Uba Ya Ɗauki Iliya Zuwa Gida

Sau uku Elisha ya ƙi ya rabu da Iliya, ya kuma ga karusar wuta sa'ad da Ubanmu ya ɗauke shi. Ya ɗauki mayafin da ya faɗi, ya bugi Urdun yana tambaya ina Allah na Iliya yake, ya kuwa haye. Ya warkar da maɓuɓɓuga mai guba, ya kuma la'anta yara masu ba'a, abin ya kuwa yi muni ƙwarai.

Babi na 2.

Sa'ad da Ubanmu ya kusa ɗaukar Iliya zuwa Sama cikin guguwa, sai Iliya da Elisha suka bar Gilgal. Iliya ya ce wa Elisha, “Ina roƙonka, ka dakata a nan; Ubanmu ya aike ni Betel.” Elisha ya ce, “Muddin Ubanmu yana a raye, kai kuma muddin kana a raye, ba zan rabu da kai ba.” Sai suka gangara zuwa Betel.

'Ya'yan annabawan da suke a Betel suka fito wurin Elisha suka tambaye shi, “Ka san cewa yau Ubanmu zai ɗauke maigidanka daga gare ka?” Ya ce, “I, na sani. Ku yi shiru.”

Iliya ya ce, “Elisha, ina roƙonka, ka dakata a nan; Ubanmu ya aike ni Yariko.” Ya amsa ya ce, “Muddin Ubanmu yana a raye, kai kuma muddin kana a raye, ba zan rabu da kai ba.” Sai suka tafi Yariko.

'Ya'yan annabawan da suke a Yariko suka zo wurin Elisha, suka tambaye shi, “Ka san cewa yau Ubanmu zai ɗauke maigidanka daga gare ka?” Ya ce, “I, na sani. Ku yi shiru.”

Iliya ya ce masa, “Ina roƙonka, ka dakata a nan; Ubanmu ya aike ni Kogin Urdun.” Ya ce, “Muddin Ubanmu yana a raye, kai kuma muddin kana a raye, ba zan rabu da kai ba.” Sai su biyu suka ci gaba da tafiya.

Mutum hamsin na 'ya'yan annabawa suka tafi suka tsaya suna fuskantarsu daga nesa, yayin da su biyu suka tsaya kusa da Kogin Urdun. Iliya ya ɗauki alkyabbarsa, ya naɗe ta, ya buga ruwan, sai ruwan ya rabu gida biyu; su biyun kuwa suka haye a kan busasshiyar ƙasa. Da suka haye, sai Iliya ya ce wa Elisha, “Ka roƙa abin da nake so in yi maka kafin a ɗauke ni daga gare ka.” Elisha ya ce, “Ina roƙonka, bari in gāji rabo ninki biyu na ruhunka.”

Iliya ya ce, “Ka roƙi abu mai wuya. In ka gan ni sa'ad da ake ɗaukata daga gare ka, to, za ka same shi; in kuwa ba haka ba, ba za ka same shi ba.”

Yayin da suke tafiya suna magana, sai ga keken yaƙi na wuta da dawakai na wuta suka raba su biyun, sai Iliya ya hau zuwa Sama cikin guguwa. Elisha ya gani ya yi kuka, “Ya baba, ya baba! Kekunan yaƙi na Isra'ila da mahaya dawakanta!” Bai ƙara ganinsa ba. Sai ya kama tufafinsa ya yage su gida biyu.

Ya ɗauki alkyabbar Iliya wadda ta faɗi, ya koma, ya tsaya a bakin Kogin Urdun. Ya ɗauki alkyabbar Iliya wadda ta faɗi, ya buga ruwan, ya ce, “Ina Ubanmu, Allah na Iliya?” Da ya buge shi, sai ruwan ya rabu dama da hagu, sai Elisha ya haye.

'Ya'yan annabawan da suke a Yariko, waɗanda suke a ɗaura da shi, suka gan shi suka ce, “Ruhun Iliya ya sauka kan Elisha.” Suka taryi shi, suka rusuna har ƙasa a gabansa. Suka ce, “Duba, ga bayinka suna da mutum hamsin ƙarfafa. Bari su tafi su nemi maigidanka—wataƙila Ruhun Ubanmu ya ɗauke shi ya sa shi a kan wani dutse ko a cikin wani kwari.” Elisha ya ce, “A'a, kada ku aike su.”

Suka matsa masa har ya ji kunyar ƙi. Ya ce, “Ku aike su.” Sai suka aiki mutum hamsin, waɗanda suka yi bincike kwana uku amma ba su same shi ba.

Da suka komo wurin Elisha, wanda yake zama a Yariko, sai ya ce musu, “Ban gaya muku kada ku tafi ba?”

Uba Ya Warkar da Ruwan Yariko

Mutanen birnin suka ce wa Elisha, “Duba, ranka ya daɗe, wannan gari yana zaune da kyau, yadda kake gani, amma ruwan yana da muni, ƙasar kuma ba ta amfani.”

Ya ce, “Ku kawo mini sabon kwano, ku sa gishiri a ciki.” Sai suka kawo masa.

Ya fita zuwa maɓulɓular ruwa, ya zuba gishiri a ciki, ya ce, “Ga abin da Ubanmu ya ce: Na warkar da wannan ruwa; ba zai ƙara jawo mutuwa ko rashin haihuwa ba.”

Ruwan kuwa ya kasance da tsabta har yă zuwa yau, bisa ga maganar da Elisha ya faɗa.

Daga nan sai Elisha ya hau zuwa Betel. Yayin da yake tafiya a kan hanya, sai ga yara ƙanana suka fito daga birnin suka yi masa ba'a, suna cewa, “Ka hau, mai sanƙo! Ka hau, mai sanƙo!” Sai ya juya, ya dube su, ya la'ance su da sunan Ubanmu. Sai beyar biyu suka fito daga jeji suka yayyage yara arba'in da biyu daga cikinsu. Daga nan Elisha ya ci gaba zuwa Dutsen Karmel, sai daga can ya koma Samariya.