Jeremia 44 FHB Father's Heart Bible™

44 ¹Die woord wat tot Jeremia gekom het oor al die Jode wat in Egipte woon, in Migdol, Tagpanhes, Memfis en Patros:

²Dit is wat die Vader van die hemelse leërskare, ons Vader van Israel, sê: Julle het al die onheil gesien wat ek oor Jerusalem en elke stad van Juda gebring het. Vandag is hulle puinhope, sonder dat iemand daar woon, ³vanweë die kwaad wat hulle gedoen het om my te terg—deur offers te brand en ander gode te dien wat nóg hulle, nóg julle, nóg julle voorvaders geken het. ⁴Tog het ek keer op keer al my knegte, die profete, na julle toe gestuur en gesê: ‘Moenie hierdie afstootlike ding doen wat ek haat nie!’ ⁵Maar hulle het nie geluister of hulle van hulle kwaad en van die brand van wierook vir ander gode weggekeer nie. ⁶Daarom het my toorn en gramskap uitgestort en deur die stede van Juda en die strate van Jerusalem gebrand; hulle het die woesteny en puinhoop geword wat hulle vandag nog is.

⁷Dit is wat die Vader van die hemelse leërskare, ons Vader van Israel, sê: Waarom berokken julle julleself so ’n groot kwaad deur man, vrou, kind en suigeling uit Juda uit te roei, sodat julle vir julleself geen oorblyfsel laat nie?

⁸“Julle terg my met die werk van julle hande deur offers vir ander gode te brand in Egipte, waar julle kom woon het—en so sny julle julleself af en word ’n vervloeking en ’n skande onder al die nasies op aarde. ⁹Het julle die kwaad van julle voorvaders vergeet, van die konings van Juda en hulle vroue, en julle eie kwaad en dié van julle vroue—wat gedoen is in die land van Juda en in die strate van Jerusalem? ¹⁰Tot vandag toe het hulle hulleself nie verneder of my gevrees of my wet en my insettinge wat ek julle en julle voorvaders voorgehou het, gevolg nie.”

¹¹Daarom sê die Vader van die hemelse leërskare, ons Vader van Israel: Ek rig my aangesig teen julle ten kwade, om die hele Juda uit te roei. ¹²“Ek sal die oorblyfsel van Juda neem wat vasbeslote is om in Egipte te gaan woon: hulle sal almal omkom, daar val deur die swaard en die hongersnood, van die geringste tot die grootste; deur die swaard en die hongersnood sal hulle sterf, en hulle sal ’n vervloeking, ’n afgryse, ’n skande en ’n spot word. ¹³Ek sal dié wat in Egipte woon, straf soos ek Jerusalem gestraf het—met die swaard, die hongersnood en die pes. ¹⁴Niemand van die oorblyfsel van Juda wat na Egipte kom woon het, sal ontkom of oorleef om na die land Juda terug te keer nie, waarheen hulle smag om weer te woon—net ’n paar vlugtelinge sal terugkeer.”

¹⁵Toe het al die mans wat geweet het dat hulle vroue offers aan ander gode gebring het, en al die vroue wat daar gestaan het—’n groot menigte—en al die mense wat in Egipte, in Patros, gewoon het, vir Jeremia geantwoord: ¹⁶“Die woord wat jy in die naam van ons Vader vir ons gespreek het—ons sal nie na jou luister nie. ¹⁷Nee—ons sal sekerlik alles doen wat ons belowe het: offers bring aan die koningin van die hemel en vir haar drankoffers uitgiet, soos ons gedoen het—ons, ons voorvaders, ons konings en ons amptenare—in die stede van Juda en in die strate van Jerusalem. Toe het ons volop kos gehad, dit het goed gegaan met ons, en ons het geen onheil gesien nie. ^a a v17 Die Koningin van die Hemel was ’n gewilde ou Nabye-Oosterse vrugbaarheidsgodin, waarskynlik Astarte of Ishtar, wat wyd in Juda aanbid is. ¹⁸Maar vandat ons opgehou het om wierook te brand en drankoffers aan die koningin van die hemel uit te giet, het ons aan alles gebrek en is ons deur die swaard en die hongersnood verteer.”

¹⁹Die vroue het bygevoeg: “Toe ons offers aan die koningin van die hemel gebring en drankoffers vir haar uitgegiet het, het ons toe koeke in haar beeld gemaak en drankoffers uitgegiet sonder ons mans se medewete?”

²⁰Toe het Jeremia vir die hele volk, mans en vroue, wat hom op hierdie manier geantwoord het, gesê: ²¹“Die offers wat julle in die stede van Juda en in die strate van Jerusalem gebrand het—julle, julle vaders, julle konings, julle amptenare en die volk van die land—het ons Vader dit nie onthou nie? Het dit nie in sy gedagte opgekom nie? ²²Ons Vader kon julle bose dade en afstootlike dinge nie langer verdra nie; daarom het julle land ’n puinhoop, ’n afgryse, ’n vervloeking en onbewoond geword, soos vandag. ²³Omdat julle offers gebrand het, teen ons Vader gesondig het en nie sy stem gehoorsaam het of in sy wet, sy insettinge en sy getuienisse gewandel het nie, het hierdie onheil julle getref, soos dit vandag is.”

²⁴Jeremia het vir die hele volk en al die vroue gesê: “Hoor die woord van ons Vader, die hele Juda wat in die land Egipte is.

²⁵Dit is wat die Vader van die hemelse leërskare, die God van Israel, sê: Julle en julle vroue het dit met julle monde gesê en met julle hande gedoen: ‘Ons sal die geloftes hou wat ons gemaak het—wierook brand vir die koningin van die hemel en vir haar drankoffers uitgiet.’ Hou dan julle geloftes! Voer hulle uit!”

²⁶“Hoor die woord van ons Vader, die hele Juda wat in die land van Egipte woon: Kyk, ek het by my groot naam gesweer, sê hy, dat geen man van Juda in die hele land van Egipte ooit weer my naam sal aanroep en sê nie: ‘So waar as die Soewereine Vader leef. ²⁷Kyk, ek waak oor hulle ten kwade en nie ten goede nie. Al die manne van Juda wat in Egipte is, sal deur die swaard en die hongersnood omkom totdat hulle tot niet is. ²⁸’n Klein aantal wat die swaard oorleef, sal uit Egipte na die land Juda terugkeer; dan sal die hele oorblyfsel van Juda wat na Egipte gegaan het om daar te woon, weet wie se woord standhou—myne of hulle s’n.”

²⁹Dit is die teken vir julle, sê ons Vader: Ek sal julle in hierdie plek straf, sodat julle kan weet dat my woorde teen julle sekerlik sal waar word—ten kwade. ³⁰Dit is wat ons Vader sê: Ek gee farao Hofra, die koning van Egipte, oor in die hand van sy vyande wat hom dood wil hê, soos ek Sedekia, die koning van Juda, oorgegee het in die hand van Nebukadnesar, die koning van Babel, sy vyand wat hom dood wil hê.’