پلار د هغې زمکه بيا ورکوى

شونمۍ ښځه له هغې قحطۍ راستنېږي چې زموږ پلار راغوښتې وه او خپله ځمکه په هماغه شېبه بېرته ترلاسه کوي چې جيحازي پاچا ته د هغې کيسه کوي. په دمشق کې، اليشع ژاړي کله چې حزائيل ته وايي چې هغه به له اسرائيل سره څه کوي؛ بله ورځ حزائيل خپل بادار خپه کوي او تخت نيسي.

څپرکی 8.

اِليشع هغې ښځې ته چې زوئ يې يې بيا ژوندے کړے وو، وئيلى وُو چې، ”پاڅه، لاړه شه، تۀ او ستا کورنۍ، او چرته چې کېدے شى هلته اوسه، ځکه چې زمونږ پلار قحط ته حُکم کړے دے چې اوۀ کاله به په دې مُلک راځى.“

نو هغه ښځه پاڅېده، او د زمونږ پلار د بنده د وينا مطابق يې وکړل، او هغه او د هغې کورنۍ لاړل چې اوۀ کاله د فلسطينيانو په مُلک کښې اوسېږى. د اوۀ کالو نه پس هغه ښځه د فلسطينيانو د مُلک نه بيا راغله او د خپل کور او زمکې دپاره بادشاه ته د عرض کولو دپاره لاړه. بادشاه د زمونږ پلار د بنده د نوکر جيحازى سره خبرې کولې او وئيل يې چې، ”ما ته هغه ټول لوئ کارونه ووايه چې اِليشع کړى دى.“ کله چې جيحازى بادشاه ته دا وئيل چې اِليشع څنګه مړے بيا ژوندے کړو، نو هم هغه وخت هغه ښځه چې زوئ يې يې بيا ژوندے کړے وو، د خپل کور او پټى دپاره بادشاه ته د فرياد کولو دپاره راغله. جيحازى ووئيل چې، ”اے زما مالِکه بادشاه، دا هغه ښځه ده، او دا د هغې زوئ دے چې اِليشع بيا ژوندے کړے وو.“

بادشاه د ښځې نه پوښتنه وکړه، او هغې ورته ټول بيان کړل. نو هغۀ يو مُلازم ورته مقرر کړو او وئيل يې چې، ”د دې هر څۀ بيا ورکړه، او د پټى هغه ټوله فصل هم چې د کوم ورځې نه دا د مُلک نه لاړه تر اوسه پورې.“

پلار د حزائيل د برسېرتوب خبر ښکاره کوى

اِليشع دمشق ته راغلو. د اَرام بادشاه بن‌هدد ناروغه وو، نو هغۀ ته وئيلى شول چې، ”د خُدائ پاک بنده دلته راغلے دے.“

بادشاه حزائيل ته ووئيل چې، ”يو تُحفه واخله، او د خُدائ پاک د بنده د مُلاقات دپاره لاړ شه، او د هغۀ په وسيله د مالِک خُدائ نه پوښتنه وکړه چې آيا زۀ به د دې ناروغۍ نه روغ شم کۀ نه؟“

نو حزائيل د هغۀ د مُلاقات دپاره لاړو، او د دمشق د ټولو ښو شيانو يو تُحفه يې د څلوېښتو اوښانو بار واخستلو. هغه د اِليشع په مخکښې ودرېدو او وئيل يې چې، ”ستا زوئ د اَرام بادشاه بن‌هدد زۀ تا له لېږلے يم چې پوښتنه وکړم چې آيا زۀ به د دې ناروغۍ نه روغ شم کۀ نه؟“

اِليشع ووئيل چې، ”لاړ شه هغۀ ته ووايه چې، ’تۀ به ضرور روغ شې،‘ خو زمونږ پلار ما ته ښودلى دى چې هغه به يقيناً مړ شى.“ هغۀ خپله نظر پرې داسې ولګوله ترڅو چې حزائيل شرمنده شو. بيا د زمونږ پلار بنده ژړا وکړه.

