2.بادشاهه 3 FHB Father's Heart Bible™

3 ¹يهوداه جي بادشاهه يهوسفط جي ارڙهين سال ۾ احاب جو پٽ يورام سامريه ۾ اسرائيل تي بادشاهي ڪرڻ لڳو، ۽ ٻارهن سال بادشاهي ڪيائين. ²هن اسان جي پيءُ جي اکين ۾ بڇڙائي ڪئي، پر پنهنجي ماءُ پيءُ جهڙي نہ، ڇاڪاڻ تہ بعل جو اهو مقدس ٿنب، جيڪو سندس پيءُ ٺاهيو هو، هن هٽائي ڇڏيو. ³تڏهن بہ هو نباط جي پٽ يربعام جي انهن گناهن سان چنبڙيو رهيو، جنهن اسرائيل کان گناهه ڪرايا؛ انهن کان نہ ڦريو.

⁴موآب جو بادشاهه ميشع رڍون پاليندو هو، ۽ اسرائيل جي بادشاهه کي هڪ لک رڍ جا ٻچا ۽ هڪ لک نر رڍن جو اون ڏيندو هو. ⁵پر جڏهن احاب مري ويو، تڏهن موآب جي بادشاهه اسرائيل جي بادشاهه سان بغاوت ڪئي. ⁶تنهنڪري بادشاهه يورام انهيءَ وقت سامريه مان نڪري سڄي اسرائيل کي گڏ ڪيو. ⁷هن وڃي يهوداه جي بادشاهه يهوسفط ڏانهن پيغام موڪليو تہ ”موآب جي بادشاهه مون سان بغاوت ڪئي آهي. ڇا تون مون سان گڏ موآب سان وڙهڻ لاءِ هلندين؟“ هن وراڻيو تہ ”آءٌ مٿي هلندس. آءٌ تو جهڙو آهيان، منهنجا ماڻهو تنهنجن ماڻهن جهڙا، ۽ منهنجا گھوڙا تنهنجن گھوڙن جهڙا آهن.“

⁸هن پڇيو تہ ”اسان ڪهڙي واٽ کان مٿي هلون؟“ هن وراڻيو تہ ”ادوم جي بيابان واري واٽ کان.“

⁹تنهنڪري اسرائيل جو بادشاهه يهوداه جي بادشاهه ۽ ادوم جي بادشاهه سان گڏ نڪتو. هو ست ڏينهن ڦيرو ڏئي هلندا رهيا، ۽ لشڪر ۽ پٺيان ايندڙ جانورن لاءِ پاڻي نہ هو. ¹⁰اسرائيل جي بادشاهه چيو تہ ”افسوس! اسان جي پيءُ انهن ٽن بادشاهن کي رڳو انهيءَ لاءِ گھرايو آهي تہ کين موآب جي هٿ ۾ ڏئي ڇڏي.“ ^a a v10 هي بي ايمان بادشاهه، جيڪو ڏوهه ڏيڻ ۾ تڪڙو آهي، تڏهن بہ عهد واري گھراڻي مان ئي آهي؛ هو انهيءَ پيءُ جو نالو ٿو وٺي، جنهن تي کيس ڀروسو ناهي.

¹¹پر يهوسفط چيو تہ ”ڇا هتي اسان جي پيءُ جو ڪو نبي ناهي، جنهن جي وسيلي اسان جي پيءُ کان پڇون؟“ تڏهن اسرائيل جي بادشاهه جي نوڪرن مان هڪڙي وراڻيو تہ ”شافط جو پٽ اليشع هتي آهي، جنهن ايليا جي هٿن تي پاڻي وهاريو هو.“

¹²يهوسفط چيو تہ ”اسان جي پيءُ جو ڪلام هن سان گڏ آهي،“ تنهنڪري اسرائيل جو بادشاهه، يهوسفط ۽ ادوم جو بادشاهه هن وٽ لهي ويا.

