Rama Maparin Kaunggulan pikeun Ngelehkeun Moab

Tilu raja beak cai waktu ngabujeng perang ka Moab, sarta Yosafat menta hiji nabi. Elisa, anu daek ningali Yoram ngan ukur demi Yosafat, marentahkeun ngali solokan-solokan; Rama urang ngirimkeun cai tanpa hujan, sarta di mata urang Moab eta cai katingali kawas getih. Perang eta ditungtungan ku kurban budak.

Pasal 3.

Yoram putra Ahab jadi raja di Israil di Samaria, dina taun kadalapan belas pamarentahan Yosapat raja Yuda, sarta marentah salila dua belas taun. Anjeunna migawe hal nu jahat dina paningal Rama urang, sanajan teu saperti ama jeung indungna, sabab anjeunna ngaruntuhkeun tugu suci Baal nu dijieun ku ramana. Tapi anjeunna tetep napel kana dosa-dosa Yarobam putra Nebat, nu geus ngalantarankeun Israil milampah dosa; anjeunna henteu ngejauhan dosa-dosa eta.

Mesa raja Moab ngukut domba sarta mayar ka raja Israil 100.000 anak domba jeung wol ti 100.000 domba jalu. Tapi sanggeus Ahab pupus, raja Moab barontak ngalawan raja Israil. Harita Raja Yoram angkat ti Samaria sarta ngumpulkeun sakabeh urang Israil. Anjeunna ngutus utusan ka Yosapat raja Yuda, saurna, “Raja Moab geus barontak ngalawan sim kuring. Dupi anjeun kersa ngiring perang ngalawan Moab?” Waler Yosapat, “Sumuhun, sim kuring badé ngiring. Sim kuring sapertos anjeun, rahayat sim kuring sapertos rahayat anjeun, kuda sim kuring sapertos kuda anjeun.”

Saur Yosapat deui, “Urang kedah ngalangkung jalan nu mana?” Waler raja Israil, “Nu ngalangkungan gurun Edom.”

Raja Israil angkat jeung raja Yuda sarta raja Edom. Maranehna leumpang muterkeun jalan salila tujuh poe, tapi euweuh cai pikeun balad atawa pikeun sato-sato ingon nu marilu. Saur raja Israil, “Cilaka! Rama urang parantos ngagentraan tilu raja ieu ngan pikeun diselehkeun kana leungeun urang Moab.” ^a

Tapi saur Yosapat, “Naha di dieu teu aya nabi Rama urang, pikeun naroskeun ka Rama urang ngalangkungan anjeunna?” Salah saurang gandek raja Israil ngawaler, “Di dieu aya Elisa putra Sapat, nu baheula sok nyicikeun cai kana panangan Elia.”

Saur Yosapat, “Pangandika Rama urang aya di anjeunna.” Tuluy raja Israil, Yosapat, jeung raja Edom marudun nepangan Elisa.

Saur Elisa ka raja Israil, “Naon urusan antara urang? Pek bae nepangan nabi-nabi ama jeung indung anjeun.” Waler raja, “Henteu — Rama urang nu geus ngagentraan tilu raja ieu pikeun diselehkeun ka Moab.”

Saur Elisa, “Demi Rama, Gusti balad sawarga, nu dikawulaan ku sim kuring, upami sim kuring teu ngajenan Yosapat raja Yuda, moal rek neuteup atanapi malire ka anjeun. Ayeuna pangnyandakkeun ka sim kuring saurang tukang kacapi.” Sabot tukang kacapi tea ngacapi, panangan Rama urang lungsur ka Elisa.

Saur Elisa, “Kieu timbalan Rama urang: Pinuhan lebak ieu ku solokan-solokan. Sabab kieu timbalan Rama urang: Maraneh moal nenjo angin atawa hujan, tapi lebak ieu bakal pinuh ku cai, sarta maraneh bakal nginum — maraneh, ingon-ingon jeung sato-sato maraneh. Ieu teh perkara nu enteng dina paningal Kami; sarta Kami oge bakal nyerenkeun Moab kana panangan maraneh. Maraneh bakal ngagempur unggal kota bénténg sarta unggal kota pinilih, nuaran unggal tangkal nu alus, nyumpelan unggal sumber cai, sarta ngaruksak unggal kebon nu alus ku batu-batu.”

Isukna, dina waktu nyanggakeun kurban gandum, ujug-ujug datang cai ti beh Edom, sarta eta tanah pinuh ku cai.

Sakabeh urang Moab ngadenge yen raja-raja tea geus datang rek merangan maranehna, nu matak sakabeh lalaki nu geus cukup umur pikeun mawa pakarang jeung nu leuwih kolot dikumpulkeun; maranehna narangtung di wates. Isuk-isuk maranehna harudang; panonpoe nyorot kana cai, tuluy urang Moab narenjo cai di hareupeunana beureum kawas getih. Maranehna ngaromong, “Getih! Raja-raja tea geus silih perangan jeung silih paehan. Ayeuna, urang Moab, hayu ngarampas!”

Tapi sanggeus maranehna nepi ka pakemahan Israil, urang Israil hariudang tuluy ngagempur urang Moab, nu tuluy lalumpatan ti hareupeun maranehna. Urang Israil terus maju ka jero nagara, bari terus maehan urang Moab. Maranehna ngaruntuhkeun kota-kota. Dina unggal kebon nu alus unggal jalma ngalungkeun sabatu nepi ka kebonna katutupan. Maranehna nyumpelan unggal sumber cai sarta nuaran unggal tangkal nu alus, ngan ukur nyesakeun batu-batu kota Kir-Haréset, nu dikepung sarta diserang ku para tukang bandring. Sanggeus raja Moab ningal yen perangna leuwih kuat ti batan anjeunna, anjeunna nyandak 700 prajurit pamedang pikeun narolosan ka raja Edom, tapi teu hasil. Tuluy anjeunna nyandak putra cikalna, nu baris jadi gaganti anjeunna, sarta dikurbankeun minangka kurban beuleuman di luhur témbok. Bebendu nu kacida gedéna tumiba ka Israil, nu matak maranehna arundur ti anjeunna tuluy mulang ka nagarana.