Ons Vader neem Elia huis toe
Elisa weier drie keer om Elia te verlaat, en sien die vuurwa wanneer ons Vader hom wegneem. Hy tel die mantel op wat geval het, slaan die Jordaan en vra waar die God van Elia is, en gaan oor. Hy maak 'n vergiftigde fontein gesond, en vervloek spottende seuns, met verskriklike gevolge.
2 1Toe ons Vader op die punt was om Elia in ’n warrelwind op te neem na die hemel toe, het Elia en Elisa van Gilgal af weggegaan. 2Elia het vir Elisa gesê: “Bly asseblief hier; ons Vader het my na Bet-El toe gestuur.” Elisa het gesê: “So seker as ons Vader leef, en so seker as jy leef, ek sal jou nie verlaat nie.” Toe gaan hulle af na Bet-El toe.
3Die profete van Bet-El het na Elisa toe uitgekom en gevra: “Weet jy dat ons Vader vandag jou meester van jou af sal wegneem?” “Ja, ek weet,” het hy gesê. “Bly stil.”
4Elia het gesê: “Elisa, bly asseblief hier; ons Vader het my na Jerigo toe gestuur.” Hy het geantwoord: “So seker as ons Vader leef, en so seker as jy leef, ek sal jou nie verlaat nie.” Toe gaan hulle na Jerigo toe.
5Die geselskap profete by Jerigo het na Elisa toe gekom en gevra: “Weet jy dat ons Vader vandag jou meester van jou af sal wegneem?” “Ja, ek weet,” het hy gesê. “Bly stil.”
6Elia het vir hom gesê: “Bly asseblief hier; ons Vader het my na die Jordaan toe gestuur.” Hy het gesê: “So seker as ons Vader leef, en so seker as jy leef, ek sal jou nie verlaat nie.” Toe gaan hulle twee verder.
7Vyftig man van die geselskap profete het gegaan en op ’n afstand teenoor hulle gaan staan, terwyl hulle twee by die Jordaan gestaan het. 8Elia het sy mantel gevat, dit opgerol en op die water geslaan, en dit het na weerskante toe oopgeskeur; die twee het op droë grond deurgegaan. 9Toe hulle deur was, het Elia vir Elisa gesê: “Vra wat ek vir jou moet doen voordat ek van jou af weggeneem word.” Elisa het gesê: “Laat my asseblief ’n dubbele deel van jou gees erf.”
10“Jy het iets moeiliks gevra,” het Elia gesê. “As jy my sien wanneer ek van jou af weggeneem word, dan is dit joune; so nie, dan sal dit nie wees nie.”
11Terwyl hulle geloop en gepraat het, het ’n vurige strydwa met vurige perde hulle van mekaar geskei, en Elia het in ’n warrelwind opgevaar na die hemel toe. 12Elisa het dit gesien en uitgeroep: “My vader, my vader! Israel se strydwaens en ruiters!” Toe sien hy hom nie meer nie. Hy het sy klere gegryp en dit middeldeur geskeur.
13Hy het Elia se mantel wat geval het, opgetel, teruggegaan en op die wal van die Jordaan gaan staan. 14Hy het Elia se mantel wat geval het, gevat en op die water geslaan en gevra: “Waar is ons Vader, die God van Elia?” Hy het daarop geslaan; die water het na regs en na links verdeel, en Elisa het deurgegaan.
15Die profete van Jerigo, wat regoor hom was, het dit gesien en gesê: “Elia se gees rus op Elisa.” Hulle het hom tegemoetgegaan en voor hom tot op die grond gebuig. 16“Kyk,” het hulle gesê, “u dienaars het vyftig sterk manne. Laat hulle gaan en u meester soek—miskien het die Gees van ons Vader hom opgetel en hom op een of ander berg of in een of ander vallei neergesit.” “Nee,” het Elisa gesê, “moenie hulle stuur nie.”
17Hulle het by hom aangedring totdat hy skaam was om te weier. “Stuur hulle,” het hy gesê. Toe stuur hulle vyftig man, wat drie dae lank gesoek het, maar hom nie gekry het nie.
18Toe hulle terugkom na Elisa toe, wat in Jerigo gebly het, het hy vir hulle gesê: “Het ek nie vir julle gesê om nie te gaan nie?”
Ons Vader maak Jerigo se water gesond
19Die mense van die stad het vir Elisa gesê: “Kyk, ons heer, hierdie stad lê mooi, soos u sien, maar die water is sleg en die grond onvrugbaar.”
20“Bring vir my ’n nuwe bak,” het hy gesê, “en gooi sout daarin.” Hulle het dit vir hom gebring.
21Hy het na die fontein toe uitgegaan, sout daarin gegooi en gesê: “So sê ons Vader: Ek het hierdie water gesond gemaak; dit sal nooit weer die dood of onvrugbaarheid veroorsaak nie.”
22En die water het suiwer gebly tot vandag toe, volgens die woord wat Elisa gespreek het.
23Van daar af het Elisa opgegaan na Bet-El toe. Terwyl hy met die pad langs geloop het, het klein seuntjies uit die stad gekom en hom gespot: “Gaan op, kaalkop! Gaan op, kaalkop!” 24Hy het omgedraai, hulle aangekyk en hulle in die naam van ons Vader vervloek. Toe kom twee bere uit die bos en verskeur twee en veertig van die seuns. 25En Elisa het verder gegaan na die berg Karmel en van daar af teruggegaan na Samaria toe.