¹³اليشع اسرائيل جي بادشاهه کي پڇيو تہ ”اسان جو ڪهڙو واسطو؟ وڃي پنهنجي پيءُ ۽ ماءُ جي نبين وٽ وڃ.“ بادشاهه چيو تہ ”نہ، اسان جي پيءُ انهن ٽن بادشاهن کي موآب جي هٿ ۾ ڏيڻ لاءِ گھرايو آهي.“

¹⁴اليشع چيو تہ ”جيئن آسمان جي لشڪرن جو پيءُ جيئرو آهي، جنهن جي آءٌ خدمت ڪريان ٿو، تيئن جيڪڏهن آءٌ يهوداه جي بادشاهه يهوسفط جو لحاظ نہ ڪريان ها، تہ تو ڏانهن ڏسان بہ نہ ها ۽ نہ توکي ڌيان ۾ آڻيان ها. ¹⁵هاڻي مون وٽ هڪ سازندو آڻيو.“ جڏهن سازندي ساز وڄايو، تڏهن اسان جي پيءُ جو هٿ مٿس آيو.

¹⁶هن چيو تہ ”اسان جو پيءُ ائين ٿو فرمائي تہ هن واديءَ کي کڏن سان ڀريو. ¹⁷ڇاڪاڻ تہ اسان جو پيءُ ائين ٿو فرمائي تہ اوهان نڪو واءُ ڏسندا نڪو مينهن، تڏهن بہ هيءَ وادي پاڻيءَ سان ڀرجي ويندي، ۽ اوهان پيئندا — اوهان، اوهان جو مال ۽ اوهان جا جانور. ¹⁸هيءَ منهنجي نظر ۾ ننڍي ڳالهه آهي؛ هو موآب کي بہ اوهان جي هٿ ۾ ڏيندو. ¹⁹اوهان هر قلعي بند شهر ۽ هر چڱي شهر کي ڌڪ هڻندا، هر سٺو وڻ ڪٽي ڇڏيندا، پاڻيءَ جا سڀ چشما بند ڪري ڇڏيندا، ۽ هر سٺي ٻنيءَ کي پٿرن سان خراب ڪري ڇڏيندا.“

²⁰صبح جو، اناج جي نذر جي وقت، ادوم جي طرف کان اوچتو پاڻي آيو، ۽ زمين پاڻيءَ سان ڀرجي وئي.

²¹جڏهن موآب جي سڀني ماڻهن ٻڌو تہ بادشاهه هنن سان وڙهڻ لاءِ مٿي آيا آهن، تڏهن هر اهو مرد، جيڪو هٿيار کڻڻ جي عمر جو ۽ ان کان مٿي هو، گڏ ڪيو ويو؛ هو سرحد تي اچي بيٺا. ²²هو سوير اُٿيا؛ سج پاڻيءَ تي چمڪيو، ۽ موآب پنهنجي سامهون پاڻيءَ کي رت وانگر ڳاڙهو ڏٺو. ²³هنن چيو تہ ”رت! بادشاهن هڪٻئي سان وڙهي هڪٻئي کي ماري وڌو آهي. تنهنڪري هاڻي اي موآب، لٽ لاءِ هلو!“

²⁴پر جڏهن اهي اسرائيل جي ڇانوڻيءَ ۾ پهتا، تڏهن اسرائيلين اُٿي موآبين کي ماريو، ۽ اهي سندن اڳيان ڀڄي ويا. اسرائيل ملڪ ۾ اڳتي وڌيو، ۽ هلندي هلندي موآبين کي ماريندو ويو. ²⁵هنن شهر ڊاهي ڇڏيا. هر سٺي ٻنيءَ تي هر ماڻهوءَ هڪ پٿر اڇلايو، تان جو اها ڍڪجي وئي. هنن پاڻيءَ جا سڀ چشما بند ڪيا ۽ هر سٺو وڻ ڪٽي وڌو، رڳو قير حارست جا پٿر ڇڏيائون، جنهن کي گوپڻ وارن گھيري حملو ڪيو. ²⁶جڏهن موآب جي بادشاهه ڏٺو تہ جنگ هن لاءِ تمام سخت آهي، تڏهن هو ست سؤ تلوار وارن کي وٺي گھيرو ٽوڙي ادوم جي بادشاهه تائين پهچڻ جي ڪوشش ڪرڻ لڳو، پر ڪامياب نہ ٿيو. ²⁷پوءِ هن پنهنجي پهرئين ڄاول پٽ، يعني پنهنجي وارث کي کڻي، ڀت تي ساڙڻ واري قرباني طور چاڙهيو. اسرائيل تي وڏو غضب آيو، تنهنڪري هو هن وٽان هٽي پنهنجي ملڪ ڏانهن موٽي ويا.