶ ପାଉଣ୍ଡ ରୂପା, ପ୍ରାୟ ଏକ ଶହ ପଚାଶ ପାଉଣ୍ଡ ସୁନା ଓ ଦଶ ସାଜ ବସ୍ତ୍ର ନେଇ ପ୍ରସ୍ଥାନ କଲେ।

ସେ ଇସ୍ରାଏଲର ରାଜାଙ୍କ ନିକଟକୁ ପତ୍ର ଆଣିଲେ। ତହିଁରେ ଏହିପରି ଲେଖାଥିଲା, “ମୁଁ ଏହି ପତ୍ର ସହିତ ଆପଣଙ୍କ ନିକଟକୁ ମୋହର ଦାସ ନାମାନକୁ ପଠାଇଲି, ଯେପରି ଆପଣ ତାହାର ଚର୍ମ ରୋଗ ସୁସ୍ଥ କରିବେ।”

ଇସ୍ରାଏଲର ରାଜା ପତ୍ର ପାଠ କରି ଆପଣା ବସ୍ତ୍ର ଚିରି କହିଲେ, “ମୁଁ କʼଣ ପରମେଶ୍ଵର ଯେ ମାରିବି ଓ ବଞ୍ଚାଇବି, ତେଣୁ ଏ ଲୋକ ଜଣେ ମନୁଷ୍ୟର ଚର୍ମ ରୋଗ ସୁସ୍ଥ କରିବା ନିମନ୍ତେ ମୋତେ କହି ପଠାଉଅଛି? ଦେଖ, ସେ ମୋʼ ସହିତ ବିବାଦ ଖୋଜୁଅଛି!”

ଇସ୍ରାଏଲର ରାଜା ଆପଣା ବସ୍ତ୍ର ଚିରିଅଛନ୍ତି ବୋଲି ଯେତେବେଳେ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ଲୋକ ଇଲୀଶାୟ ଶୁଣିଲେ, ସେତେବେଳେ ସେ ରାଜାଙ୍କ ନିକଟକୁ କହି ପଠାଇଲେ, “ଆପଣ କାହିଁକି ଆପଣା ବସ୍ତ୍ର ଚିରିଅଛନ୍ତି? ତାହାକୁ ମୋʼ ନିକଟକୁ ପଠାଉନ୍ତୁ, ତେବେ ଇସ୍ରାଏଲରେ ଜଣେ ଭାବବାଦୀ ଅଛନ୍ତି ବୋଲି ସେ ଜାଣିବ।”

ତେଣୁ ନାମାନ ଆପଣା ଅଶ୍ଵ ଓ ରଥ ସହିତ ଆସି ଇଲୀଶାୟଙ୍କ ଗୃହ ଦ୍ଵାର ନିକଟରେ ଠିଆ ହେଲେ। ଇଲୀଶାୟ ତାହାଙ୍କ ନିକଟକୁ ଜଣେ ଦୂତ ପଠାଇ କହିଲେ, “ଯାଅ, ଯର୍ଦ୍ଦନରେ ସାତ ଥର ସ୍ନାନ କର; ତହିଁରେ ତୁମ୍ଭ ଶରୀର ପୁନର୍ବାର ସୁସ୍ଥ ହେବ ଓ ତୁମ୍ଭେ ଶୁଚି ହେବ।”

ମାତ୍ର ନାମାନ କ୍ରୋଧ କରି ଚାଲିଯାଇ କହିଲେ, “ମୁଁ ଭାବିଥିଲି, ସେ ଅବଶ୍ୟ ବାହାରି ମୋʼ ନିକଟକୁ ଆସି ଠିଆ ହୋଇ ସଦାପ୍ରଭୁ ଆପଣା ପରମେଶ୍ଵରଙ୍କ ନାମରେ ପ୍ରାର୍ଥନା କରିବେ, ପୁଣି ସେ ସ୍ଥାନ ଉପରେ ଆପଣା ହସ୍ତ ବୁଲାଇ ରୋଗ ସୁସ୍ଥ କରିବେ। ଦମ୍ମେଶକର ନଦୀ ଅବାନା ଓ ପର୍ପର କʼଣ ଇସ୍ରାଏଲର ସମସ୍ତ ଜଳଠାରୁ ଉତ୍ତମ ନୁହେଁ? ମୁଁ କʼଣ ସେଥିରେ ସ୍ନାନ କରି ଶୁଚି ହୋଇ ପାରିବି ନାହିଁ?” ତେଣୁ ସେ ବୁଲିପଡ଼ି କ୍ରୋଧରେ ଚାଲିଗଲେ।

ମାତ୍ର ତାହାଙ୍କ ଦାସମାନେ ନିକଟକୁ ଆସି କହିଲେ, “ହେ ପିତା, ଭାବବାଦୀ ଯଦି ଆପଣଙ୍କୁ କୌଣସି ମହତ କର୍ମ କରିବାକୁ କହିଥାଆନ୍ତେ, ତେବେ କʼଣ ଆପଣ ତାହା କରନ୍ତେ ନାହିଁ? ତେବେ ‘ସ୍ନାନ କରି ଶୁଚି ହୁଅ’ ବୋଲି ସେ କହିବାରୁ କେତେ ଅଧିକ ନ କରିବେ?”

