Ojciec przywraca jej ziemię
Szunamitka wraca z głodu, który zesłał nasz Ojciec, i odzyskuje swoją ziemię w chwili, gdy Gehazi opowiada królowi jej historię. W Damaszku Elizeusz płacze, mówiąc Chazaelowi, co ten uczyni Izraelowi; nazajutrz Chazael dusi swego pana i obejmuje tron.
8 1Elizeusz powiedział kobiecie, której syna przywrócił do życia: „Wstań i idź, ty i twoja rodzina, i zamieszkaj, gdzie tylko możesz, bo nasz Ojciec sprowadził głód, który przyjdzie na tę ziemię na siedem lat”.
2Kobieta wstała i uczyniła tak, jak powiedział mąż naszego Ojca; poszła wraz ze swoją rodziną, aby zamieszkać w ziemi filistyńskiej na siedem lat. 3Po siedmiu latach kobieta wróciła z ziemi filistyńskiej i poszła błagać króla o swój dom i swoją ziemię. 4Król rozmawiał właśnie z Gehazim, sługą męża naszego Ojca: „Opowiedz mi o wszystkich wielkich rzeczach, których dokonał Elizeusz”. 5A gdy Gehazi opowiadał królowi, jak Elizeusz przywrócił do życia zmarłego, właśnie ta kobieta, której syna przywrócił do życia, przyszła wołać do króla o swój dom i swoje pole. Gehazi powiedział: „Mój panie, królu, to jest ta kobieta, a to jej syn, którego Elizeusz przywrócił do życia”.
6Król wypytał kobietę, a ona wszystko wyjaśniła. Wtedy przydzielił jej pewnego urzędnika i rozkazał: „Zwróć jej wszystko, co do niej należy, wraz z całym plonem pola od dnia, gdy opuściła tę ziemię, aż dotąd”.
Ojciec objawia dojście Chazaela do władzy
7Elizeusz przyszedł do Damaszku. Ben-Hadadowi, królowi Aramu, który był chory, doniesiono: „Przyszedł tutaj mąż Boży”.
8Król powiedział Chazaelowi: „Weź dar, idź na spotkanie męża Bożego i zapytaj przez niego Pana: Czy wyzdrowieję z tej choroby?”.
9Chazael poszedł mu na spotkanie, biorąc w darze wszystkie najlepsze rzeczy z Damaszku, ładunek czterdziestu wielbłądów. Stanął przed Elizeuszem i rzekł: „Twój syn Ben-Hadad, król Aramu, posłał mnie, aby zapytać: «Czy wyzdrowieję z tej choroby?»”.
10Elizeusz powiedział: „Idź i powiedz mu: «Na pewno wyzdrowiejesz», lecz nasz Ojciec pokazał mi, że z pewnością umrze”. 11Wpatrywał się w niego nieruchomo, aż Chazael poczuł się zawstydzony. Wtedy mąż naszego Ojca zapłakał.
12„Dlaczego mój pan płacze?” — zapytał Chazael. On odpowiedział: „Bo wiem, jakie zło wyrządzisz Izraelitom: spalisz ich twierdze, pozabijasz mieczem ich młodzieńców, roztrzaskasz o ziemię ich dzieci, a ich brzemienne kobiety rozprujesz”.
13Chazael odpowiedział: „Czym jest twój sługa, zwykły pies, aby miał dokonać tak wielkiej rzeczy?”. Elizeusz odpowiedział: „Nasz Ojciec pokazał mi, że zostaniesz królem nad Aramem”.
14Chazael odszedł od Elizeusza i wrócił do swojego pana, który zapytał: „Co ci powiedział Elizeusz?”. Odpowiedział: „Powiedział mi, że na pewno wyzdrowiejesz”.
15Następnego dnia Chazael wziął grube nakrycie, zanurzył je w wodzie i rozpostarł na twarzy króla, tak że umarł. A Chazael został królem w jego miejsce.
Joram króluje w Judzie
16W piątym roku panowania Jorama, syna Achaba, króla Izraela, gdy Jozafat był królem Judy, Joram, syn Jozafata, zaczął królować jako król Judy. 17Miał trzydzieści dwa lata, gdy został królem, i królował osiem lat w Jerozolimie. 18Postępował drogami królów Izraela, tak jak czynił dom Achaba, bo poślubił córkę Achaba. I czynił to, co złe w oczach naszego Ojca. 19Jednak nasz Ojciec nie chciał zniszczyć Judy ze względu na Dawida, swojego sługę, bo obiecał dać Dawidowi i jego synom pochodnię na zawsze.
20Za jego dni Edom zbuntował się przeciw panowaniu Judy i ustanowił sobie własnego króla. 21Joram przeprawił się do Sair ze wszystkimi swoimi rydwanami; wstał w nocy i pobił Edomitów, którzy go otaczali, oraz dowódców rydwanów, lecz wojsko uciekło do swoich namiotów. 22Tak Edom buntuje się przeciw panowaniu Judy aż po dziś dzień. W tym samym czasie zbuntowała się też Libna. 23A pozostałe dzieje Jorama i wszystko, czego dokonał — czyż nie są zapisane w Księdze Kronik Królów Judy? 24Joram umarł i spoczął ze swoimi ojcami, pochowany ze swoimi ojcami w Mieście Dawida; a jego syn Achazjasz został królem w jego miejsce.
Achazjasz króluje w Judzie
25W dwunastym roku panowania Jorama, syna Achaba, króla Izraela, Achazjasz, syn Jorama, króla Judy, zaczął królować. 26Achazjasz został królem w wieku dwudziestu dwóch lat i królował jeden rok w Jerozolimie. Jego matka miała na imię Atalia i była wnuczką Omriego, króla Izraela. 27Postępował drogą domu Achaba i czynił zło w oczach naszego Ojca, tak jak dom Achaba, ponieważ był zięciem domu Achaba.
28Wyruszył z Joramem, synem Achaba, na wojnę przeciw Chazaelowi, królowi Aramu, pod Ramot Gileadzkie, gdzie Aramejczycy zranili Jorama. 29Król Joram wrócił do Jizreel, aby wyleczyć się z ran, które zadali mu Aramejczycy pod Ramą, gdy walczył przeciw Chazaelowi, królowi Aramu. A Achazjasz, syn Jorama, król Judy, przybył do Jizreel, aby odwiedzić rannego Jorama, syna Achaba.