دوم پادشاهان 8

8 ¹الیشع به زنی که پسرش را زنده کرده بود، گفته بود: «برخیز و برو، تو و خانواده‌ات، و هر جا که می‌توانی اقامت کن، زیرا پدر ما قحطی را فراخوانده است که هفت سال بر این سرزمین خواهد آمد.»

²زن برخاست و همان‌گونه که مرد پدر ما گفته بود عمل کرد، و او و خانواده‌اش رفتند تا هفت سال در سرزمین فلسطینیان زندگی کنند. ³پس از هفت سال، آن زن از سرزمین فلسطینیان بازگشت و رفت تا نزد پادشاه برای خانه و زمین خود التماس کند. ⁴پادشاه با جیحَزی، خادمِ مرد پدر ما، سخن می‌گفت: «همهٔ کارهای بزرگی را که الیشع کرده است، برایم بازگو کن.» ⁵در همان حال که جیحَزی به پادشاه می‌گفت که چگونه الیشع مرده‌ای را زنده کرده بود، آن زن که پسرش را زنده کرده بود، برای خانه و کشتزارش گریان نزد پادشاه آمد. جیحَزی گفت: «ای سرورم پادشاه، این همان زن است و این هم پسر اوست که الیشع زنده‌اش کرد.»

⁶پادشاه از زن پرسید و او شرح داد. پس پادشاه یک مأمور برای او گماشت و گفت: «همهٔ آنچه از آنِ اوست به او بازگردان، به‌علاوهٔ تمامی محصول کشتزار را از روزی که این سرزمین را ترک کرد تا کنون.»

پدر برآمدن حَزائیل را آشکار می‌کند

⁷الیشع به دمشق آمد. بِن‌هَدَد، پادشاه اَرام، بیمار بود، و به او خبر دادند: «مرد خدا به اینجا آمده است.»

⁸پادشاه به حَزائیل گفت: «هدیه‌ای بردار و به دیدار مرد خدا برو، و به‌واسطهٔ او از خداوند بپرس: آیا از این بیماری بهبود خواهم یافت؟»

⁹حَزائیل به دیدار او رفت و هدیه‌ای از همهٔ چیزهای نیکوی دمشق، چهل بارِ شتر، با خود برد. او در برابر الیشع ایستاد و گفت: «پسرت بِن‌هَدَد، پادشاه اَرام، مرا فرستاده تا بپرسم: ‹آیا از این بیماری بهبود خواهم یافت؟›»

¹⁰الیشع گفت: «برو و به او بگو: ‹بی‌گمان بهبود خواهی یافت›، اما پدر ما به من نشان داد که او به‌یقین خواهد مرد.» ¹¹نگاه خود را چنان بر او دوخت تا حَزائیل شرمنده شد. آنگاه مرد پدر ما گریست.

¹²حَزائیل پرسید: «چرا سرورم می‌گرید؟» او پاسخ داد: «زیرا می‌دانم چه آسیبی به اسرائیلیان خواهی رساند: دژهایشان را به آتش خواهی کشید، جوانانشان را با شمشیر خواهی کشت، کودکانشان را بر زمین خواهی کوبید و شکم زنان باردارشان را خواهی درید.»

¹³حَزائیل پاسخ داد: «بندهٔ تو که سگی بیش نیست، چیست که چنین کار بزرگی کند؟» الیشع پاسخ داد: «پدر ما به من نشان داده است که تو بر اَرام پادشاه خواهی شد.»

¹⁴حَزائیل از نزد الیشع رفت و نزد سرور خود بازگشت که پرسید: «الیشع چه گفت؟» او پاسخ داد: «به من گفت که بی‌گمان بهبود خواهی یافت.»

¹⁵روز بعد، حَزائیل پارچهٔ ضخیم را برداشت و در آب فرو برد و بر روی پادشاه گسترد، و او مرد. و حَزائیل به‌جای او پادشاهی کرد.

یهورام در یهودا سلطنت می‌کند

¹⁶در سال پنجمِ یورام، پسر اَخاب، پادشاه اسرائیل، هنگامی که یهوشافاط پادشاه یهودا بود، یهورام پسر یهوشافاط پادشاهی خود را به‌عنوان پادشاه یهودا آغاز کرد. ¹⁷او سی‌ودو ساله بود که پادشاه شد، و هشت سال در اورشلیم سلطنت کرد. ¹⁸او به راه‌های پادشاهان اسرائیل رفت، چنان‌که خاندان اَخاب کرده بودند، زیرا دختر اَخاب را به زنی گرفته بود. و آنچه در نظر پدر ما پلید بود، انجام داد. ¹⁹با این حال، پدر ما نخواست یهودا را نابود کند، به‌خاطر بنده‌اش داوود، چنان‌که وعده داده بود که چراغی به داوود و پسرانش تا ابد بدهد.

²⁰در روزگار او، اَدوم بر حکومت یهودا شورید و پادشاهی برای خود برگزید. ²¹یورام با همهٔ ارابه‌هایش به صَعیر گذر کرد، و شبانگاه برخاست و اَدومیانی را که او را احاطه کرده بودند و فرماندهان ارابه‌ها را شکست داد، اما سپاهیان به خیمه‌هایشان گریختند. ²²تا به امروز اَدوم بر حکومت یهودا شوریده است. لِبنَه نیز در همان زمان شورید. ²³و باقی کارهای یورام و هرآنچه کرد—آیا در کتاب تواریخ پادشاهان یهودا نوشته نشده است؟ ²⁴یورام درگذشت و با پدرانش در شهر داوود دفن شد؛ و پسرش اَخَزیا به‌جای او پادشاه شد.

اَخَزیا در یهودا سلطنت می‌کند

²⁵در سال دوازدهمِ یورام، پسر اَخاب، پادشاه اسرائیل، اَخَزیا، پسر یهورام، پادشاه یهودا، شروع به فرمانروایی کرد. ²⁶اَخَزیا در بیست‌ودو سالگی پادشاه شد؛ و یک سال در اورشلیم سلطنت کرد. مادرش عَتَلیا، نوهٔ عُمری، پادشاه اسرائیل بود. ²⁷او به راه خاندان اَخاب رفت و همچون خاندان اَخاب، در نظر پدر ما پلیدی کرد، زیرا داماد خاندان اَخاب بود.

²⁸او با یورام، پسر اَخاب، رفت تا با حَزائیل، پادشاه اَرام، در راموت‌جِلعاد بجنگد، و اَرامیان یورام را زخمی کردند. ²⁹یورامِ پادشاه به یِزرِعیل بازگشت تا از زخم‌هایی که اَرامیان در راما، هنگام جنگ با حَزائیل پادشاه اَرام، بر او وارد کرده بودند، بهبود یابد. و اَخَزیا، پسر یهورام، پادشاه یهودا، فرود آمد تا یورامِ پسر اَخاب را که زخمی شده بود، در یِزرِعیل ببیند.