ଏଲୀଶାୟ କାଲି ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଆହାରର ପ୍ରତିଜ୍ଞା କଲେ

ଇଲୀଶାୟ ପ୍ରତିଜ୍ଞା କରନ୍ତି ଯେ କାଲି ସୁଦ୍ଧା ସାଧାରଣ ଦରରେ ମଇଦା ମିଳିବ, ଏବଂ ରାଜାଙ୍କ ଅଧିକାରୀ ପରିହାସ କରେ। ଚର୍ମରୋଗୀ ଚାରି ଜଣ, ଯେକୌଣସି ପ୍ରକାରେ ମରିବେ ବୋଲି ଭାବି, ଅରାମୀୟ ଛାଉଣିକୁ ଖାଲି ପାଆନ୍ତି, କାରଣ ଆମ ପିତା ସେମାନଙ୍କୁ ଏକ ସୈନ୍ୟର ଶବ୍ଦ ଶୁଣାଇଥିଲେ, ଏବଂ ଭୋଜି ଛାଡ଼ି ସମ୍ବାଦ ଦେବାକୁ ଯାଆନ୍ତି। ପରିହାସକାରୀ ପଦଦଳିତ ହୁଏ।

ଅଧ୍ୟାୟ 7।

ଏଲୀଶାୟ କହିଲେ, “ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ବାକ୍ୟ ଶୁଣ। ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତା ଏହା କହନ୍ତି, କାଲି ଏହି ସମୟରେ ଶମରିୟାର ଦ୍ଵାର ନିକଟରେ ଏକ ଶେକଲ ରୂପାରେ ସାତ ସେର ସରୁ ମଇଦା, ପୁଣି ଏକ ଶେକଲ ରୂପାରେ ଚଉଦ ସେର ଯବ ବିକ୍ରୟ ହେବ।”

ସେତେବେଳେ ରାଜା ଯେଉଁ ସେନାପତିଙ୍କ ବାହୁରେ ଆଉଜି ରହିଥିଲେ, ସେ ପିତାଙ୍କ ଲୋକଙ୍କୁ ଉତ୍ତର ଦେଇ କହିଲା, “ଦେଖ, ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତା ଆକାଶରେ ଝରକା ଫିଟାଇଲେ ହେଁ ଏପରି କʼଣ ଘଟି ପାରେ?” ଏଲୀଶାୟ କହିଲେ, “ଦେଖ, ତୁମ୍ଭେ ନିଜ ଚକ୍ଷୁରେ ତାହା ଦେଖିବ, ମାତ୍ର ତହିଁରୁ କିଛି ଖାଇବ ନାହିଁ।”

ପିତା ଅରାମୀୟ ସୈନ୍ୟଦଳକୁ ଛିନ୍ନଭିନ୍ନ କଲେ

କୁଷ୍ଠରୋଗୀ ଚାରି ଜଣ ଦ୍ଵାର ପ୍ରବେଶ ସ୍ଥାନ ନିକଟରେ ଥିଲେ; ଆଉ ସେମାନେ ପରସ୍ପର କହିଲେ, “ଆମ୍ଭେମାନେ ମରିବା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ କାହିଁକି ଏଠାରେ ବସି ରହୁଅଛୁ? ଯଦି ଆମ୍ଭେମାନେ କହୁ, ‘ଚାଲ, ନଗର ଭିତରକୁ ଯିବା,’ ତେବେ ସେଠାରେ ଦୁର୍ଭିକ୍ଷ ଅଛି, ଆଉ ଆମ୍ଭେମାନେ ସେଠାରେ ମରିବା। ପୁଣି ଯଦି ଏଠାରେ ବସି ରହୁ, ତେବେ ମଧ୍ୟ ମରିବା। ଏଣୁ ଚାଲ, ଆମ୍ଭେମାନେ ଅରାମୀୟମାନଙ୍କ ଛାଉଣିକୁ ଯିବା। ଯଦି ସେମାନେ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କୁ ଜୀବିତ ରଖନ୍ତି, ତେବେ ବଞ୍ଚିବା; ଆଉ ଯଦି ବଧ କରନ୍ତି, ତେବେ ମରିବା।”

