ኤርምያስ 44

44 ¹በግብፅ ምድር፣ በሚግዶል፣ በታፍናስ፣ በኖፍና በጳቶሮስ ስለሚኖሩ አይሁድ ሁሉ ወደ ኤርምያስ የመጣው ቃል ይህ ነው፦

²የሰማይ ሰራዊት አባት፣ የእስራኤል አባታችን እንዲህ ይላል፤ በኢየሩሳሌምና በይሁዳ ከተሞች ሁሉ ላይ ያመጣሁትን መዓት ሁሉ አያችሁ፤ ዛሬ ፍርስራሽ ሆነዋል፣ ማንም አይኖርባቸውም፣ ³ይህም ያደረጉት በክፋታቸው የቁጣዬን እሳት ለማስነሣት ነው፤ እነርሱም አንቺም አባቶቻችሁም ለማታውቋቸው ሌሎች አማልክት ዕጣን በማጨስና በማገልገል ነው። ⁴ዳሩ ግን ባሪያዎቼን ነቢያትን ሁሉ ደጋግሜ ላክሁ፤ ‘የምጠላውን ይህን አስጸያፊ ነገር አታድርጉ!’ አልኋቸው። ⁵እነርሱ ግን አልሰሙም፣ ከክፋታቸውም አልተመለሱም፣ ለሌሎች አማልክት ዕጣን ከማጨስም ወደ ኋላ አላሉም። ⁶ስለዚህ ቍጣዬና መዓቴ ፈሰሰ፣ በይሁዳ ከተሞችና በኢየሩሳሌም አደባባዮች ተቀጣጠለ፤ ዛሬም እንዳሉ ባድማና ፍርስራሽ ሆኑ።

⁷የሰማይ ሰራዊት አባት፣ የእስራኤል አባታችን እንዲህ ይላል፤ ለምን ራሳችሁን ይህን ያህል ትጎዳላችሁ? ወንድንና ሴትን፣ ሕፃንንና ጡት ጠብተውን ከይሁዳ እየቈረጣችሁ፣ ለራሳችሁ ቀሪ ሳታስቀሩ ለምን ታጠፋላችሁ?

⁸“በእጆቻችሁ ሥራ ታስቈጡኛላችሁ፤ ልትኖሩ ወደ መጣችሁባት ወደ ግብፅ ምድር ለሌሎች አማልክት ዕጣን በማጨስ ራሳችሁን እየቈረጣችሁ፣ በምድር ላይ ባሉ አሕዛብ ሁሉ ዘንድ ርግማንና ነውር ትሆናላችሁ። ⁹በይሁዳ ምድርና በኢየሩሳሌም አደባባዮች የተደረገውን የአባቶቻችሁን ክፋት፣ የይሁዳን ነገሥታት ክፋት፣ የሚስቶቻቸውን ክፋት፣ የራሳችሁንና የሚስቶቻችሁን ክፋት ረሳችሁትን? ¹⁰እስከ ዛሬ ድረስ ራሳቸውን አላዋረዱም፣ አልፈሩም፣ በፊታችሁና በፊት አባቶቻችሁ ያስቀመጥሁትን ሕጌንና ሥርዐቴን አልተከተሉም።”

¹¹ስለዚህ የሰማይ ሰራዊት አባት፣ የእስራኤል አባታችን እንዲህ ይላል፤ እነሆ፣ ይሁዳን ሁሉ ለማጥፋት ፊቴን በክፉ ላይ አደርጋለሁ። ¹²“ልትኖር ወደ ግብፅ ለመሄድ የቈረጠውን የይሁዳን ቀሪ እወስዳለሁ፤ ሁሉም ይጠፋሉ፣ ከታናሹ እስከ ታላቁ ድረስ በግብፅ በሰይፍና በራብ ይወድቃሉ፤ በሰይፍና በራብ እየሞቱ ርግማን፣ መደንገጫ፣ ነውርና መሳለቂያ ይሆናሉ። ¹³ኢየሩሳሌምን እንደ ቀጣሁ በግብፅ የሚኖሩትን በሰይፍ፣ በራብና በቸነፈር እቀጣለሁ። ¹⁴ልትኖር ወደ ግብፅ ከመጣው ከይሁዳ ቀሪ መካከል፣ ዳግመኛ ልትኖርባት ወደምትናፍቁ ወደ ይሁዳ ለመመለስ የሚያመልጥ ወይም በሕይወት የሚተርፍ አይኖርም፤ ጥቂት የሚያመልጡ ብቻ ይመለሳሉ።”