ତେଣୁ ସେ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ଲୋକଙ୍କ ବାକ୍ୟାନୁସାରେ ଓହ୍ଲାଇ ଯାଇ ଯର୍ଦ୍ଦନରେ ସାତ ଥର ବୁଡ଼ି ପଡ଼ିଲେ, ଆଉ ତାହାଙ୍କ ଶରୀର ସାନ ବାଳକର ଶରୀର ପରି ପୁନର୍ବାର ସୁସ୍ଥ ହେଲା ଓ ସେ ଶୁଚି ହେଲେ।

ତହୁଁ ନାମାନ ଆପଣା ସମସ୍ତ ଦଳ ସହିତ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ଲୋକଙ୍କ ନିକଟକୁ ଫେରିଆସିଲେ, ଆଉ ସେ ଆସି ତାହାଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ଠିଆ ହୋଇ କହିଲେ, “ଇସ୍ରାଏଲ ବିନା ସମୁଦାୟ ପୃଥିବୀରେ ଯେ ପରମେଶ୍ଵର ନାହାନ୍ତି, ଏହା ମୁଁ ଏବେ ଜାଣିଲି। ବିନୟ କରୁଅଛି, ଆପଣଙ୍କ ଦାସଠାରୁ ଏକ ଉପହାର ଗ୍ରହଣ କରନ୍ତୁ।”

ଇଲୀଶାୟ ଉତ୍ତର ଦେଲେ, “ମୁଁ ଯାହାଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ଠିଆ ହୁଏ, ସେହି ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତା ଜୀବିତ ଥିବା ପ୍ରମାଣେ ମୁଁ କିଛି ଗ୍ରହଣ କରିବି ନାହିଁ।” ତହୁଁ ନାମାନ ତାହା ଗ୍ରହଣ କରିବା ନିମନ୍ତେ ତାହାଙ୍କୁ ବହୁତ ବାଧ୍ୟ କଲେ, କିନ୍ତୁ ସେ ଅସ୍ଵୀକାର କଲେ।

ତେବେ ନାମାନ କହିଲେ, “ଯଦି ନୁହେଁ, ତେବେ ଦୁଇଟା ଖଚର ବୋହିପାରିବା ପରିମାଣର ମାଟି ଆପଣଙ୍କ ଦାସକୁ ଦିଆଯାଉ; କାରଣ ଆପଣଙ୍କ ଦାସ ସଦାପ୍ରଭୁ ବିନା ଆଉ କୌଣସି ଦେବତାଙ୍କ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟରେ ହୋମବଳି କି ବଳିଦାନ କେବେ ଉତ୍ସର୍ଗ କରିବ ନାହିଁ। ମାତ୍ର ଏହି ଗୋଟିଏ ବିଷୟରେ ସଦାପ୍ରଭୁ ଆପଣଙ୍କ ଦାସକୁ କ୍ଷମା କରନ୍ତୁ: ଯେତେବେଳେ ମୋʼ ପ୍ରଭୁ ପ୍ରଣାମ କରିବା ନିମନ୍ତେ ରିମ୍ମୋନ୍‌ର ମନ୍ଦିରରେ ପ୍ରବେଶ କରି ମୋʼ ହସ୍ତ ଉପରେ ଆଉଜି ପଡ଼ନ୍ତି, ଆଉ ମୁଁ ରିମ୍ମୋନ୍‌ର ମନ୍ଦିରରେ ପ୍ରଣାମ କରେ, ଯେତେବେଳେ ମୁଁ ସେଠାରେ ପ୍ରଣାମ କରେ — ସେତେବେଳେ ସଦାପ୍ରଭୁ ଆପଣଙ୍କ ଦାସକୁ କ୍ଷମା କରନ୍ତୁ।”

ଇଲୀଶାୟ କହିଲେ, “କୁଶଳରେ ଯାଅ।” ତହୁଁ ନାମାନ ତାହାଙ୍କ ନିକଟରୁ ପ୍ରସ୍ଥାନ କଲେ ଓ କିଛି ଦୂର ଯାଇଥିଲେ।

ମାତ୍ର ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ଲୋକ ଇଲୀଶାୟଙ୍କ ଦାସ ଗିହେଜୀ ମନେ ମନେ ଭାବିଲା, “ମୋʼ ପ୍ରଭୁ ଏହି ଅରାମୀୟ ନାମାନ ଯାହା ଆଣିଥିଲେ, ତାହା ଗ୍ରହଣ ନ କରି ତାହାଙ୍କୁ ଅତି ସହଜରେ ଛାଡ଼ିଦେଲେ। ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତା ଜୀବିତ ଥିବା ପ୍ରମାଣେ, ମୁଁ ତାହାଙ୍କ ପଛେ ପଛେ ଦୌଡ଼ିଯାଇ କିଛି ନେବି।”

