૨ રાજા 2 FHB Father's Heart Bible™

2 ¹જ્યારે આપણા પિતા એલિયાને વંટોળિયામાં આકાશમાં લઈ જવાના હતા, ત્યારે એલિયા તથા એલિશા ગિલ્ગાલથી નીકળ્યા. ²એલિયાએ એલિશાને કહ્યું, “કૃપા કરીને તું અહીં રહે; આપણા પિતાએ મને બેથેલ મોકલ્યો છે.” એલિશાએ કહ્યું, “જીવતા આપણા પિતાના સમ તથા તારા જીવના સમ, હું તને છોડીશ નહિ.” તેથી તેઓ બેથેલ ગયા.

³બેથેલના પ્રબોધકો એલિશા પાસે બહાર આવ્યા અને પૂછ્યું, “શું તું જાણે છે કે આજે આપણા પિતા તારા ગુરુને તારા માથા પરથી લઈ લેશે?” તેણે કહ્યું, “હા, હું જાણું છું; ચૂપ રહો.”

⁴એલિયાએ કહ્યું, “એલિશા, કૃપા કરીને તું અહીં રહે; આપણા પિતાએ મને યરીખો મોકલ્યો છે.” તેણે જવાબ આપ્યો, “જીવતા આપણા પિતાના સમ તથા તારા જીવના સમ, હું તને છોડીશ નહિ.” તેથી તેઓ યરીખો ગયા.

⁵યરીખોના પ્રબોધક મંડળે એલિશા પાસે આવીને પૂછ્યું, “શું તું જાણે છે કે આજે આપણા પિતા તારા ગુરુને તારી પાસેથી લઈ લેશે?” તેણે કહ્યું, “હા, હું જાણું છું; ચૂપ રહો.”

⁶એલિયાએ તેને કહ્યું, “કૃપા કરીને તું અહીં રહે; આપણા પિતાએ મને યર્દન મોકલ્યો છે.” તેણે કહ્યું, “જીવતા આપણા પિતાના સમ તથા તારા જીવના સમ, હું તને છોડીશ નહિ.” તેથી તેઓ બન્ને આગળ ચાલ્યા.

⁷પ્રબોધક મંડળના પચાસ માણસો જઈને દૂર તેમની સામે ઊભા રહ્યા, અને બન્ને યર્દન પાસે ઊભા રહ્યા. ⁸એલિયાએ પોતાનો ઝભ્ભો લઈને તેને વાળ્યો અને પાણી પર માર્યો, એટલે તે બન્ને બાજુ વહેંચાઈ ગયું; બન્ને કોરી જમીન પર થઈને પાર ઊતર્યા. ⁹તેઓ પાર ઊતર્યા પછી, એલિયાએ એલિશાને કહ્યું, “હું તારી પાસેથી લઈ લેવાઉં તે પહેલાં, હું તારે માટે શું કરું તે માગી લે.” એલિશાએ કહ્યું, “કૃપા કરીને તારા આત્માનો બમણો ભાગ મને વારસામાં મળે.”

¹⁰એલિયાએ કહ્યું, “તેં અઘરી વાત માગી છે. જો તું મને તારી પાસેથી લઈ લેવાતો જુએ, તો તે તને મળશે; નહિ તો નહિ મળે.”

¹¹જ્યારે તેઓ ચાલતાં ચાલતાં વાત કરતા હતા, ત્યારે અગ્નિમય રથ તથા અગ્નિમય ઘોડાઓએ તે બન્નેને જુદા પાડ્યા, અને એલિયા વંટોળિયામાં આકાશમાં ઊંચે ચઢી ગયો. ¹²એલિશાએ આ જોઈને બૂમ પાડી, “મારા બાપ, મારા બાપ! ઇઝરાયલના રથ તથા ઘોડેસવારો!” પછી તેણે તેને ફરી જોયો નહિ. તેણે પોતાનાં વસ્ત્રો પકડીને તેમના બે ભાગ કરી ફાડી નાખ્યાં.