¹⁵ያን ጊዜ ሚስቶቻቸው ለሌሎች አማልክት ዕጣን እንደሚያጨሱ የሚያውቁ ወንዶች ሁሉ፣ በዚያ የቆሙ ሴቶች ሁሉ፣ ታላቅ ስብሰባ፣ በግብፅ በጳትሮስ የሚኖሩ ሕዝብ ሁሉ ኤርምያስን መለሱለት፤ ¹⁶“በአባታችን ስም የነገርኸንን ቃል አንሰማህም። ¹⁷አይሆንም፤ የተሳልነውን ሁሉ በፍጹም እናደርጋለን፤ እኛ፣ አባቶቻችን፣ ነገሥታታችን፣ መሳፍንታችን በይሁዳ ከተሞችና በኢየሩሳሌም አደባባዮች እንዳደረግን ለሰማይ ንግሥት ዕጣን እናጨሳለን፣ የመጠጥ ቍርባንም እናፈስላታለን። ያን ጊዜ ምግብ ይበዛልን፣ እንበለጽግ ነበር፣ መዓትም አላየንም። ^a a v17 የሰማይ ንግሥት በጥንታዊው የቅርብ ምሥራቅ ተወዳጅ የመራባት ባዕድ አምላክ ነበረች፣ ምናልባትም አስታርቴ ወይም እስታር የተባለችው ናት፣ በይሁዳም በስፋት ትመለክ ነበር። ¹⁸ዳሩ ግን ለሰማይ ንግሥት ዕጣን ከማጨስና የመጠጥ ቍርባን ከማፍሰስ ካቆምን ወዲህ ሁሉ ነገር አጥተናል፣ በሰይፍና በራብም ተፈጅተናል።”

¹⁹ሴቶቹም ጨመሩና፣ “ለሰማይ ንግሥት ዕጣን ባጨስንና የመጠጥ ቍርባን ባፈሰስንላት ጊዜ፣ መልኳን የሚመስል ዳቦ የሠራነውና የመጠጥ ቍርባን ያፈሰስነው ባሎቻችን ሳያውቁ ነውን?” አሉ።

²⁰ያን ጊዜ ኤርምያስ እንዲህ ለመለሱለት ለሕዝቡ ሁሉ፣ ለወንዶችና ለሴቶች አለ፤ ²¹“በይሁዳ ከተሞችና በኢየሩሳሌም አደባባዮች ያጨሳችሁትን ዕጣን—እናንተ፣ አባቶቻችሁ፣ ነገሥታታችሁ፣ መሳፍንታችሁ፣ የምድሪቱ ሕዝብ—አባታችን አላስታወሰውምን? ወደ ልቡ አልመጣምን? ²²ስለዚህ አባታችን ከእንግዲህ ክፉ ሥራችሁንና አስጸያፊ ነገራችሁን ሊታገሥ አልቻለም፤ ምድራችሁም ዛሬ እንዳለች ፍርስራሽ፣ መደንገጫ፣ ርግማንና ሰው የማይኖርባት ሆነች። ²³ዕጣን ስላጨሳችሁ፣ በአባታችን ላይ ኀጢአት ስለ ሠራችሁ፣ ድምፁንም ስላልሰማችሁ፣ በሕጉ፣ በሥርዐቱና በምስክሩ ስላልተመላለሳችሁ፣ ዛሬ እንዳለ ይህ መዓት መታችሁ።”

²⁴ኤርምያስም ለሕዝቡ ሁሉና ለሴቶቹ ሁሉ አለ፤ “በግብፅ ምድር ያላችሁ የይሁዳ ሕዝብ ሁሉ የአባታችንን ቃል ስሙ።

²⁵የሰማይ ሰራዊት አባት፣ የእስራኤል አምላክ እንዲህ ይላል፤ እናንተና ሚስቶቻችሁ በአፋችሁ ተናገራችሁት፣ በእጆቻችሁም ፈጸማችሁት፤ ‘ለሰማይ ንግሥት ዕጣን ለማጨስና የመጠጥ ቍርባን ለማፍሰስ የተሳልነውን ስእለት እንፈጽማለን’ አላችሁ። እንግዲያስ ስእለታችሁን ጠብቁ! ፈጽሙትም!”

²⁶“በግብፅ ምድር የምትኖሩ የይሁዳ ሕዝብ ሁሉ የአባታችንን ቃል ስሙ፤ እነሆ፣ ‘ጌታ አባት በሕይወት እንዳለ’ ብሎ በግብፅ ምድር ሁሉ የሚኖር ማንም የይሁዳ ሰው ስሜን ዳግመኛ እንደማይጠራ፣ በታላቁ ስሜ ማልሁ ይላል። ²⁷እነሆ፣ ለክፉ እንጂ ለበጎ አልሆንም፣ እጠብቃቸዋለሁ፤ በግብፅ ያሉ የይሁዳ ሰዎች ሁሉ ማንም እስኪቀር ድረስ በሰይፍና በራብ ይሞታሉ። ²⁸ከሰይፍ የሚያመልጡ ጥቂቶች ከግብፅ ወደ ይሁዳ ይመለሳሉ፤ ያን ጊዜ በግብፅ ለመኖር የሄደው የይሁዳ ቀሪ ሁሉ የማን ቃል እንደሚፀና—የእኔ ወይስ የእነርሱ—ያውቃል።”

²⁹አባታችን እንዲህ ይላል፤ ይህ ለእናንተ ምልክት ይሆናል፤ በዚህ ስፍራ እቀጣችኋለሁ፣ በእናንተ ላይ የተናገርሁት ቃሌ በእውነት—ለክፉ—እንደሚፈጸም ታውቃላችሁ። ³⁰አባታችን እንዲህ ይላል፤ የይሁዳን ንጉሥ ሴዴቅያስን ገዳዩ ለሆነው ጠላቱ ለባቢሎን ንጉሥ ለናቡከደነፆር አሳልፌ እንደ ሰጠሁ፣ የግብፅን ንጉሥ ፈርዖን ሖፍራን ለሚፈልጉት ገዳዮቹ ጠላቶቹ አሳልፌ እሰጣለሁ።