2 Mpanjaka 3 FHB Father's Heart Bible™

3 ¹Tamin’ny taona fahavalo ambin’ny folo nanjakan’i Josafata mpanjakan’i Joda, dia i Jorama zanak’i Ahaba no nanjaka tao Samaria teo amin’i Israely, ary nanjaka roa ambin’ny folo taona izy. ²Nanao ny ratsy teo imason’i Raintsika izy, nefa tsy tahaka ny rainy sy ny reniny, satria nesoriny ny andry masin’i Baala izay nataon’ny rainy. ³Kanefa nikitroka tamin’ny fahotan’i Jeroboama zanak’i Nebata izy, izay nanaitra an’i Israely hanota; tsy niala tamin’izany izy.

⁴Mpiompy ondry i Mesa mpanjakan’i Moaba, ary nandoa ho an’ny mpanjakan’i Israely izy: zanak’ondry zato arivo sy volon’ondrilahy zato arivo. ⁵Fa rehefa maty i Ahaba, dia niodina tamin’ny mpanjakan’i Israely ny mpanjakan’i Moaba. ⁶Dia niala tao Samaria tamin’izay fotoana izay i Jorama mpanjaka ka nanangona an’i Israely manontolo. ⁷Lasa izy ka naniraka tany amin’i Josafata mpanjakan’i Joda hoe: «Niodina tamiko ny mpanjakan’i Moaba. Hiaraka amiko hiady amin’i Moaba va ianao?» Dia namaly hoe izy: «Hakatra aho. Tahaka ny anao aho, tahaka ny olonao ny oloko, ary tahaka ny soavalinao ny soavaliko.»

⁸Nanontany hoe izy: «Aiza no lalana hiakarantsika?» Namaly hoe izy: «Ny lalana mamaky ny efitr’i Edoma.»

⁹Dia niainga ny mpanjakan’i Israely niaraka tamin’ny mpanjakan’i Joda sy ny mpanjakan’i Edoma. Nihodidina izy ka nandeha fito andro, ary tsy nisy rano ho an’ny miaramila sy ny biby narahiny. ¹⁰Hoy ny mpanjakan’i Israely: «Indrisy! Fa nantsoin’i Raintsika ireto mpanjaka telo ireto mba hatolotra eo an-tanan’i Moaba ihany!» ^a a v10 Na dia ity mpanjaka tsy mino sy mora manome tsiny ity aza dia mbola ao amin’ny fianakavian’ny fanekena — ny anaran’ny Ray ihany izay tsy itokisany no lazainy.

¹¹Fa hoy Josafata: «Tsy misy mpaminanin’i Raintsika va eto, mba hanontaniantsika an’i Raintsika amin’ny alalany?» Dia namaly hoe ny iray tamin’ny mpanompon’ny mpanjakan’i Israely: «Eto i Elisa zanak’i Safata, izay nandraraka rano teo an-tanan’i Elia.»

¹²Hoy Josafata: «Ao aminy ny tenin’i Raintsika.» Dia nmidina nankany aminy ny mpanjakan’i Israely sy Josafata ary ny mpanjakan’i Edoma.

¹³Nanontany ny mpanjakan’i Israely i Elisa hoe: «Inona moa no ifandraisantsika? Mankanesa any amin’ny mpaminanin’ny rainao sy ny mpaminanin’ny reninao.» Dia hoy ny mpanjaka taminy: «Tsia, fa Raintsika no niantso ireto mpanjaka telo ireto mba hatolony eo an-tanan’i Moaba.»

¹⁴Hoy Elisa: «Raha velona ny Rain’ny tafika any an-danitra, Izay anompoako, raha tsy nanaja an’i Josafata mpanjakan’i Joda aho, dia tsy ho nijery anao na nandray anao akory. ¹⁵Fa ankehitriny, ento aty amiko ny mpitendry.» Ary rehefa nitendry ny mpitendry, dia tonga taminy ny tanan’i Raintsika.

¹⁶Hoy izy: «Izao no lazain’i Raintsika: Ataovy feno lavaka ity lohasaha ity. ¹⁷Fa izao no lazain’i Raintsika: Tsy hahita rivotra na oram-be hianareo, nefa hovenoina rano ity lohasaha ity, ka hisotro hianareo — hianareo sy ny biby fiompinareo ary ny biby fitaterinareo. ¹⁸Zavatra kely ihany izany eo imasoko; hatolony koa eo an-tananareo i Moaba. ¹⁹Hovelarinareo ny tanàna mimanda rehetra sy ny tanàna voafantina rehetra, ary hotapahinareo ny hazo tsara rehetra, hosakananareo ny loharanon-drano rehetra, ary hotsimbininareo amin’ny vato ny saha tsara rehetra.»

²⁰Nony maraina, tamin’ny fotoam-panaterana ny fanatitra hanina, dia tonga tampoka ny rano avy any amin’ny lalana mankany Edoma, ary feno rano ny tany.

²¹Ary nandre ny Moabita rehetra fa niakatra hiady taminy ireo mpanjaka, dia nangoniny ny lehilahy rehetra mahazaka mitondra fiadiana sy ny be taona kokoa; ary nijoro teo amin’ny sisin-tany izy ireo. ²²Nifoha maraina izy ireo; nony nazavain’ny masoandro ny rano, dia hitan’i Moaba teo anoloany fa mena tahaka ny rà ny rano. ²³Hoy izy ireo: «Rà! Niady ireo mpanjaka ka namono ny tenany. Dia any amin’ny babo, ry Moaba!»

²⁴Nefa rehefa tonga tao amin’ny tobin’i Israely izy ireo, dia nitsangana ny Israelita ka namely ny Moabita, ary nandositra teo anoloany ireny. Dia niditra tao amin’ny tany ny Israelita ka namely ny Moabita nandritra ny nandehanany. ²⁵Nodrodrainy ny tanàna. Tamin’ny saha tsara rehetra dia samy nanipy vato ny lehilahy tsirairay mandra-pisaron’ny vato izany. Nosakanany ny loharanon-drano rehetra ary notapahiny ny hazo tsara rehetra, ka ny vato tao Kira-hareseta ihany no navelany, izay nodidiana sy notafihin’ny mpanjomba. ²⁶Ary nony hitan’ny mpanjakan’i Moaba fa mahery loatra aminy ny ady, dia nitondra lehilahy fiton-jato mitam-panjaka sabatra izy mba hamaky hankany amin’ny mpanjakan’i Edoma, nefa tsy nahomby. ²⁷Dia nalainy ny lahimatoany, izay handimby azy ho mpanjaka, ka natolony ho fanatitra doran-tena teo amin’ny manda. Dia nisy fahatezerana lehibe nanjo an’i Israely, ka niala taminy izy ireo ary niverina tany amin’ny taniny.