Efa vita pirinty
Boky

Entin’ny Ray Mody i Elia

Intelo no nandà tsy hiala tamin'i Elia i Elisa, ary hitany ny kalesy mirehitra raha nalain'i Raintsika izy. Naka ny lamba nianjera izy, namely ny Jordana ka nanontany hoe aiza Andriamanitr'i Elia, dia niampita. Nositranany ny loharano nisy poizina, ary nanozona zazalahy nanevateva izy, tamin'ny vokatra mahatsiravina.

Miteny Raintsika ao amin’ny andininy 21

Toko 2.

Raha efa ho entin’i Raintsika any an-danitra tamin’ny tafio-drivotra i Elia, dia niala tany Gilgala izy sy Elisa. Hoy Elia tamin’i Elisa: « Mba mijanòna eto, azafady, fa i Raintsika efa naniraka ahy ho any Betela. » Hoy Elisa: « Raha velona i Raintsika, ary velona koa ianao, dia tsy hiala aminao aho. » Dia nidina nankany Betela izy roa.

Nivoaka nankany amin’i Elisa ny mpaminany tany Betela ka nanontany hoe: « Fantatrao va fa anio i Raintsika dia hanala ny tomponao eny ambonin’ny lohanao? » « Eny, fantatro, » hoy izy. « Mangina ianareo. »

Hoy Elia: « Elisa ô, mba mijanòna eto, azafady, fa i Raintsika efa naniraka ahy ho any Jeriko. » Namaly izy hoe: « Raha velona i Raintsika, ary velona koa ianao, dia tsy hiala aminao aho. » Dia tonga tany Jeriko izy roa.

Nanatona an’i Elisa ny antokon’ny mpaminany tany Jeriko ka nanontany hoe: « Fantatrao va fa anio i Raintsika dia hanala ny tomponao aminao? » « Eny, fantatro, » hoy izy. « Mangina ianareo. »

Hoy Elia taminy: « Mba mijanòna eto, azafady, fa i Raintsika efa naniraka ahy ho any amin’i Jordana. » Hoy izy: « Raha velona i Raintsika, ary velona koa ianao, dia tsy hiala aminao aho. » Dia nandeha hatrany izy roa.

Nandeha ny dimam-polo lahy tamin’ny antokon’ny mpaminany ka nijanona teny lavitra teo anoloan’izy roa, raha nijanona teo amoron’i Jordana izy roa. Naka ny lamba fitafiany i Elia, nofonosiny izany, dia namely ny rano, ka nisaraka roa ny rano; ary nita tamin’ny tany maina izy roa. Rehefa vita ny nita, dia hoy Elia tamin’i Elisa: « Angatahy izay hataoko ho anao, mialohan’ny halaina aminao aho. » Hoy Elisa: « Mba aoka ho lovako ny anjara indroa amin’ny fanahinao, azafady. »

« Zavatra sarotra no nangatahinao, » hoy Elia. « Raha hitanao fa halaina aminao aho, dia ho anao izany; fa raha tsy hitanao, dia tsy ho izany. »

Raha mbola nandeha sady niresaka izy roa, dia nisy kalesy afo sy soavaly afo nampisaraka azy roa, ary niakatra ho any an-danitra tamin’ny tafio-drivotra i Elia. Nahita i Elisa ka niantso hoe: « Raiko, Raiko! Ny kalesin’ny Israely sy ny mpitaingina azy! » Dia tsy nahita azy intsony izy. Nosamborin’i Elisa ny fitafiany ka nandrovitra azy roa tonta.

Naka ny lamba fitafian’i Elia izay latsaka izy, dia niverina ka nijanona teo amoron’i Jordana. Naka ny lamba fitafian’i Elia izay latsaka izy, ary namely ny rano ka nanontany hoe: « Aiza i Raintsika, Andriamanitr’i Elia? » Rehefa namely ny rano izy, dia nisaraka ankavia sy ankavanana ny rano, ka nita i Elisa.

Nahita azy ny mpaminany tany Jeriko, izay teo ampitan’ny rano, dia hoy izy ireo: « Mitoetra amin’i Elisa ny fanahin’i Elia. » Dia nitsena azy izy ireo ka niankohoka tamin’ny tany teo anoloany. « Indro, » hoy izy ireo, « manana lehilahy mahery dimam-polo ny mpanomponao. Aoka handeha izy ireo hitady ny tomponao — angamba efa nampiakarin’ny Fanahin’i Raintsika izy ka nariany tany amin’ny tendrombohitra na tany amin’ny lohasaha. » « Tsia, » hoy Elisa, « aza alefanareo izy ireo. »

Nanerena azy izy ireo mandra-pahamenatra azy tsy handa. « Alefaso izy ireo, » hoy izy. Dia naniraka lehilahy dimam-polo izy ireo, ary nitady telo andro, nefa tsy nahita azy.

Rehefa niverina tany amin’i Elisa izy ireo, izay mitoetra tany Jeriko, dia hoy izy taminy: « Tsy efa nolazaiko taminareo va fa aza mandeha? »

Manasitrana ny Ranon’i Jeriko ny Ray

Hoy ny olona tao an-tanàna tamin’i Elisa: « Indro, tompoko, tsara ny toeran’ity tanàna ity, araka ny hitanao, nefa ratsy ny rano ary tsy mahavokatra ny tany. »

« Mitondrà lovia vaovao ho ahy, » hoy izy, « ary asio sira. » Dia nitondra izany taminy izy ireo.

Nivoaka nankany amin’ny loharano izy ka nanipy sira tao, ary hoy izy: « Izao no lazain’i Raintsika: Efa nositraniko ity rano ity; tsy hitondra fahafatesana na tsy fahavokarana intsony izany. »

Dia nadio ny rano mandraka androany, araka ny teny nolazain’i Elisa.

Niakatra avy teo nankany Betela i Elisa. Raha mbola nandeha teny an-dalana izy, dia nisy zazalahy kely nivoaka avy tao an-tanàna ka nanesoeso azy hoe: « Miakara, ry sola! Miakara, ry sola! » Nitodika izy ka nijery azy ireo ary nanozona azy ireo amin’ny anaran’i Raintsika. Dia nisy orsa roa nivoaka avy tany an’ala ka nandrovitra roa amby efa-polo tamin’ireo zazalahy. Dia nandeha nankany an-tendrombohitra Karmela i Elisa, ary avy teo dia niverina tany Samaria.