2 Padîşah 3 FHB Father's Heart Bible™

3 ¹Di sala hîjdehan a Yehoşafatê padîşahê Cihûdayê de, Yoramê kurê Ahabê li Sameryayê bû padîşahê Îsraêlê û diwanzdeh salan padîşahî kir. ²Wî li ber çavên Bavê me xerabî kir, lê ne wek bav û diya xwe, çimkî stûna pîroz a Baal ya ku bavê wî çêkiribû rakir. ³Lê belê ew bi gunehên Yarobamê kurê Nebatê, yê ku Îsraêl berdabû guneh, ve zeliqî; ew ji wan venegeriya.

⁴Meşayê padîşahê Moabê mî xwedî dikir û ji padîşahê Îsraêlê re sed hezar berx û hiriya sed hezar beranan dida. ⁵Lê gava Ahab mir, padîşahê Moabê li hember padîşahê Îsraêlê serî hilda. ⁶Loma Padîşah Yoram di wê demê de ji Sameryayê derket û tevahiya Îsraêlê civand. ⁷Ew çû û ji Yehoşafatê padîşahê Cihûdayê re xeber şand: “Padîşahê Moabê li hember min serî hildaye. Tê bi min re herî ku em li dijî Moabê şer bikin?” Wî bersiv da: “Ezê herim. Ez wek te me, gelê min wek gelê te, hespên min wek hespên te.”

⁸Wî pirsî: “Em ji kîjan rê ber bi jor ve herin?” Wî bersiv da: “Ji rêya çola Edomê.”

⁹Padîşahê Îsraêlê bi padîşahê Cihûdayê û padîşahê Edomê re derket. Wan heft rojan bi rêyeke dorvehî meşiyan, lê ji bo leşker û ji bo heywanên li dû wan av tunebû. ¹⁰Padîşahê Îsraêlê got: “Wey li me! Çimkî Bavê me ev her sê padîşah gazî kirin, tenê ku wan bide destê Moabê.” ^a a v10 Ev padîşahê bêbawer jî, yê ku zû sûcdar dike, dîsa jî girêdayî malbata peymanê ye — ew navê heman Bav tîne, yê ku jê nabawer e.

¹¹Lê Yehoşafat got: “Ma li vir pêxemberekî Bavê me tuneye, da ku em bi riya wî ji Bavê me bipirsin?” Yekî ji xizmetkarên padîşahê Îsraêlê bersiv da: “Elîşayê kurê Şafatê li vir e, yê ku av li ser destên Êlyas dirijand.”

¹²Yehoşafat got: “Peyva Bavê me bi wî re ye,” loma padîşahê Îsraêlê, Yehoşafat û padîşahê Edomê çûn ba wî.

¹³Elîşa ji padîşahê Îsraêlê re pirsî: “Di navbera me de çi kar heye? Here ba pêxemberên bav û diya xwe.” Padîşah got: “Na—Bavê me ev her sê padîşah gazî kirin, ku wan bide destê Moabê.”

¹⁴Elîşa got: “Bi saxiya Bavê artêşên ezmanan, yê ku ez xizmeta wî dikim, heke min hurmeta Yehoşafatê padîşahê Cihûdayê negirta, minê ne li te binêriya û ne jî te ferq bikira. ¹⁵Niha mirovekî stranbêj ji min re bînin.” Gava stranbêj lê xist, destê Bavê me li ser wî hat.

¹⁶Wî got: “Bavê me weha dibêje: Vî newalê tije kortan bikin. ¹⁷Çimkî Bavê me weha dibêje: Hûnê ne bayê ne jî baranê bibînin, lê dîsa jî ev newal wê bi avê tije bibe, û hûnê vexwin—hûn, dewarên we û heywanên we. ¹⁸Ev li ber çavên min tiştekî hûr e; ewê Moabê jî bide destê we. ¹⁹Hûnê li her bajarê sûrgirtî û her bajarê hilbijartî bixin, her dara baş birrîn, her kaniya avê bigirin, û her zeviyeke baş bi kevirên xirab bikin.”

²⁰Serê sibê, di dema diyariya debayê de, ji aliyê Edomê ve ji nişka ve av hat, û erd bi avê tije bû.

²¹Hemû Moab bihîst ku padîşah hatine ku li dijî wan şer bikin, loma her mêrê ku têra girtina çekan dikir û jor civandin; ew li ser sînor rawestiyan. ²²Ew zû ji xew rabûn; roj li ser avê diçirisî, û Moabê av li ber xwe wek xwînê sor dît. ²³Wan got: “Xwîn! Padîşahan şer kir û hev kuştin. Niha, ya Moab, berbi talanê!”

²⁴Lê gava ew gihîştin kampa Îsraêlê, Îsraêlî rabûn û li Moabiyan xistin, ên ku li ber wan reviyan. Îsraêl ber bi welat ve pêş ve çûn û di rê de Moabiyan kuştin. ²⁵Wan bajar hilweşandin. Her mêrekî li ser her zeviyeke baş keverekî avêt heta ku tije bû. Wan her kaniya avê girt û her dara baş birrîn, tenê kevirên Kîr-Hareşetê hiştin, ên ku berdestdaran ew dorpêç kirin û êriş birin. ²⁶Gava padîşahê Moabê dît ku şer jê re pir zexm bû, wî heft sed şûrgir girtin ku rê bi ser padîşahê Edomê de veke, lê serneket. ²⁷Loma wî kurê xwe yê nobelî, mîratgirê xwe, girt û wek qurbana sotinê li ser dîwar pêşkêş kir. Hêrseke mezin li hember Îsraêlê hat, loma ew jê veqetiyan û vegeriyan welatê xwe.