حزائيل وپوښتل چې، ”زما مالِک ولې ژاړى؟“ هغۀ جواب ورکړو چې، ”ځکه چې زۀ پوهېږم چې تۀ به په بنى اِسرائيلو باندې کوم زيان کوې: د هغوئ قلعې به سوزوې، د هغوئ ځوانان به په تُوره قتل کوې، د هغوئ کوچنى به په زمکه وُلوې، او د هغوئ اُميدواره ښځو نسونه به چاودوې.“

حزائيل جواب ورکړو چې، ”ستا نوکر څۀ شے دے، يو سپے چې دا داسې لوئ کار وکړى؟“ اِليشع جواب ورکړو چې، ”زمونږ پلار ما ته ښودلى دى چې تۀ به د اَرام بادشاه شې.“

حزائيل د اِليشع نه جُدا شو او خپل مالِک ته بيا راغلو، چا چې ترې پوښتنه وکړه چې، ”اِليشع څۀ ووئيل؟“ هغۀ جواب ورکړو چې، ”هغۀ ما ته وئيل چې تۀ به ضرور روغ شې.“

بله ورځ حزائيل يوه زمخته ټوکره واخسته، په اوبو کښې يې لنده کړه، او د بادشاه په مخ باندې يې خوره کړه، نو هغه مړ شو. او حزائيل د هغۀ په ځائ بادشاهى شروع کړه.

يهورام په يهوداه کښې بادشاهى کوى

د اِسرائيل د بادشاه د اخاب د زوئ يورام په پنځم کال کښې، کله چې يهوسفط د يهوداه بادشاه وو، د يهوسفط زوئ يهورام د يهوداه د بادشاه په حيث بادشاهى شروع کړه. کله چې هغه بادشاه شو نو د دوو دېرش کالو وو، او هغۀ په يروشلم کښې اتۀ کاله بادشاهى وکړه. هغه د اِسرائيل د بادشاهانو په لارو روان شو، لکه څنګه چې د اخاب کورنۍ کړى وو، ځکه چې هغۀ د اخاب لور په نکاح کړې وه. او هغۀ د زمونږ پلار په نظر کښې بد کارونه وکړل. خو زمونږ پلار يهوداه تباه کول نۀ غوښتل، د خپل بنده د داؤد په خاطر، لکه څنګه چې هغۀ وعده کړې وه چې داؤد او د هغۀ زامنو ته به تل دپاره يو څراغ ورکوى.

د هغۀ په ورځو کښې اَدوم د يهوداه د حکومت خلاف بغاوت وکړو او خپل بادشاه يې مقرر کړو. نو يورام د خپلو ټولو رتهونو سره زائير ته واوښتو، او د شپې پاڅېدو، او هغو اَدوميانو ته يې چې هغه يې راتاو کړے وو او د رتهونو سردارانو ته يې زيان ورساوو، خو لښکر خپلو خيمو ته وتښتېدل. تر نن ورځې پورې اَدوم د يهوداه د حکومت خلاف بغاوت کړے دے. هم هغه وخت لِبناه هم بغاوت وکړو. د يورام د نورو کارونو په حقله، هر څۀ چې هغۀ وکړل — آيا هغه د يهوداه د بادشاهانو د تاريخ په کِتاب کښې نۀ دى ليکلى؟ يورام مړ شو، او د خپلو پلرونو سره د داؤد په ښار کښې ښخ کړے شو. او د هغۀ زوئ اخزياه د هغۀ په ځائ بادشاه شو.

اخزياه په يهوداه کښې بادشاهى کوى

د اِسرائيل د بادشاه د اخاب د زوئ يورام په دولسم کال کښې، د يهوداه د بادشاه د يهورام زوئ اخزياه بادشاهى شروع کړه. اخزياه د دوو ويشتو کالو کښې بادشاه شو، او هغۀ په يروشلم کښې يو کال بادشاهى وکړه. د هغۀ مور عتليا د اِسرائيل د بادشاه د عُمرى لمسۍ وه. هغه د اخاب د کورنۍ په لار روان شو، او د اخاب د کورنۍ په شان يې د زمونږ پلار په نظر کښې بد کارونه وکړل، ځکه چې هغه د اخاب د کورنۍ زوم وو.

هغه د اخاب د زوئ يورام سره د اَرام د بادشاه حزائيل خلاف په راموت‌جِلعاد کښې د جنګ دپاره لاړو، چرته چې اَراميانو يورام ټپى کړو. يورام بادشاه يزرعيل ته بيا لاړو چې د هغو ټپونو نه روغ شى چې اَراميانو په راماه کښې، د اَرام د بادشاه حزائيل خلاف په جنګ کښې، پرې لګولى وُو. او د يهوداه بادشاه د يهورام زوئ اخزياه کوز شو چې د اخاب زوئ ټپى يورام په يزرعيل کښې وګورى.