ଏଣୁ ସେମାନେ ଅରାମୀୟମାନଙ୍କ ଛାଉଣିକୁ ଯିବା ନିମନ୍ତେ ସନ୍ଧ୍ୟାକାଳରେ ଉଠିଲେ; ପୁଣି ଅରାମୀୟମାନଙ୍କ ଛାଉଣିର ପ୍ରାନ୍ତ ଭାଗରେ ଉପସ୍ଥିତ ହୁଅନ୍ତେ, ଦେଖ, ସେଠାରେ କେହି ନ ଥିଲା। କାରଣ ପ୍ରଭୁ ଅରାମୀୟ ସୈନ୍ୟଦଳକୁ ରଥ, ଅଶ୍ଵ ଓ ମହାସୈନ୍ୟର ଶବ୍ଦ ଶୁଣାଇ ଥିଲେ; ତହିଁରେ ସେମାନେ ପରସ୍ପର କହିଲେ, “ଦେଖ, ଇସ୍ରାଏଲର ରାଜା ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ବିରୁଦ୍ଧରେ ଆକ୍ରମଣ କରିବା ନିମନ୍ତେ ହିତ୍ତୀୟ ଓ ମିସରୀୟ ରାଜାମାନଙ୍କୁ ବେତନ ଦେଇ ଅଣାଇ ଅଛନ୍ତି!” ଏଣୁ ସେମାନେ ସନ୍ଧ୍ୟାକାଳରେ ଉଠି ଆପଣାମାନଙ୍କ ତମ୍ବୁ, ଅଶ୍ଵ ଓ ଗର୍ଦ୍ଦଭ ଛାଡ଼ି ପଳାଇ ଗଲେ; ସେମାନେ ଛାଉଣି ଯେପରି ଥିଲା ସେପରି ଛାଡ଼ି ଆପଣା ଆପଣା ପ୍ରାଣ ରକ୍ଷା ନିମନ୍ତେ ପଳାଇ ଗଲେ। ଏଥିଉତ୍ତାରେ ସେହି କୁଷ୍ଠରୋଗୀମାନେ ଛାଉଣିର ପ୍ରାନ୍ତ ଭାଗରେ ଉପସ୍ଥିତ ହୁଅନ୍ତେ, ଗୋଟିଏ ତମ୍ବୁ ଭିତରକୁ ଯାଇ ଖାଇ ପିଇ ସେଠାରୁ ରୂପା, ସୁନା ଓ ବସ୍ତ୍ର ଘେନି ଯାଇ ତାହା ଲୁଚାଇ ରଖିଲେ; ପୁଣି ବାହୁଡ଼ି ଆସି ଆଉ ଗୋଟିଏ ତମ୍ବୁ ଭିତରକୁ ଯାଇ ତହିଁରୁ ମଧ୍ୟ ଦ୍ରବ୍ୟ ଘେନି ଯାଇ ଲୁଚାଇ ରଖିଲେ। ତହୁଁ ସେମାନେ ପରସ୍ପର କହିଲେ, “ଆମ୍ଭେମାନେ ଭଲ କାର୍ଯ୍ୟ କରୁ ନାହୁଁ। ଆଜି ସୁସମାଚାରର ଦିନ, ଆଉ ଆମ୍ଭେମାନେ ତୁନି ହୋଇ ରହୁଅଛୁ। ଯଦି ଆମ୍ଭେମାନେ ପ୍ରଭାତ ଆଲୋକ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଅପେକ୍ଷା କରୁ, ତେବେ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ଉପରେ ଦଣ୍ଡ ବର୍ତ୍ତିବ। ଏଣୁ ଏବେ ଚାଲ, ଆମ୍ଭେମାନେ ଯାଇ ରାଜ ପରିବାରକୁ ସମ୍ବାଦ ଦେବା।”

ଏଣୁ ସେମାନେ ଆସି ନଗର ଦ୍ଵାରପାଳମାନଙ୍କୁ ଡାକି ସମ୍ବାଦ ଦେଇ କହିଲେ, “ଆମ୍ଭେମାନେ ଅରାମୀୟମାନଙ୍କ ଛାଉଣିକୁ ଯାଇ ଦେଖିଲୁ, ସେଠାରେ କେହି ନାହିଁ, କୌଣସି ମନୁଷ୍ୟର ଶବ୍ଦ ନାହିଁ, କେବଳ ବନ୍ଧା ଅଶ୍ଵ ଓ ବନ୍ଧା ଗର୍ଦ୍ଦଭ ଅଛନ୍ତି, ପୁଣି ତମ୍ବୁସବୁ ଯେପରି ଥିଲା ସେପରି ଅଛି।”

ତହିଁରେ ଦ୍ଵାରପାଳମାନେ ଏହି ସମ୍ବାଦ ଉଚ୍ଚସ୍ଵରରେ ଘୋଷଣା କଲେ, ଆଉ ଭିତରେ ରାଜ ପରିବାରକୁ ତାହା ଜଣାଗଲା।

ତହୁଁ ରାଜା ରାତ୍ରିରେ ଉଠି ଆପଣା ଦାସମାନଙ୍କୁ କହିଲେ, “ଅରାମୀୟମାନେ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ବିରୁଦ୍ଧରେ ଯାହା କରିଅଛନ୍ତି, ତାହା ଏବେ ମୁଁ ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କୁ କହେ। ଆମ୍ଭେମାନେ କ୍ଷୁଧାର୍ତ୍ତ ବୋଲି ସେମାନେ ଜାଣନ୍ତି, ଏଣୁ ସେମାନେ ଛାଉଣି ଛାଡ଼ି କ୍ଷେତ୍ରରେ ଆପଣାମାନଙ୍କୁ ଲୁଚାଇ ଅଛନ୍ତି, ଆଉ ମନେ ମନେ କହୁଅଛନ୍ତି, ‘ସେମାନେ ନଗରରୁ ବାହାରିଲେ, ଆମ୍ଭେମାନେ ସେମାନଙ୍କୁ ଜୀବିତ ଧରିବା ଓ ନଗର ଭିତରକୁ ପ୍ରବେଶ କରିବା।’”

