دوېم بادشاهان 3 FHB Father's Heart Bible™

3 ¹د يهوداه د بادشاه يهوسفط په اتلسم کال کښې د اخاب زوئ يورام په سامريه کښې د اِسرائيل بادشاه شو، او دولس کاله يې بادشاهى وکړه. ²هغۀ د زمونږ پلار په نظر کښې بدى وکړه، خو د خپل پلار او مور په شان نه، ځکه چې هغۀ د بعل هغه مقدس ستن لرې کړو چې د هغۀ پلار جوړ کړے وو. ³خو بيا هم هغه د نباط د زوئ يرُبعام هغو ګناهونو پورې نښتے وو چې اِسرائيل يې ګناه ته اړ کړے وو؛ هغه ترې وا نۀ ګرځېدو.

⁴د موآب بادشاه مِيشع د ګډو پالنه کوله، او هغۀ به د اِسرائيل بادشاه ته يو لک ورى او د يو لک نارينه ګډو وړۍ ورکولې. ⁵خو کله چې اخاب مړ شو، نو د موآب بادشاه د اِسرائيل د بادشاه خلاف بغاوت وکړو. ⁶نو بادشاه يورام په هغه وخت کښې د سامريه نه روان شو او ټول اِسرائيل يې راجمع کړل. ⁷هغۀ لاړو او د يهوداه بادشاه يهوسفط ته يې پيغام ولېږلو چې، ”د موآب بادشاه زما خلاف بغاوت کړے دے. آيا تۀ به زما سره د موآب سره د جنګ دپاره ځې؟“ هغۀ جواب ورکړو، ”زۀ به ځم. زۀ هم ستا په شان يم، زما خلق ستا د خلقو په شان، زما آسونه ستا د آسونو په شان.“

⁸هغۀ تپوس وکړو، ”مونږ به په کُومه لار ځو؟“ هغۀ جواب ورکړو، ”د اَدوم د بيابان له لارې.“

⁹د اِسرائيل بادشاه د يهوداه د بادشاه او د اَدوم د بادشاه سره روان شو. هغوئ اووۀ ورځې په چورلېدونکې لار روان وُو، او نۀ د لښکر دپاره اوبۀ وې او نۀ د هغو څارويو دپاره چې د هغوئ پسې روان وُو. ¹⁰د اِسرائيل بادشاه ووئيل چې، ”افسوس! ځکه چې زمونږ پلار دا درې واړه بادشاهان ځکه راوبلل چې هغوئ د موآب په لاس کښې ورکړى.“ ^a a v10 دا بې‌ايمانه بادشاه هم، چې په تلوار الزام ورکوى، لا تر اوسه د لوظ کورنۍ پورې اړه لرى — هغه هم هغه پلار نوموى په کوم باندې چې اعتبار نۀ کوى.

¹¹خو يهوسفط ووئيل چې، ”آيا دلته د زمونږ پلار هيڅ نبى نشته، چې د هغۀ په وسيله زمونږ پلار نه تپوس وکړو؟“ د اِسرائيل د بادشاه د نوکرانو نه يو جواب ورکړو چې، ”د شافط زوئ اِليشع دلته شته، چې د اِلياس په لاسونو يې اوبۀ تويولې.“

¹²يهوسفط ووئيل چې، ”د زمونږ پلار کلام د هغۀ سره دے.“ نو د اِسرائيل بادشاه، يهوسفط او د اَدوم بادشاه هغۀ ته ښکته لاړل.

¹³اِليشع د اِسرائيل بادشاه ته ووئيل چې، ”زما او ستا تر مينځه څۀ کار دے؟ خپل د پلار او د مور نبيانو ته لاړ شه.“ بادشاه ووئيل چې، ”نه—زمونږ پلار دا درې واړه بادشاهان ځکه راوبلل چې هغوئ د موآب حواله کړى.“

¹⁴اِليشع ووئيل چې، ”د آسمانى لښکرو د پلار په ژوند قسم دے، چې د هغۀ خدمت کوم، کۀ ما د يهوداه د بادشاه يهوسفط احترام نۀ وَ کړے، نو ما به تا ته نۀ کتل او نۀ به مې ستا پروا کوله. ¹⁵اوس زما دپاره يو ساز غږونکے راولئ.“ کله چې ساز غږونکى ساز وغږولو، نو د زمونږ پلار لاس په هغۀ راغلو.

¹⁶هغۀ ووئيل چې، ”زمونږ پلار داسې فرمائى چې، دا دره د کنده کنده نه ډکه کړئ. ¹⁷ځکه چې زمونږ پلار داسې فرمائى چې، تاسو به نۀ باد وينئ او نۀ باران، خو بيا به هم دا دره د اوبو نه ډکه شى، او تاسو به وڅښئ—تاسو، ستاسو مواشى او ستاسو څاروى. ¹⁸زما په نظر کښې دا يوه وړه خبره ده؛ هغه به موآب هم ستاسو په لاس کښې درکړى. ¹⁹تاسو به هر قلعه بند ښار او هر غوره ښار ووهئ، هره ښه ونه به پرې کړئ، د اوبو هره چينه به بنده کړئ، او هره ښه پټې به په کاڼو خرابه کړئ.“

²⁰سحر وختى، د غلې د نذر په وخت کښې، ناڅاپه د اَدوم له طرف نه اوبۀ راغلې، او زمکه د اوبو نه ډکه شوه.

²¹کله چې ټول موآبيانو واورېدل چې بادشاهان د هغوئ سره د جنګ دپاره راغلى دى، نو هر هغه سړے چې د وسلې اخستلو وړ وو او د هغۀ نه مشر، ټول راجمع کړى شول؛ هغوئ په سرحد ودرېدل. ²²هغوئ سحر وختى پاڅېدل؛ لمر د اوبو باندې وځلېدو، او موآبيانو خپلې مخې ته اوبۀ د وينو په شان سرې وليدې. ²³هغوئ ووئيل چې، ”وينه ده! بادشاهان سره وجنګېدل او يو بل يې ووژل. نو اوس، اے موآبيانو، لوټ ته راشئ!“

²⁴خو کله چې هغوئ د اِسرائيل خېمو ته ورسېدل، نو اِسرائيلى پاڅېدل او موآبيان يې ووهل، چې د هغوئ مخې ته وتښتېدل. اِسرائيلى په مُلک کښې مخکښې ولاړل، او په تلو تلو کښې يې موآبيان وژل. ²⁵هغوئ ښارونه ونړول. هرې ښې پټې ته هر سړى يو کاڼے وغورزولو تر دې چې هغه پټے پټ شو. هغوئ د اوبو هره چينه بنده کړه او هره ښه ونه يې پرې کړه، صرف د قير‌حراست کاڼى يې پرېښودل، چې د غوپو ويشتونکو هغه راګېر کړو او حمله يې پرې وکړه. ²⁶کله چې د موآب بادشاه وليدل چې جنګ د هغۀ د وس نه زيات دے، نو هغۀ اووۀ سوه توره‌وال سره واخستل چې د اَدوم بادشاه ته لار جوړه کړى، خو ناکام شو. ²⁷نو هغۀ خپل مشر زوئ، خپل وارث واخستو، او د دېوال په سر يې د سوزنى قربانۍ په توګه قربان کړو. د اِسرائيل خلاف لوئ غضب راغلو، نو هغوئ د هغۀ نه بېل شول او خپل مُلک ته واپس لاړل.