¹³એલિયાના શરીર પરથી પડી ગયેલો ઝભ્ભો તેણે ઉઠાવી લીધો, અને પાછો જઈને યર્દનને કાંઠે ઊભો રહ્યો. ¹⁴એલિયાના શરીર પરથી પડી ગયેલો ઝભ્ભો લઈને તેણે પાણી પર માર્યો અને પૂછ્યું, “એલિયાના ઈશ્વર, આપણા પિતા ક્યાં છે?” તેણે પાણી પર માર્યો, એટલે પાણી જમણે તથા ડાબે વહેંચાઈ ગયું, અને એલિશા પાર ઊતર્યો.

¹⁵યરીખોના પ્રબોધકોએ, જે તેની સામે હતા, તેને જોઈને કહ્યું, “એલિયાનો આત્મા એલિશા પર રહે છે.” તેઓ તેને મળવા આવ્યા અને તેની આગળ જમીન સુધી નમી પડ્યા. ¹⁶તેઓએ કહ્યું, “જુઓ, તારા સેવકોની પાસે પચાસ બળવાન માણસો છે. તેમને જવા દે કે તેઓ તારા ગુરુને શોધે—કદાચ આપણા પિતાના આત્માએ તેને ઊંચકીને કોઈ પહાડ પર કે કોઈ ખીણમાં મૂકી દીધો હોય.” એલિશાએ કહ્યું, “ના, તેમને મોકલશો નહિ.”

¹⁷તેઓએ તેને એટલો આગ્રહ કર્યો કે ના પાડતાં તેને શરમ આવી. તેણે કહ્યું, “તેમને મોકલો.” તેથી તેઓએ પચાસ માણસો મોકલ્યા, જેમણે ત્રણ દિવસ સુધી શોધ કરી, પણ તે તેમને મળ્યો નહિ.

¹⁸એલિશા યરીખોમાં રહેતો હતો, તેની પાસે તેઓ પાછા આવ્યા, ત્યારે તેણે તેમને કહ્યું, “શું મેં તમને કહ્યું ન હતું કે જશો નહિ?”

પિતા યરીખોનાં પાણીને સાજાં કરે છે

¹⁹નગરના લોકોએ એલિશાને કહ્યું, “જુઓ, અમારા ધણી, આપ જુઓ છો તેમ આ નગરનું સ્થાન તો સારું છે, પણ પાણી ખરાબ છે અને જમીન ઉજ્જડ છે.”

²⁰તેણે કહ્યું, “મારી પાસે એક નવું વાસણ લાવો અને તેમાં મીઠું નાખો.” તેઓ તે તેની પાસે લાવ્યા.

²¹તે પાણીના ઝરા પાસે બહાર ગયો અને તેમાં મીઠું નાખીને કહ્યું, “આપણા પિતા એમ કહે છે: મેં આ પાણીને સાજું કર્યું છે; હવેથી તે ફરી કદી મરણ કે વાંઝિયાપણું લાવશે નહિ.”

²²અને એલિશાએ કહેલા વચન પ્રમાણે, પાણી આજ સુધી શુદ્ધ રહ્યું છે.

²³ત્યાંથી એલિશા બેથેલ ગયો. તે રસ્તે ચાલતો હતો ત્યારે, નગરમાંથી નાના છોકરાઓ બહાર આવ્યા અને તેની મશ્કરી કરીને બોલ્યા, “ઓ ટાલિયા, ઉપર જા! ઓ ટાલિયા, ઉપર જા!” ²⁴તેણે પાછા ફરીને તેમની તરફ જોયું અને આપણા પિતાના નામે તેમને શાપ દીધો. પછી બે રીંછ જંગલમાંથી બહાર આવ્યાં અને તેમાંના બેતાળીસ છોકરાઓને ચીરી નાખ્યા. ²⁵અને એલિશા ત્યાંથી કાર્મેલ પહાડ પર ગયો અને ત્યાંથી સમરૂન પાછો ગયો.