ତହିଁରେ ତାହାଙ୍କ ଦାସମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଜଣେ ଉତ୍ତର ଦେଇ କହିଲା, “କେତେକ ଲୋକ ନଗରରେ ଅବଶିଷ୍ଟ ଅଶ୍ଵମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ପାଞ୍ଚ ଅଶ୍ଵ ଘେନନ୍ତୁ। ଦେଖ, ସେମାନଙ୍କ ଦଶା ଏଠାରେ ଅବଶିଷ୍ଟ ସମୁଦାୟ ଇସ୍ରାଏଲ ଲୋକଙ୍କ ପରି, ବରଂ ଲୟ ପାଇ ସାରିଥିବା ସମୁଦାୟ ଇସ୍ରାଏଲ ଲୋକଙ୍କ ପରି ହେବ। ଏଣୁ ଆସ, ଆମ୍ଭେମାନେ ସେମାନଙ୍କୁ ପଠାଇ ଦେଖିବା।”

ତହୁଁ ସେମାନେ ଦୁଇ ରଥ ସହିତ ଅଶ୍ଵ ନେଲେ, ଆଉ ରାଜା ଅରାମୀୟ ସୈନ୍ୟଦଳର ପଛେ ପଛେ ସେମାନଙ୍କୁ ପଠାଇ କହିଲେ, “ତୁମ୍ଭେମାନେ ଯାଇ ଦେଖ।” ତହିଁରେ ସେମାନେ ଯର୍ଦ୍ଦନ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସେମାନଙ୍କ ପଛେ ପଛେ ଗଲେ; ଆଉ ଦେଖ, ଅରାମୀୟମାନେ ଆପଣାମାନଙ୍କ ବ୍ୟସ୍ତ ଭାବରେ ଫୋପାଡ଼ି ଦେଇଥିବା ବସ୍ତ୍ର ଓ ଆୟୁଧରେ ସମୁଦାୟ ପଥ ପରିପୂର୍ଣ୍ଣ ଥିଲା। ତହୁଁ ଦୂତମାନେ ବାହୁଡ଼ି ଆସି ରାଜାଙ୍କୁ ତାହା ଜଣାଇଲେ।

ତହୁଁ ଲୋକମାନେ ବାହାରି ଯାଇ ଅରାମୀୟମାନଙ୍କ ଛାଉଣି ଲୁଟ କଲେ। ଏଣୁ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ବାକ୍ୟାନୁସାରେ ଏକ ଶେକଲ ରୂପାରେ ସାତ ସେର ସରୁ ମଇଦା, ପୁଣି ଏକ ଶେକଲ ରୂପାରେ ଚଉଦ ସେର ଯବ ବିକ୍ରୟ ହେଲା। ଆଉ ରାଜା ଯେଉଁ ସେନାପତିଙ୍କ ବାହୁରେ ଆଉଜି ରହିଥିଲେ, ତାହାକୁ ଦ୍ଵାର ଉପରେ ନିଯୁକ୍ତ କରିଥିଲେ; ଆଉ ଲୋକସମୂହ ଦ୍ଵାର ନିକଟରେ ତାହାକୁ ଦଳି ପକାଇଲେ, ତହିଁରେ ସେ ମଲା; ରାଜା ତାହା ନିକଟକୁ ଓହ୍ଲାଇ ଆସିବା ସମୟରେ ପିତାଙ୍କ ଲୋକ ଯେପରି କହିଥିଲେ, ସେହିପରି ଘଟିଲା। ଆଉ ପିତାଙ୍କ ଲୋକ ରାଜାଙ୍କୁ ଯେପରି କହିଥିଲେ, ସେହିପରି ଘଟିଲା, ଯଥା, “କାଲି ଏହି ସମୟରେ ଶମରିୟାର ଦ୍ଵାର ନିକଟରେ ଏକ ଶେକଲ ରୂପାରେ ଚଉଦ ସେର ଯବ, ପୁଣି ଏକ ଶେକଲ ରୂପାରେ ସାତ ସେର ସରୁ ମଇଦା ବିକ୍ରୟ ହେବ।” ସେହି ସେନାପତି ପିତାଙ୍କ ଲୋକଙ୍କୁ ଉତ୍ତର ଦେଇ କହିଥିଲା, “ଦେଖ, ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତା ଆକାଶରେ ଝରକା ଫିଟାଇଲେ ହେଁ ଏପରି କʼଣ ଘଟି ପାରେ?” ତହିଁରେ ସେ କହିଥିଲେ, “ଦେଖ, ତୁମ୍ଭେ ନିଜ ଚକ୍ଷୁରେ ତାହା ଦେଖିବ, ମାତ୍ର ତହିଁରୁ କିଛି ଖାଇବ ନାହିଁ।” ତାହା ପ୍ରତି ଠିକ୍ ସେହିପରି ଘଟିଲା, କାରଣ ଲୋକସମୂହ ଦ୍ଵାର ନିକଟରେ ତାହାକୁ ଦଳି ପକାଇଲେ, ତହିଁରେ ସେ ମଲା।