ତହୁଁ ଗିହେଜୀ ନାମାନଙ୍କ ପଛେ ପଛେ ଦୌଡ଼ିଲା। ତାହାକୁ ଦୌଡ଼ି ଆସୁଥିବା ଦେଖି ନାମାନ ତାହାକୁ ଭେଟିବା ନିମନ୍ତେ ଆପଣା ରଥରୁ ଓହ୍ଲାଇ କହିଲେ, “ସବୁ କୁଶଳ ତ?”

ଗିହେଜୀ କହିଲା, “ସବୁ କୁଶଳ। ମୋʼ ପ୍ରଭୁ ମୋତେ କହି ପଠାଇଲେ, ‘ଦେଖ, ଏହିକ୍ଷଣି ଇଫ୍ରୟିମ ପର୍ବତମୟ ଅଞ୍ଚଳରୁ ଭାବବାଦୀ ଦଳର ଦୁଇ ଯୁବକ ମୋʼ ନିକଟକୁ ଆସିଲେ। ବିନୟ କରୁଅଛି, ସେମାନଙ୍କୁ ପ୍ରାୟ ପଞ୍ଚସ୍ତରି ପାଉଣ୍ଡ ରୂପା ଓ ଦୁଇ ସାଜ ବସ୍ତ୍ର ଦିଅ।’”

ନାମାନ କହିଲେ, “ବିନୟ କରୁଅଛି, ପ୍ରାୟ ଏକ ଶହ ପଚାଶ ପାଉଣ୍ଡ ନିଅ।” ସେ ଗିହେଜୀକୁ ବହୁତ ବାଧ୍ୟ କଲେ, ଆଉ ପ୍ରାୟ ଏକ ଶହ ପଚାଶ ପାଉଣ୍ଡ ରୂପା ଦୁଇ ଥଳିରେ ଦୁଇ ସାଜ ବସ୍ତ୍ର ସହିତ ବାନ୍ଧି ଆପଣା ଦୁଇ ଦାସକୁ ଦେଲେ; ସେମାନେ ଗିହେଜୀର ଆଗେ ଆଗେ ତାହା ବୋହିନେଲେ। ଯେତେବେଳେ ସେ ପର୍ବତ ନିକଟରେ ପହଞ୍ଚିଲା, ସେତେବେଳେ ଗିହେଜୀ ଦାସମାନଙ୍କ ହାତରୁ ସେସବୁ ନେଇ ଗୃହ ଭିତରେ ରଖିଲା ଓ ସେହି ଲୋକମାନଙ୍କୁ ବିଦାୟ କଲା, ତହୁଁ ସେମାନେ ଚାଲିଗଲେ। ତହୁଁ ସେ ଭିତରକୁ ଯାଇ ଆପଣା ପ୍ରଭୁଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ଠିଆ ହେଲା। ଇଲୀଶାୟ ପଚାରିଲେ, “ହେ ଗିହେଜୀ, ତୁମ୍ଭେ କେଉଁଠାକୁ ଯାଇଥିଲ?” ସେ କହିଲା, “ଆପଣଙ୍କ ଦାସ କେଉଁଠାକୁ ଯାଇ ନ ଥିଲା।”

ମାତ୍ର ଇଲୀଶାୟ ତାହାକୁ କହିଲେ, “ସେହି ଲୋକ ଆପଣା ରଥରୁ ବୁଲିପଡ଼ି ତୁମ୍ଭକୁ ଭେଟିବା ବେଳେ ମୋହର ମନ କʼଣ ତୁମ୍ଭ ସଙ୍ଗେ ଯାଇ ନ ଥିଲା? ରୂପା, ବସ୍ତ୍ର, ଜୀତବୃକ୍ଷ ଉଦ୍ୟାନ, ଦ୍ରାକ୍ଷାକ୍ଷେତ୍ର, ମେଷ, ଗୋରୁ, ପୁଣି ଦାସଦାସୀ ନେବାର କʼଣ ଏହା ସମୟ? ଏହେତୁ ନାମାନଙ୍କ କୁଷ୍ଠ ତୁମ୍ଭକୁ ଓ ତୁମ୍ଭ ବଂଶକୁ ଅନନ୍ତକାଳ ଯାଏ ଲାଗି ରହିବ।” ତହୁଁ ଗିହେଜୀ ହିମ ପରି ଶ୍ଵେତ କୁଷ୍ଠରେ ପୀଡ଼ିତ ହୋଇ ତାହାଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରୁ ବାହାରିଗଲା।